Η έρευνα μίλησε για τη στύση του Τουταγχαμών

dimace · 40 · 8117

dimace

  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 2061
    • Gender:Male
  • Dimitris Nawas
Μπορεί να είναι από τους πιο διάσημους φαραώ, καθώς η ταφή του ήταν πολύχρυση, όμως λίγοι γνωρίζουν ότι ο νεαρός Τουταγχαμών μουμιοποιήθηκε με το πέος του σε στύση. Ενενήντα χρόνια μετά την ανακάλυψη του τάφου του  νέα έρευνα έρχεται να εξηγήσει για ποιον λόγο ο φαραώ, που πέθανε σε ηλικία 19 ετών και απασχολεί επί δεκαετίες την επιστημονική κοινότητα με την αιτία θανάτου του (έχει υποστηριχθεί ότι πέθανε από ελονοσία έως ότι σκοτώθηκε σε ατύχημα με το άρμα του), πέρασε στην αιωνιότητα έχοντας το πέος του σε γωνία 90 μοιρών.
«Για να παραπέμπει στον θεό Οσιρι και μάλιστα στην πιο δυναμική στιγμή του», είναι η απάντηση που δίνει η καθηγήτρια Αιγυπτιολογίας του Αμερικανικού Πανεπιστημίου στο Κάιρο, Σελίμα Ικράν. «Παίρνοντας τη μορφή του θεού του Κάτω Κόσμου, θα μπορούσε να τρομάξει τους θρησκευτικούς επαναστάτες», υποστηρίζει η επιστήμονας, δεδομένου ότι ο πατέρας του Τουταγχαμών, Ακενατόν, είχε επιχειρήσει να εισαγάγει μια νέα θρησκεία με βάση τον ηλιακό δίσκο και να καταργήσει τις υπάρχουσες θεότητες, επανάσταση την οποία ο διάδοχός του, Τουταγχαμών, επιχείρησε να αντιμετωπίσει.
Το πέος που μουμιοποιήθηκε σε στύση, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι η σορός του φαραώ ήταν εμβαπτισμένη σε μαύρο υγρό, ώστε το χρώμα του νεκρού να θυμίζει τη σκούρα επιδερμίδα που είχε ο Οσιρις, ενισχύουν τη θεωρία.
Ο τρίτος εξίσου καθοριστικός παράγοντας υπέρ αυτής της θεωρίας, σύμφωνα με τη Σελίμα Ικράν, είναι ότι λείπει το φυλακτό-σκαραβαίος από τη θέση της καρδιάς, κάτι που παραπέμπει στην ιστορία του Οσίριδος, του οποίου την καρδιά φέρεται ότι έκλεψε ο αδελφός του, Σεθ, ενώ διόλου τυχαίο δεν θεωρείται το γεγονός ότι στις τοιχογραφίες εμφανίζεται ο ίδιος ως Οσιρις, ενώ σε άλλους φαραωνικούς τάφους ο νεκρός απεικονίζεται αγκαλιά με τον θεό του Κάτω Κόσμου.

Πηγή ΔΟΛ

Πάντα έλεγα: Μελετώντας τις ταφικές συνήθειες των αρχαίων λαών, αντιλαμβάνεσαι και το επίπεδο του πολιτισμού τους. Συγκρίνετε αυτά που αναφέρονται στο άρθρο, με τις σεπτές ταφικές τελετές των Ελλήνων, που τιμούσαν το πνεύμα και την ιστορία του νεκρού και όχι το άχρηστο, πλέον, σαρκίο.

Συμπέρασμα: Μπορεί με τον ιδρώτα και αίμα εκ. σκλάβων να φτιάξεις πυραμίδες και σφίγγες. Πολιτισμό συγκρίσιμο με τον ελληνικό, καλύτερα να το ξεχάσεις.
 

