Author Topic: Μαρία Θανοπούλου  (Read 16495 times)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67455
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Μαρία Θανοπούλου, Περίληψη
« Reply #15 on: 16 Jul, 2010, 19:38:58 »


Loreena McKennit & Χάρις Αλεξίου, Φίλα με
(τραγούδι: Χάρις Αλεξίου / δίσκος: Παράξενο φως (2000))


Μαρία Θανοπούλου, περίληψη

συνοψίζοντας σ’ αγαπώ


σαν τον καθρέφτη που ραγίζει σε
χίλια κομμάτια
με διαιρείς
σε σπόρους
μ’ ένα περίγραμμα ροζ
σαν προεόρτιο τέλος
συνοψίζεις το σ’ αγαπώ
σε φιλί αναστάσιμο
Γράφεις στο κόκκινο της δύσης
μ’ ένα μπουκέτο ψέματα
για να θυμάσαι...

Από την προς έκδοση συλλογή διαιρώντας λιγάκι ουρανό (2008)

Δημοσιεύτηκε στο ιστολόγιο της ποιήτριας: http://mariatha.blogspot.com/2008/06/blog-post_22.html (22/06/2008)
« Last Edit: 16 Apr, 2013, 00:07:30 by wings »


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67455
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Μαρία Θανοπούλου, Κι αλλάζω...
« Reply #16 on: 31 Dec, 2010, 01:38:16 »


Δημήτρης Κοντόπουλος & Νίκος Γρίτσης, Αλλάζω
(τραγούδι: Ηρώ / δίσκος: Αλλάζω (2008))


Μαρία Θανοπούλου, Κι αλλάζω...

Διαβάζω κι αλλάζω. Ακουμπώ στη μασχάλη
μιας ιστορίας, κι αλλάζω...
Πόσο στοιχίζω; Μαντεύω λοιπόν τα δρώμενα
του κόσμου τα παραλειπόμενα.
Δώρο ο χάρτης της Ελλάδας ψυχοβγάλτης.
Μαθαίνω, κι αλλάζω σελίδα.
Εχθές χιόνισε αξιοπρεπώς,
στην Κεντρική Ελλάδα.
Κλείσανε σοκάκια, πλημμύρισαν
ποτάμια. Αλλιώς... θα βγαίναμε στους δρόμους.
Μες στο θυμό... τα βάζουμε με το Θεό. Τώρα που λες,
καλέ μου αναγνώστη, χιόνισε κι άρχισε η γκρίνια.
Του Έλληνα είναι τούτη η φωνή η αυθεντική!
Μαϊμού ο Έλληνας δεν είναι!
Ποτέ του δεν πληρώνει...
... τα λάθη του είναι τα σωστά, των άλλων περηφάνια.
Ευθύνη του το γέλιο... Διαβάζω που λες... κι αλλάζω
αφέντη μου...
Πλαγιάζω στο σώμα συρραφής... Λαγιάζω, λουφάζω,
κοντολογίς αδειάζω. Γίνομαι αστός
κι αλλάζω... δέρμα ποιητή
κάτω απ’ τη φλέβα ζει ο στίχος
αδημονεί...

Από τη συλλογή Το αλκοολούχο ύδωρ (2005)
« Last Edit: 23 Jun, 2017, 12:44:06 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67455
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Μαρία Θανοπούλου, Πεζολογία
« Reply #17 on: 01 Oct, 2013, 13:32:51 »


Λένα Πλάτωνος & Μαριανίνα Κριεζή, Πάμε μια βόλτα στο σούπερ μάρκετ
(τραγούδι: Γιάννης Παλαμίδας / δίσκος: Σαμποτάζ (1981))


Μαρία Θανοπούλου, Πεζολογία

Στα σούπερ-μάρκετ
η γαλήνη
της κατανάλωσης
αγρύπνια πολιτισμού.

Αιωρείται
η ηρεμία
της σπουδαιότητας

του ξοδεύειν!

Από τη συλλογή Το αλκοολούχο ύδωρ (2005)
« Last Edit: 23 Jun, 2017, 12:44:27 by wings »


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67455
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Μαρία Θανοπούλου, Οι φιλοπαίγμονες σκέψεις

Αντί προλόγου

Ευτυχισμένη γυναίκα δηλώνω, αφού υπάρχει μία σελίδα όπου μπορώ να τοποθετώ απαλά τις μοναχικές μου σκέψεις. Ξέρετε πόσο ευαίσθητες είναι τούτες οι περίεργα αόρατες κολλημένες πάνω στους νευρώνες της σωφροσύνης;
Η μουσική της μάζας ψάχνει πρόσθετες μα, σα δεν υπάρχουν διαθέσιμες, αναπολεί τα παλιά όπου χαντακώνει σώμα και νου. Σκαλίζει τη μελωδία του αφανέρωτου στίχου! Νέο ποίημα γραφής προτρέπει καλότροπα τους ευπρεπείς συγγραφείς να αφήσουν πλευρά της ψυχής πάνω σε ολόλευκα χαρτιά. Μία νέα αρχή προσδοκία μαζεύει τη σύνθεση. Τότε ξεκινά να αισθάνεται ο λιλιπούτειος αθάνατος. Εκφύεται με λέξεις φιλιά κι οι προτάσεις μετατρέπονται σε οικογένειες. Εκεί ανήκουν οι συγγραφείς, οι ραψωδοί του κόσμου.
... εκεί όπου μέσα από το «σαράκι» γεννιέται η σκέψη, αυτή η πολύτιμη σαφέστατη μορφή. Ξαποσταίνει η αρχή της πεθυμιάς σφυρηλατώντας ουρανούς ήλιων, ενώ κάθε δημιουργός εκβάλλει ακτινωτές, παιχνιδιάρες, ηχηρά αθώες στάμπες! Μεταβάλλεται η ρευστότητα του θάρρους. Τότε το φως απελευθερώνει τα μαγικά κουτιά του διαλογισμού.
Ποθώ και βιώνω μαγικές, αισθαντικές σελίδες. Καθίσταμαι αόρατη, θεραπευτική μητέρα της γραφής διανόησης, αρωγός μιας αγάπης που ελάχιστοι δυστυχώς ανασαίνουν. Εκεί ριζώνω κουβεντιάζοντας στα αποδυναμωμένα λόγια μυστικά...

Δεκέμβρης 2004

Από τη συλλογή Το αλκοολούχο ύδωρ (2005)
« Last Edit: 23 Jun, 2017, 12:45:13 by wings »