Author Topic: Μαρία Πισιώτη  (Read 20796 times)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62065
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Μαρία Πισιώτη
« on: 22 Aug, 2012, 15:52:56 »
Μαρία Πισιώτη



Γεννήθηκε το 1966 στη Θεσσαλονίκη, όπου και μένει με την οικογένειά της. Η ενασχόλησή της με την ποίηση ξεκίνησε το 1998. Ποιήματά της πρωτοδημοσιεύτηκαν στο αναμνηστικό βιβλιαράκι του Δήμου Καλαμαριάς για την Αντιπολεμική Εκδήλωση που έκανε το 20ό Δημοτικό Σχολείο Καλαμαριάς την Άνοιξη του 1999. Σπουδάζει Ανθρωπιστικές Επιστήμες στο ΕΑΠ στο πλαίσιο του προγράμματος «Ελληνικός Πολιτισμός».

Ποιητικές συλλογές:
«αιωρούμενο νησί», εκδ. University Studio Press, Θεσσαλονίκη, 1999
«Το υδάτινο πέρασμα του χρόνου», εκδ. University Studio Press, Θεσσαλονίκη, 2001
«Ηδύλη-ακά τοπία;» (ποιήματα 2001-2008), εκδ. Πανεπιστημίου Μακεδονίας, Θεσσαλονίκη, 2008

Ανθολογημένα ποιήματα:


Το ιστολόγιο της ποιήτριας: http://hdyli.wordpress.com/


[ Επιστροφή στο ευρετήριο της ανθολογίας «Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα» ]
« Last Edit: 15 Apr, 2017, 23:11:33 by wings »


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62065
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Μαρία Πισιώτη, Διαπιστώσεις
« Reply #1 on: 22 Aug, 2012, 16:16:42 »


Θάνος Μικρούτσικος & Λάκης Λαζόπουλος: Φως, ελπίδα, ουρανός
(τραγούδι: Δημήτρης Μητροπάνος / δίσκος: Ψάξε στ' όνειρό μας (1997))


Μαρία Πισιώτη, Διαπιστώσεις

Αναμοχλεύω το χθες
μέσα από τις στάχτες
του σήμερα.
Δεν άλλαξε τίποτα τελικά.
Πρόσωπα και πράγματα μόνο.
Διαχρονική ουτοπία
οι φωνές μέσα στην έρημο.
Το αύριο έρχεται χωρίς
συναισθηματισμούς,
μέσα από μάσκες ειρήνης.
Αιώνιοι Σίσυφοι με όνειρα
γεμίζουμε το διάτρητο
πιθάρι της ελπίδας.
Οι λιγοστοί εναπομείναντες
ρομαντικοί, η φωνή της γης.

Από τη συλλογή Αιωρούμενο νησί (1999)


Νέο μέλος της ανθολογίας μου, αλλά παλιά φίλη η Μαρία. Παλιά, αγαπημένη και σταθερή. Τι κι αν μας χωρίζουν πια 500 χιλιόμετρα; Είναι καθημερινά κοντά μου μέσω Ίντερνετ, πιο κοντά απ' όσο στο παρελθόν, να μου θυμίζει την πατρίδα που τόσο αγαπάμε και τόσο αντέχει στον χρόνο, στους αιώνες, στα ζόρια της εποχής μας. Και που τόσο της μοιάζουμε η Μαρία κι εγώ και οι φίλοι μας, «οι λιγοστοί εναπομείναντες ρομαντικοί, η φωνή της γης».

Μαρία Πισιώτη, καλώς ήλθες στη γειτονιά των Θεσσαλονικιών ποιητών της ανθολογίας μου! Από σήμερα είσαι το 115ο μέλος της. (Σ' το λέω για να μη νιώσεις ποτέ πια μόνη στο δρόμο που διάλεξες να πάρεις. Είστε ήδη τόσο πολλοί εδώ.)
« Last Edit: 22 Aug, 2012, 16:20:09 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62065
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη


Charles Strouse & Martin Charnin, Tomorrow (by Barbra Streisand (1978))

Μαρία Πισιώτη, Το αύριο μέσα από ένα βλέμμα

Βλέπω το σήμερα γύρω μου να λάμπει.
Στο γέλιο σου ντύνεται η μέρα
με χρώματα χαράς.
Η νύχτα την αντιγράφει.
Ταξιδεύω στο αύριο μέσα απ’ το βλέμμα σου.
Πόσο με τρομάζει!
Οι κόλακες και οι αγύρτες χαμογελώντας
υποκριτικά υφαίνουν το μέλλον.
Μην παρασύρεσαι στη μέθη τους.
Έχε το φρόνημα υψηλό.
Στη διγλωσσία της διαπλοκής
δείξε τη δέουσα πυγμή.
Ο σεβασμός στην αξία της ζωής
περήφανα θα κυματίζει.
Απάνω στο τραπέζι της διαπλοκής,
βλέπω να κάθεται επιτέλους
η αληθινή Ειρήνη.