*αλήθεια, που ρωτά και στο σάιτ ένα αλάνι της λαχαναγοράς απ' αυτά που γουστάρω, η στύση, όταν είσαι 19 χρονών, είναι σε γωνία 90 μοιρών; Κοίτα τι σου μαθαίνουν οι Αιγύπτιοι... :)   
South Africa (1961-1994) presidents: Charles Swat, Jozua Naude, Jacobus Fouche, Johannes de Klerk, Nicolaas Diederichs, Marais Viljoen, Balthazar Vorster,  Pieter Botha, Chris Heunis, Frederik de Klerk.


nic_theod

  • Jr. Member
  • **
    • Posts: 109
    • Gender:Male
Κατά έναν περίεργο, τότε, λόγο, όντας σε μικρή ηλικία, άρχισα να αντιλαμβάνομαι, χωρίς να μου το εξηγήσει κάποιος συγκεκριμένα, ότι ένα εξόχως σημαντικό στοιχείο του πολιτισμού των κατοίκων μίας περιοχής, είναι η αντιμετώπιση των νεκρών τους και ο τρόπος ταφής, είναι αρκούντως σημαντικός σαν διαδικασία για να αντιληφθεί κανείς τις ηθικές αρχές των μελών μίας κοινωνίας.
Στην συγκεκριμένη περίπτωση, συμφωνώντας με τον Δημήτρη, μάλλον, είμαστε ενώπιον ενός πολιτισμού που δίνει έμφαση στα πλέον μάταια των στοιχείων της ανθρώπινης ύπαρξης.



dimace

  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 2061
    • Gender:Male
  • Dimitris Nawas
Ανδρών επιφανών πάσα γη τάφος! Θουκυδίδης.

Πυραμίδες, μαυσωλεία, τζιχουράτ (ή όπως τα λένε...) δεν είναι μνημεία πολιτισμού αλλά, όπως σωστά λες, ανθρώπινης ματαιοδοξίας. Αφήνω στην άκρη το γεγονός πως τα γραπτά μνημεία των άλλων, ας πούμε, μεγάλων πολιτισμών, υπολείπονται τραγικά, σε βάθος και ποιότητα, των ελληνικών. Αν οι βυζαντινοί δεν είχαν καταστρέψει (οι ηλίθιοι) μέγα μέρος τους, τώρα ΚΑΝΕΙΣ δε θα μιλούσε για άλλους πολιτισμούς, παρά μόνο για έναν: τον ελληνικό. 
« Last Edit: 11 Jan, 2014, 14:59:25 by wings »
South Africa (1961-1994) presidents: Charles Swat, Jozua Naude, Jacobus Fouche, Johannes de Klerk, Nicolaas Diederichs, Marais Viljoen, Balthazar Vorster,  Pieter Botha, Chris Heunis, Frederik de Klerk.


vbd.

  • Sr. Member
  • ****
    • Posts: 719
    • Gender:Male


Του Ερμή, επονομαζομένου και Ψυχοπομπού (πήγαινε τις ψυχές στον Άδη)...
 


Του Πριάπου...

Υπενθυμίζω επίσης ότι στον Τύρναβο υπάρχει και ετήσιο φεστιβάλ που γιορτάζουν... την καύλα.

Τα ταφικά έθιμα ενός λαού μπορούν να σου πούνε αρκετά πράγματα, αρκεί να μπορείς να τα καταλάβεις. Για παράδειγμα, πρέπει να μπορείς να καταλάβεις τι σημαίνει ο φαλλός σε τέτοιο συγκείμενο. Επίσης θα χρειάζεται να μπορείς να καταλάβεις πως οι ιδιοτυπίες της ταφής ενός Φαραώ, βασιλιά, αυτοκράτορα, αρχιεπισκόπου κτλ. δεν εκφράζουν τις ταφικές συνήθειες -πόσο μάλλον τις πνευματικές ανησυχίες- ενός ολόκληρου λαού.
At last, I have peace.



