Antonio Gamoneda [Αντόνιο Γκαμονέδα], Η αντικειμενική ποίηση είναι αντιδραστική

wings · 2 · 1414

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 70679
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
Ο μείζων Ισπανός ποιητής, ο 77χρονος Αντόνιο Γκαμονέδα, βρέθηκε για πρώτη φορά στην Αθήνα, καλεσμένος του Ινστιτούτου Θερβάντες. Η παρουσία του ήταν μέσα στις υποχρεώσεις του, μετά τη διάκρισή του με το Βραβείο Θερβάντες του 2006.

Ένα απόσπασμα από συνέντευξη που έδωσε στον Βασίλη Κ. Καλαμαρά:

-Αντιλαμβάνεστε την ποίηση ως κοινωνική λειτουργία, η οποία δεν έχει προνομιακό ρόλο;

«Ότι η ποίηση έχει μια κοινωνική λειτουργία, αυτό ήταν ξεκάθαρο μέχρι τα τέλη του Μεσαίωνα. Μέχρι τότε ήταν το μοναδικό μέσο για να διαδίδονται οι ειδήσεις. Και η ποίηση ήταν ρεαλιστική, γιατί περιέγραφε την καθημερινότητα. Οταν, όμως, η Ισπανία μπαίνει στη σύγχρονη εποχή συμβαίνουν δύο καθοριστικά γεγονότα: το πρώτο είναι η εμφάνιση της τυπογραφίας και το δεύτερο είναι ότι έχουμε δύο αναγεννησιακούς ποιητές, τους Γκαρθιλάσο και Μποσκάν, οι οποίοι εισάγουν στην Ισπανία τα μοτίβα της Ιταλίας. Σιγά σιγά η τυπογραφία αλλάζει τα πράγματα, καθώς αυτή αναλαμβάνει τη διάδοση των ειδήσεων και είναι το νέο μέσον επικοινωνίας. Οι δημιουργοί γίνονται όλο και πιο υποκειμενικοί. Η ποίηση είναι για λίγους σήμερα, αφού έχασε τον κοινωνικό της ρόλο. Αυτοί οι λίγοι, όμως, έχουν τη δυνατότητα να προβούν σε έντονες σκέψεις και σε έντονα αισθήματα και να δημιουργήσουν μια κριτική συνείδηση».

-Την εποχή του Φράνκο μπήκατε στον πειρασμό να γράψετε στρατευμένη ποίηση;

«Εχω υπηρετήσει, υπό την έννοια που εννοείτε, ένα είδος κοινωνικής ποίησης ενάντια στο φρανκικό καθεστώς. Οταν, όμως, πέφτει η δικτατορία, ο ποιητής αναρωτιέται για ποιο λόγο γράφει, γιατί χάθηκε το αντικείμενο της κριτικής του».


Το υπόλοιπο μέρος αυτής της ενδιαφέρουσας συνέντευξης στη σελίδα: http://www.enet.gr/online/online_text/c=113,id=11302120
« Last Edit: 05 Jan, 2010, 20:21:31 by Frederique »


banned

  • Sr. Member
  • ****
    • Posts: 1094
    • Gender:Male
Εξαιρετικά συμπαθητικός ο Αντόνιο Γκαμονέδα αλλά ο τίτλος της συνέντευξης μυρίζει δημοσιογραφικό εντυπωσιασμό και χρειάζεται ορισμούς και διευκρινίσεις. Τι θεωρείται «αντικειμενική ποίηση» στην Ισπανία; Τι σημαίνει «αντιδραστική» στην εποχή μας; Είναι πλέον προοδευτικός ο προσανατολισμός προς ένα σοσιαλιστικό πείραμα που απέτυχε παταγωδώς; Είναι προοδευτικά τα κομμουνιστικά κόμματα και προοδευτικό το Κ.Κ.Ε.; Για παράδειγμα, εγώ όταν ακούω την Αλέκα ανατριχιάζω με τον ίδιο τρόπο που ανατριχιάζω όταν ακούω τον Μπους. Ή με τον ίδιο τρόπο που ανατρίχιαζα όταν άκουγα τον Χριστόδουλο. Διαφέρει άραγε κατά πολύ η σπηλιά του αναγεννημένου Χριστιανού από τη σπηλιά του σταλινικού παρελθόντος και από τη σπηλιά των παπάδων που απορρίπτουν τον διαφωτισμό και προσβλέπουν στον μεσαίωνα;

Η ποίηση σημαίνει διαφορετικά πράγματα για διάφορους (και αδιάφορους) ανθρώπους. Είναι μια υπόθεση ψυχής, φώτισης, οπτικής, ανακάλυψης της ομορφιάς του κόσμου, και συνεπώς καθαρά προσωπική. Αν αυτό εννοεί ο Γκαμονέδα, δεν μπορώ παρά να συμφωνήσω μαζί του.
« Last Edit: 03 Aug, 2008, 23:47:47 by wings »



 

Search Tools