Από τη συλλογή αιωρούμενο νησί (1999)
« Last Edit: 04 Apr, 2017, 15:06:39 by wings »


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62065
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Μαρία Πισιώτη, Κατάθεση ψυχής
« Reply #3 on: 11 May, 2014, 17:03:41 »


Βαγγέλης Κορακάκης, Η αλήθεια (τραγούδι: Σταυρούλα Μανωλοπούλου)

Μαρία Πισιώτη, Κατάθεση ψυχής

Πόσο τρομαχτική είναι η αλήθεια!
Ισοπεδώνει τα όνειρά μας.
Ο χρόνος διαβαίνει γοργά
εξαϋλώνοντας κάθε ονειρική πτυχή.
Στον ίδιο τόνο παίζουν οι στιγμές μας.
Σ’ έναν αδυσώπητο αγώνα δρόμου
κληθήκαμε να καταθέσουμε την ψυχή μας.
Η ανταμοιβή πλουσιοπάροχα δίνεται
– άγχος, βία, φόβος.
Πόσο θα 'θελα να δραπετεύσω
κάπου στο Γιουκατάν, στις Άνδεις,
στο Σύμπαν να διακτινιστώ.
Το εφηβικό όνειρο ας ήταν αληθινό.

Από τη συλλογή αιωρούμενο νησί (1999)
« Last Edit: 04 Apr, 2017, 15:13:24 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62065
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Μαρία Πισιώτη, Γιατί
« Reply #4 on: 26 Aug, 2015, 23:36:28 »
Μαρία Πισιώτη, Γιατί

Μες στους καπνούς του πολέμου
η μοναξιά και η απόγνωση
γύρω σου χορεύουν.
Ομίχλη σκέπασε τον ουρανό σου.
Η μυρωδιά του θανάτου διαχέεται
στην ατμόσφαιρα.
Όπου κι αν πας
η σκιά του σ’ ακολουθεί.
Η όασή σου πέρασε
στη λήθη της σιωπής.
Ένα γιατί πλανιέται στην
πονεμένη σου ψυχή.
Ποια άδικη κατάρα βαραίνει
τους παιδικούς σου ώμους;
Απάντηση στην αγωνία σου
κανείς δεν θα δώσει.
Θες να ουρλιάξεις, να κλάψεις
μα δεν μπορείς.
Το αγέρι πήρε τη φωνή σου
η θάλασσα το δάκρυ σου.

Από τη συλλογή αιωρούμενο νησί (1999)
« Last Edit: 04 Apr, 2017, 15:13:40 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62065
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Μαρία Πισιώτη, Ζωή
« Reply #5 on: 16 Dec, 2015, 23:10:54 »
Μαρία Πισιώτη, Ζωή

Ένα λεπτό μέσα στην αιωνιότητα.
Ένα λεπτό πλούσιο σε συγκινήσεις.
Ένα λεπτό μοιρασμένο στα δυο.
Μισό όνειρο, μισό εφιάλτης.
Ένα λεπτό που καθώς σβήνει
αναρωτιέται:
ποιας αόρατης μηχανής
είμαι το γρανάζι;
Ή μήπως... είμαι μια σύμπτωση;

Από τη συλλογή αιωρούμενο νησί (1999)
« Last Edit: 04 Apr, 2017, 15:07:31 by wings »


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62065
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Μαρία Πισιώτη, Η φάρμα των ζώων
« Reply #6 on: 16 Dec, 2015, 23:17:23 »
Μαρία Πισιώτη, Η φάρμα των ζώων

Τα τσακάλια καραδοκούν
πλάι στης αράχνης τον ιστό
το δικό τους μερτικό.
Οι αλαβάστρινες φλόγες τους
αγκαλιάζουν ηδονικά
τ’ ανυποψίαστα θύματά τους.
Στο σαθρό τους κουφάρι
οι ύαινες και οι κόνδορες
την επιβίωσή τους στηρίζουν.
Το πρώτο βόλι ηχεί.
Οι αποχρώσεις του κόκκινου
δεσπόζουν παντού.

