Τρία συναισθήματα που μοιάζουν με αγάπη, αλλά δεν είναι...

spiros · 30 · 10139

spiros

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 812604
    • Gender:Male
  • point d’amour
Καθώς πολύ εύκολα ακούει κανείς να «αγαπάνε» για ψύλλου πήδημα και σε διάστημα ωρών και πολλά άλλα ευγενή (τη σκότωσε γιατί την «αγαπούσε»· «σ' αγαπώ» αλλά θα σε σπάσω στο ξύλο διότι δεν μου φέρεσαι σωστά· «ήμουν τρελά ερωτευμένος μαζί σου» αλλά έλα μωρέ, να μην παίζουν και 2-3 καβάντζες στις οποίες δηλώνω εξίσου μεγάλη αγάπη σε περίπτωση που κάτι δεν πάει καλά· σε «αγάπησα» όπως δεν αγάπησα κανένα άλλο, ήταν εντελώς αυθόρμητο και βαθύ, μου έκανες κλικ βρε παιδί μου, αλλά ξέρεις, δεν ανταποκρίθηκες όπως έπρεπε, καλά το ξέρω ότι πέρασαν μόλις δύο μέρες, αλλά τώρα είμαι τρελά ερωτευμένος με τη δείνα, αλήθεια σου λέω, πολύ βαθύ συναίσθημα) καλό είναι να προσπαθεί κανείς να εμπλουτίζει το γλωσσικό λεξιλόγιό του, ποιος ξέρει ίσως κάποτε να μπορέσει να εμβαθύνει και να εμπλουτίσει και το συναισθηματικό του λεξιλόγιο... και από τη ναρκισσιστική αυτοαναφορική «αγάπη» του παιδιού, ίσως, λέω ίσως, να φτάσει στην αγάπη του συναισθηματικά ισορροπημένου και αυτάρκη ενήλικα ο οποίος δεν αντλεί την ταυτότητα του εαυτού του από τη σχέση με κάποιον άλλο, και επιθυμεί να κάνει μια σχέση για να μοιραστεί την αγάπη που νιώθει μέσα του, όχι για να καλύψει το έλλειμμά του με την αγάπη που προσδοκά από τον άλλο.

Τρία συναισθήματα που μοιάζουν με αγάπη, αλλά δεν είναι...
Όταν ξεκινά κανείς μια σχέση αισθάνεται έντονα συναισθήματα, τα οποία δεν είναι πάντα απαραιτήτως αγάπη. Ωστόσο, το ερωτευμένο άτομο συχνά δεν αναγνωρίζει ότι συμβαίνει κάτι τέτοιο, και μπερδεύει αυτά τα συναισθήματα με την αληθινή αγάπη. Το αποτέλεσμα είναι ότι καταλήγει να βρίσκεται μπερδεμένο, απογοητευμένο, ή ακόμα και προδομένο από τον/τη σύντροφό του, γιατί έγινε παρεξήγηση και ο άλλος δεν εννοούσε αυτά που ο ερωτευμένος πίστεψε ότι άκουσε.

Πόθος/Ερωτική Έλξη
Αυτό το έντονο συναίσθημα που τόσοι άνθρωποι έχουν νιώσει και σε τόσες πολλές περιπτώσεις το έχουν μπερδέψει με την αγάπη. Πρόκειται περισσότερο για έντονη «χημεία», οι φερομόνες (χημικά στοιχεία που έχει κάθε άνθρωπος) του ενός ατόμου που ταιριάζουν όπως το κλειδί στην κλειδαριά με τις φερομόνες ενός άλλου ατόμου και δημιουργούν τη σπίθα του σωματικού πάθους. Αυτό το συναίσθημα της έντονης ερωτικής έλξης συχνά το αποκαλούμε «έρωτας με την πρώτη ματιά» ή «κεραυνοβόλος έρωτας», αφού πράγματι η ένταση του συναισθήματος είναι τέτοια, που συγκλονίζει αυτόν που το αισθάνεται.

[...]

Ριμπάουντ (Rebound)
Το άτομο που βγαίνει από την προηγούμενη σχέση και αμέσως κάνει μια νέα, έχει συνηθίσει να είναι ερωτευμένο, θέλει να έχει μια σχέση και, χωρίς πολλή σκέψη, επιλέγει κάποιο νέο πρόσωπο για να είναι μαζί του, πείθοντας τον εαυτό του ότι έχει ερωτευτεί ξανά. Συχνά το άτομο αυτό επιθυμεί και αναπολεί ακόμα την προηγούμενή του σχέση, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θέλει πίσω τον παλιό του σύντροφο, απλώς θέλει μια σχέση. Σε μια τέτοια ριμπάουντ φάση, το άτομο θέλει απλώς κάποιον, οποιονδήποτε σύντροφο και δεν είναι έτοιμο να επενδύσει πραγματικά σε μια νέα σχέση. Έτσι, πρόκειται για σχέση-ψυχολογικό τραυμαπλάστ, αφού οι παλιές πληγές δεν έχουν ακόμα επουλωθεί.

