Author Topic: Tea and the British: Vera Drake  (Read 6807 times)

spiros

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 290945
  • Gender: Male
  • point d’amour
    • spiros.doikas
    • greektranslator
    • doikas
    • 102094522373850556729
    • lavagraph
    • Greek translator CV
Tea and the British: Vera Drake
« on: 11 Jan, 2005, 14:14:50 »
I saw Mike Leigh's new film yesterday "Vera Drake" which I consider a masterpiece. English actors I think are the best in the world and the performance of  Imelda Staunton is extraordinary and suffused with humanity. Indeed, this kind of cinema with its profound sensitivity and humanity, acts as a foil to the pretentious, pseudo-intellectual, melodramatic ravings of something like Lars von Trier's movies (my apologies to his fans).

On the other hand, the funny side of British realistic cinema, and this movie in particular, is the exhaustive number of references to "tea", "pot", "kettle" as well as the scenes involving tea-making and tea-drinking (It seems to me that if tea was out of the way the movie would have been 30-40 minutes shorter). Indeed, the process of tea-making and tea-drinking runs as a leit-motif, and at times it is presented as a panacea for all known human ailments - be they physical or psychological. Or perhaps the embarrassment of being and existence in the UK is ideally covered with a brew...

The Greek translation was brilliant throughout with an excellent rendering of colloquialisms.





Athinorama entry for the movie
IMDB entry
Official Site
« Last Edit: 13 Feb, 2014, 21:34:04 by spiros »


σα(ρε)μαλι

  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 1293
  • Gender: Male
  • Σταβανγκεριανό μου έαρ
Re: Tea and the British: Vera Drake
« Reply #1 on: 14 Jan, 2005, 01:46:42 »
Hello everyone.
I saw the film a couple of days before Spiros and I found it a masterpiece as well (by the way the cinema in which I saw it was equally excellent. It is situated in Koukaki, it is non-commercial, up to the highest standards and with a very good, cheap and warm bar. I am not intending to advertise it, since I have no interest whatsoever, but I strongly believe that this kind of cinemas constitute a resistency against the mass culture and production and it would be nice to be supported). I will also agree with Spiros, it was British realism at its best, like most of Mike Leigh's films (e.g. Naked and Secrets and Lies), but I really think that there is equally powerfull realism elsewhere and especially in Scandinavian films that Spiros seems to accuse of pretence. In my opinion, Festen (οικογενειακή γιορτή) might be the best film of social realism I have seen the last five years or so, indeed even better than films such as my name is Joe and Vera Drake. I suppose even the British acknowledge that, because it was made into a theatre play with enormous success in London, although I watched it and I left somehow disappointed, since it did not even approach the power and strength of the film. Dogme 95, utilized in some Von Trier's films as well (in my opinion the most prominent was the idiots, a really anarchic parable and satire of modern culture) was a revolutionary technique and it was his brainchild. Enough for now, but it is great to have discussions not only on translation-related topics but also on other creative fields.
I can live everywhere in the world, but it must be near an airport -and a pharmacy, I would add.

Δεν είναι ο ύπνος της λογικής που γεννάει τέρατα, αλλά ο άγρυπνος ορθολογισμός που πάσχει από αϋπνίες.

bettyrevelioti

  • Jr. Member
  • **
  • Posts: 217
  • Gender: Female
Re: Tea and the British: Vera Drake
« Reply #2 on: 14 Jan, 2005, 03:38:01 »
Μου κινήσατε πολύ την περιέργεια......Θα σπεύσω να τη δω και θα σας ενημερώσω για τις εντυπώσεις μου....όχι ότι δε σας έχω εμπιστοσύνη...!!!
Betty Revelioti
Dreaming in a kind of way that a dream is always born


spiros

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 290945
  • Gender: Male
  • point d’amour
    • spiros.doikas
    • greektranslator
    • doikas
    • 102094522373850556729
    • lavagraph
    • Greek translator CV
Re: Tea and the British: Vera Drake
« Reply #3 on: 14 Jan, 2005, 13:05:21 »
One of the films I had in mind when comparing Lars von Trier with Mike Leigh was  Dancer in the Dark with Bjork and to a lesser extend Dogville. Although I would hesitate to call it realism one way or another.

