Σοφία Στρέζου

wings · 116 · 19417

Offline wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 67808
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • hellenicwings
    • Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)
Σοφία Στρέζου, Άλλοθι

Λαθροβατείς στο κορμί μου,
κρατάς και κείνο το άλλοθι της αγάπης
θύμα του πόθου σου,
μέσα στη φλόγα πυροβολείς τη στιγμή.
Χωρίς να τ’ αρνηθώ πως δέχομαι
την ανησυχία στο βλέμμα σου
σιωπώ αφηρημένα
κι αφήνομαι σε χρόνο αόριστο...

Από τη συλλογή Νυχτερινό πρελούδιο (1987)


Offline wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 67808
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • hellenicwings
    • Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)
Σοφία Στρέζου, Νεκροφάνεια

Κι ας έμεινα γυμνή μπροστά στον καθρέφτη
ως την αυγή
περιμένοντας τον οδηγό να περάσει
από του Αχέροντα το ποτάμι,
δεν ήρθε,
κι έμεινα έτσι:
πουλί ασάλευτο με σπασμένη φτερούγα
πίνοντας τη δροσιά των αστεριών
νομίζοντας πως πέρασα∙
κι ήτανε ψέμα.

Από τη συλλογή Νυχτερινό πρελούδιο (1987)



Offline wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 67808
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • hellenicwings
    • Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)
Σοφία Στρέζου: Πρόσωπο – προσωπείο

Δεν μπορούν να πεθάνουν τα πρόσωπα
όλα την ίδια νύχτα,
κι αν είναι πάθος η ζωή
το άπληστο σώμα δεν γνώρισε
τη λάμψη ενός άλλου ήλιου.

Από τη συλλογή Νυχτερινό πρελούδιο (1987)


Offline wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 67808
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • hellenicwings
    • Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)
Σοφία Στρέζου, Αρχαϊκό

Έψαχνες για ένα ιδρωμένο πρόσωπο
κι όταν άγγιξες ένα άγαλμα
που δεν είχες δει,
αυθόρμητα ένιωσες ντροπή
για το φιλί
που λαχταρούσες.

Από τη συλλογή Νυχτερινό πρελούδιο (1987)



Offline wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 67808
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • hellenicwings
    • Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)
Σοφία Στρέζου: Προσδοκίες...

Σπρωγμένη
από τον παραλογισμό και την ασυναρτησία
δεν τόλμησα ποτέ να αυτοκαταδικαστώ∙
άραγε ήμουν ποτέ λεύτερη
με δυνατότητα επιλογής;
Θεωρητικά έχω ζήσει,
το ποινικό μου μητρώο είναι λευκό,
ληξιαρχικά δεν έχω ακόμα πεθάνει,
διχασμένη μέσα σε ενοχές
βλέπω συστήματα λαών κρεμασμένα,
αδιαπέραστα θωρακισμένα,
τίποτα καινούριο,
πληκτικά φευγαλέα
χωρίς ν’ αγγίζονται,
κι η επικοινωνία κάλπικη
σ’ άγνωστη γλώσσα,
στη ρουλέτα ο φόβος,
χωρίς χώρο προσωπικό
συντροφεύουμε τις σκιές μας
προσδοκώντας αδιάκοπα
να γίνουν όλα κατανοητά...

Από τη συλλογή Νυχτερινό πρελούδιο (1987)


Offline wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 67808
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • hellenicwings
    • Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)
Σοφία Στρέζου, Επαναστάτης

Επαναστάτης στην πλάνη της εξουσίας
ζήτησες λίγο νερό για να πιεις,
σου δώσανε δυο κίτρινα φύλλα
κι είπες ευχαριστώ.
Αλήτης στους δρόμους της πόλης
σε διώχνουν απάτες καιρών αιχμαλώτων,
οι ενοχές τους
στους ώμους σου αθέατε θεατή∙
παρατηρείς φεγγάρια στην τελευταία σου νύχτα
στου κόσμου τη σκηνή επικηρυγμένος επαναστάτης,
απόκληρος σ’ ένα στημένο θίασο.

Από τη συλλογή Νυχτερινό πρελούδιο (1987)


Offline wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 67808
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • hellenicwings
    • Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)
Σοφία Στρέζου, Μοναχικό

Τα τελευταία στηρίγματα
των συναισθημάτων
πέθαναν
μαζί με τα δεκανίκια,
μαζί μ’ όλα τα πρόσωπα π’ αγάπησα
κάτω από ήλιους,
κάτω από μάσκες∙
δεν έμεινε τίποτα
που ν’ ανασταίνει τ’ απροσδιόριστο.

Από τη συλλογή Νυχτερινό πρελούδιο (1987)


Offline wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 67808
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • hellenicwings
    • Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)
Σοφία Στρέζου, Ωδή σ’ ένα αστέρι

Άρχισα να κλαίω
όχι γι’ αυτά που έκανα,
αλλά γι’ αυτά
που δεν τόλμησα ποτέ μου
να κάνω,
για κείνο το παιδί
που σκότωσα μέσα στην αμφισβήτηση.
Δεν γεύτηκα,
δεν γεύτηκα,
δεν γεύτηκα...

