Author Topic: Μαρία Θανοπούλου  (Read 15383 times)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62370
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Μαρία Θανοπούλου
« on: 27 Jun, 2008, 19:41:39 »
Μαρία Θανοπούλου



Γεννήθηκε στο κέντρο της Θεσσαλονίκης το 1958 και σήμερα ζει στην Περαία. Τελείωσε τη Γερμανική Σχολή Θεσσαλονίκης. Σπούδασε σχέδιο μόδας στην Ελλάδα, την Ιταλία και τη Γερμανία. Αναδιοργάνωσε εθελοντικά τη δανειστική βιβλιοθήκη του ΠΟΣΠ στο δήμο Θερμαϊκού, η οποία λειτουργεί από το Σεπτέμβριο του 2008. Ίδρυσε λέσχη ανάγνωσης φιλοσοφίας στην Περαία από τον Ιανουάριο του 2008, λέσχη ανάγνωσης λογοτεχνίας στην Περαία και στο Πλαγιάρι καθώς και λέσχη ανάγνωσης παιδικού βιβλίου στην Περαία και στο Πλαγιάρι, οι οποίες λειτουργούν από το Σεπτέμβριο του 2008 με τη στήριξη του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου.

Ποιητικές συλλογές:
«Το αλκοολούχο ύδωρ», εκδ. Μαλλιάρης Παιδεία, Θεσσαλονίκη, 2005

Πεζογραφία:
«Μη σβήσεις το φως» (διηγηματικό μυθιστόρημα), εκδ. Μαλλιάρης Παιδεία, Θεσσαλονίκη, 2007
«Ο χορός των κόκκινων παπουτσιών» (παιδικό παραμύθι), εκδ. Μαλλιάρης Παιδεία, Θεσσαλονίκη, 2008
«Μπόκα, ο γενναίος αετός» (παιδικό παραμύθι), εκδ. Μαλλιάρης Παιδεία, Θεσσαλονίκη, 2009

Ποιήματα δημοσιευμένα στο Translatum:


Ιστολόγιο της ποιήτριας θα βρείτε στη διεύθυνση: mariatha.


[ Επιστροφή στο ευρετήριο της ανθολογίας «Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα» ]
« Last Edit: 23 Jun, 2017, 12:38:19 by wings »


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62370
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Μαρία Θανοπούλου, Θα μου λείψεις...
« Reply #1 on: 04 Jul, 2008, 17:06:57 »
Μαρία Θανοπούλου, Θα μου λείψεις...

Χώρεσες στην πλάτη της θάλασσας
τον τοίχο απ’ το στενό σου δωμάτιο
Είπες,
καμιά φορά μοιάζεις με θάλασσα
που τρέχει ν’ αγγίξει την άνοιξη,
όμως, κάποτε
αγκιστρώθηκες στο πρώτο κεραμίδι
και φώλιασες εκεί
σαν μικρό χελιδόνι
να περάσεις τη νύχτα
Θα μου λείψεις, μου είπες
Θα μου λείψεις
σαν ήλιος
με ορθάνοιχτη πόρτα,
κι όταν η θάλασσα
γίνει φθινόπωρο

θα φωλιάζεις
αθόρυβο χνώτο
στην πρώτη βροχή
που θα γλυκοφιλά
το τζάμι που κοιτάς

Ανέκδοτο ποίημα (2008)

Δημοσιεύτηκε στο ιστολόγιο της ποιήτριας: http://mariatha.blogspot.com/2008/06/blog-post_1859.html (22/06/008)
« Last Edit: 21 Feb, 2009, 16:54:46 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62370
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Μαρία Θανοπούλου, Για την Ιδέα
« Reply #2 on: 23 Jul, 2008, 17:34:56 »
Μαρία Θανοπούλου, Για την Ιδέα

Όσοι στην ποίηση
γεννούν, αντέχουν
το κρύο του καλοκαιριού,
τη ζέστη του χειμώνα.
Κι οι αντιθέσεις αναχωρούν
Των εποχών τα λεκιασμένα ρούχα
αντιμιλάνε στο κατεστημένο.
Λατρεύω τη λέξη,
τη μουσικής της υπόσχεσης,
το χρώμα το πράσινο!
Γνήσια θάλασσα
του ανέγγιχτου θάρρους
προσπερνώ τα κύματα,
ξεκινώ για νέες περιπέτειες,
ικανοποιώντας τις παραδόσεις.
Είμαι η φίλη, που αρμόζει
στο πλευρό της σκηνής
των γραμμάτων.
Των τεχνών, που ασκούν πίεση
στο έργο ανάλαφρα.
Μεγαλουργείς, λατρεμένη μου,
αφθονία συγγραφικών αντιλήψεων.
Δε μεγαλώνεις ποτέ. Είσαι η φύση
που καλλιεργείται στα πριγκιπικά,
καταπληκτικά, πάντα νέα δάχτυλα
των δημιουργών, που εσύ ξεχώρισες
να ζούνε δυο και τρεις φορές.

