Author Topic: Βασίλης Τσιτσάνης, περίοδος 1936-1954  (Read 161355 times)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66707
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Η καρδιά σου να γίνει χρυσή

Χασάπικο.
Μουσική & στίχοι: Βασίλης Τσιτσάνης & Γιώργος Μητσάκης
Πρώτη φωνογράφηση: 1950 [COLUMBIA D.G. 6819]
Πρώτη εκτέλεση: Μαρίκα Νίνου, Πρόδρομος Τσαουσάκης & Βασίλης Τσιτάνης


Το δρόμο τον κακό που πήρες θα σ' τον κόψω,
και την καρδιά σου τη σκληρή
θα την κάνω ν’ αλλάξει το χρώμα
κι από μαύρη να γίνει χρυσή.
 
Πείσμα το έβαλα δική μου να σε κάνω,
κι όποια θυσία χρειαστεί
θα την κάνω ν’ αλλάξω την καρδιά σου
κι από μαύρη να γίνει χρυσή.
 
Όσο σκληρά κι αν μου φερθείς, πρέπει να ξέρεις,
θα μ’ αγαπήσεις, δεν μπορεί,
θα κερδίσω για πάντα την καρδιά σου
κι από μαύρη θα γίνει χρυσή.


Ένα χρυσό τραγούδι και μια χρυσή πρώτη εκτέλεση με την καθοδήγηση του ίδιου του συνθέτη!

« Last Edit: 29 Jun, 2017, 12:23:16 by wings »


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66707
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη


Πρώτη εκτέλεση

Τα διαλεχτά παιδιά (Είμαστε αλάνια)

Χασαποσέρβικο.
Μουσική & στίχοι: Βασίλης Τσιτσάνης
Πρώτη φωνογράφηση: 1951 [Columbia, D.G. 6913]
Πρώτη εκτέλεση: Μαρίκα Νίνου, Πρόδρομος Τσαουσάκης και Σπύρος Ευσταθίου


Είμαστε αλάνια,
διαλεχτά παιδιά μέσα στην πιάτσα
και δεν την τρομάζουν
οι φουρτούνες τη δική μας ράτσα.

Τι τα θες, τι τα θες,
πάντα έτσι είν' η ζωή,
θα γελάς ή θα κλαις,
βράδυ και πρωί!

Κάθε μας μεράκι
γίνεται τραγούδι και το λέμε
και, μες στα στραπάτσα,
μάθαμε ποτέ μας να μην κλαίμε!

Τι τα θες, τι τα θες,
πάντα έτσι είν' η ζωή,
θα γελάς ή θα κλαις,
βράδυ και πρωί!

Κι αν στη κοινωνία
μας χτυπούν αλύπητα οι μπόρες,
μέσα στο τραγούδι,
φεύγουνε χαρούμενες οι ώρες!

Τι τα θες, τι τα θες,
πάντα έτσι είν' η ζωή,
θα γελάς ή θα κλαις,
βράδυ και πρωί!


Ένα σπουδαίο και χιλιοτραγουδισμένο κομμάτι - ίσως γιατί όλοι στα δύσκολα θα θέλαμε να 'μαστε διαλεχτά παιδιά ή ίσως γιατί τα δύσκολα μάς χτυπάνε την πόρτα συχνά-πυκνά και τελικά είμαστε διαλεχτά παιδιά.
« Last Edit: 29 Jun, 2017, 12:23:53 by wings »

billberg23

  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 5720
  • Gender: Male
  • Words ail me.
Ωραίο τραγούδι! Και για την φτερωτή, χρόνια πολλά και από ultima Thule!
« Last Edit: 25 Sep, 2007, 19:32:16 by wings »
Τί δέ τις; Τί δ' οὔ τις; Σκιᾶς ὄναρ ἄνθρωπος. — Πίνδαρος


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66707
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Να 'σαι καλά, Μπιλ. Σ' ευχαριστώ πολύ.