dimace

  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 2061
    • Gender:Male
  • Dimitris Nawas
Ιστορικός δεν είμαι. Ιστορία κάτι ξέρω. Συγκρίνεις βαρβάρους που έθαβαν μαζί με τον νεκρό και τις γυναίκες του ή στη Νότια / Κεντρική Αμερική θυσίαζαν παρθένες και νήπια για να τιμήσουν την ταφή του, κλπ. με την ταφή πχ. του Πατρόκλου, όπως αυτή περιγράφεται από τον Όμηρο; Μπορεί να συγκριθεί η απλότης των Λακεδαιμονίων, η πνευματικότητα των Αθηναίων, η αρετή του Αλεξάνδρου, πριν εκμαυλιστεί από την ανατολή, με τα όσα ξέρουμε γι αυτούς τους λαούς και τους ηγεμόνες τους; Είναι οι 5000 Έλληνες των Θερμοπυλών, ίδιας ποιότητας με το βαρβαρικό εκατομμύριο του Ξέρξη; Ο Λεωνίδας ίσος του; Κάτι άλλο σίγουρα εννοείς και δεν το κατάλαβα. Όταν θα βρεις τον χρόνο (εγώ, δόξα τω Θεώ. πάντα διαθέτω για καλή συζήτηση) μου εξηγείς πώς συγκρίνονται τα φτωχικά αγαλματίδια που παρουσιάζεις με την ευτελή επίδειξη πλούτου και αιώνιας ματαιοδοξίας των Αιγυπτίων. Και κάτι τελευταίο: Οι λαοί έχουν τους ηγέτες που τους αξίζουν. (όπως λχ. εμείς σήμερα...)

* Δεν αμφισβητώ τη συμβολή κάποιου λαού ή πολιτισμού στο ιστορικό γίγνεσθαι. Ούτε φυσικά τα πνευματικά του επιτεύγματα. Αυτό που υποστηρίζω (όπως πολλοί ιστορικοί και ερευνητές) είναι η ΥΠΕΡΟΧΗ του ελληνικού πολιτισμού έναντι των άλλων. Αν στο τελευταίο δεν υπάρχει αίρεσις, η συζήτηση θεωρείται περαιωθείσα, ελλείψη αντικειμένου και προς οικονομία χρόνου.     
South Africa (1961-1994) presidents: Charles Swat, Jozua Naude, Jacobus Fouche, Johannes de Klerk, Nicolaas Diederichs, Marais Viljoen, Balthazar Vorster,  Pieter Botha, Chris Heunis, Frederik de Klerk.


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 71010
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
Ούτε κι εγώ είμαι ιστορικός, αλλά ο Αλέξανδρος (vbd) είναι αρχαιολόγος, όπως και ο billberg, και οι συγκρίσεις αυτού του είδους είναι το αντικείμενό τους.


dimace

  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 2061
    • Gender:Male
  • Dimitris Nawas
Αυτό είναι πολύ καλό! Θα ενημερωθούμε υπεύθυνα και εμπεριστατωμένα από τον Αλέξανδρο ή τον Μπιλ, αν θέλει να τοποθετηθεί επί του θέματος. Μπορεί αυτά που αναφέρω να είναι ανακρίβειες ενός ερασιτέχνη μελετητή της ιστορίας. Και η δική σου θέση, Βίκυ, θα ήταν ευπρόσδεκτη. :)   
South Africa (1961-1994) presidents: Charles Swat, Jozua Naude, Jacobus Fouche, Johannes de Klerk, Nicolaas Diederichs, Marais Viljoen, Balthazar Vorster,  Pieter Botha, Chris Heunis, Frederik de Klerk.


vbd.

  • Sr. Member
  • ****
    • Posts: 719
    • Gender:Male
Δημήτρη, εγώ υποστηρίζω την ισότητα όλων των πολιτισμών. Η δε πεποίθηση ενός ατόμου πως η πατρίδα του υπερτερεί των άλλων σε γενικό επίπεδο ονομάζεται σωβινισμός.

Αντί απάντησης, παραθέτω μετάφραση πολύ γνωστού και πολυσχολιασμένου χωρίου του Ηροδότου (3.38.3-4, από τον Μαρωνίτη - όχι επειδή είναι καλή μετάφραση, αλλά επειδή είναι η μόνη που βρήκα online).

