Author Topic: Βασίλης Τσιτσάνης, περίοδος 1936-1954  (Read 161314 times)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66707
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη


Πρώτη εκτέλεση

Χαρέμια με διαμάντια (Παλάτια χρυσοστόλιστα)

Ζεϊμπέκικο.
Μουσική & στίχοι: Βασίλης Τσιτσάνης
Πρώτη φωνογράφηση: Ιούνιος 1940 [COLUMBIA D.G. 6546]
Πρώτη εκτέλεση: Στράτος Παγιουμτζής & Βασίλης Τσιτσάνης


Παλάτια χρυσοστόλιστα, χαρέμια με διαμάντια
θα κτίσω και θα κάθεσαι, να σε κοιτώ στα μάτια.

Σαν άγγελος μού φαίνεσαι στο θρόνο καθισμένη,
ζαλίζομαι σαν σε κοιτώ, μικρή μου παντρεμένη.

Ό,τι ζητήσεις θα το βρεις, μικρή μου παντρεμένη,
δε θα σου λείπει τίποτα, θα ζεις ευτυχισμένη.

Θα χτίσω και θα κάθεσαι, να σε κοιτώ στα μάτια,
παλάτια χρυσοστόλιστα, χαρέμια με διαμάντια.


Κάθε στροφή τραγουδιέται δύο φορές με αντίστροφη σειρά στίχων τη δεύτερη φορά (σχ. 1, 2, 2, 1).

[Πηγή για τους στίχους: Θεόφιλος Αναστασίου, ΒΑΣΙΛΗΣ ΤΣΙΤΣΑΝΗΣ, Άπαντα, σ. 89]


Προπολεμικό διαμάντι του Βασίλη Τσιτσάνη.
« Last Edit: 08 Feb, 2010, 22:30:56 by wings »


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66707
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη


Πρώτη εκτέλεση

Γιατί με ξύπνησες πρωί

Ζεϊμπέκικο.
Μουσική & στίχοι: Βασίλης Τσιτσάνης
Πρώτη φωνογράφηση: 4 Ιουνίου 1948 [H.M.V. A.O. 2814]
Πρώτη εκτέλεση: Πρόδρομος Τσαουσάκης, Ιωάννα Γεωργακοπούλου & Βασίλης Τσιτσάνης


Γιατί με ξύπνησες πρωί
μέσα στον ύπνο το βαρύ;
Γιατί την πόρτα μου χτυπάς,
Τι θέλεις τώρα, τι ζητάς;
Δεν θέλω πια να μ' αγαπάς!

Να με γελάς κουράστηκα,
βαριά σε καταράστηκα.
Απ΄τη ζωή μου πέρασες,
με τσάκισες, με γέρασες.

Στον ύπνο είχα βυθιστεί
και όλα είχαν ξεχαστεί.
Γιατί την πόρτα μου χτυπάς,
πρωί πρωί και με ξυπνάς;
Δεν θέλω πια να μ' αγαπάς!


Οι τρεις τελευταίοι στίχοι της πρώτης στροφής τραγουδιούνται δύο φορές (σχ. 1, 2, 3, 4, 5 - 3, 4, 5).

[Πηγή για τους στίχους: Θεόφιλος Αναστασίου, ΒΑΣΙΛΗΣ ΤΣΙΤΣΑΝΗΣ, Άπαντα, σ. 145]


Πασίγνωστο, κλασικό πλέον ζεϊμπέκικο. Αρχικά γράφτηκε με άλλο τίτλο που του ταιριάζει πολύ περισσότερο.

Αφιερωμένο στη Μαλαματή που έχει το προνόμιο να ξέρει τον «καλό» τίτλο του τραγουδιού εδώ και αρκετό καιρό και το χαίρεται πολύ.:-)

