Ορέστης Αλεξάκης

wings · 99 · 129281

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 69642
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
Ορέστης Αλεξάκης, Πάροικος

Καθώς αμάξι γέρικο που τρίζει
Το σπίτι προχωρούσε στο σκοτάδι
Κουβαλώντας βαρύ φορτίο μνήμης

Μέσα η γριά με το μαβί κεφαλομάντιλο
Τα χέρια βουτηγμένα στο ζυμάρι
Το κουκούτσι της ψυχής λησμονημένο
Στα δικά του βυθισμένα παρελθόντα

Η Μαρία εντεκάχρονη κι ανώνυμη
Παρείσακτη στον κόσμο των δικαίων
Βιαζόταν κι άνοιγε φεγγίτες
Πότιζε αυγές μην ξεραθούνε
Ξεδίπλωνε ηλιοβασιλέματα

Πότε πρόλαβε κι αγκάλιασε θημωνιές;
Πότε πρόλαβε και φίλησε μαργαρίτες;
Πότε ταξίδεψε η Μαρία; Και τώρα
Εκατομμύρια πρόσχαρες παιδούλες
Κρυμμένες στ’ άστρα τους

Θα σου δώσουμε νερό να ξεδιψάσεις μου λένε
Θα σου ανοίξομε και άλλα μάτια πιο μέσα
Έχομε κι εμείς το δικό μας στάρι
Εσύ τι ξέρεις από ουρανό

Εγώ δεν ξέρω, βέβαια, λησμονήθηκα
Χρόνια σ’ αυτή την όχθη καρτερώντας
Τον σπλαχνικό ψαρά που θα με βγάλει αντίπερα

Εκεί που κύλησε το πρώτο πορτοκάλι μου
Εκεί που τα παιδιά βρήκαν τον κήπο τους
Κι οι γέροι με μια φλόγα πάνω στο κεφάλι τους

Μοιράζουν κάστανα στους ξυπόλητους

Από τη συλλογή Οι κόνδορες και το αντιπρανές (1982)
[/font][/color]
« Last Edit: 24 Dec, 2017, 17:15:49 by wings »


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 69642
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou


Ελένη Καραΐνδρου & Κ. Χ. Μύρης, Αποκάλυψη
(τραγούδι: Μαρία Φαραντούρη / δίσκος: Η μεγάλη αγρύπνια (1975))

Ορέστης Αλεξάκης, Ο έσχατος

Κι όταν η πόλη οριστικά νεκρώθηκε
και στις μεγάλες άδειες λεωφόρους
έμειναν μόνο τενεκέδες σκουπιδιών
και γάτες εξαθλιωμένες που θρηνούσαν

Εκείνος γλίστρησε αλαφρά σαν ίσκιος
μέσ’ από την παλιά νεκροκασέλα
κι ευτυχισμένος που αξιώθηκε επιτέλους
τόση συγκομιδή απεραντοσύνης

γονάτισε και κλείνοντας τα μάτια
δόθηκε στη βαθιά μαγεία των ήχων
αυτών που μόνο οι πονεμένοι ακούνε

κι έτσι δεν ένιωσε καθόλου τα σκυλιά
που πεινασμένα σύρθηκαν κοντά του
κι έτρωγαν τρυφερά τις σάπιες σάρκες του

καθώς πιο κει το νέο του σώμα
φορτισμένο
με αγνότητα ουρανού

φεγγοβολούσε

Από τη συλλογή Οι κόνδορες και το αντιπρανές (1982)
« Last Edit: 03 Jun, 2017, 13:38:10 by wings »



wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 69642
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou


Ελένη Καραΐνδρου, Η σκόνη του χρόνου (2009)

Ορέστης Αλεξάκης, Passato la fiesta

Έρχομαι λοιπόν ουρανέ μου
Ιδού εγώ επιστρέφων
Ιπτάμενος
Στα φτερά μιας σεμνής πεταλούδας
Ή στη ράχη της ελικόπτερης μέλισσας

Σε πολιτείες ημίρρευστου φωτός
όπου επιπλέουν αγάλματα
σπατάλησα τη σκόνη των ημερών
Συγκόμισα καρπούς – άμμο και χιόνι
Και πίκρα πολλή των διόδων
Τώρα ωριμάζω προς τη μοναξιά
Χαίρετε μικρά θαύματα της ύλης
Το σώμα μου μικραίνει
Λιγοστεύω
Δεν έχω σώμα πια να κατοικήσω
Ελαφρά αναθρώσκω προς το άπειρο

...................................................