Και μια φωτογραφία από το ιστολόγιο του Θεσσαλονικιού ζωγράφου Ντίνου Παπασπύρου με τον Βασίλη Τσιτσάνη και τη Μαρίκα Νίνου στην «Ταβέρνα του Χοντρού»:


« Last Edit: 18 Jan, 2012, 14:12:04 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66707
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Βασίλης Τσιτσάνης, Χατζή μπαξές
« Reply #19 on: 04 Apr, 2007, 18:06:02 »


Πρώτη εκτέλεση

Χατζή μπαξές (γνωστό και ως Τα κούτσουρα του Δαλαμάγκα ή Μπαξέ Τσιφλίκι)

Χασαποσέρβικο του 1942.
Μουσική & στίχοι: Βασίλης Τσιτσάνης
Πρώτη φωνογράφηση: 15 Ιουνίου του 1946 [COLUMBIA D.G. 6598]
Πρώτη εκτέλεση: Στράτος Παγιουμτζής & Βασίλης Τσιτσάνης


Πάμε τσάρκα πέρα στο Μπαξέ-Τσιφλίκι,
κούκλα μου γλυκιά απ’ τη Θεσσαλονίκη.
Στου Νικάκη τη βαρκούλα, γλυκιά μου Μαριγούλα,
να σου παίξω φίνο μπαγλαμά!

Πάμε τσάρκα πέρα στο Καραμπουρνάκι,
να τα πιούμε μια βραδιά στο Καλαμάκι,
κι από ’κει στο Μπεχτσινάρι, σε φίνο ακρογιάλι,
να σου παίξω φίνο μπαγλαμά!

Πάμε τσάρκα στην Ακρόπολη, στη Βάρνα,
κι από ’κει στα κούτσουρα, στου Δαλαμάγκα.
Μαριγώ, θα σε τρελάνει, ν’ ακούσεις τον Τσιτσάνη
να σου παίξει φίνο μπαγλαμά!



Σημειώσεις του Ντίνου Χριστιανόπουλου στο βιβλίο του Τα τραγούδια του Βασίλη Τσιτσάνη που γράφτηκαν στη Θεσσαλονίκη επί Γερμανικής Κατοχής (Εκδόσεις Μπιλιέτο, Παιανία), σελ. 14-16:

Ένα από τα εκπληκτικότερα τραγούδια του Τσιτσάνη. Κατά τον Βίρβο, το σπουδαιότερό του. Με μεγάλη διάδοση. Αγαπήθηκε πολύ από το λαό.

Πότε γράφτηκε: Ο Τσιτσάνης (Χατζηδουλής, σ. 20) το αναφέρει πρώτο μεταξύ των τραγουδιών που έγραψε επί κατοχής. Και προσθέτει (σ. 21): «Όταν έγραψα το "Μπαξέ Τσιφλίκι" δούλευα στο μαγαζί του Δαλαμάγκα ακόμα∙ εκεί μέσα το συνέθεσα». Επειδή ο Τσιτσάνης το «ουζερί» του το άνοιξε περί τα μέσα του 1942 και μια σαιζόν αργότερα δούλεψε στου Δαλαμάγκα, λογαριάζω ότι το τραγούδι γράφτηκε στα τέλη του 1942 ή το φθινόπωρο της χρονιάς αυτής.


Και παρακάτω:
Τα πρόσωπα: Ο Νικάκης και η Μαριγούλα είναι φανταστικά πρόσωπα (Χατζηδουλής, σ. 132). Όσο για τον Δαλαμάγκα, που ο Τσιτσάνης τον κατέστησε μυθικό πρόσωπο στον κόσμο του ρεμπέτικου, υπήρξε επί κατοχής ιδιοκτήτης του υπαίθριου κέντρου «Τα Κούτσουρα», στην οδό Νικηφόρου Φωκά 10.
« Last Edit: 11 Mar, 2010, 22:51:48 by wings »

user10

  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 1244
  • Gender: Female
Βασίλης Τσιτσάνης, Αρχόντισσα
« Reply #20 on: 05 Apr, 2007, 15:32:18 »
Κι ένα δικό μου αγαπημένο, αφιερωμένο στα κορίτσια του φόρουμ!

