Author Topic: Βαγγέλης Τασιόπουλος  (Read 22201 times)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67025
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Βαγγέλης Τασιόπουλος, Το χέρι της βροχής

στις μεμβράνες του ήλιου
αφήνει τα κεράκια των εντόμων
το χέρι της βροχής
κι απ’ τον μαστό της νύχτας               αναβλύζει
η ηχώ μιας πεταλούδας
που φεύγει
σπαράζοντας         τρελά ποιήματα
και το φθαρμένο γέλιο της ελπίδας

«σε λέξεις ταπεινές ναυτολογούμε
όλοι μας τον θάνατο» μου είπε
κι άπλωσε νευρικά
τη θάλασσα πάνω στις λεύκες
σκεπάζοντας όνειρα και πάθη

μόνο ένα άλογο ξεγλίστρησε από τούτο τον βυθό
σήκωσε στη χαίτη του τις αποτρόπαιες μνήμες
το άλλο πρόσωπο
της κυριακής           με τα θλιμμένα λουλουδάκια
του άμβωνα
κι ανέμισε το είδωλο στον κάμπο
πλοίο μισό με φωτοστέφανο.

Από τη συλλογή Το δάκρυ του Πολύφημου (1992)
« Last Edit: 21 Nov, 2018, 23:43:06 by wings »


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67025
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Βαγγέλης Τασιόπουλος, Το μάγμα
« Reply #31 on: 21 Nov, 2018, 23:27:55 »
Βαγγέλης Τασιόπουλος, Το μάγμα

—αλλάζει ανάστημα στο προσωπείο
του ήλιου
με τις ριπές κλίνει το γόνατο
στη νύχτα—


σπέρμα        σπέρμα της ηδονής
η φυλλόρροια της μοίρας
το προσόψιό σου κρατά ανατέμνοντας τη γη
όποιο κομμάτι αν τύχει και γευτείς
σ’ όποια θηλή κι αν ακουμπήσεις
οι μυκηθμοί των οριζόντων
σαβανωμένοι αετοί κυματίζουν
τον χαμένο σου κρόταφο
περιφέροντας στου γαλαξία τη γάζα
άδειες ημέρες και στιγμές οδόφρακτες

σ’ ενός παιδιού το εγκόλπιο η ύψωση και η σπίλωση

όπως περνά το εκμαγείο με το αίμα
πομπή τυφλή στο ενυδρείο του κόσμου

και της ώσμωσης η ενδόμυχη σιωπή
δάνειο της κατάρας ή καθαρτήριο του πόνου
βαραίνει στην προσδοκία της ανάστασης.

Από τη συλλογή Το δάκρυ του Πολύφημου (1992)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67025
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Βαγγέλης Τασιόπουλος, Τα δάνεια
« Reply #32 on: 21 Nov, 2018, 23:30:20 »
Βαγγέλης Τασιόπουλος, Τα δάνεια

οι χαμένες προοπτικές
καλλιεργούν στα όνειρα τις μύχιες επιθυμίες

αυτές που άντεξαν
επίσημες και θορυβώδεις
σαν επελάσεις ιππικού
ή δώρα άχραντα
του κόσμου.

Από τη συλλογή Το δάκρυ του Πολύφημου (1992)


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67025
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Βαγγέλης Τασιόπουλος, Τα λαθραία όνειρα των βάτων

καραδοκούν με τις μελαχρινές στολές τους
οι αχθοφόροι της γης
τραβώντας το πηλήκιο διορθώνουν την οιμωγή της μέρας
δανείζονται λίγο απ’ τον φόβο μας
τη συνουσία των αλόγων και
περιστρέφονται αλλοδαποί            σε χώρα λαιστρυγόνων

όνειρα τρελά
στους κάλυκες των ημερών που θά ’ρθουν
πυκνώνουν την αποφορά και την εκζήτηση

θυμίαμα στην ίδια προσευχή
στον ίδιο πόνο.