My personal reaction to this film was I was being assaulted, as a spectator, with  a constant melodrama, an everlasting emotional blackmail which made me feel like the hero of an S & M movie. Honestly, I am not into sadism, let alone masochism! I consider that the following review does indeed capture this feeling:
Quote
One is as a powerfully naive fable rife with childish but dream-like iconography, and the other is as a sado-masochistic parade of ugly suffering. The film walks the line between the two, as von Trier plays benevolent God and malign puppetmaster all at the same time. It is true that most of the imagery hits home, with its generations-old evocation of a saintly female sufferer offset by a fantasy vision of square rural America that stifles and oppresses her. This innocent fairy-tale, however, is so hermetically sealed from anything other than its own boundaries that one has to doubt the director's seemingly good intentions. He's playing a sort of sadistic private theatre with his hapless protagonist without really examining the assumptions that drive its obsessions- assuming that his muse is giving him all the right moves when he should be asking it hard questions. The result is an inchoate mess of emotional blackmail and shocking imagery, all of which hangs untouched in space due to the myopic vision of its creator.
....
 I can't really recommend Dancer in the Dark; its representation of the world is far too simplistic and its emotional core far too sensational for it to be anything other than a punishing experience. But I can't help but feel for the director as he follows through on yet another painful exorcism, and I hope that somewhere along the line he finds a way to release himself from the iconography that continues to torment him. It would a fine day indeed to watch as Lars von Trier achieves some sort of peace in his films- a day where the kittens would come home to roost.
http://www.daysofthunder.net/dancerinthedark.htm

If we contrast the way emotion is handled in Vera Drake, for example, then it is obvious that they are worlds apart. The former uses crude emotional techniques whereas the latter rejoices in its subtlety and its emotion is felt within, rather than imposed by the director. I think that Lars von Trier has some emotional issues to resolve himself, and it is quite interesting from a psychoanalytic point of view how creative artists choose to sublimate their emotions by transforming them into art or simply transfer them as they are, in their original unprocessed state, to their art. Personally, I have always been a proponent of the former.
« Last Edit: 16 Jan, 2005, 01:40:31 by spiros »

spiros

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 290945
  • Gender: Male
  • point d’amour
    • spiros.doikas
    • greektranslator
    • doikas
    • 102094522373850556729
    • lavagraph
    • Greek translator CV
Re: Tea and the British: Vera Drake
« Reply #4 on: 14 Jan, 2005, 13:14:48 »
Μπετούλα έχε υπόψη ότι η θεματολογία της δεν είναι η πιο ευχάριστη στον κόσμο... με άλλα λόγια εάν θέλεις να πας στον κινηματογράφο για να "ανεβείς" ή για χαλαρή ψυχαγωγία δεν θα το συνιστούσα!

Μου κινήσατε πολύ την περιέργεια......Θα σπεύσω να τη δω και θα σας ενημερώσω για τις εντυπώσεις μου....όχι ότι δε σας έχω εμπιστοσύνη...!!!

Philip

  • Full Member
  • ***
  • Posts: 340
  • Gender: Male
  • μεγαλώνουν, μεγαλώνουν ...
Re: Tea and the British: Vera Drake
« Reply #5 on: 14 Jan, 2005, 14:55:33 »
Θα με επιτρέψετε, ως Άγγλο, να παρατηρήσω ότι χώρις το τσάι, όχι η ταινία θα τελείωνε μισή ώρα γρηγορότερα, αλλά θα έχανε τη γνήσια ατμόσφαιρα. Η αλήθεια είναι ότι σε τέτοια κοινωνία το τσάι αποτελούσε (και ακόμα σε μεγάλο βαθμο) αποτελεί την πανάκεια για όλα τα προβλήματα της ζωής.  Στο έργο Vera Drake,  η έκφραση "I'll just put the kettle on" είχε δύο έννοιες - μια για το τσάι και μια να ετοιμάσει το ζεστό νερό για τη "δουλειά" της.

