Poll

Εσύ πώς εκφέρεις τη λέξη "άγγελος";

Σίγουρα [áŋg'elos]
8 (57.1%)
Σίγουρα [ág'elos]
2 (14.3%)
Μάλλον [áŋg'elos]
1 (7.1%)
Μάλλον [ág'elos]
0 (0%)
Πότε το ένα πότε το άλλο
3 (21.4%)

Total Members Voted: 10

Author Topic: Εκφορά της λέξης "άγγελος"  (Read 4093 times)

valeon

  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 13955
  • Gender: Male
  • Κώστας Βαλεοντής <Φυσική, Tηλ/νίες, ΙΤ, Ορολογία>
    • ΕΛΕΤΟ
Εκφορά της λέξης "άγγελος"
« on: 07 Jul, 2012, 23:41:03 »
Επεξήγηση των φωνητικών συμβόλων:

α.  Οι φθόγγοι [a], [e] και [o] εκφέρονται όπως τα γράμματα <α>, <ε>  και <ο> στη λέξη άνεμος

β.  Ο φθόγγος [ŋ] εκφέρεται όπως το γράμμα <n> στην αγγλική λέξη English

γ.  Ο φθόγγος [g'] εκφέρεται όπως το δίψηφο <γκ> στη λέξη γκέτο

Σημείωση: Χρησιμοποίησα το σύμβολο [g'] για να δείξω το αλλόφωνο του [g] που απαντάται πριν από τα [e] και [i] αντί για το ακριβές σύμβολο του Διεθνούς Φωνητικού Αλφαβήτου, [ɟ], που "ξενίζει" λίγο τον αναγνώστη...


Katsoyannou

  • Semi-Newbie
  • *
  • Posts: 2
Re: Εκφορά της λέξης "άγγελος"
« Reply #1 on: 08 Jul, 2012, 05:15:44 »
Για το [ŋ] υπάρχει και ελληνικό παράδειγμα, είναι η λέξη αγκώνας: δοκιμάστε να την προφέρετε πολύ αργά και θα δείτε ότι μπορείτε ν΄ακούσετε το [ŋ] χωριστά από το [g].

valeon

  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 13955
  • Gender: Male
  • Κώστας Βαλεοντής <Φυσική, Tηλ/νίες, ΙΤ, Ορολογία>
    • ΕΛΕΤΟ
Re: Εκφορά της λέξης "άγγελος"
« Reply #2 on: 08 Jul, 2012, 11:43:42 »
Ασφαλώς και έχεις δίκιο, Μαριάννα!  Και υπάρχουν και πάμπολλα άλλα ελληνικά παραδείγματα: αγκώνας, αγκάθι, αγκαλιά, αγκινάρα, αγκίστρι, αγκύλη, άγκυρα, ...
Επειδή, όμως, στο σημείο ακριβώς του [ŋ] είναι το ζητούμενο και υπάρχουν πολλοί που και τον αγκώνα τον λένε [agóna] γι' αυτό έβαλα το αγγλικό English (που νομίζω ότι αποκλείεται να το έχει μάθει κανένας ως [ígliʃ]).


Asdings

  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 2716
  • Gender: Male
  • unte þeina ist þiudangardi jah mahts
Re: Εκφορά της λέξης "άγγελος"
« Reply #3 on: 10 Jul, 2012, 02:08:36 »
Εγώ, Κώστα μου, προφέρω πάντοτε [ág'elos], χωρίς το παραμικρό ίχνος έρρινου, διότι τα ιδιώματα των γονέων μου είναι νότια (πελοποννησιακό και κεφαλληνιακό) και αγνοούν παντελώς την προερρίνωση. Στις περιοχές μας η προερρίνωση ηχεί ως επιτήδευση και, όταν την ακούσει κανείς, θα πρόκειται με μαθηματική ακρίβεια για ανθρώπους με ιδιαίτερη γλωσσική μόρφωση που προσαρμόζουν την προφορά τους στη θεωρούμενη ως "ιδανική" ή "καλλιεργημένη" λόγια προφορά της Νεοελληνικής. Αντίθετα, στα βόρεια ιδιώματα της Νεοελληνικής η προερρίνωση αποτελεί κανονικό φαινόμενο.

Τονίζω πάντως ότι, ιστορικώς, η εκφορά με προερρίνωση είναι αναμφίβολα πιο κοντινή σε εκείνη της αρχαίας Ελληνικής, αφού η τελευταία πρόφερε πάντοτε με προερρίνωση τα μπ, ντ, γκ, μβ, νδ, γγ. Τονίζω, όμως, ακόμη ότι η αρχαία Ελληνική έκανε διάκριση μεταξύ ηχηρών και άηχων συμφώνων μετά από έρρινο, δηλαδή πρόφερε αντίστοιχα [mp, nt, ŋk, mb, nd, ŋg] και δεν τα πρόφερε όλα ως ηχηρά μετά από έρρινο, δηλαδή [mb, nd, ŋg], όπως συμβαίνει με τη βόρεια και "καλλιεργημένη" Νεοελληνική. Ωστόσο, η ύπαρξη ή όχι προερρίνωσης εξαρτάται κατά πρώτο λόγο από τον τόπο καταγωγής και κατά δεύτερο λόγο από τον τρόπο με τον οποίο επιλέγει κάποιος να δείξει στο συνομιλητή του ότι είναι γλωσσικά μορφωμένος. Νομίζω ότι, πέραν της ιστορικής αξίας της προερρίνωσης, δεν υπάρχει κανένας πραγματικός λόγος αυτή να θεωρείται ως δείγμα πιο "καλλιεργημένου" λόγου.

Επίσης, την παλαιότητα της απερρίνωσης (δηλαδή της ανυπαρξίας προερρίνωσης) αποδεικνύει η έκπτωση του αρχικού φωνήεντος σε λέξεις όπως "ντροπή" (< εντροπή), "μπαίνω" (< εμβαίνω) κ.ά. Αν τα "ντ" και "μπ" προφέρονταν ως [nd] και [mb], αντίστοιχα, δεν θα μπορούσε να εκπέσει το αρχικό [e].
In dubio pro reo