O Δαρείος, όταν ήταν βασιλιάς, κάλεσε τους Έλληνες που είχε γύρω του και τους ρώτησε με πόσα χρήματα θα δέχονταν να φάνε τους πατέρες τους όταν πέθαιναν· αυτοί απάντησαν ότι τέτοιο πράγμα δεν θα το έκαναν με κανέναν τρόπο. Ύστερα ο Δαρείος κάλεσε τους Ινδούς τους λεγόμενους Καλλατίες, που τρώνε τους γονείς τους, και μπροστά στους Έλληνες, που τα λεγόμενά τους τα μετάφραζε διερμηνέας, τους ρώτησε με πόσα χρήματα θα δέχονταν να καίνε τους πατέρες τους όταν πέθαιναν· αυτοί έβαλαν τις φωνές και του σύστησαν να μη λέει τέτοια φρικτά πράγματα. Έτσι είναι λοιπόν αυτές οι πεποιθήσεις, και νομίζω σωστά τα λέει ο Πίνδαρος, στο ποίημά του, ότι το έθιμο είναι ο βασιλιάς των πάντων.

Ακόμη και ο Ηρόδοτος, λοιπόν, παροτρύνει τον αναγνώστη του να μην μπαίνει στο τρυπάκι του να ψάχνει να βρεί πιο έθιμο είναι "καλύτερο" ή "χειρότερο," αλλά αντ' αυτού να καταλάβει ότι τα έθιμα και οι συνήθειες του κάθε λαού μπορεί να είναι διαφορετικά, αλλά έχουν την ίδια σημασία για αυτούς που τα ακολουθούν.

Θα γράψω περισσότερα αργότερα, ίσως...
At last, I have peace.


dimace

  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 2061
    • Gender:Male
  • Dimitris Nawas
Ευχαριστώ ειλικρινά, Αλέξανδρε, για την απάντηση και την εις αυτήν ιστορική μαρτυρία. Σέβομαι απόλυτα την ειδική σου θέση και ως μη ειδικός δεν θα κάνω καν τον κόπο να την αντικρούσω με προδικαμσένη την έκβαση μιας γραπτής αντιπαράθεσης. Το ερώτημα που σου θέτω είναι εξής: Η ανθρωποκεντρικότητα του ελληνικού πολιτισμού, κατά τη γνώμη σου πάντα, αυτή καθεαυτή, δεν αποτελεί από μόνη της σημείο υπεροχής έναντι των άλλων πολιτισμών; Πολιτισμός ου δεν έχει κέντρο τον άνθρωπο, πώς μπορεί να χαρακτηριστεί κυριολεκτικά πολιτισμός; (εμένα οι πολιτισμοί της ανατολής, της Ν. Αμερικής κλπ. δεν μου φαίνονται στο ελάχιστο ανθρωποκεντρικοί).

Σ' ευχαριστώ.
« Last Edit: 11 Jan, 2014, 22:45:41 by dimace »
South Africa (1961-1994) presidents: Charles Swat, Jozua Naude, Jacobus Fouche, Johannes de Klerk, Nicolaas Diederichs, Marais Viljoen, Balthazar Vorster,  Pieter Botha, Chris Heunis, Frederik de Klerk.


dimace

  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 2061
    • Gender:Male
  • Dimitris Nawas
 Οι πολιτισμοί γεννήθηκαν από την ανάγκη βελτίωσης της ζωής και ανάπτυξης των ανθρώπων με τεχνικές και ηθικά πλαίσια. Οι παράγοντες που συνέβαλαν στην ανάπτυξη πολιτισμών ήταν γεωγραφικοί, οικονομικοί και κοινωνικοί. Ένας πολιτισμός διακρίνεται σε υλικό (τεχνικά και υλικά αγαθά), πνευματικό (επιστήμη, γράμματα, τέχνες) και ηθικό (ελευθερία, ισότητα).
 3000 χρόνια πριν, ένας πολιτισμός έθεσε τα θεμέλια του σύγχρονου δυτικού πολιτισμού. Αυτός ο πολιτισμός ήταν ο Ελληνικός. Το πνεύμα της Ελλάδας κατάφερε να καταπλήξει όλη την ανθρωπότητα. Η ελευθερία σκέψης και έκφρασης οδήγησε στην ανάπτυξη της φιλοσοφίας, της λογοτεχνίας, της τέχνης και της επιστήμης. Επηρέασε τη Ρώμη, το Βυζάντιο, την Αναγέννηση, τον Διαφωτισμό και συνεχσίζει να επηρεάζει τον σύγχρονο κόσμο.