Επίσης ειδικά αφιερωμένο σε μια ψυχή που αγόγγυστα με ξυπνάει κάθε πρωί εδώ και καιρό παρά το γεγονός ότι ξέρει πως ρισκάρει ν' ακούσει τα εξ αμάξης (καθότι βάρβαρο πράγμα το πολύ πρωινό ξύπνημα - ακόμα κι αν έχεις πολλή δουλειά, ακόμα κι αν, σε αντίθεση με τον τελευταίο στίχο του Τσιτσάνη, θέλεις να σ' αγαπούν). :-)
« Last Edit: 20 Mar, 2010, 15:02:15 by wings »

mala

  • Jr. Member
  • **
  • Posts: 228
  • Gender: Female
Σ' ευχαριστώ, Βικούλα! Ναι, ο άλλος τίτλος μου αρέσει πιο πολύ και σπάνια χρησιμοποιώ τον καινούριο, όπως ξέρεις. :-) Είναι, ίσως, το κομμάτι που στιγμάτισε τη φετινή χρονιά και θα μου θυμίζει για πάντα κάποιες πολύ σημαντικές γνωριμίες.
« Last Edit: 25 Sep, 2007, 21:25:16 by wings »
Long is the way, and hard, that out of hell leads up to light...


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66707
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη


Πρώτη εκτέλεση

Της μαστούρας ο σκοπός (γνωστό και ως Τα πέριξ ή Όταν συμβεί στα πέριξ)

Ζεϊμπέκικο του 1942, από την κατοχική περίοδο στη Θεσσαλονίκη.
Μουσική & στίχοι: Βασίλης Τσιτσάνης
Πρώτη φωνογράφηση: 15 Ιουνίου 1946 [COLUMBIA D.G. 6599]
Πρώτη εκτέλεση: Στράτος Παγιουμτζής & Στέλιος Κερομύτης


Γιατί ρωτάτε να σας πω,
αφού σας είναι πια γνωστό!
Όταν συμβεί στα πέριξ φωτιές να καίνε,
πίνουν οι μάγκες αργιλέ.

Με τη σειρά μου θα τον πιω,
τώρα τις τσίλιες μου κρατώ.
Αυτοί τον πίνουνε κι εγώ σφυρίζω
της μαστούρας το σκοπό.

Τριγύρω όλοι στις φωτιές
και βόλτα φέρνει ο αργελές
μ' ένα κελάηδημα, το ίδιο πάντα,
στης μαστούρας το σκοπό.


Οι δύο τελευταίοι στίχοι κάθε στροφής τραγουδιούνται δύο φορές (σχ. 1, 2, 3, 4 - 3, 4).
Στην άλλη πλευρά του δίσκου βρίσκεται το τραγούδι «Βάρκα γιαλό».

[Πηγή για τους στίχους: Θεόφιλος Αναστασίου, ΒΑΣΙΛΗΣ ΤΣΙΤΣΑΝΗΣ, Άπαντα, σ. 101]


Σημειώσεις του Ντίνου Χριστιανόπουλου στο βιβλίο του Τα τραγούδια του Βασίλη Τσιτσάνη που γράφτηκαν στη Θεσσαλονίκη επί Γερμανικής Κατοχής (Εκδόσεις Μπιλιέτο, Παιανία), σελ. 19-21:

Τσιτσάνης: «Ήταν αργά το βράδυ [διάβαζε: αργά το απόγευμα], χειμώνας του 1942, και καθόμουνα μέχρι την ώρα που απαγορευόταν η κυκλοφορία, στο καφενείο "Νέον", που ήταν απέναντι στο Λευκό Πύργο. Ξαφνικά, μου 'ρθαν στο μυαλό εικόνες από τότε που ήμουνα παιδάκι, μαθητής στα Τρίκαλα. Το σπίτι μου ήταν κοντά στις στρατώνες, επί της οδού Λαρίσης, όχι πάνω από 150 μέτρα απόσταση. Τ' απογεύματα στην έξοδό τους οι βαρυποινίτες περνούσαν από μπροστά μου και τους έβλεπα. Γιατί οι στρατώνες ήταν γεμάτες όλο από βαρυποινίτες. Κι εγώ, 15-16 ετών παιδάκι, δεν είχα ησυχία, όλη μέρα με το μπουζούκι στα χέρια. Πήγαινα και τους έβλεπα από μακριά τι έκαναν. Και μου 'λεγαν: "Έλα μια μέρα κοντά μας να μας δεις τι έχουμε και τι κάνουμε". Μια μέρα πήγα κοντά εκεί που ήταν μαζεμένοι πίσω από τις στρατώνες, που ήταν όλο χωράφια. Και τους είδα όλους μαζεμένους τριγύρω από φωτιές, με τους λουλάδες και τα τέτοια. Οι εικόνες αυτές σφηνώθηκαν στο μυαλό μου. Ήμουν και παιδάκι. Αυτές οι εικόνες μού ήρθαν στο νου εκείνο το βράδυ στο "Νέον". Και γράφω αμέσως τις λέξεις: "Όταν συμβεί στα πέριξ φωτιές να καίνε, πίνουν οι μάγκες αργιλέ". Τίποτε άλλο δεν έγραψα, μόνο αυτό. Φωνάζω τον καταστηματάρχη, τον Ηλία τον Ευδαίμονα, και του λέω: "Τώρα συνέλαβα ένα τραγούδι, ένα δίστιχο, και πάω στο σπίτι να το φτιάξω. Αν δεν το φτιάξω", του λέω, "δε θα ησυχάσω". Πάω στο σπίτι έχοντας αυτές τις λίγες λέξεις μόνο. Και μ' αυτές έβγαλα τη μουσική - αυτές τις είχα στην αρχή σαν ένα είδος ρεφρέν, σαν επωδό. Μετά έγραψα και τα υπόλοιπα λόγια, αρχίζοντας με τη φράση: "Γιατί ρωτάτε να σας πω / αφού σας είναι πια γνωστό"» (Χατζηδουλής, 1979, σ. 204-205).

