Author Topic: Ζωή Καρέλλη  (Read 192489 times)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66707
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Ζωή Καρέλλη: Ημέρες και ώρες (13)
« Reply #150 on: 18 Jul, 2019, 17:04:42 »
Ζωή Καρέλλη, Ημέρες και ώρες

[Ενότητα Αίσθημα]

13ο

Λουλούδι ολόκληρο η έννοια
του καιρού η έμορφη μέρα.

Η συνοδειά μπήκε απ’ τις ώρες,
σαν λουλούδια, απ’ την όψη
του παραθυριού του κήπου,
τριαντάφυλλα, με φύλλα πολλά,
στιγμές, με χίλια χρώματα
πορφυρά κι απαράλλαχτα, καθώς
άλλα χρωματίζονται απαλά,
τ’ απαλά περίφημα χρώματα,
κι απολείποντας σβήνουν.

Ώρες της ζωής,
συλλογίζομαι καθώς της δικής μου
ζωής οι ώρες περνούν,
περιμένω.

Από τη συλλογή Φαντασία του χρόνου (1949)


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66707
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Ζωή Καρέλλη: Ημέρες και ώρες (14)
« Reply #151 on: 18 Jul, 2019, 17:05:51 »
Ζωή Καρέλλη, Ημέρες και ώρες

[Ενότητα Αίσθημα]

14ο

Μην απορρίχνετε σαν άνθη ασήμαντα
τις περίφημες ώρες της ζωής.
Κρατήστε πολύτιμη τη στιγμή
μπροστά σας να μεγαλώσει,
να πληθαίνει σαν όνειρο μες στην ψυχή.
Είναι του χρόνου απουσία
να μη ζει ο άνθρωπος
την πάσαν ευτυχίαν της ύπαρξης.

Ο χρόνος, σχήμα τραγικό,
όμως οι ώρες κι οι μέρες
τον γλυκαίνουν.
Καθίστε
αναπασχόλητοι, αμέριμνοι,
-κάποτε- να τις δείτε,
πώς προσέρχονται ήσυχες,
οι μέρες, οι ώρες,
με δώρα στα χέρια,
φως, όψες ποικίλες χαίρονται
και χαρίζονται.
Καθίστε ήσυχοι, δίχως
τυράννια, -αν είναι δυνατόν-
δίχως τίποτα να ζητάτε -κάποτε-
τότε θ’ ακούσετε το εξαίσιο
τραγούδι της ζωής, που κυλά
εφήμερη, διάφανη – τότε.
Μη φοβηθείτε, μην τη θολώσετε
με κίνηση καμιά. Κρατάει το θάμβος
της ψυχής η ακινησία.
Η κίνηση καθάρια διαλύεται
και μένει δίχως βάρος,
όπως η ψυχή μας -τότε-
ας την ακούσουμε,
στον χρόνο, πώς συν βαίνει.

Από τη συλλογή Φαντασία του χρόνου (1949)
« Last Edit: 18 Jul, 2019, 17:11:45 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66707
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Ζωή Καρέλλη: Ημέρες και ώρες (15)
« Reply #152 on: 18 Jul, 2019, 17:16:03 »
Ζωή Καρέλλη, Ημέρες και ώρες

[Ενότητα Αίσθημα]

15ο

Αγαπώ τις ώρες,
με κινήσεις προβαίνουν
ρυθμικά, ρυθμικές
οι ώρες της ζωής ταχτικές
κυλούν, όμως άνισες,
εύμολπες, εύσχημες κι έμορφες,
άλλες μεγαλύτερες πάλι,
μ’ έκφραση χαράς
και στο πρόσωπο έκπληξης.
Άλλες κροταλίζουν γέλια
και βήματα βιαστικά,
ψιθυρίζουν λόγια σχεδόν μυστικά.
Μα οι πιο βαριές,
ώρες πέρ’ απ’ την μελαγχολία,
που μπορεί ασήμαντη να φανεί,
επιφάνεια στυγνή της περίσκεψης,
είν’ εκείνες, που φαίνονται κενές,
οι ώρες, όπου σ’ αυτές μέσα χανόμαστε,
βυθιζόμαστε σα σε νερό, πυκνό,
έχοντας να γνωρίσουμε
τα πράγματα του ατέλειωτου χρόνου.

