Author Topic: Κωστής Μοσκώφ  (Read 23358 times)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 61733
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Κωστής Μοσκώφ
« on: 07 Jun, 2008, 21:15:06 »
Κωστής Μοσκώφ (1939-1998)



[Πηγή για τη φωτογραφία: De Siris]

Γεννήθηκε το 1939 στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε νομικά στο ΑΠΘ και ήταν διδάκτορας στο πανεπιστήμιο των Παρισίων. Υπήρξε δημοτικός σύμβουλος και δήμαρχος Θεσσαλονίκης, σύμβουλος του Υπουργείου Πολιτισμού, διευθυντής του Κέντρου Μαρξιστικών Ερευνών, μορφωτικός σύμβουλος της πρεσβείας μας στην Αίγυπτο και εκπρόσωπος του Ιδρύματος Ελληνικού Πολιτισμού στη Μέση Ανατολή. Δημοσίευσε πολλές εργασίες του ως ιστορικός, δοκιμιογράφος, ποιητής και δημοσιογράφος. Πέθανε στις 29 Ιουνίου του 1998.

Ποιητικές συλλογές:
«Ποιήματα», εκδ. Καστανιώτη, 1985 & 1987 (Β' έκδοση με 24 πρόσθετα ποιήματα)
«Για τον έρωτα και την επανάσταση», εκδ. Καστανιώτη, 1989

Δοκίμια:
«Η πράξη και η σιωπή. Τα όρια του Έρωτα και της Ιστορίας» (Δοκίμια Ι), εκδ. Εξάντας, 1979
«Η κοινωνική συνείδηση στην ποίηση της Θεσσαλονίκης», εκδ. Σύγχρονη Εποχή, 1979
«Η πράξη και η σιωπή. Τα όρια του Έρωτα και της Ιστορίας» (Δοκίμια ΙΙ), εκδ. Καστανιώτη, 1983

Πεζογραφία:
«Στα όρια του Έρωτα και της Ιστορίας», εκδ. Ιανός, 1997
«Η σάρκα σου όλη», εκδ. Εξάντας, 1998

Ανθολογίες:
«Αραβική ποίηση – 20ός αιώνας», εκδ. Καστανιώτη, 1993
«Εβραϊκή ποίηση», εκδ. Καστανιώτη, 1997

Ανθολογημένα ποιήματα:


Στο Translatum έχουν δημοσιευτεί και πεζογραφήματα του Κωστή Μοσκώφ.

Έγραψαν για τον Κωστή Μοσκώφ:


[ Επιστροφή στο ευρετήριο της ανθολογίας «Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα» ]
« Last Edit: 30 Jun, 2016, 12:15:53 by wings »


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 61733
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη


Apurimac & Δέσποινα Φορτσερά, Βράχια γυμνά
(τραγούδι: Mercedes Sosa / δίσκος: Στις γειτονιές του νότου (2001))


Κωστής Μοσκώφ, Άτιτλο (Τα βράχια αυτά, η θάλασσα...)

[Από την ενότητα: Α' Τα παλαιότερα - α']

Τα βράχια αυτά, η θάλασσα,
φωτίζουν μυστικά την νεκρή ψυχή μας
είναι το σώμα μας που περιμένει να γεννηθεί
— διασχίζοντας τα έτη του φωτός
διασχίζοντας τις νύκτες του ανέμου
ζεσταίνοντας με το βλέμμα τους
αιώνες υπομονής τους θεούς που πέθαναν.
Ο έρωτας
που κάποτε κτίσαμε
έμεινε η μόνη μας μνήμη
ανάμεσα στο Τίποτα και στο πιο Τίποτα.

Από τη συλλογή Ποιήματα (1987)
« Last Edit: 09 Aug, 2014, 14:29:47 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 61733
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Κωστής Μοσκώφ, [Ο έρωτας δεν ήταν...]
« Reply #2 on: 03 Aug, 2008, 19:00:28 »
Κωστής Μοσκώφ, Άτιτλο (Ο έρωτας δεν ήταν...)

[Από την ενότητα 1]

Ο έρωτας δεν ήταν για μας γέφυρα∙
τρόμαξες∙
έμεινες μόνη στη σκοτεινή όχθη∙
– και εγώ
σε περιμένω από την εποχή του χαλκού.

