Author Topic: Ιφιγένεια Διδασκάλου  (Read 19758 times)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67455
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Ιφιγένεια Διδασκάλου, Άνθινες ώρες
« Reply #15 on: 25 Dec, 2015, 23:45:19 »
Ιφιγένεια Διδασκάλου, Άνθινες ώρες

Άνθινες ώρες να χαρώ, αγάπη, μ’ έχει στείλει
τριαντάφυλλα ανοιξιάτικα, ήλιο λαμπρό τ’ Απρίλη
κι εγώ, κοντά στην τόση τους αμέτρητη λαμπρότη,
ανθίζω σαν τη μυγδαλιά στη ζεστασιά την πρώτη.

Από τη συλλογή Άνθινες ώρες (1959)
« Last Edit: 21 Jun, 2017, 23:19:28 by wings »


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67455
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Ιφιγένεια Διδασκάλου, Στοχασμοί
« Reply #16 on: 26 Dec, 2015, 00:01:28 »
Ιφιγένεια Διδασκάλου, Στοχασμοί

Εσένα συλλογίζομαι, την ανθισμένη ιτιά,
που σκόρπιζα στην άνθινη γιορτή σου με καμάρι,
τον πρώτο πρώτο στοχασμό, μια τρυφερή ματιά
από κλαδάκι σε κλαδί τ’ αγέρι να τα πάρει.

Και να τα φέρει μακρινά σε μια γωνιά της γης
ψηλά από δάση και βουνά, σ’ ενός γιαλού την άκρια
εκεί που κάθε ξύπνημα γλυκόλαλης αυγής
θα ’φερνε αγάπη στην καρδιά κι όχι του πόνου δάκρυα.

Ο αχός απ’ τα τραγούδια μου —αχ! πόθος μου κρυφός—
στα κλώνια σου ν’ αντάμωνε τον μυρωμένο αγέρα
και να ’φτανε ο αντίλαλος του φεγγαριού το φως,
να γίνονταν και ο γιαλός γαλάζιος πέρα ως πέρα.

Τώρα, καθώς σ’ αντίκρισα, δεν πίστευα πως θα ’σαι
γριά, γυμνή σαν φάντασμα, με κλώνια ξεραμένα∙
τι γίναν τα τραγούδια μου που τ’ άκουγες; Θυμάσαι
τους παιδικούς μου στοχασμούς που πήρες από μένα;

Από τη συλλογή Άνθινες ώρες (1959)
« Last Edit: 21 Jun, 2017, 23:20:20 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67455
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Ιφιγένεια Διδασκάλου, Αγάπη...
« Reply #17 on: 26 Dec, 2015, 00:50:07 »
Ιφιγένεια Διδασκάλου, Αγάπη...

Δεν μπόρεσα ποτέ να ξεχωρίσω
και να μετρήσω πόσο σ' αγαπώ.
Πρωτόγνωρη αγάπη νιώθω,
πώς να σ’ το πω;

Πότε σαν λούλουδο γεμάτο μύρο
πότε σαν ρόδο του Μαγιού κλειστό
πότε σαν χείμαρρος με σέρνει,
πού να πιαστώ;

Και κάθε μέρα κι ώρα που περνάει,
σαν να ’ναι πρώτη μου φορά τρελή,
ξεχνώ τον κόσμο κι ό,τι θέλω
σ’ ένα φιλί.

Κι έτσι ποτέ μου δεν μαθαίνω τόσο
μήτε κι αν άλλο πόσο σ’ αγαπώ.
Γλυκά πά’ στο κορμί σου γέρνω
για να σου πω:

Καλέ μου, την καρδιά μου πέρα ως πέρα
αγάπης φλόγα καίει και διαπερνά.
Αστείρευτα να λάμπει κάνε
ως τα στερνά!

Από τη συλλογή Άνθινες ώρες (1959)
« Last Edit: 21 Jun, 2017, 23:21:00 by wings »


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67455
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Ιφιγένεια Διδασκάλου, Επίκληση...
« Reply #18 on: 26 Dec, 2015, 00:56:09 »
Ιφιγένεια Διδασκάλου, Επίκληση...

Η νύχτα θάμπωσε κάθε γωνίτσα κι άκρια
σ’ όλη την πόλη, στην ακρολιμνιά
κι άρχισαν απ’ τον ουρανό να πέφτουν δάκρυα,
γύρω ψυχή δεν φαίνεται καμιά.

Κι εγώ, στη διάθεση του σκότους αφημένη
με τ’ όνειρου και της αγάπης τα φτερά,
νιώθω πως είμαι για τον έρωτα πλασμένη
για την κρυφή που πρόσμενες χαρά.

Έλα πριν η βροχή ξεπλύνει τ’ όνειρό μου,
τ’ αχνάρια σου θα σβήσουνε στη γη,
έλα και σίμωσε κοντά μου, στο πλευρό μου,
κι αμαρτωλούς ας μας ξυπνήσουν την αυγή.

Από τη συλλογή Άνθινες ώρες (1959)
« Last Edit: 21 Jun, 2017, 23:21:32 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67455
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Ιφιγένεια Διδασκάλου, Φαντασία
« Reply #19 on: 26 Dec, 2015, 01:05:05 »
Ιφιγένεια Διδασκάλου, Φαντασία

Ας ήταν, λέει, να ’ρχόσουνα
σαν μες στα παραμύθια
σε άτι χρυσοκάπουλο
με γυμνωμένα στήθια
μ’ ανάκατα σγουρά μαλλιά
στ’ αντρίκειο σου κεφάλι
και να με σέρναγες με βια
μες στη ζεστή σου αγκάλη.