Τον 5ο αιώνα π.Χ. που έμεινε γνωστός ως ο χρυσός αιώνας του Περικλή, η Αθήνα έφτασε στο απόγειο της ακμής της. Ο Περικλής σφράγισε την εποχή με την πολιτική του παρουσία. Οι νόμοι του Σόλωνα αποτέλεσαν τη βάση της Αθηναϊκής Δημοκρατίας ενισχύοντας το ρόλο του πολίτηως καθοριστικό παράγοντα του πολιτικού γίγνεσθαι.
  Η εκπαίδευση αποτέλεσε ένα από τα κύρια μελήματα της αρχαίας Ελλάδας (στη σύγχρονη εποχή, η εκπαίδευση θεωρείται θεμέλιο της κοινωνίας και κλειδί για την ανάπτυξη της κοινωνίας). Ο Πλάτων έλεγε ότι ο παιδαγωγός πέρα απ' τη μετάδοση γνώσης, όφειλε να στοχεύει στην ανάπτυξη των πναυματικών ικανοτήτων των νέων.
 Σύμφωνα  με τον Αριστοτέλη, βασικό μέλημα ήταν η εξεύρεση λογικής εξήγησης για όσα μας περιβάλλουν. Το έργο του περιλαμβάνει πολιτική, αστρονομία, ανατομία, βιολογία κα. Ίδρυσε στην Αθήνα τη δικό του σχολή, το περίφημο Λύκειο.
   Για πρώτη φορά στην αρχαία Ελλάδα, η θεοαντίληψη απομυθοποιείται από δυϊσμούς (καλό- κακό) και από εξωγήινες υπάρξης που έφτασαν στην Γη και ουσιαστικά δημιουργούνται θεότητες σύμφωνα με τις αξίες και τις δραστηριότητες. Επι της ουσίας, οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν στους θεούς από ανάγκη να πιστέψουν σε κάτι ανώτερο, σε ένα σύστημα αξιών και όχι από φόβο.Για αυτό και οι θεότητές τους αντιπροσωπεύουν τις δραστηριότητες και τις αξίες τους (Ήρα-οικογένεια, Δήμητρα-γεωργία, Αθηνά- σοφία, γνώση, κα). Επίσης διαφένεται και η ισότητα των φύλλων καθώς από τους 12 θεούς του Ολύμπου διακρίνουμε 6 άντρες και 6 γυναίκες.
 Ο Σωκράτης αφιερώθηκε στο στοχασμό πάνω στην αρετή και την ηθική. Υπήρξε υπέρμαχος του διαλόγου και της μαιευτικής (μέθοδος διδασκαλίας με την οποία κατάφερνα να εκμαιεύει απαντήσεις από τον συνομιλητή του).
 Ο Μέγας Αλέξανδρος θα μπορούσε να θεωρηθεί οραματιστής της παγκοσμιοποίησης. Κατέκτησε όλη την περσική αυτοκρατορία και έφτασε μέχρι την Ινδία. Το ευρύ του πνεύμα συνέλαβε την ιδέα δημιουργίας ενός παγκόσμιου κράτους με ελληνικά χαρακτηριστικά. Σήμερα διεκδικούν και οι Σλάβοι την ιστορία της Μακεδονίας. Ωστόσο η Μακεδονία είναι μία, αδιαίρετη και ελληνική από τους αρχαίους χρόνους.
 Η αρχαία ελλάδα άφησε στον κόσμο και μία άλλη ανεκτίμητη κληρονομιά. Θησαυρούς τέχνης και αρχιτεκτονικής, αριστουργήματα της ανθρώπινης δημιουργικής διάνοιας. Στις τέχνες το κάλος ήταν άρρηκτα συνδεδεμένο με την αρμονία, κάτι που απωτυπώθηκε στα διαχρονικά μνημεία που θαυμάζει σήμερα όλη η ανθρωπότητα: Ακρόπολη, Πύλή Λεόντων στις Μυκήνες, Δελφοί και πάρα πολλά άλλα.
 Οι αρχαίοι Έλληνες ήταν αυτοί που εισήγαγαν το αλφάβητο στην Ευρώπη καθώς και αυτοί που δάνεισαν το μεγαλύετρο μέρος της ιατρικής ορολογίας στον δυτικό κόσμο.
  Τέλος στην Ολυμπία άρχισαν να οργανώνονται το 776 π.Χ. οι Ολυμπιακοί αγώνες που επέζησαν της ρωμαϊκής κατάκτησης και συνεχίστηκαν εώς το 393 μ.Χ. Τότε καταργήθηκαν ως παγανιστικοί για να αναβιώσουν το 1896.
 Συνεπώς τα επιτεύγματα του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού είναι ανεκτίμητης αξίας και θα τολμήσω να γράψω ότι είμαστε αυτοί που δώσαμε τα φώτα μας τους βελανιδοφάγους του τότε δυτικού κόσμου και θέσαμε τα θεμέλια του σύχρονου πολιτισμού. Αν μη τι άλλο είμαστε περήφανοι για την καταγωγή και την ιστορία μας.