Από τη συλλογή Νυχτερινό πρελούδιο (1987)


Offline wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 67808
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • hellenicwings
    • Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)
Σοφία Στρέζου, Αυτό που κοιτάζεις

Κι αυτό που κοιτάζεις
σε τρομάζει.
Τα μάτια σου
είναι το τελευταίο σου όπλο,
καρφώνεις με πείσμα την άγνοια
ανίκανος να υποταχθείς στη φθορά,
παρασύρεσαι σε φαντάσματα,
θρηνείς τα όμορφα όνειρα που ’χουν χαθεί
πνιγμένα στην πλάνη.
Ψάχνεις, ψάχνεις
σ’ όλη αυτή
την απελπισία του κόσμου
για μια νίκη,
για ένα άστρο∙
τι να κρατήσεις, τι να πετάξεις,
όλα σου φαίνονται ακριβά,
σύντομες εκλάμψεις αλήθειας
σ’ ωκεάνιες δίνες.
Και συ αντιστέκεσαι,
με πείσμα αρνείσαι τον θάνατο.

Από τη συλλογή Νυχτερινό πρελούδιο (1987)


Offline wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 67808
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • hellenicwings
    • Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)
Σοφία Στρέζου, Προσέγγιση

Θα ξαπλώσεις γυμνός δίπλα μου,
θα βλέπω τα μάτια σου
ν’ αλλάζουνε χρώμα
κάθε φορά που θα με κοιτάς,
θα νιώθω το χάδι σου μετέωρο,
θ’ αναρωτιέμαι
αν η προσέγγιση είν’ δύσκολη
όπως λένε∙
τότε εμείς
δεν θα πεθάνουμε ξένοι.

Από τη συλλογή Νυχτερινό πρελούδιο (1987)


Offline wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 67808
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • hellenicwings
    • Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)
Σοφία Στρέζου, Πρόσωπο με πρόσωπο

Πρόσωπο βαμμένο,
μαύρα μάτια, ψεύτικες βλεφαρίδες,
σπαραχτικά χαμόγελα∙
μορφάζει το πρόσωπο
απ’ το αβέβαιο της φαντασίας,
τριγυρίζει σε φανταστικά φώτα αγάπης∙
το στήθος γυμνό, ένα πρότυπο,
κι εσύ ν’ ακολουθείς σύνδρομα φροϋδικά.
Ναι, κάποτε θα πάψει και για τους δυο
ο πανικός του χρόνου,
η συμπλοκή με την αμφιβολία
κι η πίστη
στους χρησμούς απατεώνων και μάντηδων
αδικαιολόγητη θα ’ναι:
η ζωή, η ηδονή, ο θάνατος;
Όλα βουβά και άηχα
κομμάτια στον αέρα,
κι η μέρα, η νύχτα, στήριγμα
σε λαμπερά ή λιγότερο λαμπερά
εξαϋλωμένα χρώματα,
με την αναζήτηση να καλπάζει
σε έρημα τοπία
που εκδικούνται πίκρες
μες στο σκοτάδι∙
μες στο σκοτάδι
ένα ακόμα θύμα της νύχτας,
ακινητοποιείται το κορμί,
γίνεται παιχνίδι στα χέρια του θύτη∙
αλήθεια τι μπορεί να σου δώσει ο άνεμος
που δεν μπορώ να σου δώσω εγώ;
Τούτος ο πάγος δεν λέει να λιώσει,
κι η μνήμη ένας ανώφελος θάνατος.
... Ίσως κάποτε συναντηθούμε
στον αστερισμό του Ωρίωνα
φορτωμένοι με αόριστες θλίψεις
με αιωρούμενα συναισθήματα
λίγο πριν... τη βέβαιη πτώση μας.

Από τη συλλογή Νυχτερινό πρελούδιο (1987)


Offline wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 67808
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • hellenicwings
    • Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)
Σοφία Στρέζου: Τέλος – αρχή

Πόσα πράγματα έπρεπε να ξεπεράσω
για να φτάσω σ’ αυτό
που όλοι λέγανε «τέλος».
Και κείνα τα δάκρυα που κύλησαν
πάνω στην αγωνία μου
και κείνα που δεν έπεσαν ποτέ
με σκότωναν κάθε μέρα,
και κάθε μέρα εγώ
έπρεπε να χαμογελώ
και τους δείκτες του ρολογιού
να γυρίζω πίσω.
Ένας ακόμα θάνατος κάθε βράδυ
και κάθε πρωί,
μια καινούρια άνοιξη
... μόνο για μένα.