Από τη συλλογή Το δάκρυ του Πολύφημου (1992)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67025
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Βαγγέλης Τασιόπουλος, Το χέρι
« Reply #34 on: 21 Nov, 2018, 23:42:04 »
Βαγγέλης Τασιόπουλος, Το χέρι

στον Κώστα Χριστοφιλόπουλο

οι δήμιοι
πάντα χυμούν στα νυχτολούλουδα

στον ψίθυρο του βάλτου
σέρνουν       τα πουλιά

μηχανεύονται θορύβους κι ύπτιες λύσεις

πυροδοτούν τις μέρες μας

κι όλα αυτά
για μια νύχτα που φεύγει
για ένα κορμί
που κανείς δε λυπάται
το κομμένο του
χέρι.

Από τη συλλογή Το δάκρυ του Πολύφημου (1992)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67025
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Βαγγέλης Τασιόπουλος, Ως πτηνό ή ως Τάνταλος

τα πτηνά στις άκρες του δρόμου
σαν αποδημητικά αστέρια
στον φλοίσβο του νερού ανέβαζε ο μηνίσκος
κι οι θάλασσες που καρτερούν
την αστραπή του εντόμου
φτηνό σαρκίο στο αίμα τους
πώς αγνοούσαν τη μικρή μου επιστροφή

έτσι κι εγώ μακάριος έρπητας
στο ελεγείο του ανέμου
οξείδωνα τη νεκρική σιγή
ζηλεύοντας το ένθεο βάρος των μοιχών

την ανδρεία σου
αυτήν υποπτευόμουνα πάντα     διόσκουρε

μήπως
όπως ο τάνταλος δε δυνηθώ την υγρασία σου
ν’ αγγίξω
αλλά σαν φρύγανο κυλήσω από ψηλά.

Από τη συλλογή Το δάκρυ του Πολύφημου (1992)


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67025
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Βαγγέλης Τασιόπουλος, Το άυλο σώμα κι η ψυχή

εκείνη την άνοιξη
το άυλο σώμα δεν κατέβηκε
στα πρόσωπα των γηγενών
άφησε το διάστικτο μήνυμα στη θάλασσα
έτσι τις νύχτες ανεβαίνει
απ’ το ακρωτήριο η Σαπφώ
κρατά το μήλο του παιδιού και το μοιράζει

στην εξώθυρα χαϊδεύει η γριά το τραύμα
κι ο φλοίσβος το νήμα της μουσκεύει

«Είσαι θεά ή άγγελος;
στο κάτω φως που ορκίζεσαι                  με βλέπεις;»

τα εξαγνισμένα χέρια
δε μιλούν

μετρά κι η γριά:
οχτώ σταγόνες αίμα           η ψυχή.

Από τη συλλογή Το δάκρυ του Πολύφημου (1992)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67025
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Βαγγέλης Τασιόπουλος, Νοσταλγία
« Reply #37 on: 22 Nov, 2018, 00:06:00 »
Βαγγέλης Τασιόπουλος, Νοσταλγία

στον Κώστα Ριζάκη

μ’ ευλάβεια τα φύλλα να πατάς
να ελαφρώνεις το κορμί σου
και ν’ αφήνεσαι
στο μαλακό τους στρώμα
κάτω η γη
την υγρασία ας μαζεύει
μη λυπάσαι
μονάχα άντεξε τον ήχο της βροχής
στην πέτρα που αντιστάθηκε ευχήσου

—δεν είναι ο ρόγχος της σιωπής
που σ’ αναγκάζει—

η νοσταλγία καθρεφτίζεται
και σε ζητά.

Από τη συλλογή Το δάκρυ του Πολύφημου (1992)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67025
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Βαγγέλης Τασιόπουλος, Ιθαγενής του πόνου

άγγελοι σέρνουν τον βράχο
με το αλέτρι του πόνου

στο αναφιλητό της νύχτας
οι εκατόμβες της σελήνης καρφώνουν τα μάτια
πυρώνουν τα πέλματα

άπειρα είδη απειλούν
τραβώντας τη δυστυχία από τα δάχτυλα

κάθε πυρετός
στο λυκόφως του ταξιδεύει...