Σημείωση για τον σκηνοθέτη:
Εδώ
Ακούγονται υπόκωφοι κρότοι
Μια φούγκα εγχόρδων Στο βάθος
ωχρά κλάξον κι απόμακρες
ιαχές αναστάσεων

Σταθερά κι ανεπαίσθητα
η σκηνή σκοτεινιάζει

Και πόσο βάθος Κύριε σ’ ένα τρίμμα αγάπης

Και πόση μουσική ουρανών
μέσα σε πάμφθηνα πράγματα


Από τη συλλογή Οι κόνδορες και το αντιπρανές (1982)
« Last Edit: 24 Dec, 2017, 17:41:17 by wings »


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 69642
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou


Λαυρέντης Μαχαιρίτσας & Δήμητρα Μπλίκα, Είσαι η ανακωχή μου
(τραγούδι: Βίκυ Μοσχολιού / δίσκος: Βραδινό σινιάλο (2004))

Ορέστης Αλεξάκης, ωκεανός
 
Και πόσος κόσμος Θε μου τι βοή
μες στην καταραμένη πόλη

μες στο τριμμένο φως τον κουρνιαχτό
τις τρομαγμένες μάσκες όπου εγώ

με απελπισμένο βλέμμα ναυαγού
του κάκου ψάχνω να σε δω κι Εσύ

πάντοτε αργείς να ’ρθεις και
πρόωρα φεύγεις

Από τη συλλογή Η λάμψη (1983)
« Last Edit: 03 Jun, 2017, 13:39:54 by wings »



wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 69642
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou


Χρήστος Νικολόπουλος & Λευτέρης Παπαδόπουλος, Όλες του κόσμου οι Κυριακές
(τραγούδι: Χάρις Αλεξίου / δίσκος: Χάρις Αλεξίου – 24 τραγούδια (1977))

Ορέστης Αλεξάκης, αναίτια
 
Έτσι
χωρίς να καρτερώ επισκέπτη

λούζομαι
και χτενίζομαι
και λάμπω

Από τη συλλογή Η λάμψη (1983)
« Last Edit: 03 Jun, 2017, 13:40:24 by wings »


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 69642
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou


Κική Δημουλά, Ο πληθυντικός αριθμός
(ερμηνεία: Τάνια Τσανακλίδου, πιάνο: Τάκης Φαραζής / δίσκος: Το μαγικό κουτί (1998))

Ορέστης Αλεξάκης, νύχτα
 
Με τρομάζουν οι μνήμες
περπατάνε

με βήματα ηχηρά πάνω στη στέγη

Από τη συλλογή Η λάμψη (1983)
« Last Edit: 03 Jun, 2017, 13:40:45 by wings »


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 69642
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou


Διονύσης Τσακνής & Παρασκευάς Καρασούλος, Των Βαλκανίων οι πρόσφυγες
(τραγούδι: Διονύσης Τσακνής & Λαυρέντης Μαχαιρίτσας / δίσκος: Η νύχτα θα το πει (1994))

Ορέστης Αλεξάκης, πρόσφυγες
 
Διωγμένοι από την όμορφη πατρίδα
τώρα στους δρόμους των γυμνών ωρών

νομάδες ουρανών
αλιείς άστρων

εμείς
οι δόλιοι πρόσφυγες
του απάνω κόσμου

Από τη συλλογή Η λάμψη (1983)
« Last Edit: 03 Jun, 2017, 13:41:10 by wings »


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 69642
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
Ορέστης Αλεξάκης, το είδωλο
 
Καθρεφτίζεσαι μέσα μου  Το είδωλό σου
στολίζει της ψυχής μου το βυθό
με γιορτινά χαμόγελα
κι αστέρια
Κι όταν εσύ και πάλι απομακρύνεσαι
παίρνοντας όλο σου το φως μακριά απ' τις όχθες μου
το είδωλό σου δεν σ’ ακολουθεί

Μένει για πάντα στο βυθό
και μ’ ομορφαίνει

Από τη συλλογή Η λάμψη (1983)
« Last Edit: 03 Jun, 2017, 13:41:29 by wings »


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 69642
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
Ορέστης Αλεξάκης, αφύπνιση
 
Μέσα σε φως και μνήμη κατοικώ

πώς λησμονήθηκα λοιπόν
στο σώμα;

Από τη συλλογή Η λάμψη (1983)
« Last Edit: 21 May, 2015, 03:02:51 by wings »


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 69642
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
Ορέστης Αλεξάκης, επισκέπτες
 
Ακούς βαριούς βηματισμούς πάνω στο χιόνι;

Οι σύντροφοι είναι
που επιστρέφουν
από το παγωμένο μέλλον

Από τη συλλογή Η λάμψη (1983)
« Last Edit: 21 May, 2015, 03:01:17 by wings »


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 69642
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
Ορέστης Αλεξάκης, απειλή
 
Και πάλι ρόδινοι νυγμοί
στην άδεια νύχτα

σταγόνες μνήμης
στην τυφλή σπηλιά μου

ένα πουλί από φως στο μαύρο φόντο
ρίγη κελαηδισμού

φοβάμαι πάλι

Από τη συλλογή Η λάμψη (1983)
« Last Edit: 21 May, 2015, 21:41:01 by wings »


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 69642
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou


Δημήτρης Παπαδημητρίου & Γιάννης Γιαβάρας, Άγγελος του νόστου
(τραγούδι: Δημήτρης Μητροπάνος / δίσκος: Στης ψυχής το παρακάτω (2001))

Ορέστης Αλεξάκης, [Είμαι στον τόπο και στο χρόνο...]
 