Από τη συλλογή αιωρούμενο νησί (1999)
« Last Edit: 04 Apr, 2017, 15:14:04 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62065
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Μαρία Πισιώτη, Οι Σαμαρείτες της γης
« Reply #7 on: 16 Dec, 2015, 23:34:46 »


Πατέρας Ευστράτιος Δήμου: ένας καλός Σαμαρείτης στην Ελλάδα [πηγή: http://UNHCR.org]

Μαρία Πισιώτη, Οι Σαμαρείτες της γης

Οι Σαμαρείτες της γης
δεν έχουν χρώμα και φυλή,
μόνο ψυχή.
Παγκόσμιοι πολίτες επί της γης
το θαύμα της ανάστασης προσφέρουν,
εκεί όπου ο πρώτος βρυχηθμός της γης
αποκαλύπτει της ύλης κάθε αδύναμη πτυχή.

Από τη συλλογή αιωρούμενο νησί (1999)
« Last Edit: 04 Apr, 2017, 15:07:45 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62065
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Μαρία Πισιώτη, Σώθηκα
« Reply #8 on: 17 Dec, 2015, 00:02:27 »
Μαρία Πισιώτη, Σώθηκα

Είπες «φεύγω», κι έφυγες.
Νόμιζες πως θα πονέσω,
πως θα κλάψω.
Είχες δίκιο. Έκλαψα.
Έκλαψα από χαρά.
Η φυγή σου έδωσε
στην καρδιά μου φτερά.
Το χαστούκι σου ήταν
η πόρτα για μια νέα αρχή.
Σ’ ευχαριστώ. Λυτρώθηκα.

Από τη συλλογή αιωρούμενο νησί (1999)
« Last Edit: 04 Apr, 2017, 15:14:19 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62065
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Μαρία Πισιώτη, Τρίτη υπόσταση
« Reply #9 on: 17 Dec, 2015, 00:10:31 »
Μαρία Πισιώτη, Τρίτη υπόσταση

Το κορμί καταπονημένο.
Το πρόσωπο αυλακωμένο.
Η ψυχή τριάντα χρόνων γιαγιά.
Η σκέψη ώριμη.
Πετά.
Δεν έχει σίδερα ούτε αλυσίδες.
Δεκαεπτά χρόνων η καρδιά.
Εκεί σταμάτησε το ρολόι.
Ονειρεύεται κρυφά.
Σε λιβάδια σεργιανά.
Πράσινα, γαλάζια, δεν έχει σημασία.
Κάποτε κλαίει,
κάποτε γελά.
Μα νιώθει χαρά.
Ελεύθερη ακόμα
μπορεί και πετά.
Πετά.
Αυτό έχει σημασία.

Από τη συλλογή αιωρούμενο νησί (1999)
« Last Edit: 04 Apr, 2017, 15:08:02 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62065
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Μαρία Πισιώτη, Μελαγχολία
« Reply #10 on: 17 Dec, 2015, 00:20:06 »
Μαρία Πισιώτη, Μελαγχολία

Συννεφόσκεπη η καρδιά μου
πνίγεται στην ομίχλη της πλήξης,
της ανίας και της απογοήτευσης.
Τα όρια μου εξανεμίζονται
μπρος στην αδιαφορία.
Στο φουρτουνιασμένο μυαλό μου
ένα ρήμα κυριαρχεί.
Να φύγω.

Το κεφάλι μου βαρύ.
Τα μάτια μου καίνε.
Κύματα οργής γίνονται
στάλες βροχής.
Ξεσπώ.

Η κούραση σκιάζει
την ψυχή μου.
Τίποτε δε μ’ αγγίζει.
Τίποτε δε μ’ ευχαριστεί.
Τα μάτια μου κλείνουν.
Κουράστηκα.

Ώρα να φύγω.
Έστω μέσα απ’ το όνειρο.