Από τη συλλογή Φαντασία του χρόνου (1949)


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66707
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Ζωή Καρέλλη: Ημέρες και ώρες (16)
« Reply #153 on: 18 Jul, 2019, 17:20:13 »
Ζωή Καρέλλη, Ημέρες και ώρες

[Ενότητα Αίσθημα]

16ο

Μια βιάζεστε, πρόσωπα ήμερα.
Γελάτε χαριτωμένα,
παιγνιδίζουν τα βλέμματα
απ’ τα μάτια σας φωτεινά,
μη γελάτε ειρωνικά,
πρόσωπα αγαπημένα,
απ’ τις καλόβολες ώρες.
Σα να μην ξέρω πως
θα περάσετε. Σα να πιστεύω
πως θα σας κρατήσω.
Έμορφες ώρες,
που έχετε φως στις κινήσεις σας.
Μιλάτε γλυκόηχα
σαν καινούριες φωνές,
ώρες λαμπρές, φωτεινές,
τούτης της υπομονετικής μέρας
αδελφές, μείνετε, να σας γνωρίσω
καλές, να σας μιλήσω,
να σας γεμίσω με λόγια,
να σας ξεγελάσω με δικά μου λόγια,
να σας κρατήσω δικές μου,
φυλακισμένες στη διάφανη
της μνήμης φυλάκιση.

Από τη συλλογή Φαντασία του χρόνου (1949)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66707
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Ζωή Καρέλλη: Ημέρες και ώρες (17)
« Reply #154 on: 18 Jul, 2019, 17:26:36 »
Ζωή Καρέλλη, Ημέρες και ώρες

[Ενότητα Αίσθημα]

17ο

Αγάπησα την ημέρα,
καθώς μου παρουσιάστηκε ίδια,
κάπως ήσυχη, απλή,
- εγώ συνήθως κάνω
το πρόσωπό της οδυνηρό,
τυραννισμένο, καθώς προσπαθώ
να την κοιτάξω παράλογα,
να τη φοβηθώ, τη στολίζω
με κινήσεις παράλογες, ζητώ
να της πάρω λόγια
κι εκείνη συχνά μαζεύεται
μ’ υπομονή με κοιτάζουν τα μάτια της
καρτερικά, τι θέλουμε απ’ τη ζωή
τόσο πολύ;

Αφού βλέπουμε
το φως, να ’μαστε ευχαριστημένοι,
δε φτάνει τούτο κι εμείς
φτάνουμε να μην καταλαβαίνουμε
πως ξανοίγει, όταν φαίνεται
η μέρα ήσυχη και καλή,
καλεί να την ακολουθήσουμε.
Βέβαια μονότονη προχωρεί
με βήματα μετρημένα.

Να τελειώσουμε τις καθημερινές δουλειές,
περνάει η ώρα βιαστική,
ύστερα να καθίσουμε,
να συλλογιστούμε μουσική
ή παραμύθια. Έτσι, δεν μπορεί
κανένας να μας πειράξει,
κανέναν να πειράξουμε.
Βλέπουμε τον κήπο, τα δέντρα,
τον δρόμο, τους ανθρώπους,
όλα παίρνουν στον χρόνο μια θέση...

Από τη συλλογή Φαντασία του χρόνου (1949)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66707
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Ζωή Καρέλλη: Ημέρες και ώρες (18)
« Reply #155 on: 18 Jul, 2019, 17:29:49 »
Ζωή Καρέλλη, Ημέρες και ώρες

[Ενότητα Αίσθημα]

18ο

Συνήθως βαριέμαι σπίτια με χαρτιά
στο τραπέζι πλάι στο παράθυρο.
Με καίει η δική μου πνοή,
τη φυσώ και πέφτουν ανάκατα.

Πικρίες, εγκαρτέρηση, αγάπη,
για τούτα τ’ ανώμαλα
που είμαστε ζώα... Όχι δα!
Προτιμώ να πιάσω τη μέρα
απ’ τα μαλλιά, να της τινάξω
το κεφάλι, για να βγάλει
τις άναρθρες που χρειάζομαι κραυγές.

Από τη συλλογή Φαντασία του χρόνου (1949)


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66707
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Ζωή Καρέλλη: Ημέρες και ώρες (19)
« Reply #156 on: 18 Jul, 2019, 17:34:31 »
Ζωή Καρέλλη, Ημέρες και ώρες

[Ενότητα Αίσθημα]

19ο

Ελένη Δ.

