Author Topic: Βαγγέλης Τασιόπουλος  (Read 22264 times)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67238
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Βαγγέλης Τασιόπουλος, Έτσι
« Reply #15 on: 17 Nov, 2018, 17:17:30 »
Βαγγέλης Τασιόπουλος, Έτσι

Μην κρύβεις
την πληγή σου
ανηφόρισε
στο ύψος του βουνού
η μοναξιά κι η λύτρωσή σου

Από τη συλλογή Η εποχή της Άνοιξης (1983)


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67238
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Βαγγέλης Τασιόπουλος: Και να...
« Reply #16 on: 17 Nov, 2018, 17:20:30 »
Βαγγέλης Τασιόπουλος: Και να...

Και να πλημμυρισμένοι
απ’ όνειρο
στεκόμαστε τώρα
μικροί
παραβάτες των νόμων
που θέσαμε
με μια λευκή σελίδα μονάχα
στα χέρια
τα ίχνη αναζητώντας
του δρόμου που χάσαμε
.................................................................................

Από τη συλλογή Η εποχή της Άνοιξης (1983)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67238
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Βαγγέλης Τασιόπουλος, Κόκκινα παιδιά

Η τάξη μου έχει χρόνια κόκκινες
κουρτίνες
ξεθωριασμένες σαν το παρελθόν
του ήλιου
μ’ όλους τους τόνους της γραμματικής
και τα σημεία

Κάθε πρωί ο ήλιος κατεβάζει ένα
διάλειμμα
στις χούφτες των παιδιών μου
κι αστράφτουν μπάλες ολοκαίνουριες
τα μάτια τους
Ύστερα χτυπά το χρώμα τα μαλλιά τους
πηδούν σ’ ακίνητα πλακόστρωτα
με το μολύβι ξίφος
έτσι να κόβουν όπου βρουν
όλους τους γόρδιους δεσμούς
και τους θανάτους

Μέχρι που νιώθω πως καμιά φορά
θα πιάσουν μέσα μου λιμάνι
θα βγουν μεσάνυχτα στις φλέβες μου
μονόφθαλμοι       κουρσάροι.

Από τη συλλογή Το νέον της οδού (1987)


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67238
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Βαγγέλης Τασιόπουλος, Τα χέρια με το χωμάτινο πρόσωπο

ό,τι αγαπώ στις λαϊκές και στα υπαίθρια σκηνώματα
είναι τα χέρια με το χωμάτινο πρόσωπο
την αλληλεγγύη των φυτών που ομονοούν στα κράσπεδα
με τις φυσαλίδες
της γύρης των ματιών μας
όταν γλάροι εξαπατούν
την πρόνοια του αιόλου
και διθύραμβοι
σταυρώνουν το πύο της έχιδνας στο ελάχιστο
σιγουρεύω το πάνθεον του δικού μου γήρατος
κι έτσι απεγνωσμένα αγκιστρώνομαι
στη δυσκαμψία των χεριών
που σηκώνουν την ψυχή καθώς το αίμα
παγωμένο συνθλίβει τους αργυραμοιβούς και τους επαίτες
των ονείρων τα βήματα
οδηγούν στους οικείους                  εκεί στα χέρια
μένουν με τις συνθήκες — μετόπες ενός έγχορδου παραδείσου
αμφισβητώντας το πρόσωπο
όμως την ώρα που η γύρη
σαν τη χλωμή ανταύγεια της νικοτίνης
διαπερνά τα κίβδηλα σημεία
ο ταμίας κροταλίζει: Θάνατος, Θάνατος...
και ποια χαρά μού μένει ν’ ανταποδώσω
το χαμόγελο του γύφτου με τον χρυσό γομφίο
βλέπω μονάχα
τις αιώρες μυρμηγκιασμένα εξαρτήματα του πόθου
ηδονικές κλεψύδρες
που ανταμώνουν με τους μίσχους και τα πέταλα
ίσως σ’ αυτά τα χέρια
να προσεύχονται οι άγγελοι
ίσως να ’ναι τα χέρια του παππού μου
που ανεβασμένος στον ντορή του
κατεβαίνει απ’ την εδέμ κρατώντας
δυο χρυσά πορτοκάλια.