*

Κι έτσι όπως άπλωνε ο καπνός
άνοιγε τη φθονερή καταπακτή του ο ύπνος
στη σιγουριά των ένθεων βουτούσε
η πεμπτουσία των πουλιών
και βύζαιναν οι μέλισσες θυμάρι
ύστερα πατούσαν οι νεκροί
εκεί που φύτρωναν
γλυφίδες κι άσπρα μάρμαρα

χαλίκια αιώνων          σπαρτά
στην άγια μήτρα

(Χρειάζομαι ένα σάβανο για τους αμαρτωλούς μου στίχους
να διακινήσω
ό,τι πριν και μετά

τη σιωπή ή τον λόγο

Τα όνειρα μου στέγνωσαν τα μάτια)

*

Και πάγωσαν οι ηλικίες των θεών
στο εντελώς
και στο επίθετο:
η μύγα
επιτίθεται στο τζάμι
χτυπούν τις πέτρες
κάποιος
επιτέλους πλησιάζει

— Η καλοσύνη σου
περαστική λαγνεία
όταν τελειώσει η περιπλάνηση
πανηγυριώτη χορευτή
στο θηλυκό σου χέρι

ίσως
ίσως
ο λόγος λειψυδρία εγκυμονεί

οι κυριακές που επικίνδυνα χαμήλωσαν
σιωπούν

*

Κι είναι ένας δρόμος μ’ οριζόντια κενά
Ιθάκη υποβρύχια
μοιράζει
γάλα συκιάς
σε τεφροδόχους και κλεψύδρες

ερημιά         και         λάσπη
στα πλακόστρωτα

από μια πόρτα
συμμαχεί η Ελευθερία

*

(Έλκος της μνήμης μου
που έθαψες τα βλέφαρα του νάρκισσου
στον πειρασμό του βάτου
χύσε
το αίμα της Άρνισσας
σε βόρειους μαστούς

σφάγιο χορού
στη δίνη του βάλτου
ανοίγω συρματόπλεγμα και χτυπώ
τα μελανά οστά
των ελαιώνων

είμαι νότιος
και θέλουν ήλιο τα όνειρά μου)

*

γι’ αυτό λοιπόν
μην καταριέσαι
τα κίτρινα φύλλα μου
την επάρατη έξη του δέντρου
τους βρυχηθμούς
της μνήμης

στα παράθυρα
ο εωσφόρος
ιθαγενής του πόνου
φυτρώνει
στις ρωγμές
της νύχτας.

Από τη συλλογή Το δάκρυ του Πολύφημου (1992)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67025
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Βαγγέλης Τασιόπουλος: [Μαζί σου στην ομίχλη...]

... μαζί σου στην ομίχλη έπαιξα
τα επινίκια της αιθάλης.

Από τη συλλογή Το δάκρυ του Πολύφημου (1992)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67025
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Βαγγέλης Τασιόπουλος: [Πρέπει να σου πω...]

Πρέπει να σου πω
να μοιραστώ μαζί σου
αυτόν τον τρόμο
με όποιον τρόπο
μ’ όποιο τίμημα
πρέπει

η διαγωγή της μοναξιάς μου είναι άμεμπτη
και μου είναι πια από καιρό γνωστό
πως δε διαθέτω τα εχέγγυα για βελτιώσεις

Από τη συλλογή Η μνήμη της σιωπής (1995)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67025
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Βαγγέλης Τασιόπουλος, Τα κενά
« Reply #41 on: 22 Nov, 2018, 19:54:25 »
Βαγγέλης Τασιόπουλος, Τα κενά

Είναι τα κενά ένα δελτίο σιωπής
μία παρένθεση
στον σεβασμό αυτών που υψιπετούν
αόριστο διάνυσμα και χτύπος
όπως το μέγεθος του ουρανού
η οιμωγή και το παράθυρο του ξεχασμένου