Αρχόντισσα

Αργό χασάπικο του 1938.
Μουσική & στίχοι: Βασίλης Τσιτσάνης
Πρώτη φωνογράφηση: 1938 [COLUMBIA D.G. 6440]
Πρώτη εκτέλεση: Στράτος Παγιουμτζής & Στελλάκης Περπινιάδης


Κουράστηκα για να σε αποκτήσω,
αρχόντισσά μου, μάγισσα τρελή,
σαν θαλασσοδαρμένος μες στο κύμα,
παρηγοριά ζητούσα ο δόλιος στη ζωή.

Πόσες καρδούλες έχουν μαραζώσει
και ξέχασαν για πάντα τη ζωή,
μπροστά στ' αρχοντικά σου τα στολίδια,
σκλαβώθηκαν για σένα ξένοι και Ρωμιοί!

Αρχόντισσα, τα μαγικά σου μάτια
τα ζήλεψα, τα έκλαψα πολύ,
φαντάστηκα, σκεφτόμουνα παλάτια,
μα συ με γέμισες μαρτύριο στη ζωή!
« Last Edit: 29 Jun, 2017, 12:24:32 by wings »


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66707
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Re: Βασίλης Τσιτσάνης, Αρχόντισσα
« Reply #21 on: 05 Apr, 2007, 15:49:17 »
Ευχαριστούμε, Μάτα. Είναι το πιο αγαπημένο μου - πέτυχες διάνα!

Πρόκειται για ένα από τα σπουδαιότερα τραγούδια της ελληνικής μουσικής και ανήκει στην προκατοχική περίοδο του Βασίλη Τσιτσάνη όταν ο συνθέτης υπηρετούσε στο Τάγμα Τηλεγραφητών στη Θεσσαλονίκη.

Από το βιβλίο του Ντίνου Χριστιανόπουλου, «Το ρεμπέτικο κι η Θεσσαλονίκη», Εκδόσεις Εντευκτηρίου, Θεσσαλονίκη 1999, σελ. 12 αντιγράφω:

Ο Βασίλης Τσιτσάνης έζησε στη Θεσσαλονίκη από το 1938 μέχρι το 1946, με μια διακοπή κατά τη διάρκεια του ελληνοϊταλικού πολέμου και των πρώτων μηνών της γερμανικής κατοχής. Έζησε δηλαδή στη Θεσσαλονίκη συνολικά οκτώ χρόνια, τα καλύτερα της ζωής και της τέχνης του. Τα χρόνια αυτά χωρίζονται σε δύο μεγάλες περιόδους: την περίοδο της στρατιωτικής του θητείας και την περίοδο της γερμανικής κατοχής μαζί με τα πρώτα μετακατοχικά χρόνια.

Το πρώτο-πρώτο τραγούδι που έγραψε, λοιπόν, στη Θεσσαλονίκη είναι η «Αρχόντισσα» που η Μάτα μόλις μας έδωσε.



Πρώτη εκτέλεση
« Last Edit: 10 Apr, 2013, 17:15:31 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66707
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη


Πρώτη εκτέλεση

Ο γάμος τού Τσιτσάνη (Βρήκα τη γυναίκα που γουστάρω)

Χασαποσέρβικο (ίσως τραγούδι του 1938 στη Θεσσαλονίκη ή και παλαιότερο από τα τραγούδια των Τρικάλων).
Μουσική & στίχοι: Βασίλης Τσιτσάνης
Πρώτη φωνογράφηση: Δεκέμβριος του 1938 [COLUMBIA D.G. 6449]
Πρώτη εκτέλεση: Στράτος Παγιουμτζής, Στελλάκης Περπινιάδης & Βασίλης Τσιτσάνης


Βρήκα τη γυναίκα που γουστάρω,
είναι η πιο όμορφη και τη θαυμάζω.
Άλλη πια δε θέλω ν' αγαπήσω,
ήσυχος μ' αυτήν εγώ θα ζήσω.

Βρήκα πιο όμορφη και μαυρομάτα,
κι όχι πονηρή γαλανομάτα.
Μου τα κάνει όλα στο εντάξει,
τσάρκες πάμε τα βράδια με τ' αμάξι.

Βρήκα κάποια φίνα και ωραία
που 'χει πέντε σπίτια στην Περαία,
άλλα πέντε στο Μπαξέ Τσιφλίκι
κι άλλα τόσα στη Θεσσαλονίκη.