Από τη συλλογή Το νέον της οδού (1987)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67238
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Βαγγέλης Τασιόπουλος, Είσαι Μαρία ή ευχή

σταγόνα έκλεισε το φως
μια ρώγα της ανάσας μου
το έλκος

 — είσαι Μαρία ή ευχή του καθενός

τρέλα της βροχής και των θανάτων

ατέρμονο χαμόγελο
στο νύχι του Θεού

βράδυ αρπαχτικό
τις είσαι         πες μου
στις κόγχες των υγρών ματιών

σκοινί
εφαλτήριο των αιώνων.

*

Όταν τρελάθηκε η βροχή
απόψε είπε θα χορέψω
κι αν σας γαβγίσει το σκυλί
μη φοβηθείτε

απόψε           το σημάδι μου θ’ ανοίξει
από τις τρύπες του
θεοί χαμογελώντας

ένας μικρός ο θάνατος

κι όποιος αντέξει

*

Ξημερώνει

το νέφος των άκρων μου
κλυδωνίζεται
γίνεται       φως

*

έρποντας          τις ηλικίες
των εντόμων
σχεδόν μαβί            ισόβιο

*

Μυρμήγκια ξεφύλλιζαν
το φως
κι έγινε η στάχτη
ευφορία

*

Μικραίνει το ερείπιο
στην ψυχή

ισόγεια η φωνή μας
υποζεί.

Από τη συλλογή Το νέον της οδού (1987)
« Last Edit: 17 Nov, 2018, 17:58:49 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67238
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Βαγγέλης Τασιόπουλος, Η επιστροφή των πουλιών

Όταν επιστρέφουν τα πουλιά
σε δυο κυνόδοντες το φως
η λάσπη
των γομφίων διαλέγοντας ρυτίδες
ή οφειλές
μυρωδικά ή ίχνη αρουραίων
μες στη νύχτα που ερημώνει
αναζητά
τον τρομερό Σιμούν
στα κιονόκρανα
του ερέβους
τρία σκαλάκια στην ψυχή
του εξόριστου και του μπακάλη
της πόρνης που αναδεύεται
—αναιμικό αιδοίο του κόσμου—

όταν επιστρέφουν τα πουλιά
σε δυο κυνόδοντες
το φως.

Από τη συλλογή Το νέον της οδού (1987)


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67238
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Βαγγέλης Τασιόπουλος, Είδα το φως
« Reply #21 on: 17 Nov, 2018, 18:10:24 »
Βαγγέλης Τασιόπουλος, Είδα το φως

Είδα στο φως
σπαρμένα μάγισσες       πεδία
τον ύπνο του δειλού επιβάτη

παιδιά θνητά και μαργαρίτες
με το βαθύ της θάλασσας
ν’ αργοσαλεύουν
πυρωμένα κι απροσδιόριστα.

Είδα το φως σπαρμένο ελεγεία.

—Άλλαξαν χρώμα τα πετρώματα—

Από τη συλλογή Το νέον της οδού (1987)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67238
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Βαγγέλης Τασιόπουλος, Η ηλικία της νύχτας

Έχω δυο χέρια που μαστίζουν επιρρήματα
άκρη της νύχτας σού μιλώ
με τις απώλειες των εντόμων

*

Λιγνός περίπατος
σ’ αδιάβατα χέρια
το φως
ένα κύμβαλο
πολυκαιρινό

*

Στις φλέβες μας
η ηδονή της Κυριακής

*

Κατοικώ σαν θλίψη
στο σταχτόμορφο νύχι σου
είμαι ο αυλός
η μουσική των περιοίκων

Δεν έχω τέλος
μοιάζω της σκόνης που μασάς
καθώς σκληραίνει μέσα σου
η λάσπη.