Από τη συλλογή Νυχτερινό πρελούδιο (1987)


Offline wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 67808
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • hellenicwings
    • Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)
Σοφία Στρέζου, Ψυχής αγγίγματα

Ψυχής αγγίγματα
κλεισμένα στο φως
απ’ τη γειτονιά τ’ ουρανού
ακουμπισμένα εκεί
δίπλα σε χρωματισμένες εμπνεύσεις

σε κλειστούς κύκλους αγάπης
στέλνω αγγέλους
να σε ξυπνήσουν
στη σπηλιά τ’ ονείρου

... ήρθ’ ο καιρός
που έγινες μνήμη
περασμένου καλοκαιριού
σε κρεμασμένο απόγευμα.

Από τη συλλογή Ψυχής αγγίγματα (2010)


Offline wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 67808
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • hellenicwings
    • Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)
Σοφία Στρέζου: Α-φηγηματική του Α

Πόρτες, παράθυρα όλα έκλεισαν
μαζί μ’ ένα θλιμμένο καλοκαίρι
που δεν μπόρεσα να το ζήσω
κι ένα φθινόπωρο που φθάνει
θλιμμένο κι αυτό
κλέβει τα όνειρα που είχα για μας
κλέβει χάδια που σου ’στελνα κρυφά με τον άνεμο
σε κείνες τις νυχτερινές συνεδρίες
τότε που στην αγκαλιά μου σε κράταγα

Τώρα πονάει εκείνο το Α της Α-πουσίας σου
και το Α της Α-πελπισίας με παγιδεύει σε ιστούς
χάρτινα καράβια μου στέλνει
για να ταξιδέψω σε γεύσεις θανάτου
του δικού μου θανάτου
πάνω σε ίχνη από τσαλακωμένα σεντόνια
που αφηγούνται την Α-πόγνωση
του τέλος που ήρθε, πριν γίνει Α-ρχή
από τα Α-ποφλοιωμένα φιλιά
που δόθηκαν σε έρημα κρεβάτια
σε βουβά τριξίματα
να ειρωνεύονται την Α-ναπηρία
μιας κομματιασμένης ψυχής
από τα δικά σου λόγια
από το Α-κίνητο στα μάτια σου
σαν παλιά σιωπηλή φωτογραφία
Α-μίλητη με το βλέμμα εστιασμένο στον φακό
κάποιου πλανόδιου που αιχμαλώτισε την ψυχή
σε παγωμένο φόντο
σαν τ’ Α-ποξηραμένα λουλούδια των βάζων
που δεν διψούν πια
σαν επίλογος σε τελειωμένο βιβλίο
μετέωρη εκεί Α-νάμεσα στα χείλη
που δεν τα χόρτασαν

Έμεινα να σε κοιτώ πληγωμένο
σ’ όλες τις φωτογραφίες του δρόμου
που είχαν το ραγισμένο σου βλέμμα,
μ’ έσκιζαν απροσχεδίαστα
με λιθοβολούσαν τα βλέφαρα
τα κρυμμένα πίσω από τα μαύρα σου γυαλιά
ενώ αιμορραγούσα, ξεψυχούσα με χείλη στεγνά
ικέτευα να φανείς
καταργούσα όλες τις μνήμες
για να ξεγλιστρήσω, ν’ αρμενίσω στη σκηνή
με μοναδικό θεατή Εσένα.

Από τη συλλογή Ψυχής αγγίγματα (2010)


Offline wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 67808
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • hellenicwings
    • Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)
Σοφία Στρέζου, Απολιθώματα αγάπης

Μη νομίζεις πως χάθηκαν όλα
επειδή ο χρόνος ρυτίδιασε τις αποστάσεις του χάους
μετρώντας το τέλος του σκοταδιού
σε αγέννητη μέρα
με τον θυμό να επιζεί στην αποσύνθεση της οργής
να μαλακώνει, να λιώνει την ένσταση
των τριγμών, των αποδείξεων
αποκοιμήθηκαν
ορίζοντας το όνειρο
μέσα σε βουρκωμένα λόγια ποιητών.

Τότε ήσουν ζωντανός σε απολιθωμένο τοπίο
με παράθυρα ανοιχτά
που εσύ έκλεισες
νεκρώνοντας επικοινωνίες,
στυλώνοντας λέξεις κι αποφάσεις
παρμένες σε ιεροτελεστίες λησμονιάς
διεκδικώντας το τίποτα για σένα, για μένα
χαιρετούσες την αιωνιότητα
από την αναγκαιότητα του χρέους.

Ήδη στο λαιμό την καρδιά κρέμασες
χωρίς αλυσίδα πεθυμιάς
διαλέγοντας την έρημο,
με μυστικά αφανέρωτα
πετάς για το σύννεφο της συνθηκολόγησης
με μοναδικό αντίπαλο εσένα
της αντοχής σου παλιό γνώριμο
τύραννο και δυνάστη
διαγράφοντας ότι αισθάνθηκες
στις οάσεις άπαιχτου δράματος
με το αλάτι της θύμησης σε πληγές
που ακόμα αιμορραγούν.

Από τη συλλογή Ψυχής αγγίγματα (2010)


 

Search Tools