Ποιος σήκωσε τα κύματα
και τους ανέμους;
Ποιος γέννησε την ιστορία
δίχως πρόσωπο;
Ποιος σε έριξε
ακόμα ζωντανή μες στους νεκρούς;

Έχω ανάψει την πυρά
να ζεστάνω
τον κόσμο όλο
με την αγάπη μας.

Πότε θα έρθεις;

Από τη συλλογή Για τον Έρωτα και την Επανάσταση (1989)
« Last Edit: 06 Jun, 2013, 00:30:38 by wings »


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 61733
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Κωστής Μοσκώφ, Άτιτλο (Αρχαίες φωνές πηγάζουν μέσα μου...)

«Ποιος θα βρεθεί να κλάψει;»

Ά. Αλεξάνδρου, «Προχτές»

[Από την ενότητα 1]

Αρχαίες φωνές πηγάζουν μέσα μου∙
η Επανάσταση
κοιμάται
στα ανάπηρα σκέλη του χρόνου...
«Ποιος θα βρεθεί να κλάψει;»
Το ταξίδι τελείωσε,
το ταξίδι ποτέ δεν έγινε∙
όλα από καιρό έχουν σιγήσει...
Είμαι μία σχισμένη ταυτότητα
κομματική
– ο έρωτας ανύπαρκτος
Σιωπή η ιστορία...

Από τη συλλογή Για τον Έρωτα και την Επανάσταση (1989)
« Last Edit: 06 Jun, 2013, 00:32:48 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 61733
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Κωστής Μοσκώφ, Άτιτλο (Το χέρι σου μελετούσε όλη νύχτα...)

[Από την ενότητα 1]

«ένα αρχαίο κλάμα
μας ενώνει...»

(Y. Amicai – «Love Poems»)


Το χέρι σου μελετούσε όλη νύχτα
χειρονομίες που δεν τόλμησες
«από ένα τριμμένο εγχειρίδιο», ερώτων...

Η σελήνη μάς έδειξε και τα επτά της πρόσωπα∙
– με ποιο, άραγε, πάλι θα με αγαπήσεις;

Είχαμε περισσότερο απ' όλα τα όνειρα∙
τώρα
πρέπει να αποδώσουμε δικαιοσύνη,
στοιβάζοντας
Πράξεις βαριές...

Από τη συλλογή Για τον Έρωτα και την Επανάσταση (1989)
« Last Edit: 06 Jun, 2013, 00:33:43 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 61733
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Κωστής Μοσκώφ, Άτιτλο (Ποιοι βγήκαν των Βαΐων...)

[Από την ενότητα 1]

Ποιοι βγήκαν των Βαΐων
να με δεχτούν;
Ποιοι με αλείψαν μύρο τη ματιά τους
τις παραμονές των Αγίων;
Ριπές οι μνήμες – χαρακιές
και το μπλουτζίν αγριεμένο...

Αυτό το μήνα η πανσέληνος
είναι τυφλή∙
στον τόπο μου ξένος
– ούτε Αφέντης ο Θεός
ούτε ο Αγαπημένος...

«Λεμονάκι, λεμονάκι μυρωδάτο...»

Ποιος λοιπόν θα βάλει
τα παιδιά να κοιμηθούν;
Ποιος θα πυκνώσει τα όνειρα;
Η ποίηση,
Πράξη καιρών
λυπημένων...
Βάζω στις λέξεις πυρκαγιά
να φωτίσω το σκοτάδι μου...

Από τη συλλογή Για τον Έρωτα και την Επανάσταση (1989)
« Last Edit: 06 Jun, 2013, 00:34:10 by wings »


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 61733
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Κωστής Μοσκώφ, Άτιτλο (Χαρτοπετσέτες ανάμεσά μας...)

[Από την ενότητα: Β' Τα καινούρια - ε']

Χαρτοπετσέτες ανάμεσά μας
ν' απορροφήσουν τα λόγια που δεν λέμε∙
γνωσηποσηκαιβρωσησου...
Παίζω χοντρό παιχνίδι ξέρεις και πες μου
αν είσαι...
Πόσο μετριέται πόσο το χιλιόμετρο
ταξί στον Άδη;
Πυρίκαυστο το δάσος χτες
τρις χαρακίρι
και ραντεβού στο Σύνταγμα
– μπαμ η Αθήνα να εκρήγνεται!
Έτσι,
και ούτε να ξέρω το γιατί σ' αγάπησα,
αυτό το αλισβερίσι πού θα πάει...
Είσαι εικόνα Του
ή το παιδί του Τίποτα
– ο μαύρος άγγελος της τελικής Σιωπής;