απόψε
κι αν μετρηθείς με τον ζυγό ή τη στάχτη
θα σε κουρσέψουν τα παράσιτα του χτες
χρώματα κι αειθαλή αετώματα
στο λίκνο που μεγάλωσες:
δεν έτρεξες δεν πάλεψες
έχασε μ’ ένα λόγο –
τραβά ο αρκουδιάρης τον χαλκά
και στ’ όνειρό σου περπατά ο Παλαιολόγος

–ήτανε όμορφες οι μέρες εκεί–

κάθε φορά που ο λίβας έσερνε το ήθος της ερήμου
πυρακτωμένη η ελιά έγερνε
τόσο βαθιά που έβλεπες το αίμα,
τις δράκαινες,
τους σταυραετούς,
τις λυγερές φελάχες να δροσίζουν τον Σιμούν και τη Μαρία

–ήτανε όμορφα εκεί–

ως την πυρίτιδα έφταναν τα σύνορα
δεν είχε, όπως δεν έχει έδαφος
απόψε.

Από τη συλλογή Η μνήμη της σιωπής (1995)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67025
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Βαγγέλης Τασιόπουλος, Τα κάτοπτρα που αγάπησες

Κάποια νύχτα
ίσως μαζευτούν στη φωταψία
τα κάτοπτρα που αγάπησες

εκείνα με τα οβάλ κενά που υποχωρούσε ο θρόμβος
και το προσόψιο κρατούσε τη λαχτάρα της πρωινής δροσιάς
ίσως δεις εκεί μέσα
τα επιδόρπια που χόρτασαν την πείνα σου
και τους σταθμούς που ελέησαν τα ταπεινά σου δάκρυα
όσους καφέδες άφησες μισούς
όσα τσιγάρα έσβησες το φίλτρο

τώρα τα ροκανίδια έχουν το έλεος
κι αυτή η διαφάνεια από χώμα
σαν ιερό υπόστεγο ζητά την απουσία σου
κι ας μην κρατούνε πια απουσιολόγιο
κι ας μη φυραίνει η γη τη μοναξιά μας.

Από τη συλλογή Η μνήμη της σιωπής (1995)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67025
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Βαγγέλης Τασιόπουλος, Απουσίες
« Reply #43 on: 23 Nov, 2018, 15:57:25 »
Βαγγέλης Τασιόπουλος, Απουσίες

–διότι αυτό που λείπει συνήθως ημερεύει
φυλάγεται κι ανθίζει θηλυκά–


εκεί... χαλάς τον ίσκιο του πτηνού
οι δρόμοι σου ακουμπούν σε άλλους δρόμους
δανείζεσαι κι αναζητάς την επιείκεια

σήμερα, να σου δοθεί η χάρη, επιθυμούσες
την πιο γλυκιά ισημερία να επιστρέψεις
στα χέρια που λυτρώθηκαν
και βάθυναν μες στην ανάπαυλα

πάντα θα λείπεις και το ξέρεις
αυτή η διάρκεια είναι που μας συντηρεί
κι αν σου μιλώ, μιλώ σ’ εμένα
ακούω τα λόγια που υστερείς
απλά σαν σιγουριά κυματισμού κι αγγέλων θρόισμα.

Από τη συλλογή Η μνήμη της σιωπής (1995)
« Last Edit: 23 Nov, 2018, 16:21:15 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67025
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Βαγγέλης Τασιόπουλος, Νύχτα ικανή
« Reply #44 on: 23 Nov, 2018, 16:00:12 »
Βαγγέλης Τασιόπουλος, Νύχτα ικανή

οι άγγελοι με τ’ αρτοφόρια
ξυπνούν νωρίς
φροντίζουν τ’ άλογα
ετοιμάζονται να κατεβάσουν
από τις αγρυπνίες
τα ομοιώματα

(απόψε πάλι
η νύχτα δε στάθηκε ικανή)

Από τη συλλογή Η μνήμη της σιωπής (1995)