Η μελωδία του πρώτου δίστιχου («Γιατί ρωτάτε να σας πω / αφού σας είναι πια γνωστό») χρησιμοποιήθηκε από τον Τσιτσάνη το 1947 και στο τραγούδι του «Θα μπλέξω μ' άλλην και θα κλαις / γιατί μου κάνεις μπαμπεσιές», με μικρή αλλαγή στο μουσικό κλείσιμο των στίχων.

Ένα από τα μελωδικότερα τραγούδια του Τσιτσάνη. Τέλεια και πρωτότυπη σύνθεση. Παρά το θέμα του, γνώρισε μεγάλη επιτυχία και παραμένει αξεπέραστο.


Αυτό το τραγούδι το λατρεύω - αν μου ζητούσαν να διαλέξω τα 5-6 πιο αγαπημένα μου τραγούδια/μουσικά κομμάτια του Βασίλη Τσιτσάνη, θα έλεγα χωρίς πολλή σκέψη: «Μινόρε», «Αρχόντισσα», «Συννεφιασμένη Κυριακή», «Ματσαράγκα», «Ό,τι κι αν πω δεν σε ξεχνώ», «Της μαστούρας ο σκοπός».

Μαλαματή, θυμάσαι που σου έλεγα ότι κάθε πετρούλα που πατάμε στη Θεσσαλονίκη κρύβει κι από μια μεγάλη ιστορία; Θυμήσου πού καθίσαμε πριν 15 μέρες και σκέψου τι γράφτηκε κάπου εκεί δίπλα πριν από 65 χρόνια.
« Last Edit: 11 Mar, 2010, 16:28:31 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66707
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Βασίλης Τσιτσάνης, Πάει κι αυτός
« Reply #64 on: 15 Jun, 2007, 11:32:41 »


Πρώτη εκτέλεση

Πάει κι αυτός

Ζεϊμπέκικο.
Μουσική & στίχοι: Βασίλης Τσιτσάνης
Πρώτη φωνογράφηση: 1950 [COLUMBIA D.G. 7288]
Πρώτη εκτέλεση: Πρόδρομος Τσαουσάκης & Ρένα Στάμου


Μ' αυτόνε που τραβιόσουνα κι έλεγες θα σε πάρει,
το 'δες πως σε παράτησε για μια γυναίκα άλλη.

Πάει κι αυτός, πάει κι αυτός, με γεια και σ' άλλα,
τώρα σ' άφησε, τώρα σ' άφησε μπουκάλα!

Απ' το κεφάλι σου τα φταις όλα και τα παθαίνεις,
ανυπολόγιστα να κλαις και να τον περιμένεις.

Πάει κι αυτός, πάει κι αυτός, με γεια και σ' άλλα,
τώρα σ' άφησε, τώρα σ' άφησε μπουκάλα!

Σε μένα να 'ρθεις μη σκεφτείς, σαν πρώτα και ν' αράξεις,
εσύ δεν πρόκειται μυαλό ούτε ζωή ν' αλλάξεις.

Πάει κι αυτός, πάει κι αυτός, με γεια και σ' άλλα,
τώρα σ' άφησε, τώρα σ' άφησε μπουκάλα!