*

ναι
σας μιλώ στα
όμικρον
της λεωφόρου

οπές ολοφυρόμενες

που πατούν καθημερινά
οι χειλικές σας συνήθειες
τα αδηφάγα όνειρα
και η στάχτη σας.

*

Τις νύχτες
με τις κάθετες
τα υπόλοιπα των δρόμων
και το ιώδιο στα παράθυρα
που χύνουν το τσιγάρο του εραστή

πόρνες βήχουνε καρπούς ευημερίας

ανοίγει το παιχνίδι των εφήβων

η κυρτωμένη έξαψη
δύο παιδιά σε μια πρόχειρη στέγη
παράλληλο χαίρε
στων ιστιοφόρων την αίρεση.

*

Το όνειρο

Τα χέρια της κρατούσαν το κύμα της νύχτας
παιδιά κι ανέβαιναν την τρικυμία τού
δίπατου
κάπου οι γοργόνες συζητούσανε τον μύθο
Τέλος
ανοίξανε το κέλυφος
διορθώσανε τη βλάβη κι ανοιχτήκανε
Πλησίασε τότε
μια μοχθηρή μαούνα αγκομαχώντας
Και ξαφνικά
της φεύγει η νύχτα
πάει το κύμα
τα παιδιά ακινητούνε
στο πλατύσκαλο
και οι γοργόνες
άξεστες καγχάζουν
στους μυχούς της Σιθωνίας
Ύστερα ήρθε
τ’ αρμυρίκι του μπαρμπα-Θοδωρή
και η ασβεστωμένη αυλή της Δωροθέας
Φυλαχτείτε           ξεφώνισε
κλείστε παράθυρα και πόρτες
Σιωπή

αστράφτει η ηδονή
διάττοντες πόνους.

*

Εδώ τελειώνει η νύχτα
με τους αστερισμούς
και τις ευγένειες

ασέληνη παγόδα
των στιλπνών ονείρων

ευφρόσυνη συνθήκη.

Από τη συλλογή Το νέον της οδού (1987)
« Last Edit: 21 Nov, 2018, 22:10:43 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67238
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Βαγγέλης Τασιόπουλος, Τοπίο
« Reply #23 on: 21 Nov, 2018, 22:10:31 »
Βαγγέλης Τασιόπουλος, Τοπίο

Κρατάς ένα απέραντο
τοπίο
στις αρθρώσεις σου:

ταλαιπωρημένα ψαροκάικα
περίεργες αποχρώσεις
σκουριάς
και μαύρα όντα
εντοιχισμένα στον βυθό

φωνές
συνηχούν
και αχρηστεύουν

όστρακα ημίθεων βράχων
χαμογελούν
το λίγο

αδέξια λάσπη
σιγουρεύει
τον πόνο της ευχής
και την καληνύχτα

αύριο πάλι
στις στάχτες
θα αιωρούνται εσπεριδοειδή
και αλεσμένα
μισοτράγουδα

αύριο
τρισάγιος καιρός
θα κυματίζει στο πηλήκιο
των πόλεων.

Από τη συλλογή Το νέον της οδού (1987)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67238
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Βαγγέλης Τασιόπουλος, Γυαλιά και σίδερα

(ηλικία των δέντρων είναι
η στιλπνή περιπέτεια
των ωρών που χάνονται
στη μυωπία της πόλης)

Γυαλιά και σίδερα: η πόλη μου

το κρύο αναρριχήθηκε
στις φωτοκτόνες ταράτσες
κηλίδωσε την ηλικία των δέντρων
ένα καρφί στα μάτια

τα παλιά παράθυρα χτυπούν
τον παρακείμενο του ονείρου

βράδυ έχει τρυπώσει
στο παλτό μου
και τώρα μόνος
στην ομίχλη των χεριών σου
αναπηδώ         αποτσίγαρο
στα πέλματα.