Πηγή: ZentRadio: Η ανωτερότητα του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού

Το βρήκα αστείο (είναι ανυπόγραφο, πάλι καλά...) και καθώς είναι Σαββατόβραδο είπα να διασκεδάσω λιγουλάκι χρήστες και επισκέπτες. (τάπωσα και τον Αλέξανδρο! χεχεεεχεεχεχεε)
« Last Edit: 11 Jan, 2014, 22:54:17 by wings »
South Africa (1961-1994) presidents: Charles Swat, Jozua Naude, Jacobus Fouche, Johannes de Klerk, Nicolaas Diederichs, Marais Viljoen, Balthazar Vorster,  Pieter Botha, Chris Heunis, Frederik de Klerk.


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 71010
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
Πρόσθεσα την πηγή στο μήνυμά σου, Δημήτρη. Μην την ξεχνάς.


dimace

  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 2061
    • Gender:Male
  • Dimitris Nawas
Δεν το έβαλα ως πηγή, Βίκυ, αλλά ως αστείο. Δεν θέλω να δίνω αξία σε ανυπόγραφες γελοιότητες. Εσύ, που είσαι το αφεντικό, καλά έκανες και το πρόσθεσες. (άντε μετά απ' αυτό να πείσουμε τους ιστορικούς της κοινότητας περί της ανωτερότητας του ελληνικού πολιτισμού...) χεχεχεχε!!!
South Africa (1961-1994) presidents: Charles Swat, Jozua Naude, Jacobus Fouche, Johannes de Klerk, Nicolaas Diederichs, Marais Viljoen, Balthazar Vorster,  Pieter Botha, Chris Heunis, Frederik de Klerk.


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 71010
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
Καταρχάς δεν είναι ανυπόγραφο, αφού το δημοσιεύει ο ιστολόγος και δεξιά κάτω από το άρθρο αναφέρεται το όνομα του χρήστη που το δημοσίευσε. Δηλαδή, σε δικό μου ιστολόγιο που μπορεί να το ονομάσω «Νυχτολούλουδο», χρειάζεται να βάζω τ' όνομά μου κάτω από καθετί που γράφω; Αφού από κάτω θα υπάρχει ετικέτα με το όνομά μου. Είτε το κείμενο είναι αστείο είτε όχι, οφείλουμε να αναφέρουμε από πού το πήραμε εφόσον θέλουμε να το φέρουμε εδώ.


dimace

  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 2061
    • Gender:Male
  • Dimitris Nawas
Είσαι παρατηρητική και καλά κάνεις!
South Africa (1961-1994) presidents: Charles Swat, Jozua Naude, Jacobus Fouche, Johannes de Klerk, Nicolaas Diederichs, Marais Viljoen, Balthazar Vorster,  Pieter Botha, Chris Heunis, Frederik de Klerk.


vbd.