Ο δεύτερος στίχος κάθε στροφής τραγουδιέται δύο φορές (σχ. 1, 2, 2).

[Πηγή για τους στίχους: Θεόφιλος Αναστασίου, ΒΑΣΙΛΗΣ ΤΣΙΤΣΑΝΗΣ, Άπαντα, σ. 238].


Εξαιρετικό ζεϊμπέκικο της μετεμφυλιακής εποχής. Το τραγούδι ηχογραφήθηκε το 1950, αλλά ο δίσκος κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1957.

Αφιερωμένο σε όσους κατά εποχές ένιωσαν ότι τους άφησαν μπουκάλα... και ποιος δεν το 'χει νιώσει αλήθεια;
« Last Edit: 02 Nov, 2012, 00:22:46 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66707
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη


Πρώτη εκτέλεση

Τρέξε, μάγκα, να ρωτήσεις (Η ντερμπεντέρισσα)

Ζεϊμπέκικο της κατοχής στη Θεσσαλονίκη (κατά τον Τσιτσάνη, Χατζηδουλής, σ. 20).
Μουσική: Βασίλης Τσιτσάνης
Στίχοι: Νίκος Ρούτσος & Βασίλης Τσιτσάνης
Πρώτη φωνογράφηση: 1947 [ODEON G.A. 7399]
Πρώτη εκτέλεση: Μάρκος Βαμβακάρης, Στέλλα Χασκήλ & Βασίλης Τσιτσάνης


Τρέξε, μάγκα, να ρωτήσεις, να σου πουν ποια είμ' εγώ.
Είμ' εγώ γυναίκα φίνα, ντερμπεντέρισσα,
που τους άντρες σαν τα ζάρια τούς μπεγλέρισα.

Δε με συγκινούν αγάπες, φτάνει να καλοπερνώ,
κάθε βράδυ να τραβάω το ποτήρι μου
και να σφάζονται λεβέντες για χατίρι μου.

Πως θα γίνω εγώ δική σου πάψε να το συζητάς.
Δε γουστάρω τις παρόλες, σου ξηγήθηκα,
στις ταβέρνες και στα καμπαρέ γεννήθηκα.


Οι δύο τελευταίοι στίχοι κάθε στροφής τραγουδιούνται δύο φορές (σχ. 1, 2, 3 - 2, 3).

[Πηγή για τους στίχους: Θεόφιλος Αναστασίου, ΒΑΣΙΛΗΣ ΤΣΙΤΣΑΝΗΣ, Άπαντα, σ. 112]


Σημειώσεις του Ντίνου Χριστιανόπουλου στο βιβλίο του Τα τραγούδια του Βασίλη Τσιτσάνη που γράφτηκαν στη Θεσσαλονίκη επί Γερμανικής Κατοχής (Εκδόσεις Μπιλιέτο, Παιανία), σελ. 83-85:

Βίρβος (ό.π., σ. 122): «Έχω μια φωτοτυπία από την "Ντερμπεντέρισσα", που του είχε δώσει [του Τσιτσάνη] ο Ρούτσος. Και η οποία, βέβαια, δεν έχει - εκτός από ένα δίστιχο - καμιά σχέση με την "Ντερμπεντέρισσα" που κυκλοφόρησε τελικά ο Τσιτσάνης».

Τελευταία, ο Πάνος Γεραμάνης, σε σημείωμά του στο περιοδικό «Πρόσωπα - 21ος αιώνας» (Αθ., αρ. 101, 10.2.2001, σ. 21), μας προσφέρει τη «Ντερμπεντέρισσα» του Ρούτσου, που ανέφερε στο βιβλίο του ο Βίρβος, μαζί με μια αποκαλυπτική συνέντευξη του Τσιτσάνη, που του είχε παραχωρήσει ο συνθέτης το 1980: «Γνώρισα τον Ρούτσο το 1947. Μου συστήθηκε σαν στιχουργός και μου ζήτησε να τον βοηθήσω. Τότε του έδωσα ένα δικό μου θέμα και το δίστιχο


Εγώ είμαι γυναίκα φίνα ντερμπεντέρισσα
και τους άντρες σαν τα ζάρια τους μπεγλέρισα.