Από τη συλλογή Το νέον της οδού (1987)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67238
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Βαγγέλης Τασιόπουλος, Οι ποιητές
« Reply #25 on: 21 Nov, 2018, 22:27:21 »
Βαγγέλης Τασιόπουλος, Οι ποιητές

Εδώ οι πέτρες έχουν το χρώμα
της πληγής
κρατούν ένα μυστήριο ακονισμένο
στο πάνω χείλι της στεριάς

δίνουν στα σάλτα του σκουριά
κι ευγνωμοσύνη οι ποιητές
αλλόφρονες κι εχέγγυοι των ονείρων

μιλώντας με τις προσευχές
στα γερασμένα καφενεία
λεηλατούν αναίτια περιττώματα

κρατώντας ένα δειλινό
μετρούν θανάτους
υπαινίσσονται θριάμβους
νύχτες τσακισμένες στο γόνατο
πρωινά που σπέρνουν καταιγίδες
στα χαμόσπιτα και στις αυλές
των κοριτσιών που κράτησαν το χέρι

όμως χτυπάει αγέρι το σοκάκι
μαζεύονται τα χρώματα
όπου πατήσεις         αίμα.

Από τη συλλογή Το νέον της οδού (1987)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67238
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Βαγγέλης Τασιόπουλος: [Λόγος...]
« Reply #26 on: 21 Nov, 2018, 22:31:21 »
Βαγγέλης Τασιόπουλος: [Λόγος...]

λόγος
η νηνεμία των ματιών σου

Από τη συλλογή Το νέον της οδού (1987)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67238
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Βαγγέλης Τασιόπουλος, Λήξη προθεσμίας πληρωμής

στον Δ. Φασούλα

στο σχήμα της ζωής ένα απέριττο μυστήριο ταξιδεύει
γι’ αυτούς που αγαπούν το αμάλγαμα του πόθου
είναι σκιά
στην αγωνία τους η οδύνη
γιατί ξέρουν:
τη συστολή πριν απ’ τον θάνατο
ο έρωτας μονάχα σ’ τη μαθαίνει

και δεν αρκεί το χέρι να κρατάς του πικραμένου
να δίνεις την ψυχή του σ’ έναν ύφαλο
κι αυτός στη μνήμη να επιστρέφει
πάντα

σάρκα το αίμα του Θεού
η αμοιβή

για όσα ο αίολος σχεδίασε κι αφάνισε
ο μίσχος κι ο μοιχός του χρόνου
άνθρωπος.

Από τη συλλογή Το δάκρυ του Πολύφημου (1992)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67238
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Βαγγέλης Τασιόπουλος: Ό,τι αναβλύζει απ’ τη σιωπή είναι θάνατος

τότε
ανάβλυζε απ’ το καύκαλο
ιδρώτας...


ποια λέξη μαγική να ορίσει το θείο αγκάλιασμα
ενός τρύπιου ερπετού

τον ουρανίσκο μας δεν κατοικούνε λάμιες
μόνο απόκοσμες κραυγές
και παφλασμοί θανάτου

μην περιμένεις απ’ τον φόβο μας ελπίδα

στην τελευταία στροφή σφραγίζουν οι νεκροί
τα καλοκαίρια
θυμίαμα και Φως
ως ν’ αγαπήσει ο νόστος τις πληγές μας.

Από τη συλλογή Το δάκρυ του Πολύφημου (1992)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67238
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Βαγγέλης Τασιόπουλος, Φωνή
« Reply #29 on: 21 Nov, 2018, 23:13:57 »
Βαγγέλης Τασιόπουλος, Φωνή

«Και εστράφην να ίδω την φωνήν...»
Αποκάλυψις, κεφ. α' 12


από το φως περίμενα τον άγγελο
εκεί που όλοι αναπέμπουν την ευθεία των ονείρων τους
κι ο εκλεκτός σηκώνει την ηδονή της κιβωτού και τον λοιμό.

Από τη συλλογή Το δάκρυ του Πολύφημου (1992)