Ένα ακόμα προπολεμικό τραγούδι του Βασίλη Τσιτσάνη, από την περίοδο της Θεσσαλονίκης (1938-1946). Σας έδωσα τους στίχους του πρωτότυπου όπως ακριβώς το τραγουδούσε ο ίδιος ο Τσιτσάνης όταν ήταν στη Θεσσαλονίκη και όπως το λέει πάντα η Παρέα του Τσιτσάνη, αν και η πρώτη γραμμοφώνηση του 1938 από την Columbia κυκλοφόρησε με διαφορετικούς στίχους στο τελευταίο κουπλέ, δηλαδή:

Βρήκα κάποια φίνα και ωραία
που 'χει πέντε σπίτια στον Περαία,
άλλα πέντε στο Μεταξουργείο
κι άλλα τόσα πάνω στο Θησείο.
« Last Edit: 07 Mar, 2010, 12:23:12 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66707
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη


Πρώτη εκτέλεση

Τα Παντρεμενάδικα

Ζεϊμπέκικο του 1939.
Μουσική & στίχοι: Βασίλης Τσιτσάνης
Πρώτη φωνογράφηση: 1940 [H.M.V. A.O. 2645]
Πρώτη εκτέλεση: Βασίλης Τσιτσάνης και Νταίζη Σταυροπούλου


Τα λέν' Παντρεμενάδικα,
γιατί έχει κοριτσάκια,
που σαν περάσεις και τα δεις
σε βάζουν σε μεράκια.

Στο Βύρωνα, στη γέφυρα,
κι εκεί στον Άγιο Γιώργη,
είναι το νυφοπάζαρο
που το ζηλεύουν όλοι.

Το πώς κι εγώ μπερδεύτηκα
στο νου μου δεν το βάζω,
και παντρεμένος βρέθηκα
χωρίς να καταλάβω.


Και πάλι ένα προπολεμικό τραγούδι του Βασίλη Τσιτσάνη που γράφτηκε στην περίοδο της διαμονής του στη Θεσσαλονίκη (1938-1946). Τα Παντρεμενάδικα ήταν συνοικία της προπολεμικής Αθήνας, κοντά στο Α' Νεκροταφείο.



Νταίζη Σταυροπούλου
[πηγή: http://rebetiko.sealabs.net/wiki/mediawiki/index.php/%CE%9D%CF%84%CE%B1%CE%AF%CE%B6%CF%85_%CE%A3%CF%84%CE%B1%CF%85%CF%81%CE%BF%CF%80%CE%BF%CF%8D%CE%BB%CE%BF%CF%85]
« Last Edit: 18 Jan, 2012, 14:13:50 by wings »

σα(ρε)μαλι

  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 1293
  • Gender: Male
  • Σταβανγκεριανό μου έαρ


Πρώτη εκτέλεση

Μες στην πολλή σκοτούρα μου

Ζεϊμπέκικο.
Μουσική & στίχοι: Βασίλης Τσιτσάνης (δηλωμένο στο όνομα του Στράτου Παγιουμτζή).
Πρώτη φωνογράφηση: Οκτώβριος 1938 [H.M.V. A.O. 2540]
Πρώτη εκτέλεση: Στράτος Παγιουμτζής


Μες στην πολλή σκοτούρα μου,
γιατί να σε γνωρίσω;
Κλαίω και λέω μυστικά
για σένανε,
γιατί να σ' αγαπήσω;    
Κλαίω και λέω μυστικά
για σένανε,
γιατί να σ' αγαπήσω;

Γιατί να κάθεσαι να λες
πως πια δε με γνωρίζεις;
Αφού η καρδιά μου πόνεσε
για σένανε
κι όλο με βασανίζεις.
Αφού η καρδιά μου πόνεσε
για σένανε
κι όλο με βασανίζεις.    
    
Θέλω να ξέρω πού γυρνάς,
με ποιόνε κουβεντιάζεις,
τα μάτια σου τ' αράπικα
πόσους γελούν
όταν γλυκοκοιτάζεις.
Τα μάτια σου τ' αράπικα
πόσους γελούν
όταν γλυκοκοιτάζεις.