http://health.in.gr/news/article.asp?lngArticleID=144512
« Last Edit: 16 Jan, 2018, 11:46:44 by spiros »


Anastasia

  • Anastasia Giagopoulou
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 2365
    • Gender:Female
  • Set goals, Work hard!
Πολύ μεγάλο θέμα άνοιξες, Σπύρο...
"Only Love can leave such a... Mark!"



valevi

  • Full Member
  • ***
    • Posts: 502
    • Gender:Female

Η αγάπη δεν είναι ένα συναίσθημα που γεννιέται αστραπιαία - ακόμη και ο συναισθηματικός δεσμός της μητέρας με το παιδί χρειάζεται χρόνο για να ισχυροποιηθεί. Η αγάπη περνά συχνά από τις δυο πρώτες φάσεις, του πόθου και της ερωτικής έλξης, φέρνοντας κοντά δυο ανθρώπους. Το αν ο πόθος και η έλξη θα εξελιχθούν σε αγάπη δεν είναι γνωστό. Αν όμως συμβεί αυτό, στις σπάνιες ίσως φορές που αγαπάμε, η ένταση και η πλήρωση των συναισθημάτων είναι τέτοια που αξίζει ακόμη και αν η αγάπη αυτή δεν έχει ανταπόκριση.

Το τρίτο συναίσθημα, της "αντανάκλασης του έρωτα" ας το πούμε, απέχει πολύ από την αγάπη. Είναι, κατά την ταπεινή μου γνώμη πάντα, ένα εγωκεντρικό συναίσθημα που απολαμβάνουμε για τη συναισθηματική κατάσταση στην οποία μας οδηγεί: επιθυμία, λαχτάρα, ικανοποιήση. Τα συναισθήματα αυτά όμως δεν αφορούν στο άλλο πρόσωπο αλλά στην κατάσταση που φέρνουν τον εαυτό μας. Δεν είναι κατακριτέο ως συναίσθημα και μπορεί να είναι ένας ακόμη τρόπος προσέγγισης δυο ανθρώπων. Και κανείς δεν ξέρει που μπορεί να καταλήξει. Άλλωστε και σχέσεις που γεννιούνται με τις καλύτερες προθέσεις μπορεί να καταλήξουν σε πόλεμο.



Natassa

  • Sr. Member
  • ****
    • Posts: 1151
Η αγάπη δεν είναι ένα συναίσθημα που γεννιέται αστραπιαία - ακόμη και ο συναισθηματικός δεσμός της μητέρας με το παιδί χρειάζεται χρόνο για να ισχυροποιηθεί.

Λοιπόν, αυτό συζητούσα χτες με μια φίλη που γέννησε τον περασμένο Σεπτέμβριο. Μου έλεγε ότι τώρα αισθάνεται πως δένεται με το παιδί της, πως τώρα νιώθει ότι το αγαπά. "Μέχρι τώρα," μου έλεγε, "ένιωθα πως έχω στα χέρια μου ένα πλάσμα που πρέπει πρώτα απ' όλα να το προστατέψω". Κι έτσι κι έκανε. Τώρα που το παιδί της της χαμογελά, της κάνει χαρές, την αναζητά ανάμεσα σε άλλους ανθρώπους, τώρα αισθάνεται κι εκείνη πως δημιουργείται αυτό το ιδιαίτερο συναισθηματικό δέσιμο μεταξύ τους. Τα λόγια της ήταν αυτά: "Τώρα αισθάνομαι να αγαπώ το παιδί μου".
Οπωσδήποτε παράθυρο
Να βλέπω έξω, να χαμογελώ



spiros

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 812604
    • Gender:Male
  • point d’amour
Κι εγώ, όταν έγινα για πρώτη φορά πατέρας μού πήρε πολύ χρόνο να δεθώ με το παιδί μου :)


Natassa

  • Sr. Member
  • ****
    • Posts: 1151
« Last Edit: 27 May, 2008, 13:32:31 by spiros »
Οπωσδήποτε παράθυρο
Να βλέπω έξω, να χαμογελώ


mousafiris

  • Sr. Member
  • ****
    • Posts: 993
    • Gender:Male
  • Περικλής ο καλοκαιρινός
Κι εγώ, όταν έγινα για πρώτη φορά πατέρας μού πήρε πολύ χρόνο να δεθώ με το παιδί μου :)