[Ενότητα Α. Τα δύο πρόσωπα]

Είμαι
στον τόπο και στο χρόνο

δίχως τον τόπο και το χρόνο
να γνωρίζω

και μάταια στο βυθό μου αναζητώ
το πρώτο φως
τη ρίζα μου
το στίγμα

Σαν ερημίτης σε βαθιά σπηλιά
λαθρεπιβάτης σε
κλεισμένο αμπάρι

θαρρώ πως κάποιος σκάβει
στο πηγάδι

κάποιος απλώνει επάνω
τα πανιά

Από τη συλλογή Βυθός (1985)
« Last Edit: 25 Dec, 2017, 17:40:07 by wings »


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 69642
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou


Μάνος Χατζιδάκις & Νίκος Γκάτσος, Πες μου τ’ όνομά σου
(τραγούδι: Αλίκη Καγιαλόγλου / δίσκος: Αντικατοπτρισμοί (1993))

Ορέστης Αλεξάκης, [Είσαι λοιπόν η εντός μου προβολή...]
 
[Από την ενότητα Α. Τα δύο πρόσωπα]

Είσαι λοιπόν

η εντός μου προβολή
μιας άλλης παρουσίας
ή μήπως
του εαυτού μου αντικατοπτρισμός;

Δικό σου είναι αυτό το ήπιο φως
ή το αντιφέγγισμα είναι
του μέσα μου αινιγματικού
κι ανεξιχνίαστου όντος;

Πού σβήνονται τα σύνορα
της ύπαρξής μου
και πού αρχινούν της ύπαρξής σου οι φλόγες;

Και πώς
στου απελπισμού την ύστατη ώρα
της δόξας σου ανατέλλει ο τέλειος ήλιος
κι όλο το εντός μου βάραθρο
φωτίζει;

Λάμπεις στα ύψη ή στο βυθό;
Πλησιάζεις τάχα ή όλο απομακρύνεσαι;

Από τη συλλογή Βυθός (1985)
« Last Edit: 25 Dec, 2017, 18:09:06 by wings »


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 69642
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou


Μάνος Χατζιδάκις & Αγαθή Δημητρούκα, Η προσευχή του ακροβάτη
(τραγούδι: Αλίκη Καγιαλόγλου / δίσκος: Αντικατοπτρισμοί (1993))

[Ορέστης Αλεξάκης, Νιώθω θρυμματισμένος...]
 
[Από την ενότητα Α. Τα δύο πρόσωπα]

Νιώθω θρυμματισμένος

ελλιπής

με διαπερνά σαν ρίγος η υποψία
πως κάποτε
πληρέστερος υπήρξα
πλησιέστερος
στο ιδανικό μου αρχέτυπο

Σε ποιους καιρούς λοιπόν έχω φθαρεί;
Σε ποιους καθρέφτες
αλλοιώθηκε η μορφή μου;
Πώς του εαυτού μου το
κακέκτυπο έγινα;

Βυθίζομαι στη μέσα μου σιγή

Ψάχνω να βρω
το πρώτο
πρόσωπό μου
στο μπλάβο φως
που εντός μου ακινητεί

στον σιωπηλό
κι ακύμαντο
βυθό μου

Από τη συλλογή Βυθός (1985)
« Last Edit: 03 Jun, 2017, 13:43:57 by wings »


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 69642
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou


Οδυσσέας Ελύτης & Μάνος Χατζιδάκις, Με την πρώτη σταγόνα της βροχής
(τραγούδι: Δημήτρης Ψαριανός / δίσκος: Ο μεγάλος ερωτικός (1972))

Ορέστης Αλεξάκης, [Κι εσύ σα να μου γνέφεις...]
 
[Από την ενότητα Α. Τα δύο πρόσωπα]

Κι εσύ

σα να μου γνέφεις απ’ τα βάθη
πίσω από φώτα μακρινά μιας άλλης πόλης
όταν εγώ
στα δόντια των κυμάτων
παραδαρμένος
ναυαγός
άξαφνα νιώθω μέσα μου
το χάσμα
το απόκρημνο κενό που με τραβάει
κι ο φόβος ο πανάρχαιος
σαν μανδύας
παγωμένος και υγρός
με περιβάλλει
και μάταια ψάχνω για
σωσίβια λέμβο
και ιδού που ανοίγει το
βαθύ
πηγάδι
και πέφτω
στρο
βι
λί
ζομαι
και τότε
νιώθω το αίμα σου στο δίχτυ των φλεβών μου
το πέταγμά σου στις φτερούγες μου
και νιώθω
πως είμαι εσύ που μέσα σου φοβάμαι
πως είσαι εγώ που εντός μου γαληνεύεις
πως χύνεσαι όλη μέσα μου
πως όλος
λαμποκοπώ στη φωτεινότητά σου

Από τη συλλογή Βυθός (1985)
« Last Edit: 25 Dec, 2017, 18:27:30 by wings »


 

Search Tools