Ακόμα ένα προπολεμικό τραγούδι του Βασίλη Τσιτσάνη, που ηχογραφήθηκε αρκετές φορές μεταπολεμικά (με ερμηνείες από την Πόλυ Πάνου, τον Γρηγόρη Μπιθικώτση, τον Βαγγέλη Περπινιάδη και τη Μαρινέλλα), αλλά αναμφίβολα η πρώτη εκτέλεση με τον Στράτο Παγιουμτζή είναι κατά πολύ καλύτερη απ' όλες τις επόμενες.



Στράτος Παγιουμτζής
[πηγή: http://www.rembetiko.gr/forums/entry.php?b=321]
« Last Edit: 18 Jan, 2012, 14:07:53 by wings »
I can live everywhere in the world, but it must be near an airport -and a pharmacy, I would add.

Δεν είναι ο ύπνος της λογικής που γεννάει τέρατα, αλλά ο άγρυπνος ορθολογισμός που πάσχει από αϋπνίες.

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66707
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη


Πρώτη εκτέλεση



Δεύτερη εκτέλεση

Ό,τι μου κάνεις θα σου κάνω

Αλέγρο ζεϊμπέκικο.
Μουσική: Βασίλης Τσιτσάνης
Στίχοι: Γεράσιμος Τσάκαλος
Πρώτη φωνογράφηση: 1953 [ODEON G.A. 7753]
Πρώτη εκτέλεση: Κορώνης & Φίλανδρος
Δεύτερη ηχογράφηση: 1954 [MELODY M.G. 1026]
Δεύτερη εκτέλεση: Μαρίκα Νίνου, Βασίλης Τσιτσάνης & Νίκος Καλλέργης


Με το καλό δεν πιάνεσαι,
με το κακό σε πήρα,
με τα μυαλά που κυβερνάς
πάλι θα μείνεις χήρα.

Μου ρίχνεις άδεια για γεμάτα
και μου ξηγιέσαι πάντα σκάρτα,
ό,τι μου κάνεις θα σου κάνω
κι ακόμα έ' κι ακόμα ένα παραπάνω.

Τα ύπουλα, τα πονηρά,
σου είπα να τ' αφήσεις
και τις παλιές παρτίδες σου,
κυρά μου, να τις σβήσεις.

Μου ρίχνεις άδεια για γεμάτα
και μου ξηγιέσαι πάντα σκάρτα,
ό,τι μου κάνεις, ζήλιες, θα σου κάνω
κι ακόμα έ' κι ακόμα ένα παραπάνω.

Με φοβερίζεις πως θα πας
στον άντρα της καρδιάς σου,
ώρα καλή στην πρύμη σου
κι αέρας στα πανιά σου.

Μου ρίχνεις άδεια για γεμάτα
και μου ξηγιέσαι πάντα σκάρτα,
ό,τι μου κάνεις θα σου κάνω
κι ακόμα έ' κι ακόμα ένα παραπάνω.


Απομαγνητοφώνησα τη δεύτερη εκτέλεση που αγαπώ πολύ και αφιερώνω το τραγούδι, φυσικά, στον Γιώργο Λεβίδη, μια και γιορτάζει σήμερα. :-)
« Last Edit: 29 Jun, 2017, 12:26:27 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66707
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Βασίλης Τσιτσάνης, Τα καβουράκια
« Reply #26 on: 24 Apr, 2007, 13:06:15 »


Πρώτη εκτέλεση

Τα καβουράκια

Αλέγρο ζεϊμπέκικο.
Μουσική & στίχοι: Βασίλης Τσιτσάνης
Πρώτη φωνογράφηση: 1951 [ODEON G.A. 7663]
Πρώτη εκτέλεση: Τάκης Μπίνης, Σωτηρία Μπέλλου, Βασίλης Τσιτσάνης & Γιάννης Τατασόπουλος


Στου γιαλού τα βοτσαλάκια κάθονται δυο καβουράκια,
έρμα, παραπονεμένα, κι όλο κλαίνε τα καημένα.
Κι η μαμά τους, η κυρία καβουρίνα
πάει τσάρκα με το σπάρο στη Ραφήνα.
Κι όλο κλαίνε τα καβουράκια,
στου γιαλού, στου γιαλού τα βοτσαλάκια.