Μου θύμισε επίσης μια σκηνή από το σατιρικό Beyond the Fringe από τη δεκαετία του 60, όπου ο άνδρας, μαθαίνοντας ότι μόλις είχε κηρυχθεί ο Β' παγκόσμιος πόλεμος, γυρίζει στη γυναίκα του και λέει "never mind, my dear, we'll just have a nice cup of hot water"...

Αυτά προς το παρόν.  Θα ήθελα μα μάθω περισσοτερα για την Ελληνική μετάφραση.

Philip
« Last Edit: 22 Jan, 2005, 21:18:42 by spiros »
But how shall men meditate in that, which they cannot understand? How shall they understand that which is kept close in an unknown tongue?

THE TRANSLATORS TO THE READER
Preface to the King James Version 1611


spiros

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 290945
  • Gender: Male
  • point d’amour
    • spiros.doikas
    • greektranslator
    • doikas
    • 102094522373850556729
    • lavagraph
    • Greek translator CV
Re: Tea and the British: Vera Drake
« Reply #6 on: 14 Jan, 2005, 15:32:02 »
Philip,

Έχεις δίκιο - το τσάι είναι αναπόσπαστο μέρος της Αγγλικής κοινωνίας. Ουδεμία διαφωνία επ' αυτού, απλά για κάποιον που δεν είναι Άγγλος, πώς να το κάνουμε, είναι ολίγον (το ολίγον παραπέμπει στη λέξη "ευφημισμός" εδώ) υπερβολικό! Ωστόσο, θα ήταν ενδιαφέρουσα μία εις βάθος μελέτη των σημασιολογικών προεκτάσεων του τσαγιού στην Αγγλική κοινωνία.

Το καλύτερο που θα μπορούσες να κάνεις για την ελληνική μετάφραση είναι να το βρεις σε ελληνικό DVD (αφού κυκλοφορήσει). Προσωπικά μου άρεσε ιδιαίτερα η απόδοση κάποιων εκφράσεων, π.χ.

in a family way=σε ενδιαφέρουσα
she can't help it= δεν το κάνει επίτηδες
ta-ra!=γεια χαρά
clot=χαζοπούλι

Παρεπιμπτόντως, συγχαρητήρια για τη δουλειά σου με τους ευρετηριαστές / εργαλεία ευρετηριασμού ή ακόμη καλύτερα με το λογισμικό παραγωγής πινάκων συμφραζομένων και ουχί κονκορντάντζες! (http://artsweb.bham.ac.uk/pking/)
« Last Edit: 22 Jan, 2005, 21:17:04 by spiros »

Philip

  • Full Member
  • ***
  • Posts: 340
  • Gender: Male
  • μεγαλώνουν, μεγαλώνουν ...
Re: Tea and the British: Vera Drake
« Reply #7 on: 14 Jan, 2005, 16:11:55 »
Culture clash number 100,437: όταν πήγα στην Ελλάδα για πρώτη ή δεύτερη φορά και ζήτησα ένα τσάι, η απάντηση ήρθε αμέσως , "γιατί, άρρωστος είσαι;" και δεν μπορούσα να καταλάβω τί εννοούσαν...  Γενικά με ενδιαφέρει πώς η κάθε πλευρά βλέπει την άλλη, και τα σημεία όπου συμπίπτουν και όπου διαφέρουν οι αξίες (π.χ η έννοια του shame σε διάφορες κοινωνίες ή ομάδες).  Η γυναίκα μου, που είναι ελληνίδα, γελάει με το τσάι αλλά το πίνει όμως! 