Πόσο δίκιο έχεις. Εγώ να δεις πόσο μου πήρε!!! Αλλά οι άνθρωποι που νομίζουν πως αγαπούν, αλλά που στη πραγματικότητα τον εαυτό τους και μόνο αγαπούν, μπορεί να γίνουν επικίνδυνοι για τη σωματική και ψυχική  ακεραιότητα των άλλων και κυρίως του αντικειμένου του αρρωστημένου πόθου τους, αν για τέτοια αγάπη μιλάμε. Σ' αυτούς, κάποιος, οι τρίτοι, οι φίλοι, η πολιτεία, η δικαιοσύνη, η αυτοδικία..., θα πρέπει να μιλήσει σοβαρά.
We shall not cease from exploration
And the end of all our exploring
Will be to arrive where we started
And know the place for the first time.


spiros

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 812604
    • Gender:Male
  • point d’amour
Αλλά οι άνθρωποι που νομίζουν πως αγαπούν, αλλά που στη πραγματικότητα τον εαυτό τους και μόνο αγαπούν, μπορεί να γίνουν επικίνδυνοι για τη σωματική και ψυχική ακεραιότητα των άλλων και κυρίως του αντικειμένου του αρρωστημένου πόθου τους, αν για τέτοια αγάπη μιλάμε.

Σε αυτό ακριβώς αναφέρομαι με τον όρο «αυτοαναφορική/ναρκισσιστική αγάπη». Σε αυτού του είδους «αγάπης», υπάρχει μηδενικό ενδιαφέρον για το καλό του άλλου per se, καθώς το ενδιαφέρον εστιάζεται στο τι μπορεί κανείς να αποκομίσει από το αντικείμενο του πόθου. Για αυτό και πάντα, ο αγαπημένος μου ορισμός της αγάπης υπήρξε αυτός:

Love is not a feeling. Love is an action, an activity... Genuine love implies commitment and the exercise of wisdom... love as the will to extend oneself for the purpose of nurturing one's own or another's spiritual growth... true love is an act of will that often transcends ephemeral feelings of love or cathexis, it is correct to say, 'Love is as love does'.

Και, φυσικά, αυτός.
« Last Edit: 27 May, 2008, 18:47:37 by spiros »


DiVx

  • Sr. Member
  • ****
    • Posts: 651
    • Gender:Male
Δεν διαφωνώ με όσα έχουν ειπωθεί μέχρι στιγμής, αλλά επίσης δεν νομίζω ότι μπορούμε εμείς να κρίνουμε την αγάπη του άλλου, όποια κι αν είναι αυτή κι όπως κι αν εκδηλώνεται. Και μπορεί να έχουμε σαν ιδανικό και στόχο την Χριστική αγάπη για την οποία μιλάει ο Παύλος στην επιστολή του και για την οποία πάμπολλοι έχουν μιλήσει, αλλά εκεί θα ήθελα να βλέπω ακόμα περισσότερη αγάπη, άρα λιγότερα λόγια και λιγότερες κρίσεις.

Κοινώς, αν αγαπάς κι υποφέρεις, αγάπα περισσότερο...

Και κάτι άλλο που διάβασα μια φορά και που μου έμεινε αναφορικά με την αγάπη και τις παθολογίες της (και συγκεκριμένα για τη ζήλεια):

(το μεταφέρω όπως το θυμάμαι, η ευθύνη για τυχόν λάθη δική μου):

"...αν δεν υπάρχει ζήλεια, δεν υπάρχει και αγάπη, γιατί μόνο στο δέντρο της αγάπης μπορεί να φυτρώσει το παράσιτο της ζήλειας. Οπότε κοίτα να καθαρίσεις το δέντρο από τα παράσιτα, για να σου μείνει ο καθαρός καρπός της αγάπης."

« Last Edit: 27 May, 2008, 15:47:43 by Δημήτρης »



DiVx

  • Sr. Member
  • ****
    • Posts: 651
    • Gender:Male
Ἡ ἀγάπη μακροθυμεῖ, χρηστεύεται,
ἡ ἀγάπη οὐ ζηλοῖ, ἡ ἀγάπη οὐ περπερεύεται...

Και φυσικά, άλλο πράγμα η αγάπη και άλλο η προσκόλληση...

Ίσως. Αλλά μέχρι ο άνθρωπος να φτάσει να θυσιάσει τον εαυτό που έχει χτίσει, μαζί με την αγάπη θα υπάρχει και η σκιά της, δηλ.  η προσκόλληση, η ζήλεια, το πάθος και όλα τα σχετικά, όλη η αρνητική πλευρά δηλ. είτε αυτή φαίνεται, είτε όχι.
 
Με άλλα λόγια, εκεί που υπάρχει η αρνητική πλευρά, υπάρχει τουλάχιστον και η θετική. Γιατί θα μπορούσε να μην υπάρχει ούτε η μία, αλλά ούτε και η άλλη, δηλ. το τίποτα, που για μένα είναι τρισχειρότερο.