Από τη συλλογή Ποιήματα (1987)
« Last Edit: 06 Jun, 2013, 00:34:31 by wings »

and33

  • Jr. Member
  • **
  • Posts: 153
Re: Κωστής Μοσκώφ
« Reply #7 on: 10 Jan, 2009, 22:01:04 »
Ο Κωστής, ο στοχαστής, ο ποιητής, ο διανοούμενος, ο ιστορικός.
Ο Κωστής που πίστευε στο όνειρο κι έψαχνε πώς να το κάνει πράξη.
Ο Κωστής του έρωτα της αγάπης και της επανάστασης.
Ο Κωστής της Θεσσαλονίκης  και του Νείλου.
Ο Κωστής που πάντα θα θυμάμαι τον λόγο του και την αγάπη του για τη Κύπρο.
« Last Edit: 10 Jan, 2009, 22:10:46 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 61733
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Re: Κωστής Μοσκώφ
« Reply #8 on: 10 Jan, 2009, 22:19:16 »
Ναι. Ο Κωστής Μοσκώφ κινήθηκε στα όρια του έρωτα και της ιστορίας. Το αποτέλεσμα; Είχε πάντα μόνο θαυμαστές ή άσπονδους φίλους.

Αυτή δεν είναι η μοίρα των σπουδαίων ανθρώπων στον τόπο μας; Άσπρο ή μαύρο - ποτέ γκρίζο... καλό αυτό, λέω εγώ, αφού το γκρίζο βλάπτει σοβαρά την υγεία.

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 61733
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Κωστής Μοσκώφ, Τα Μυστικά του Βάλτου
« Reply #9 on: 17 Oct, 2009, 16:54:49 »
Κωστής Μοσκώφ, Τα Μυστικά του Βάλτου

[Από την ενότητα: Β' Τα καινούρια - γ']

Και να 'ρχεται η στιγμή
και να πίνουμε και να πίνουμε,
να καίμε τα σύνορα των σωμάτων μας.
Και Συ γρήγορα να νυστάζεις,
να τραβάς στο ήσυχο κρεβάτι σου.
Και να κοχλάζω εγώ, να σπάω σίδερα
να ανοίγω τις φλέβες μου.
Αξιός πριν τον δαμάσουν τα φράγματα,
να σκεπάζω το Ρουμλούκι –
να πνίγω όλα όλα τα Μυστικά του Βάλτου...

Από τη συλλογή Ποιήματα (1987)
« Last Edit: 06 Jun, 2013, 00:35:02 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 61733
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Κωστής Μοσκώφ: [«Ο έρωτας», είπες...]
« Reply #10 on: 01 Feb, 2010, 12:36:59 »


Γιάννης Μήτσης & Κώστας Φασουλάς, Το γκρίζο των ματιών σου
(τραγούδι: Ελευθερία Αρβανιτάκη / δίσκος: Και τα μάτια κι η καρδιά (2008))


Κωστής Μοσκώφ, Άτιτλο («Ο έρωτας», είπες...)

[Από την ενότητα: Α' Τα παλαιότερα - α']

«Ο έρωτας», είπες,
«αυτός μόνο καρφώνει έξω απ' τον Καιρό
την Μνήμη»
– φτάνει στην Πάργα των τσιγγάνων,
φτάνει στην Παραμυθιά των ατίθασων
Τσάμηδων,
– φτάνει στους τσόγλανους του Σαββατόβραδου
στα Γιάννενα, στην λίμνη...
«Τα μάτια σου είναι δυο σύννεφα»
– δύο σύννεφα που δεν ξέρουν
πώς να γίνουνε βροχή...

Από τη συλλογή Ποιήματα (1987)
« Last Edit: 06 Jun, 2013, 00:35:32 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 61733
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη


Παντελής Θαλασσινός & Λίτσα Μπεσκάκη, Ατλαντίδα (δίσκος: Αστρανάμματα (1996))


Κωστής Μοσκώφ, Άτιτλο (Τα δελφίνια πήραν από πίσω το φεγγάρι...)

[Από την ενότητα: Β' Τα καινούρια - α' Σχόλια στον Ezra]

Τα δελφίνια πήραν από πίσω το φεγγάρι
τραγουδούν πάνω στις κορφές των καταρτιών
– αύριο
θα πάω να βρω τη ματιά σου
εκεί που την άφησα στο ακρογιάλι...