Ευχαριστώ για την παρτήρηση για κονκορντάντζες - είχα πάρει τη λέξη νομίζω από τη Dia Phillipides.  Προσπαθώ να κρατήσω επαφή με τις εξελισσόμενες ορολογίες στα ελληνικά, αλλά επείδη κάνω πιο πολύ παρέα με καθηγητές/ήτριες των Αγγλικών,  βάζουμε πολλές φορές αγγλικές λέξεις στην κουβέντα μας.


spiros

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 290945
  • Gender: Male
  • point d’amour
    • spiros.doikas
    • greektranslator
    • doikas
    • 102094522373850556729
    • lavagraph
    • Greek translator CV
Re: Tea and the British: Vera Drake
« Reply #8 on: 14 Jan, 2005, 16:21:36 »
Οι πολιτισμικές συγκρούσεις έχουν όντως πολύ πλάκα! Εγώ να δεις πόσες βίωσα όταν πρωτοήρθα Αγγλία! Βέβαια εδώ πρέπει να ομολογήσουμε ότι εάν πιεις το τσάι σου στην Αγγλία χωρίς γάλα, θα νομίσουν πάλι ότι είσαι άρρωστος! Παρομοίως θυμάμαι να παραγγέλνω μακαρόνια και σαλάτα στη Ρώμη και να μου φέρνουν μόνο τα μακαρόνια, όταν παραπονέθηκα στον σερβιτόρο μου απάντησε: "Ma lei lo mangia tutto insieme?" ("Τα τρώτε όλα μαζί;") με φανερή έκπληξη! Σίγουρα θα του φάνηκα ιδιαίτερα βάρβαρος! (Εδώ ίσως κολλάει το "όταν πηγαίνεις στη Ρώμη κάνε όπως και οι Ρωμαίοι").

Όσον αφορά για την Αγγλία, σίγουρα η έννοια της ντροπής έχει τεράστιες διαφορές με την Ελλάδα. (π.χ. στην Ελλάδα θα ήταν εντελώς απαράδεκτο να δει κανείς έναν οικογενειάρχη να βγαίνει από ένα μπαρ με την οικογένειά του, στουπί στο μεθύσι και να κρατάει μια μπύρα στο χέρι...) Σχετικά με βιβλιογραφία επί του θέματος της "βρετανικότητας" έχω απολαύσει ιδιαίτερα τα έργα του Idries Shah (The Natives are Restless, Darkest England, etc) και του George Mikes (How to be a Brit) μεταξύ άλλων. Έχω γράψει και γω κάποια σχετικά σχόλια επί του θέματος με σατυρική μορφή http://www.translatum.gr/nosex/contents.htm...

Σε θέματα ελληνικής ορολογίας για αυτό είμαστε εμείς εδώ: παρακαλώ να μας ρωτάτε και αν ξέρουμε θα απαντάμε!
« Last Edit: 14 Jan, 2005, 16:42:11 by spiros »

bettyrevelioti

  • Jr. Member
  • **
  • Posts: 217
  • Gender: Female
Re: Tea and the British: Vera Drake
« Reply #9 on: 17 Jan, 2005, 01:16:43 »
Μπετούλα έχε υπόψη ότι η θεματολογία της δεν είναι η πιο ευχάριστη στον κόσμο... με άλλα λόγια εάν θέλεις να πας στον κινηματογράφο για να "ανεβείς" ή για χαλαρή ψυχαγωγία δεν θα το συνιστούσα!

Μου κινήσατε πολύ την περιέργεια......Θα σπεύσω να τη δω και θα σας ενημερώσω για τις εντυπώσεις μου....όχι ότι δε σας έχω εμπιστοσύνη...!!!

Ναι το κατάλαβα από αυτά τα λεγόμενά σας... Σε ευχαριστώ πολύ πάντως :-))) ! ... Μόλις δω την ταινία θα επιστρέψω με εντυπώσεις...αν και η πρώτη έξοδος αυτής της εβδομάδας θα είναι θέατρο και όχι κινηματογράφος...
Φιλάκια
Μπέττυ