Και φυσικά, υπάρχει και αυτό για το οποίο μιλάει ο Παύλος.




spiros

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 812604
    • Gender:Male
  • point d’amour
Πάντα υπάρχουν προσμίξεις εγωισμού στην «αγάπη» αυτού του είδους. Το θέμα είναι η ποσόστωση (π.χ. άλλο νοιάζομαι για την πάρτη μου 99% και 1% για τον άλλο και άλλο νοιάζομαι 50/50). Όσον αφορά στο αν υπάρχει κάτι ή τίποτε και κατά πόσο παραμένει και σε τι μορφή παραμένει το κάτι:

Grasping at things can only yield one of two results:
Either the thing you are grasping at disappears, or you yourself disappear.
It is only a matter of which occurs first.
« Last Edit: 27 May, 2008, 16:14:28 by spiros »


Natassa

  • Sr. Member
  • ****
    • Posts: 1151
Πέρα απ' όλα αυτά, είμαστε όντα με ελαττώματα, πάθη, προβλήματα κ.α.
Εδώ δεν αγαπάμε τον εαυτό μας όπως πρέπει, πώς είναι δυνατόν να αγαπήσουμε με σωστό και ανιδιοτελή τρόπο τους άλλους;

Πιστεύω πως αν ψάξουμε βαθιά μέσα μας, θα δούμε ότι εκτός από τα αγνά συναισθήματα που τρέφουμε για τους συνανθρώπους μας, υπάρχουν κι άλλα πιο πρωτόγονα που μας "επιβάλλουν" κατά κάποιον τρόπο την αγάπη.
Οπωσδήποτε παράθυρο
Να βλέπω έξω, να χαμογελώ


DiVx

  • Sr. Member
  • ****
    • Posts: 651
    • Gender:Male
Πάντα υπάρχουν προσμίξεις εγωισμού στην «αγάπη» αυτού του είδους. Το θέμα είναι η ποσόστωση. Όσον αφορά στο αν υπάρχει κάτι ή τίποτε και κατά πόσο παραμένει και σε τι μορφή παραμένει το κάτι:

Grasping at things can only yield one of two results:
Either the thing you are grasping at disappears, or you yourself disappear.
It is only a matter of which occurs first.


Ναι κι εμένα η θέση μου παραμένει και συνοψίζεται στο εξής (από την εισαγωγή του A Course in Miracles):

This is a course in miracles. It is a required course. Only the time you take it is voluntary. Free will does not mean that you can establish the curriculum. It means only that you can elect what you want to take at a given time. The course does not aim at teaching the meaning of love, for that is beyond what can be taught. It does aim, however, at removing the blocks to the awareness of love's presence, which is your natural inheritance. The opposite of love is fear, but what is all-encompassing can have no opposite.

        This course can therefore be summed up very simply in this way:

Nothing real can be threatened.
Nothing unreal exists.
Herein lies the peace of God.


https://en.wikipedia.org/wiki/A_Course_in_Miracles






spiros

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 812604
    • Gender:Male
  • point d’amour
Πέρα απ' όλα αυτά, είμαστε όντα με ελαττώματα, πάθη, προβλήματα κ.α.
Εδώ δεν αγαπάμε τον εαυτό μας όπως πρέπει, πώς είναι δυνατόν να αγαπήσουμε με σωστό και ανιδιοτελή τρόπο τους άλλους;

Πιστεύω πως αν ψάξουμε βαθιά μέσα μας, θα δούμε ότι εκτός από τα αγνά συναισθήματα που τρέφουμε για τους συνανθρώπους μας, υπάρχουν κι άλλα πιο πρωτόγονα που μας "επιβάλλουν" κατά κάποιον τρόπο την αγάπη.


Nothing real can be threatened.
Nothing unreal exists.
Herein lies the peace of God.

https://en.wikipedia.org/wiki/A_Course_in_Miracles

Ναι, από τα παλιά αγαπημένα βιβλία αν και σε παρά πολλά σημεία του γίνεται υπερβολικά αόριστο και New Agey.

Το ζήτημα, και ο λόγος του αρχικού μου σχολίου, είναι η (αμφιλεγόμενη κατ' εμέ) πολυσημία η οποία έχει επιβληθεί στον όρο «αγάπη», με αποτέλεσμα, συναισθήματα και καταστάσεις που δεν έχουν καμία σχέση με την αγάπη να συγχέονται με αυτήν. Γι αυτό μίλησα για ξεκαθάρισμα γλωσσικού και συναισθηματικού λεξιλογίου.
« Last Edit: 27 May, 2008, 16:30:49 by spiros »


 

Search Tools