Ύστερα από μήνες μού παρέδωσε το παρακάτω κείμενο, γραμμένο με τα ίδια του τα χέρια:

Είμ' εγώ γυναίκα φίνα, ντερμπεντέρισσα,
που τους άντρες σαν τα ζάρια τους μπεγλέρισα.
Θηλυκό πολύ μυστήριο, μαγκιόρικο,
αλειτούργητο, σκληρόκαρδο και ζόρικο.

Δεν γουστάρω τις παρόλες και τα φούμαρα,
σε ταβέρνες και σε καμπαρέ τα φούμαρα.
Απ' τους άντρες εχτιμώ τα πορτοφόλια τους
κι αν μου κάνουν καρμιριές, θα φαν τη φόλα τους.

Κάθε βράδυ να τραβάω το ποτήρι μου
και να σφάζονται λεβέντες για χατίρι μου.
Όλη μέρα να μου κάνετε τα γούστα μου
και τη νύχτα να κουρνιάζετε στη φούστα μου.

Πέρασαν πολλοί μήνες, μου είπε τότε ο Βασίλης Τσιτσάνης, αναζητώντας λέξεις και εντυπωσιακά ευρήματα - πράγμα που συνηθίζω - και, τελικά, αυτό το δίστιχο [εννοεί το δίστιχο του Ρούτσου: «Κάθε βράδυ να τραβάω το ποτήρι μου / και να σφάζονται λεβέντες για χατίρι μου»] το πάντρεψα μ' ένα άλλο τραγούδι, που είχα γράψει στην κατοχή, το "Τρέξε, μάγκα, να ρωτήσεις", για να γίνει μετά η θρυλική "Ντερμπεντέρισσα", με δύο τίτλους. Τότε φυσικά ο Ρούτσος δεν ζήτησε αντάλλαγμα, αφού στο πρώτο τεστ που του έκανα ήταν αρνητικός. Το μόνο που έκανε ήταν να σπεύσει, σαν καλός νοικοκύρης, να κατοχυρώσει το τραγούδι, εν αγνοία μου, στην Εθνική Βιβλιοθήκη, μετά τη φωνογράφηση».

...
Επανέρχομαι  στο τραγούδι. Το «Τρέξε, μάγκα, να ρωτήσεις» είναι ένα από τα πιο εντυπωσιακά και δυναμικά τραγούδια του Τσιτσάνη - μάγκικο μεταπολεμικού κλίματος - που δίκαια έγινε μεγάλη επιτυχία.


Θρυλικό ζεϊμπέκικο του Βασίλη Τσιτσάνη, ύμνος στη γυναίκα... και θαρρώ πως δικαιούμαι να μου το αφιερώσω. :-)
« Last Edit: 29 Jun, 2017, 12:31:32 by wings »


Πρωτέαs

  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 1732
  • Χορέψετε, χορέψετε, παπούτσια μη λυπάστε!

Τελευταία, ο Παύλος Γεραμάνης, σε σημείωμά του στο περιοδικό «Πρόσωπα - 21ος αιώνας» (Αθ., αρ. 101, 10.2.2001, σ. 21), μας προσφέρει τη «Ντερμπεντέρισσα» του Ρούτσου, που ανέφερε στο βιβλίο του ο Βίρβος, μαζί με μια αποκαλυπτική συνέντευξη του Τσιτσάνη, που του είχε παραχωρήσει ο ...

Να πούμε εδώ ότι δεν πρόκειται για τον Παύλο, αλλά για τον Πάνο Γεραμάνη, τον μεγάλο ερευνητή και εργάτη του ρεμπέτικου, που χάθηκε πρόωρα ...Καλό ταξίδι, Πάνο.
« Last Edit: 20 Jun, 2007, 18:06:20 by Πρωτέαs »
Το ότι κάποιοι ζουν στον ίδιο χώρο, δεν σημαίνει ότι ζουν και στον ίδιο χρόνο ή τουλάχιστον ότι βιώνουν τον χρόνο με τον ίδιο τρόπο. Αυτό δεν κάνει τον κόσμο χειρότερο, απλώς πιο πολύπλοκο. σα(ρε)μάλι

14.   Ναι, βεβαίως. Σων, φέρε τα λεφτά του Ανθόνιο.