Από τη συλλογή Το αλκοολούχο ύδωρ (2005)
« Last Edit: 21 Feb, 2009, 16:55:01 by wings »


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62370
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Μαρία Θανοπούλου, Κασταλία
« Reply #3 on: 19 Sep, 2008, 23:37:03 »
Μαρία Θανοπούλου, Κασταλία

Καλοκαίριασε, καλή μου,
κι η αποξένωση δε λέει
να παρατήσει τη στερημένη
αγκαλιάς μιας
επαναλαμβανόμενης υστερίας.
Γυμνή τυλίγομαι στης άμμου
τους κοκάλινους,
αλυσιδωτούς φραγμούς.
Αναδύομαι στο βυθό των ονείρων.
Επενδύω στα λόγια πράξεις
τετελεσμένου μέλλοντα,
μαγειρεύοντας των εποχών
τα αέναα χρωματοπαιχνιδίσματα.
Ανακαλύπτω το χρυσάφι του κόσμου.
Απαγγέλλω τη ζωή μου σε χορούς.
Υπόσχομαι
να κυλήσω το δάκρυ
στο αίμα της ποίησης!

Από τη συλλογή Το αλκοολούχο ύδωρ (2005)
« Last Edit: 21 Feb, 2009, 16:56:54 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62370
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Μαρία Θανοπούλου, Πουλώ βιβλία
« Reply #4 on: 01 Oct, 2008, 19:11:39 »
Μαρία Θανοπούλου, Πουλώ βιβλία

Τότε υπάρχω!
Τότε ζω!
Είναι αγάπης ξύσμα
ουσία ξέφρενης χαράς!

Πουλώ βιβλία
κι έχω τη γνώση συντροφιά.
Πάνω στους πάγκους
ξεθαρρεύουν.
Σαν ξωτικά χορεύουν
με την καλή τους φορεσιά,
να σε πλανεύουν.

Σαν τους μιλάς,
φουσκώνουν εύθυμα.
Για τούτα ζω τα εύσημα.

Μηδέ ψυχή πουλώ.
Δεν κάνω τη σπουδαία.
Ρητορικά και σβέλτα πύρινα,
κομμάτια των κυττάρων,
μόνο στην πίεση αντιδρούν.
Στα μάτια των βαρβάρων!

Κωνσταντινούπολη, καλοκαίρι 2004

Από τη συλλογή Το αλκοολούχο ύδωρ (2005)
« Last Edit: 23 Jun, 2017, 12:39:21 by wings »

Pit

  • Sr. Member
  • ****
  • Posts: 1019
  • Gender: Male
  • Panagiotis Stamatelos
    • My Professional Website
Re: Μαρία Θανοπούλου, Πουλώ βιβλία
« Reply #5 on: 01 Oct, 2008, 19:35:55 »
Πολύ ωραία! Όλα τους!

Μαρία Θανοπούλου, Πουλώ βιβλία

...

Μηδέ ψυχή πουλώ.
Δεν κάνω τη σπουδαία.
Ρητορικά και σβέλτα πύρινα,
κομμάτια των κυττάρων,
μόνο στην πίεση αντιδρούν.
Στα μάτια των βαρβάρων!

« Last Edit: 01 Oct, 2008, 19:40:30 by wings »
Laughter translates into any language.


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62370
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Re: Μαρία Θανοπούλου, Πουλώ βιβλία
« Reply #6 on: 01 Oct, 2008, 23:17:04 »
Η Μαρία κι εγώ σ' ευχαριστούμε θερμά, Πανούλη.

Χαίρομαι πολύ που σου άρεσε το ποίημα αυτό. :-)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62370
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Μαρία Θανοπούλου, Σκιαγράφηση
« Reply #7 on: 22 Oct, 2008, 13:58:32 »
Μαρία Θανοπούλου, Σκιαγράφηση

Ο πόνος
δεν επιτρέπεται
να εμπαίζεται
από απλούς χρήστες
με στόχο
την μάταιη προβολή

Ανέκδοτο ποίημα (2008)
« Last Edit: 16 Apr, 2013, 00:04:46 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62370
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Μαρία Θανοπούλου, Σημειώσεις
« Reply #8 on: 12 Nov, 2008, 18:42:17 »
Μαρία Θανοπούλου, Σημειώσεις

Γράφω
σημαίνει
Ψάχνω να βρω...
τι υπάρχει στο μελάνι
που ποθεί
απελπισμένα
να βγει
από ένα στιλό
φυλακή