Αγαπώ την εβδομάδα
καθώς έρχεται, σ’ αυτή
καλόβολα ταιριάζεται η φροντίδα.
Έχει γλυκό ήμερο πρόσωπο
όπως η αδελφή μου,
όταν συλλογίζεται
τούτη και κείνη την εργασία
μες στο καθαρό σπιτικό της
τάξη κι ευπρέπεια,
δίχως ανάγκη και βία.
Τότε γελάει χαριτωμένα,
μιλάει πρόσχαρα, ξεχνάει
τον κόπο, τη δυσκολία,
λέει: «είν’ ωραίος ο καιρός
σήμερα, χαίρομαι...»

Κι έρχονται τότε οι μέρες
ήσυχες, υπομονετικές σαν
την αδελφή μου καλές,
περνούν, δίχως να θέλουν
να χαλάσουν την έγνοια της καλοσύνης,
γίνονται βολικές, σχεδόν
ολότελα χαρούμενες,
οι μέρες της ζωής έρχονται
ανάλαφρα, δίνοντας ήσυχες χαρές,
έχοντας χάρες διακριτικές,
όπως η αδελφή μου.

Από τη συλλογή Φαντασία του χρόνου (1949)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66707
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Ζωή Καρέλλη: Ημέρες και ώρες (20)
« Reply #157 on: 18 Jul, 2019, 17:39:41 »
Ζωή Καρέλλη, Ημέρες και ώρες

[Ενότητα Αίσθημα]

20ό

Μέρες αργές κι ελεύθερες,
σαν ωραίες γυναίκες απλές,
λιγομίλητες, γλυκομίλητες, δισταχτικές
όμως και βέβαιες μαζί.
Διαλεχτές, διαλεγμένες από πολλές
άλλες μαζί, συντρόφισσες καλές
κι αγαπητές, ήσυχες κι υπερήφανες
μορφές, που περνούν απείραχτες,
μέρες αρχόντισσες της ζωής, δυνατές,
μυστικές φίλες και πολύτιμες.

Ώρες μεγάλες φωτεινές.
Ώσπου να πεθάνουμε.

Μέρες αργές κι ελεύθερες,
φίλες υπομονετικές, πρόθυμες
και πρόσχαρες, καταδεχτικές.
Δεν είναι βιαστικές να φύγουν
ούτε να μας παρασύρουν
ούτε να σύρουν τα βήματά μας
όπου δε θέλουμε να φτάσουμε.
Συντρόφισσες καλές, δύσκολες
όσο πρέπει, για να χαρούμε
τις χαρές που μας ετοιμάζουν.
Έτσι λεν κι εμείς περιμένουμε
κάποτε σίγουροι κι ευχαριστημένοι.

Ύστερα πεθαίνουμε.

Από τη συλλογή Φαντασία του χρόνου (1949)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66707
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Ζωή Καρέλλη: Ημέρες και ώρες (21)
« Reply #158 on: 18 Jul, 2019, 17:45:19 »
Ζωή Καρέλλη, Ημέρες και ώρες

[Ενότητα Αίσθημα]

21ο

Η καλύτερη επαύριον...
Ας μεριμνήσει περί εαυτής.

Καταντώ να μη ζω
απ’ το πλήθος της έγνοιας
επέρχεται η ματαιότητα.

Κρατήστε τα πολύτιμα της ζωής
περπατήματα, κύκλοι κλειστοί,
ένας πάνω στον άλλο κλειστοί.
Οι περιοχές αποκλείονται.

Θέλω να ησυχάσω στο σήμερα,
ποιος με σπρώχνει
τόσο διαρκώς;... Θέλω να κρατηθώ,
να καταλάβω πως ήταν χτες.
Γιατί έφυγε ο χρόνος.
Καταφεύγω στ’ άκρα, κοιτάζω,
κοιτάζω, οι βλέψεις μου είναι
ο χρόνος ολόκληρος κόσμος,

... όταν πουθενά δεν βρίσκομαι.