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66707
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Re: Βασίλης Τσιτσάνης, περίοδος 1938 - 1954
« Reply #67 on: 20 Jun, 2007, 14:47:53 »
Το διόρθωσα στο προηγούμενο μήνυμά μου και έχεις απόλυτο δίκιο. Ωστόσο, διευκρινίζω ότι έτσι ακριβώς αναφέρει το όνομα ο Ντίνος Χριστιανόπουλος στο βιβλίο του και προφανώς πρόκειται για λάθος εκ παραδρομής.
« Last Edit: 25 Sep, 2007, 19:04:20 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66707
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη


Πρώτη εκτέλεση



Με τον Βασίλη Τσιτσάνη

Τη μοίρα μου την είδα (και την ξέρω)

Χασάπικο του 1942, της εποχής της Θεσσαλονίκης (Χατζηδουλής, σ. 59).
Μουσική & στίχοι: Βασίλης Τσιτσάνης
Πρώτη φωνογράφηση: 1950 [H.M.V. A.O. 2946]
Πρώτη εκτέλεση: Πρόδρομος Τσαουσάκης


Έχω ντουμάνι στην καρδιά και κλαίω λυπημένα,
χωρίς να φταίξω τίποτα, πληρώνω τα σπασμένα.
Απ' την κακούργα τη ζωή τίποτα δε γυρεύω,
γιατί εγώ τη μοίρα μου την είδα και την ξέρω.

Μες στις φουρτούνες της ζωής παλεύω απελπισμένος,
γιατί καταδικάστηκα ερήμην ο καημένος.
Στον ψεύτη τούτο το ντουνιά τίποτα δε γυρεύω,
γιατί εγώ τη μοίρα μου την είδα και την ξέρω.

Έριξα ζάρια κι έχασα, κόπηκαν τα φτερά μου,
με πνίγει το παράπονο που έχω στην καρδιά μου.
Απ' την κακούργα τη ζωή τίποτα δε γυρεύω,
γιατί εγώ τη μοίρα μου την είδα και την ξέρω.


Οι δύο τελευταίοι στίχοι κάθε στροφής τραγουδιούνται δύο φορές (σχ. 1, 2, 3, 4 - 3, 4).

[Πηγή για τους στίχους: Θεόφιλος Αναστασίου, ΒΑΣΙΛΗΣ ΤΣΙΤΣΑΝΗΣ, Άπαντα, σ. 183]


Σημειώσεις του Ντίνου Χριστιανόπουλου στο βιβλίο του Τα τραγούδια του Βασίλη Τσιτσάνη που γράφτηκαν στη Θεσσαλονίκη επί Γερμανικής Κατοχής) (Εκδόσεις Μπιλιέτο, Παιανία), σελ. 38:

Το τραγούδι αυτό το συμπεριλαμβάνω στα τραγούδια της κατοχής, εφόσον η μελωδία του έγινε το 1942. Αργότερα ο Τσιτσάνης πρόσθεσε και τους στίχους, πάντως πριν από το 1950. Η μελωδία αρχικά προορίζονταν για τη «Λιτανεία του μάγκσα» (Χατζηδουλής, σ. 59 και 215).

Μελωδικότατο. Μια εξαίρετη σύνθεση.


Και η πρώτη εκτέλεση με τον Πρόδρομο Τσαουσάκη:


« Last Edit: 29 Jun, 2017, 13:00:33 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66707
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη


Πρώτη εκτέλεση

Θα 'ρθω μια γλυκιά βραδιά

Προπολεμικό ζεϊμπέκικο.
Μουσική & στίχοι: Βασίλης Τσιτσάνης
Πρώτη φωνογράφηση: Ιανουάριος 1938 [COLUMBIA D.G. 6357]
Πρώτη εκτέλεση: Στράτος Παγιουμτζής


Θα 'ρθω μια γλυκιά βραδιά, μια χιονισμένη νύχτα,
στο παραθύρι σου κοντά με χίλια καρδοχτύπια.

Θα παίζω και θα τραγουδώ ώσπου να σε ξυπνήσω,
να φύγει ο πόνος της καρδιάς, τη φλόγα μου να σβήσω.

Εγώ για την αγάπη σου και για την ομορφιά σου,
θε να βαφτίσω ένα παιδί, να βγάλω τ' όνομά σου.