Ανέκδοτο ποίημα (2008)
« Last Edit: 16 Apr, 2013, 00:02:45 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62370
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Μαρία Θανοπούλου, Ο θίασος του ενάτου ορόφου

Ακόμη δεν ξημέρωσε...
Η μυρουδιά του καφέ
διαχέεται στο ισόγειο κυλικείο
Η γερασμένη κορμοστασιά
προσανατολίζει τα πόδια
σε σιγανό βηματισμό
προς τον ένατο όροφο
 
Καλυμμένα κεφάλια
με μαντίλια πολύχρωμα
Περούκες με φυσική τρίχα
Μάτια χωρίς βλεφαρίδες
Πρόσωπα ξεθωριασμένα
Όχι, δεν είναι νεκροί
Ολοζώντανοι απαρτίζουν
το θίασο του ενάτου ορόφου
Όλοι στη σειρά
Να τη κι η Ευτυχία, πρωτοπόρα
μ’ ένα γλυκό χαμόγελο
Περήφανη γέρνει στο θάρρος
που στεγνώνει
κάθε μέρα, κάθε νύχτα
Να τη κι η Αργυρώ...
Στηρίζεται στη στρουμπουλή τη νύφη της
που τη φροντίζει επιμελώς καλύτερα από κόρη
Α... να κι ο νεαρός με το σγουρό μαλλί
Όλοι στην ώρα τους.
Όλοι στη σειρά
Στο ασφυχτικά γεμάτο ασανσέρ
μυρώνει ο θάνατος
την πρωινή ανάσα
Ο ένας πίσω απ’ τον άλλον
Γνωρίζουν καλά την πορεία της Πέμπτης
Η άνοδος στον «ένατο» συντονίζει την αποκαρδίωση
Κάποτε ξεκινούσαν χαρούμενοι για τη δουλειά...
Η πόρτα ανοίγει. Εξέρχονται του ανελκυστήρα.
Η Θεσσαλονίκη, κατάξανθη κόρη
προκαλεί
«Ναι, ναι τολμήστε το, θα νιώσετε καλύτερα»,
 
«Βιώστε τη συγκλονιστικότερη θέα 
Βέβαια είναι στο χειρότερο σημείο της πόλης
στο ψηλότερο, κοντά στο Θεό
Το κόκκινο φάρμακο σε λίγο θα εισχωρήσει στις φλέβες σας
κι εσείς δε θα προλάβετε να το αρνηθείτε»
Κίτρινα πρόσωπα, κοιτάνε χωρίς να εστιάζουν
Ο νεαρός διαβάζει εφημερίδα
 
Κραυγάζει η ψυχή
Σ’ ένα ταξίδι αργό καταπραΰνεται η οργή
Σύμβολα της πίστης σε κάθε τσάντα σε κάθε τσέπη
ξηλώνουν το φόβο.
Αγοράστε εικόνες, ναι ναι η Παναγιά γαληνεύει την τρεμούλα
κι ο Χριστός θα ξανασταυρωθεί για σας, για σένα...
Ακούς;
Τα κοιμητήρια σαν ξεπεσμένη πόρνη
μεταμορφώνουν τις μούσες
Μελωδικά ανοίγει η πόρτα
Αποδεσμεύονται
Γιατρεύονται
Φύγετε, ελευθερωθείτε όσο είναι καιρός!
Η Ευτυχία με τα ολόλευκα της τα φτερά
βαστά την Αργυρώ, κι εκείνο το παλικάρι πρώτο στο χορό
χαμογελά στη δακρυσμένη μάνα
Να κι οι γιατροί εξέρχονται του πλήθους
Οι γνωστοί σκηνοθέτες κι οι βοηθοί νοσοκόμες
Η κομπάρσος ταμπέλα αναβοσβήνει
αυλαία του ενάτου ορόφου
«Ένας ένας να λαμβάνει το νούμερο του
και να οδηγείται στα δωμάτια που θα του υποδεικνύουν
για τη χημειοθεραπεία...»


Αδημοσίευτο ποίημα (2008)
« Last Edit: 23 Jun, 2017, 12:40:59 by wings »

Ion

  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 2363
  • Gender: Male
  • 1. Διατήρηση ψυχραιμίας 2. Αξιολόγηση βλάβης
Δυστυχώς το ίδιο έργο παίζεται σε όλες τις μεγάλες πόλεις, ο θίασος αλλάζει.
« Last Edit: 11 Dec, 2008, 16:04:59 by wings »
There is no prosthetic for an amputated spirit
Lt Col Frank Slade (Al Pacino, Scent of a woman)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62370
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Δυστυχώς, ναι. Κι ακόμα χειρότερο είναι που αυτός ο θίασος δεν έχει πρωταγωνιστές. Μόνο κομπάρσους της ζωής... ή του θανάτου;