Από τη συλλογή αιωρούμενο νησί (1999)
« Last Edit: 04 Apr, 2017, 15:14:54 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62065
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Μαρία Πισιώτη, αιωρούμενο νησί
« Reply #11 on: 17 Dec, 2015, 00:28:34 »
Μαρία Πισιώτη, αιωρούμενο νησί

Στα τριανταδύο της η ψυχή
απότομη έκανε καμπή.
Το κυνήγι της αρχέγονης ζωής
ίσως τ’ όνειρο μιας μυστηριακής φυλής,
επισκιάστηκε από την έλλογη
των στίχων σιωπή.
Αιτία της μετάβασης
απ’ την καθημερινότητα
στο πρώτο της διανόησης σκαλί
τρεις ηλιαχτίδες όλο δροσιά.
Στον κύκλο των χαμένων ποιητών
το μέλλον μια σκιά
λάθρα κοιτά το αβέβαιο παρόν.
Το παρελθόν; Βούτηξε στο μελάνι.

Σκέψεις, εμπειρίες,
ευαισθησίες, προβληματισμοί
μορφοποιήθηκαν στο χαρτί.
Ανάγκη επικοινωνίας με το άγνωστο εγώ,
έγινε το υποσυνείδητο ξαφνικά συνειδητό.

Από τη συλλογή αιωρούμενο νησί (1999)
« Last Edit: 04 Apr, 2017, 15:15:14 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62065
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Μαρία Πισιώτη, Το Τρίτο μάτι
« Reply #12 on: 04 Apr, 2017, 15:01:11 »
Μαρία Πισιώτη, Το Τρίτο μάτι

Το Τρίτο μάτι ξύπνησε,
αναρίγησε.
Το χαστούκι του βοριά
ήταν δυνατό.
Η φωνή του κόρακα
τρομαχτική.
Άρχισε η καταγραφή
συναισθημάτων
εμπειριών
σκέψεων
προβληματισμών.

Περίεργη που ’ναι η ζωή.
Είναι ν’ απορείς με
της λήθης τη μεταστροφή.
Η άβυσσος της ψυχής
αναβλύζει φως.
Το Τρίτο μάτι χαλάρωσε.
Το χάδι του νοτιά
έφερε την αστροφεγγιά.
Το αηδόνι γλυκολαλεί.
Γλυκιά είναι η ζωή.

Από τη συλλογή αιωρούμενο νησί (1999)
« Last Edit: 04 Apr, 2017, 15:15:32 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62065
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Μαρία Πισιώτη, Πείραμα
« Reply #13 on: 04 Apr, 2017, 15:05:51 »
Μαρία Πισιώτη, Πείραμα

Αέρας, φωτιά, χώμα, νερό
στροβιλιστήκαν στο κενό.
Ένωση ιερή
έλαμψαν χρώματα,
σε διάσταση σκοτεινή.

Στου χωροχρόνου τον ιστό,
μπλέχτηκε κι ο ήχος
στο στροβιλισμό.
Πείραμα κάναν τη ζωή
σ' ανύποπτη στιγμή.

Αλαζονική η τελική μορφή
προσπαθεί να κρατηθεί
σε αιωρούμενο νησί,
έτοιμο να εκραγεί
απ’ τον πόνο και την οργή.

Από τη συλλογή αιωρούμενο νησί (1999)
« Last Edit: 04 Apr, 2017, 15:15:49 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62065
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Μαρία Πισιώτη, Το μυστικό
« Reply #14 on: 04 Apr, 2017, 15:12:38 »
Μαρία Πισιώτη, Το μυστικό

Μες στης νύχτας την ατέλειωτη σιωπή
ξάφνου ένας ήχος, μια αστραπή.
Βαθιά τη σχίζουν, της αλλάζουν μορφή.
Το ρολόι αρχίζει να μετρά
μυριάδες κεράκια ρυθμικά
αναβοσβήνουν πάνω
στης νύχτας την ποδιά.
Πλανώμενοι ταξιδιώτες πολλοί
αναμειγνύονται, δίνουν ζωή.
Καινούριο μέτρημα το ρολόι ξεκινά.
Λύση γυρεύει να βρει στα μυστικά
τ’ ουρανού και της γης.
Μα μέχρι να ’ρθει η στιγμή
βασίλισσα η νύχτα θα ντυθεί.
Θα κλείσει μέσα της το μυστικό,
απ’ το ρολόι να κλέψει το ρυθμό.
Ατέλειωτη πάλι μοναξιά μέσα
στης νύχτας την αγκαλιά.

Από τη συλλογή αιωρούμενο νησί (1999)
« Last Edit: 04 Apr, 2017, 15:16:11 by wings »