Author Topic: Μαρία Πισιώτη  (Read 20603 times)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62015
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Μαρία Πισιώτη, Με τη μέθοδο της Πυθίας
« Reply #150 on: 15 Apr, 2017, 22:18:17 »
Μαρία Πισιώτη, Με τη μέθοδο της Πυθίας

[Ενότητα V]

Μυρίζεις θάνατο όνειρο!
Ντυμένο ροδοπέταλα
ριζώνεις στην καρδιά
κι απομυζείς το φως.
Εκείνες τις μεγάλες Παρασκευές,
που ενταφιάζεται ο έρωτας
τα τραγούδια δακρυρροούν,
ο λύκος της στέπας αλυχτά
δίπλα στην αροκάρια
για τις χαμένες Κυριακές.
Μυρίζεις θάνατο όνειρο.
Με τη μέθοδο της Πυθίας «ήξεις αφήξεις...»
το αβίωτο της ύπαρξής μας βιώνεται
και το ερώτημα υποβόσκει.
Μοχθούμε σ’ ένα κομμάτι γης.
Σιωπηροί επίγονοι του Πλάτωνα
υψώνουμε τον έρωτα μ’ ένα φτερούγισμα καρδιάς
για να νιώσουμε τη συνάφειά του με τον πόνο.
Η φθορά και η αφθαρσία συνδιαλέγονται μυστικά
και ποιούν έργο.
Η αιωνιότητα επιβεβαιώνει τη μηδαμινότητα.
Η ζωή τον θάνατο.
Τ’ όνειρο... την ελπίδα ή... την απάτη;

Από τη συλλογή Ηδύλη-ακά τοπία; (2008)


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62015
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Μαρία Πισιώτη, Μήδεια
« Reply #151 on: 15 Apr, 2017, 22:28:50 »
Μαρία Πισιώτη, Μήδεια

[Ενότητα V]

αφιερωμένο στη Χρυσούλα Σ.

Θα πω πως ήταν όνειρο
διδακτικό
όχι προς αποφυγή
ούτε προς μίμηση.
Ναι Μήδεια.
Θα πω πως ήταν όνειρο
– ούτε καλό ούτε κακό –
και θα το φυλάξω σε μια ονειροπαγίδα.

Σε είπαν Μάγισσα!
Γιατί πίστεψες στα ιερά δεσμά του Έρωτα.
Ψυχή και σώμα δώρισες
σε κείνον τον ημίθεο ήρωα
– δεν θα πω το όνομά του,
ξέρω πως σε πληγώνει
ακόμα –
ο ημίθεος και η ομήγυρή του!
Ανίκανοι όλοι τους να νιώσουν
το μεγαλείο της καρδιάς σου.
Το δηλητήριο, που έρεε άφθονο
από τα χείλη τους,
γίνηκε μαχαίρι στα χέρια σου.
Θυσίασες το όμαιμον
ή πιο σωστά:
Έκοψες τον ομφάλιο λώρο του
Έρωτα!

Μήδεια,
του Ευριπίδη τραγική ηρωίδα!
Θα πω πως ήταν όνειρο
και θα το φυλάξω σε μια ονειροπαγίδα.
Ξέπλεκα τα δακτυλίδια της κώμης σου
ανεμίζουν αιώνες τώρα
και το δάκρυ σου φωλιάζει στις καρδιές μας.

Μήδεια,
άραγε στο όνομά σου να συνυφαίνεται
χαμόγελο, τόλμη ή πάθος;
για ό,τι μεγάλο διαλέχτηκες
για ό,τι ύψιστο γεύτηκες
Εσύ η
Αιώνια Γυναίκα!

Από τη συλλογή Ηδύλη-ακά τοπία; (2008)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62015
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Μαρία Πισιώτη, Επιστρέφει
« Reply #152 on: 15 Apr, 2017, 22:50:25 »
Μαρία Πισιώτη, Επιστρέφει

[Ενότητα V]

Ο πύργος της Βαβέλ ορθώθηκε.
Επαίρεται για την ομορφιά του.
Επαίρεται για την δύναμή του.
Μέσα από στάχτες,
μέσα από αίμα
και δάκρυα ξένα
ανδρώνεται.
Ορίζει και καθορίζει
τα όνειρα της γης,
αδιαφορώντας
για τη σχισμή που ελλοχεύει
στην άκρη κάθε ονείρου.
Αδιαφορεί και επαίρεται...
και η σχισμή γίνεται κεντρί
και επιστρέφει τα δάκρυα,
επιστρέφει το αίμα
μέσα στις στάχτες της Βαβέλ.
Επιστρέφει...

Από τη συλλογή Ηδύλη-ακά τοπία; (2008)


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62015
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Μαρία Πισιώτη, Dogville
« Reply #153 on: 15 Apr, 2017, 23:10:52 »
Μαρία Πισιώτη, Dogville*

[Ενότητα V]

Μεγάλη απόφαση να τινάξεις
απ’ την πλάτη σου την αιματοβαμμένη πόλη
κι η άκρη του βουνού να γίνει καταφυγή σου.
Η ισοπεδωτική απλότητά της ανέδυε
άρωμα γιασεμιού, ενώ οι λόγιες λέξεις
του φεγγαριού ενέπνεαν ασφάλεια.
Μα να που το φεγγάρι και βουνό δεν άντεξαν
το φως των ματιών σου και
τ’ αλαβάστρινά σου χέρια.
Ξέβρασαν αλυσίδες και πάθη ανομολόγητα
επάνω στο κορμί σου.
Άχρονη και άφυλη η σαπίλα τους.
Μεγάλη απόφαση να αποτινάξεις
την αιματοβαμμένη πόλη.
Μα εκείνη δε σε ξεχνά.
Φορά το σμόκιν της και κορνάρει
στην άκρη του βουνού.
Το γιασεμί ευωδιάζει πάλι και οι αλυσίδες
κρύβονται στα βράχια.
Οι πτυχές του εγκλήματος οφείλουν
να παραμείνουν εσώκλειστες.

* Η γνωστή ταινία του Lars von Trie, Dogville, που προβλήθηκε στην Ελλάδα τον Νοέμβριο του 2003.

Από τη συλλογή Ηδύλη-ακά τοπία; (2008)