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62370
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Μαρία Θανοπούλου, Ασφαλές αύριο
« Reply #12 on: 09 Jan, 2009, 20:35:56 »
Μαρία Θανοπούλου, Ασφαλές αύριο

Σχήμα οξύμωρο
αν σκεφτούμε
πως άλλα παιδιά αργοπεθαίνουν
από ασιτία
και άλλα βαδίζουν
προς το θάνατο
με αλλοιωμένα αγγεία
λόγω των ισχυρών
λιπαρών βομβαρδισμών
από ουσίες κάλπικες
σε πολύ νεαρή ηλικία.
Μάθανε να ζούνε
σε μια καλοδιατηρημένη κοινωνία
με τον καταναλωτισμό στο φουλ
και με το προφίλ της νομιμότητας
επιζητούνε να ενταχθούνε
με το δίκαιο τους
σε ένα ήρεμο και ασφαλές αύριο. 
 
Όμως υφίσταται
και η άλλη πλευρά του νομίσματος.
Το πετρέλαιο της επικοινωνίας
είναι ακριβό και ενίοτε σπάνιο.
Εκεί κάποιοι καταθέτουν,
μακάρι προσωρινά,
τα όπλα της επιβίωσης
τρέχουν να ξεφύγουν
από την ευθύνη της κοινωνικής ένταξης.
Πόσο προσωρινοί είμαστε
και πόσο μικραίνουμε το χώρο της γης
όταν η ανασφάλεια μας ταξιδεύει
στο χάος
 
Έχει αποδειχθεί
στο πλήρωμα του χρόνου
πως η γυναίκα διεκδικεί ζωή
ακόμη και μέσα από τη φυλακή,
όποια μορφή φυλακής και να ’ναι.
Πόσο όμως αντέχει άραγε
μέσα σε ένα κλειστό κύκλωμα
ραδιούργων συνενόχων
ενός όμορφου κόσμου
της πιο μικρής κοινωνίας,
αυτή της φαμίλιας; 

Ανέκδοτο ποίημα (2008)
« Last Edit: 23 Jun, 2017, 12:41:40 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62370
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Μαρία Θανοπούλου, Ρητορική
« Reply #13 on: 02 Feb, 2009, 16:43:52 »
Μαρία Θανοπούλου, Ρητορική

Κουλτουριάρηδες
είναι όσοι ασχολούνται με προσήλωση
με τα γράμματα και τις τέχνες
και μάλιστα τη «βρίσκουν»
με το να διαβάζουν ή να παρατηρούν έργα
που τους αντιπροσωπεύουν, έργα δύσκολα
δυσνόητα και προχωρημένα
Σύλβια Πλαθ, Τ. Έλιοτ, Σαρλ Μπωντλαίρ,
Μαγιακόφσκι, Ελύτη, Σεφέρη, Καβάφη ,Παλαμά
Συνεπώς η κουλτούρα δεν είναι ψευτομόρφωση,
αλλά προσπάθεια ατομικής παραγωγής πολιτισμού.
 
Ελευθερία του λέγειν και του φέρεσθαι.
 
Όταν η καλλιέργεια αγγίζει το γελοίο της ελευθεριότητας,
τότε η άποψη ακόμη και ενός σημαντικότατου λογοτέχνη
δεν ακουμπά και δεν διαπερνά κανενός τραύμα.
Οι λέξεις είναι εύχρηστες από μόνες τους και πλάθονται όμορφα.
Αν κάποιος προσπαθήσει να τις χρησιμοποιήσει
απλώς και μόνο για να εντυπωσιάσει
δε θα αργήσει να στερηθεί
τη σημαντικότητα της «επόμενης φράσης».

Ανέκδοτο ποίημα (2008)
« Last Edit: 23 Jun, 2017, 12:42:28 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62370
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Μαρία Θανοπούλου, Δημοσιογραφία
« Reply #14 on: 16 Jan, 2010, 16:13:24 »


Γιάννης Ζουγανέλης, Σάκης Μπουλάς, Βασίλης Παπακωνσταντίνου: Δημοσιογράφοι

Μαρία Θανοπούλου, Δημοσιογραφία

Οι δημιουργοί
γητευτές λημμάτων
προβληματίζουν τον αναγνώστη,
με αποτέλεσμα
ενίοτε
να αναρριχάται του λόγου του
σε αγκαθωτούς τοίχους
ανακαλύπτοντας σύγχρονες πολιτείες
 
Ανακτώντας τον κόσμο
άλλοτε βουλιάζουν
στη λάσπη αληθινών περιστατικών
κι άλλοτε
σκάβουν τον κήπο απ’ την αρχή

Ανέκδοτο ποίημα (2008)
« Last Edit: 23 Jun, 2017, 12:42:48 by wings »