Θα 'ρθω μια γλυκιά βραδιά, μια χιονισμένη νύχτα,
μες στο σκοτάδι το βαθύ, του ύπνου σου τη γλύκα,
όπου διαβάτης δεν γυρνά στο παραθύρι δίπλα.


Κάθε στίχος τραγουδιέται δύο φορές (σχ. 1, 1, 2, 2), εκτός από τον προτελευταίο που, αντί να επαναληφθεί, μετατρέπεται, προσφέροντάς μας τον καταληκτήριο στίχο.

Στην άλλη πλευρά του δίσκου βρίσκεται το τραγούδι «Σ' αυτόν τον κόσμο δυστυχής».

[Πηγή για τους στίχους: Θεόφιλος Αναστασίου, ΒΑΣΙΛΗΣ ΤΣΙΤΣΑΝΗΣ, Άπαντα, σ. 60].


Από την πρώιμη εποχή του Βασίλη Τσιτσάνη στα Τρίκαλα ξεκινά αυτό το τραγούδι, αν και φωνογραφήθηκε την εποχή που ο συνθέτης βρισκόταν στη Θεσσαλονίκη: ερωτικό, τρυφερό και χαρούμενο - ένα εξαιρετικό ζεϊμπέκικο.
« Last Edit: 29 Jun, 2017, 12:32:26 by wings »

mavrodon

  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 6585
  • Gender: Male
Αυτό το τραγούδι του Τσιτσάνη μου θύμισε ένα άλλο που λέει: Η γυναίκα είναι ζημιά μην το πείτε σε καμιά! Μήπως Βίκυ γνωρίζεις περισσότερα για το εν λόγω τραγούδι;
« Last Edit: 30 Jun, 2007, 22:31:05 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66707
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Αυτό το τραγούδι του Τσιτσάνη μου θύμισε ένα άλλο που λέει: Η γυναίκα είναι ζημιά μην το πείτε σε καμιά! Μήπως Βίκυ γνωρίζεις περισσότερα για το εν λόγω τραγούδι;

Ναι, Θωμά μου. Δεκαετία του 1950 και Η γυναίκα είναι ζημιά (μην μπλεχτείτε με καμιά). :-))))
« Last Edit: 30 Jun, 2007, 22:31:22 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66707
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη


Πρώτη εκτέλεση

Μηχανικά με μπέρδεψες (Μεγάλο πόνο μου 'βαλες)

Χασάπικο.
Μουσική: Βασίλης Τσιτσάνης & Στράτος Παγιουμτζής
Στίχοι: Βασίλης Τσιτσάνης
Πρώτη φωνογράφηση: 1939 [H.M.V. A.0.2610]
Πρώτη εκτέλεση: Στράτος Παγιουμτζής & Βασίλης Τσιτσάνης


Μεγάλο πόνο μου 'βαλες και μέρα νύχτα λιώνω,
μηχανικά με μπέρδεψες, κλαίω και μαραζώνω.

Τα τόσα σου χαρίσματα, τραγούδια τα 'χω κάνει
και νόμιζα πως γρήγορα θα βάζαμε στεφάνι.

Καθημερ'νώς μου το ΄λεγες πιστά πως μ' αγαπούσες,
τα βράδια και τις Κυριακές με άλλονε γλεντούσες.


Το τραγούδι ανήκει κατά 50% στον Βασίλη Τσιτσάνη και κατά 50% στον Στράτο Παγιουμτζή.

Οι στροφές τραγουδιούνται δύο φορές η καθεμιά, τη δεύτερη φορά με αντίστροφη σειρά στίχων (σχ. 1, 2 - 2, 1).

[Πηγή για τους στίχους: Θεόφιλος Αναστασίου, ΒΑΣΙΛΗΣ ΤΣΙΤΣΑΝΗΣ, Άπαντα, σ. 77].


Πρόκειται για ένα από τα λιγότερο γνωστά προπολεμικά τραγούδια του Βασίλη Τσιτσάνη αλλά δεν παύει να αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα γραφής του μεγάλου βάρδου.
« Last Edit: 17 Aug, 2011, 12:07:20 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66707
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Βασίλης Τσιτσάνης, Σερσέ λα φαμ
« Reply #73 on: 08 Jul, 2007, 11:30:53 »


Πρώτη εκτέλεση

Σερσέ λα φαμ (Αναζητήστε τη γυναίκα)

Χασάπικο.
Μουσική & στίχοι: Βασίλης Τσιτσάνης
Πρώτη φωνογράφηση: 1948 [ODEON G.A. 7475]
Πρώτη εκτέλεση: Ελένη Λαμπίρη & Βασίλης Τσιτσάνης


Κι αν γυρίζουμε, ξενύχτηδες, τα βράδια
κι αν ρομάντζες τραγουδάμε στα σκοτάδια
κι αν τα νιάτα μας τα κάναμε ρημάδια
και με πόνο τα ποτήρια μας ρουφάμ',
σερσέ λα φαμ, σερσέ λα φαμ!