Πάει ο κάβουρας το βράδυ, βρίσκει το τσαρδί ρημάδι.
Ψάχνει για τη φαμελιά του και τραβάει τα μαλλιά του.
Βάζει πλώρη κούτσα-κούτσα στη Ραφήνα
να πετύχει την κυρία καβουρίνα.
Κι όλο κλαίνε τα καβουράκια
στου γιαλού, στου γιαλού τα βοτσαλάκια.

Το ξημέρωμα ροδίζει και ο κάβουρας γυρίζει,
δίχως τη συμβία πάλι, κούτσα-κούτσα στ’ ακρογιάλι.
Με το σπάρο τον ξενύχτη στη Ραφήνα
παίζει τώρα στα ρηχά η καβουρίνα.
Κι όλο κλαίνε τα καβουράκια
στου γιαλού, στου γιαλού τα βοτσαλάκια.


Ένα από τα πασίγνωστα τραγούδια του Βασίλη Τσιτσάνη που τραγουδιέται ακατάπαυστα εδώ και 60 χρόνια - all time classic στο είδος του μια και μαζί του μεγάλωσαν και γλέντησαν γενιές και γενιές. :-)

Η πρώτη εκτέλεση είναι υποδειγματική, με μια απίστευτη σκυταλοδρομία φωνών που μόνο ο Βασίλης Τσιτσάνης μπορούσε να επινοήσει και με τον Τάκη Μπίνη σε πραγματικά μεγάλα κέφια. :-)

Στα αμέσως επόμενα χρόνια έχουμε πολλαπλές ηχογραφήσεις με άλλες φωνές, δηλαδή:

Μαρίκα Νίνου, Βασίλης Τσιτσάνης & Χαράλαμπος Μαυρίδης (1954) [ΑΤΗΕΝΕΕ 5053 & MELODY M.G. 13]
Μαρίκα Νίνου, Ζωντανή ηχογράφηση: «Στου Τζίμη του Χοντρού» (1955)
Ρένα Ντάλια & Ι. Παπαϊωάννου (1958) [U.S.A. 105]
Γιώτα Λύδια, Στέλιος Καζαντζίδης & Μαρινέλλα / μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης (1959) [H.M.V. Α.0.5546]
« Last Edit: 18 Feb, 2012, 21:42:36 by wings »

stathis

  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 3373
  • Gender: Male
Βρήκα κάποια φίνα και ωραία
που 'χει πέντε σπίτια στην Περαία,
άλλα πέντε στο Μπαξέ Τσιφλίκι
κι άλλα τόσα στη Θεσσαλονίκη.
Αααααχ, αυτές ήταν εποχές! Όχι όπως τώρα, που τις παίρνουμε ξεβράκωτες και ξεκάλτσωτες...

Και για να μην κατηγορηθώ για off-topic και καώ στο πυρ το εξώτερον:
Τα "Καβουράκια", τον "Χατζή μπαξέ" και το "Εγώ πληρώνω τα μάτια π' αγαπώ" τα πρωτοάκουσα πολύ μικρός, γύρω στα 4-5, στο ραδιόφωνο. Μου έκαναν πολύ εντύπωση και είναι από τις πιο ζωηρές αναμνήσεις της πρώιμης παιδικής ηλικίας μου. (Η ύστερη κρατάει ακόμα...) Ειδικά εκείνη η πινελιά αυτοαναφορικότητας (Μαριγώ, θα σε τρελάνει, ν’ ακούσεις τον Τσιτσάνη να σου παίζει φίνο μπαγλαμά) μου φαινόταν πολύ σουρρεάλ.
Απορία: εκείνο που λέει "Απόψε κάνεις μπαμ", είναι κι αυτό του Τσιτσάνη;
« Last Edit: 15 Oct, 2009, 18:49:56 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66707
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Αααααχ, αυτές ήταν εποχές! Όχι όπως τώρα, που τις παίρνουμε ξεβράκωτες και ξεκάλτσωτες...