«Σέλινα τα μαλλιά σου μυρωμένα»,
η όψη σου σαν της Εκάτης χλομή,
να γυρεύω ολονυκτίς τα χείλη σου
και συ τον γιασεμί Ερμή...

Έρχεται, έρχεται η Διώνη
με το τσιτάκι της ν' ανεμίζει στον Βαρδάρη
έρχεται, έρχεται ο Άδωνις
με φουσκωμένο το μπλουτζίν
με ανοικτό το μπλε πουκαμισάκι...
Πηδά χαρούμενη, σκοινάκι, η ψυχή τής Τσιμισκή...

Από τη συλλογή Ποιήματα (1987)
« Last Edit: 06 Jun, 2013, 00:35:55 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 61733
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη


Γιώργος Ανδρέου, Ζωή δεν είναι
(τραγούδι: Χρήστος Θηβαίος / δίσκος: Μυστήριο τραίνο (2006))


Κωστής Μοσκώφ, Άτιτλο (Περίμενες τους φανοστάτες να ανάψουν...)

[Από την ενότητα 1]

«Περίμενες
τους φανοστάτες
να ανάψουν».
Και κάποιον, τέλος,
«τοις κείνων ρήμασι πειθόμενον»∙
«με ένα πουκάμισο καλοπλυμένο»
να περάσει
οδεύοντας
για το ικρίωμα...
«Όμως κανείς δεν πέρασε»
– οι φανοστάτες δεν ανάψαν
η πόλη δεν είχε κτιστεί
και Εσύ
δεν είχες ποτέ αγαπήσει...

Από τη συλλογή Για τον Έρωτα και την Επανάσταση (1989)
« Last Edit: 06 Jun, 2013, 00:36:31 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 61733
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη


Νικόλας Άσιμος, Ο μηχανισμός (δίσκος 45 στροφών (1975))

Κωστής Μοσκώφ, Άτιτλο (Λόφοι γυμνοί ωχρής βραδιάς σελήνης...)

[Από την ενότητα: Β' Τα καινούρια - β' Σχόλια στον Σαλβατόρε Κουαζίμοντο]

Λόφοι γυμνοί ωχρής βραδιάς σελήνης
την ώρα που ξυπνούν οι πρόγονοι
στο θρόισμα του ανέμου...
«Ο λαός μου κρατάει μαχαίρια που καιν»
η ζωή του έχει γίνει στάχτη
από τα χρόνια του Ομήρου
– «γυναίκες που ουρλιάζουν πασχίζοντας
να πουν τα λόγια του έρωτα»
άντρες που πολεμούν
πειθόμενοι στα ρήματα θεών
ή των δαιμόνων...
«Κλαίμε στα πανηγύρια γύρω από αρχαίους στοχασμούς...
Άφησα τους συντρόφους άταφους
πηκτός άνεμος σκεπάζει τώρα το κορμί τους
έμεινα μόνος
ολόκληρος για να σε σκέφτομαι...»
Κατεβαίνω τις στενές κοιλάδες του Γράμμου
– βιάζομαι
να σκεπάσω
με το πανωφόρι του Έρωτα
την άρρωστή μας Επανάσταση...

Από τη συλλογή Ποιήματα (1987)
« Last Edit: 06 Jun, 2013, 00:36:53 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 61733
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη


Θάνος Μικρούτσικος & Άλκης Αλκαίος, Τα πλοία των ερώτων
(τραγούδι: Δημήτρης Μητροπάνος / δίσκος: Στου αιώνα την παράγκα (1996))


Κωστής Μοσκώφ, Άτιτλο (Μέσα στη σπηλιά του νεκρού Έρωτα...)

[Από την ενότητα 1]

«... το καράβι του Έρωτα
συντρίφτηκε στα βράχια
της καθημερινότητας...»

Βλ. Μαγιακόφσκι


Μέσα στη σπηλιά του νεκρού Έρωτα
Είσαι...
Ποιος θα μαζέψει τα συντρίμμια,
ποιος θα ετοιμάσει την πυρά
για να πυρποληθούμε;
Είμαι ακόμα μες στους ζωντανούς
τρεις χιλιάδες χρόνους
μετά την Απουσία...
Ποιος ουρλιάζει ότι ο Έρωτας
καρφώνει τον Καιρό στη Μνήμη;

Από τη συλλογή Για τον Έρωτα και την Επανάσταση (1989)
« Last Edit: 06 Jun, 2013, 00:37:46 by wings »