Από τη συλλογή Φαντασία του χρόνου (1949)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66707
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Ζωή Καρέλλη: Ημέρες και ώρες (22)
« Reply #159 on: 18 Jul, 2019, 17:49:27 »
Ζωή Καρέλλη, Ημέρες και ώρες

[Ενότητα Αίσθημα]

22ο

Σκέφτομαι τους χρόνους,
χρόνια πάλι κι ύστερα,
η κούραση ξαναρχίζει.
Οι έγνοιες μαζεύονται,
με κλείνουν, να μην μπορώ πια
τίποτα να περιμένω.
Αυτές μου μαθαίνουν να μένω
δίχως διέξοδο.
Χρόνια
της ζωής μου, λυπούμαι,
καθώς μαζεμένα σας βλέπω,
μικρά κι εφήμερα,
κάποτε στολισμένα
με εικόνες οδύνης.
Στο τέλος βαριέμαι,
λυπούμαι κάπως αδιάφορα κιόλας,
που σκέφτομαι στη σειρά
της ζωής μου επίπονα.

Από τη συλλογή Φαντασία του χρόνου (1949)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66707
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Ζωή Καρέλλη: Ημέρες και ώρες (23)
« Reply #160 on: 18 Jul, 2019, 17:53:30 »
Ζωή Καρέλλη, Ημέρες και ώρες

[Ενότητα Αίσθημα]

23ο

Τούτων των ημερών

Ακούω την κραυγή
απ’ τις μέρες, που βιάζονται,
αυτόν τον καιρό της ζωής μου
κι ακούω παράπονο και κλάμα,
γιατί ο καιρός τούτος
πολύ βιάζει τις μέρες,
όταν θέλουν ακόμα
να μείνουν ήσυχες κι αγνές
κι εκείνος τις μεταχειρίζεται
βίαια, για να φύγουν,
απότομος είναι, εκείνες
για να φύγουν απότομα.

Από τη συλλογή Φαντασία του χρόνου (1949)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66707
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Ζωή Καρέλλη: Ημέρες και ώρες (24)
« Reply #161 on: 18 Jul, 2019, 17:54:57 »
Ζωή Καρέλλη, Ημέρες και ώρες

[Ενότητα Αίσθημα]

24ο

Με περικύκλωσαν οι μέρες διαφορετικών καιρών,
δίχως αρχή και τέλος,
δεν ξέρω, πού να βγω.
Έτσι αγωνίζομαι με βλέμμα ανήσυχο
τα πρόσωπά τους να γνωρίσω,
πού ανήκουν.
Αυτά γελούν
αμφίβολα και βιάζονται γύρω μου,
δίχως να σταματήσουν κάπως
ξανάρχονται κι έξαφνα
σταματούν μπροστά μου παράλογα
και τόσο μεγαλώνουν,
που γίνονται αλλόκοτα, αγνώριστα,
μου κλείνουν την προοπτική του χρόνου
με την ασυμμετρία που αποχτούν.

Έτσι περνούν οι μέρες μου.
Κάποτε ακούω που τις φωνάζει
ο χρόνος,
σχεδόν βάρβαρα, ν’ αποτραβηχτούν
από πάνω μου.

Από τη συλλογή Φαντασία του χρόνου (1949)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66707
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Ζωή Καρέλλη, Δε μ’ αφήνει
« Reply #162 on: 18 Jul, 2019, 18:52:34 »
Ζωή Καρέλλη, Δε μ’ αφήνει

[Ενότητα Αίσθημα]

Εμποδίζει
εκείνο το παρελθόν είν’ ένα φράγμα
μες στο παρόν, όπου γλιστρώ.
Είν’ ένας χωρισμός τούτο το παρελθόν,
όπου αυτού μένω, περιμένοντας
κάποια λύση για κείνο που υπήρξε,
κάποια διόρθωση σε κείνα,
–εκεί στο παρελθόν πρέπει να γίνει,
το παρελθόν πρέπει ν’ αλλάξει,
να κλείσει η πληγή του πόνου εκεί–
που απομακρύνθηκαν, όμως
πάρα πολύ μέσα μου βρίσκονται.

Επιθυμώ να ξαναρθούν κείνες οι μέρες,
σε τούτες δω που μένω
– αν είναι δυνατόν... σ’ αυτό το περιβάλλον.

Το αντίθετο συμβαίνει. Το παρόν
γυρίζει πίσω, γνωρίζει
εκείνο που πέρασε, τη στιγμή,
και μ’ εμποδίζει οδυνηρά.
Κοιτάζω την ειδυλλιακήν ημέρα,
περίπου τη χαρά, τα έμορφα δέντρα,
της φύσης την εμορφιά
και θυμούμαι.