Και για να μην κατηγορηθώ για off-topic και καώ στο πυρ το εξώτερον:
Τα "Καβουράκια", τον "Χατζή μπαξέ" και το "Εγώ πληρώνω τα μάτια π' αγαπώ" τα πρωτοάκουσα πολύ μικρός, γύρω στα 4-5, στο ραδιόφωνο. Μου έκαναν πολύ εντύπωση και είναι από τις πιο ζωηρές αναμνήσεις της πρώιμης παιδικής ηλικίας μου. (Η ύστερη κρατάει ακόμα...) Ειδικά εκείνη η πινελιά αυτοαναφορικότητας (Μαριγώ, θα σε τρελάνει, ν’ ακούσεις τον Τσιτσάνη να σου παίζει φίνο μπαγλαμά) μου φαινόταν πολύ σουρρεάλ!
Απορία: εκείνο που λέει "Απόψε κάνεις μπαμ", είναι κι αυτό του Τσιτσάνη;


Ναι, Στάθη μου, δικό του είναι και το «Απόψε κάνεις μπαμ». Η αναφορά στον εαυτό του και τις πενιές του είναι πολύ τακτική, όπως θα δεις στα τραγούδια που θα ακολουθήσουν τους επόμενους μήνες. Ωστόσο, θα πρέπει να έχουμε υπόψη ότι στα μαγαζιά σπανίως έως ποτέ ανέφερε το όνομά του στα συγκεκριμένα σημεία του τραγουδιού όταν τραγουδούσε ο ίδιος. Ή τους συγκεκριμένους στίχους τούς έλεγε άλλος τραγουδιστής ή έλεγε κάτι άλλο στα επίμαχα σημεία ο ίδιος.
« Last Edit: 21 May, 2007, 10:51:10 by wings »

Πρωτέαs

  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 1732
  • Χορέψετε, χορέψετε, παπούτσια μη λυπάστε!


Πρώτη εκτέλεση

Γεια σου, καΐκι μου «Αϊ-Νικόλα»

Συρτό.
Μουσική & στίχοι: Βασίλης Τσιτσάνης
Πρώτη φωνογράφηση: 2 Μαΐου 1950 [H.M.V. A.O. 2930]
Πρώτη εκτέλεση: Οδυσσέας Μοσχονάς, Μαρίκα Νίνου, Νίκος Βούλγαρης, Βασίλης Τσιτσάνης & Θανάσης Γιαννόπουλος


Βάρδα κι αράξαμε, έγια μόλα,
γεια σου, καΐκι μου «Αϊ-Νικόλα».
Ασήμι γέμισες σπαρταριστό
και τη χαρά σε σένα τη χρωστώ.

Βάρδα κι αράξαμε, έγια μόλα
γεια σου, καΐκι μου «Αϊ-Νικόλα».

Άιντε κι αράξαμε, άγκυρα ρίχτε,
κι όλοι τα χέρια σας μ' αγάπη σφίχτε.
Να μάσουμε τα κάτασπρα πανιά,
να βγάλουμε τα ψάρια στη στεριά.

Βάρδα κι αράξαμε, έγια μόλα
γεια σου, καΐκι μου «Αϊ-Νικόλα».

Τώρα ας τραβήξουμε στ’ αρχοντικό μας,
χαρά να δώσουμε στο σπιτικό μας.
Και στην κοπέλα που μας αγαπά
να δώσουμε φιλάκια ναυτικά.

Άιντε κι αράξαμε, έγια μόλα,
γεια σου, καΐκι μου «Αϊ-Νικόλα».

Και στην κοπέλα που μας αγαπά
να δώσουμε φιλάκια ναυτικά.
Βάρδα κι αράξαμε, έγια μόλα,
γεια σου, καΐκι μου «Αϊ-Νικόλα».
« Last Edit: 29 Jun, 2017, 12:27:15 by wings »
Το ότι κάποιοι ζουν στον ίδιο χώρο, δεν σημαίνει ότι ζουν και στον ίδιο χρόνο ή τουλάχιστον ότι βιώνουν τον χρόνο με τον ίδιο τρόπο. Αυτό δεν κάνει τον κόσμο χειρότερο, απλώς πιο πολύπλοκο. σα(ρε)μάλι

14.   Ναι, βεβαίως. Σων, φέρε τα λεφτά του Ανθόνιο.