Κι αν δεν πάμε στη δουλειά μας και στο σπίτι
κι αν ο έρως μάς τραβά σαν το μαγνήτη
κι αν γουστάρουμε το βίο τον αλήτη
και δεν έχουμε το σήμερα να φάμ',
σερσέ λα φαμ, σερσέ λα φαμ!

Και αν η μοίρα μάς ταράζει στα χαστούκια
κι αν στα μάγουλα το δάκρυ κάνει λούκια
κι αν τα τρώμε μέχρι φράγκο στα μπουζούκια
και στην ψάθα, κακομοίρηδες, ψοφάμ',
σερσέ λα φαμ, σερσέ λα φαμ!


Στη θέση του υπότιτλου και του ρεφρέν η γαλλική παροιμία «cherchez la femme» (=αναζητήστε τη γυναίκα).

[Πηγή για τους στίχους: Θεόφιλος Αναστασίου, ΒΑΣΙΛΗΣ ΤΣΙΤΣΑΝΗΣ, Άπαντα, σ. 130]


Πασίγνωστο μεταπολεμικό τραγούδι Βασίλη Τσιτσάνη, χιλιοτραγουδισμένο και πολυαγαπημένο, που γνώρισε αμέσως μεγάλη επιτυχία και τραγουδιέται ασταμάτητα από τις παρέες εδώ και 60 χρόνια. Άραγε η γνωστή λαϊκή φράση έκανε γνωστό το τραγούδι στην Ελλάδα ή συνέβη το ακριβώς αντίθετο; :-)
« Last Edit: 06 Apr, 2010, 13:32:17 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66707
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Βασίλης Τσιτσάνης, Το θύμα
« Reply #74 on: 31 Jul, 2007, 14:27:15 »


Με τον Βασίλη Τσιτσάνη

Το θύμα

Ζεϊμπέκικο.
Μουσική & στίχοι: Βασίλης Τσιτσάνης
Πρώτη φωνογράφηση: 1951 [COLUMBIA D.G. 6913]
Πρώτη εκτέλεση: Πρόδρομος Τσαουσάκης & Μαρίκα Νίνου


Αυτόν το φίλο που 'χεις μαζί σου
συχνά τον σφάζεις, τον τυραννάς.
Είναι το θύμα, που 'πό την καρδιά σου,
πιστεύει τάχα τον αγαπάς.

Αυτό το κόλπο συχνά που παίζεις
δε θα κρατήσει πολύ καιρό,
γιατί το θύμα, όταν ξυπνήσει,
θα σου ζητήσει λογαριασμό.

Τότε να ξέρεις, τρελή γυναίκα,
δε θα 'βρεις τόπο για να σταθείς.
Από το θύμα δε θα γλιτώσεις,
μην περιμένεις για να σωθείς.


Οι δύο τελευταίοι στίχοι κάθε στροφής τραγουδιούνται δύο φορές (σχ. 1, 2, 3,4 - 3, 4).

Στην άλλη πλευρά του δίσκου βρίσκεται το τραγούδι «Τα διαλεχτά παιδιά».

[Πηγή για τους στίχους: Θεόφιλος Αναστασίου, ΒΑΣΙΛΗΣ ΤΣΙΤΣΑΝΗΣ, Άπαντα, σ. 191]


Σπουδαίο μεταπολεμικό ζεϊμπέκικο του Τσιτσάνη και εξαιρετική η ερμηνεία από Τσαουσάκη-Νίνου.

Το τραγούδι είναι «ειδικά αφιερωμένο» (υπό μορφή υπενθύμισης και αφύπνισης) σε όσους ψάχνουν για θύματα. :-)

Και η πρώτη εκτέλεση:


« Last Edit: 08 Jul, 2010, 16:15:23 by wings »