*

Σκόνη τα περασμένα αισθήματα,
κάποτε ιριδωτή, φαντασμάτων αισθήσεις
παλιές, άχνη πάνω στα πράγματα, σηκώνεται
για να μη φαίνεται η περιγραφή τους,
τ’ ορισμένο σχήμα τους.

Άσχημη σκόνη, εμποδίζει
ατμόσφαιρα συμπάθειας σκυθρωπής
για παρελθόντα, πορίζει νωθρότητα.

Αποτινάξτε τούτη τη μελαγχολία
του καιρού που πέρασε,
δεν επιστρέφει ο χρόνος.
Η ανεπαίσθητη τούτη ομίχλη,
ακάθαρτη κάπως, εμποδίζει,
ανάμεσα στις κινήσεις του χρόνου μας,
που τις θέλουμε πολύ νεανικές.

Από τη συλλογή Φαντασία του χρόνου (1949)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66707
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Ζωή Καρέλλη, Αλληγορία
« Reply #163 on: 18 Jul, 2019, 18:58:44 »
Ζωή Καρέλλη, Αλληγορία

[Ενότητα Αίσθημα]

Το περίεργο πρόσωπο,
κάτω απ’ το μαγνάδι της φαντασίας...
(Τούτο το τίποτα γίνεται
πάρα πολύ, όλο και πιο πολύ.)
Έχω μιαν επιθυμία με αλλόκοτα βλέμματα,
μ’ ακολουθεί, ω αυτές οι γυναίκες,
πόσο είναι επίμονες,
δήθεν μυστηριώδεις, ενοχλητικές.

Όλα σήμερα είναι καθαρά,
πούθε προσέρχονται, γνωρίζεις
την αρχή και το τέλος τους σχεδόν
πάντα όμως αυτή η σκιά
πάνω στην ψυχή.
Δεν είναι τούτο,
δεν θέλω μελαγχολία ούτε αμφίβολη
νεότητα δεν κρατώ καμιά νοσταλγία
(δε θέλω δηλαδή να κρατήσω)
για ό,τι έγινε, για ό,τι δεν έγινε,
δεν υπήρξε.
Απότομα
μπορώ να σηκωθώ, πηγαίνω
στο παραθύρι του έξω κόσμου.
Το φως που λησμονεί,
το πουλί που θα λησμονήσει,
η ομορφιά της ζωής, που λησμόνησε.

Κανένας δεν μένει ίδιος
κι όμως ούτε αλλάζει.
Θυμούμαι μ’ έναν τρόπο παράδοξο,
ανάποδα, περιμένοντας
μέσα στο παρελθόν την αλλαγή.

Η καθαρή φαντασία φυλάγει
το πιο μυστικό πρόσωπο.

Από τη συλλογή Φαντασία του χρόνου (1949)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66707
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Ζωή Καρέλλη, Σκιές
« Reply #164 on: 18 Jul, 2019, 19:04:58 »
Ζωή Καρέλλη, Σκιές

[Ενότητα Αίσθημα]

Καθώς στέκεται η ανάμνηση,
τούτ’ η επόμενη απόχρωση, χροιά,
γριά με νέο πρόσωπο,
κρατώντας στο χέρι τη νεότατη
προσφορά της άνοιξης

–δεν ξέρω, δε θυμούμαι,
κατάντησα να μη θυμούμαι, πως πιστεύω,
πώς είναι όλα,
πως είναι όλα τίποτα–

η οπτασία με φτερά διάφανα,
στέκεται η ανάμνηση
και πάω κοντά στο σχήμα
ρωτώ, ρωτώ επίμονα,
να μη μου απαντήσει επιθυμώ
η ανάμνηση, η οπτασία
εκείνου του καιρού, όταν έγινε
φόβος η ηδονή.
Ως πού σταματάνε, καθώς αντικριζόμαστε,
τα βήματα της ανάμνησης κι εγώ,
τούτο το σχήμα, που είμαι, το παράδοξο,
όνομα χωριστό, χωρισμένο δήθεν, εγώ,
καθώς όλα μαζί βρίσκονται.

Από τη συλλογή Φαντασία του χρόνου (1949)