Να μ’ έπαιρνες, να μ’ έφερνες
σε ξένα μονοπάτια,
μ’ αντρειωμένο το κορμί
με θολωμένα μάτια,
να μάτωνες τη σάρκα μου
με νύχια και με χέρια
κι ας ήταν νύχτα του χαμού,
νύχτα χωρίς αστέρια!

Τα χείλια σου απ’ τα χείλια μου
τον πόθο να ρουφούσαν
κι αντάμα με τον έρωτα
τον ίλιγγο να ζούσαν,
τη σάρκα σου στη σάρκα μου
επάνω να ’χα νιώσει
και στων κορμιών μας τον ρυθμό
να ’χε η ζωή τελειώσει!

Από τη συλλογή Άνθινες ώρες (1959)
« Last Edit: 21 Jun, 2017, 23:22:47 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67455
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Ιφιγένεια Διδασκάλου, Φτωχός πραματευτής

Ο ήλιος στα μαλλάκια της σκορπιέται κι αναλυέται
κι η θάλασσα ξαπλώνεται στα μάτια της τα δυο,
τριαντάφυλλων στα μάγουλα το μύρο τους σκορπιέται
κι όταν μιλά κι όταν γελά, μου παίρνει όλο το βιο.

Φτωχός εγώ πραματευτής στην πόρτα της γυρίζω
κι όλη την πραμάτεια μου στα πόδια της σκορπίζω.

Αλλάζω στράτες και χωριά στολίδια να της φέρω,
απ’ τα μαλλιά της πιο χρυσά φλουριά, διαμαντικά,
μήτε μπορώ, κι όλο γυρνώ, πού να τα βρω δεν ξέρω
κι ένας φτωχός πραματευτής είμαι παντοτινά.

Από τη συλλογή Άνθινες ώρες (1959)
« Last Edit: 21 Jun, 2017, 23:23:03 by wings »


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67455
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Ιφιγένεια Διδασκάλου, Παραπονιέμαι τώρα

Αγάπης λόγια θάθελα
σαν πριν να σου μιλήσω,
τα μάτια σου βαθιά να δω
γλυκά να τα ρωτήσω
κι ενώ λαχτάρα φώλιαζε
στα χείλια, στην ψυχή μου,
ένα πικρό παράπονο
έπνιγε τη φωνή μου.

Ας ήτανε να μου ’δινες
να μου ’ταζες και πάλι
ό,τι πανώριο κι ακριβό
μι’ αγάπη πιο μεγάλη,
να μη παραπονιόμουνα
να μη ξαναζητούσα,
γλυκά να μ’ αποκοίμιζες
σαν σ’ όνειρο να ζούσα.

Κι ως θα ’ρχονταν τριγύρω μου
οι χάρες σου κοντά μου,
να με τυλίξουν στοργικά
να γιάνουν την καρδιά μου
το ξέρω, δε θα μου ’φταναν
τα τόσα τους τα δώρα∙
αχ, μη με συνερίζεσαι
παραπονιέμαι τώρα!

Από τη συλλογή Άνθινες ώρες (1959)
« Last Edit: 21 Jun, 2017, 23:24:09 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67455
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Ιφιγένεια Διδασκάλου, Νανούρισμα
« Reply #22 on: 26 Dec, 2015, 01:24:32 »
Ιφιγένεια Διδασκάλου, Νανούρισμα

Γείρε κι αποκοιμήσου
χρυσόνειρα καρτέρει
πόσες χαρές θυμήσου
το ξύπνημα θα φέρει.

Πέτα με τ’ αγγελούδια
σ’ αγάπης, φως μου, μέρη
ξύπνα με τα λουλούδια
στη δρόσο και στ’ αγέρι.

Γείρε κι αποκοιμήσου
στη μητρική μου αγκάλη
κι άνθια θα σου σκορπίσω
να τα ’χεις προσκεφάλι.

Κι έλα, γλυκιά μορφή μου,
στον κόρφο μου και στάσου
ζέστανε την ψυχή μου
και γλυκοξαποστάσου!

Από τη συλλογή Άνθινες ώρες (1959)
« Last Edit: 21 Jun, 2017, 23:24:46 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67455
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Ιφιγένεια Διδασκάλου: Ύπνε, στα δυο παιδάκια μου

Ύπνε, στα δυο παιδάκια μου —της νιότης μου βλαστάρια—
έλα με ονείρατα γλυκά τα βλέφαρα να κλείσεις∙
έλα με πούπουλα κι ανθούς την κούνια να στολίσεις
και μες στη νύχτα κάνε τα μεγάλα παλικάρια.

Σεργιάνισε τα στους αγρούς, στις λαγκαδιές, στα δάση,
κει που το κρίνο της χαράς φυτρώνει μια φορά,
να τόβρουν, να το κόψουνε —θεέ μου, τι χαρά!—
μην τη ζωή του αδάμαστο κι αμύριστο τη χάσει.

Κι όταν εδώ γυρίσουνε απ’ τ’ όνειρου τη στράτα
θα ’χουν γλυκά, γελούμενα τα ρόδινά τους χείλη,
και με κρινάκια της χαράς, ροδόφυλλα τ’ Απρίλη,
θα στρώνουν, θα στολίζουνε τα τρυφερά τους νιάτα.

Από τη συλλογή Άνθινες ώρες (1959)
« Last Edit: 21 Jun, 2017, 23:25:32 by wings »