  • Sr. Member
  • ****
    • Posts: 719
    • Gender:Male
Η ανθρωποκεντρικότητα του ελληνικού πολιτισμού, κατά τη γνώμη σου πάντα, αυτή καθεαυτή, δεν αποτελεί από μόνη της σημείο υπεροχής έναντι των άλλων πολιτισμών;

Πολύ λογικό ερώτημα, που, στο αντίστροφό του, παραπέμπει σε ένα γνωστό κείμενο του πιο σημαντικού κοινωνιολόγου του 20ου αιώνα, Claude Levi-Strauss, που γράφει πως "όσο περισσότερο επιμένουμε να κατατάσσουμε πολιτισμούς και έθιμα ως καλά ή κακά, τόσο περισσότερο γινόμαστε το ίδιο με αυτούς ακριβώς που καταδικάζουμε. Με το να αρνούμαστε να αναγνωρίσουμε ότι ακόμη και αυτοί που μας φαίνονται "άγριοι" ή "βάρβαροι" ανήκουν στην ίδια, ανθρώπινη, φύση όπως εμείς, το μόνο που κάνουμε είναι να υιοθετούμε ένα απο τα χαρακτηριστικά τους. Βάρβαρος είναι, πρώτα απ' όλα, ο άνθρωπος που πιστεύει στους βαρβάρους." (the more we claim to discriminate between cultures and customs as good and bad, the more completely do we identify ourselves with those we would condemn. By refusing to consider as human those who seem to us to be the most “savage” or “barbarous” of their representatives, we merely adopt one of their own characteristic attitudes. The barbarian is, first and foremost, the man who believes in barbarism; Race and History, 1958 [1952],  p. 12).

Πάμε στο ερώτημα... Πρώτα θα πρέπει να ορίσουμε τι ακριβώς είναι αυτή η "ανθρωποκεντρικότητα του ελληνικού πολιτισμού." Φαντάζομαι ότι αναφέρεσαι στις εξελίξεις στον τομέα της φιλοσοφίας που έλαβαν χώρα γύρω στον 6ο αιώνα στην Μικρά Ασία, και συγκεκριμένα την Ιωνική Σχολή με εκπροσώπους όπως ο Θαλής, ο Ηράκλειτος κτλ. που προσπάθησαν να εξηγήσουν τον κόσμο με υπολογισμούς και λογικές εξηγήσεις.   

Η άποψή μου είναι ότι ακόμη και αν δεχτούμε ότι έχουμε να κάνουμε με μια αυθεντικά και αποκλειστικά ελληνική συνεισφορά (που δεν είναι αυτονόητο ούτε αυταπόδεικτο), πρέπει να μπορούμε να αποδείξουμε ότι π.χ. είναι σαφώς ανώτερη συνεισφορά από την ανακάλυψη του τροχού... ή της γραφής... ή την πτήση στο φεγγάρι. Εγώ δεν ξέρω πως να το αποδείξω αυτό, και θεωρώ ότι όλες αυτές οι εξελίξεις είναι εξίσου σημαντικά κομμάτια του πάζλ που οδηγεί στην σημερινή επιστήμη.

Πολιτισμός ου δεν έχει κέντρο τον άνθρωπο, πώς μπορεί να χαρακτηριστεί κυριολεκτικά πολιτισμός; (εμένα οι πολιτισμοί της ανατολής, της Ν. Αμερικής κλπ. δεν μου φαίνονται στο ελάχιστο ανθρωποκεντρικοί). 

Εδώ δεν μου είναι σαφές το τι εννοείς όταν λες "να έχει κέντρο τον άνθρωπο."

Συγκρίνεις βαρβάρους που έθαβαν μαζί με τον νεκρό και τις γυναίκες του ή στη Νότια / Κεντρική Αμερική θυσίαζαν παρθένες και νήπια για να τιμήσουν την ταφή του, κλπ. με την ταφή πχ. του Πατρόκλου, όπως αυτή περιγράφεται από τον Όμηρο;
Γενικά, δεν συγκρίνω με ποιοτικούς όρους. Αν με ρωτάς πιο απο τα δύο ταφικά έθιμα που αναφέρεις είναι πιο πολιτισμένο ή πιο σωστό, θα σου πω ότι και τα δύο είναι το ίδιο, γιατί και τα δύο έχουν τον ίδιο ακριβώς ρόλο στην κοινωνία τους (βλ. αυτό που εννοούσα με την αναφορά στο χωρίο του Ηροδότου).
Πρώτον, μπορεί να λες ότι θάβαν τις γυναίκες ή τα βρέφη μαζί με τον νεκρό σε κάποια κοινότητα ως παράδειγμα "βαρβαρότητας," αλλά θα μπορούσες να το δεις και ανάποδα. Σκέψου πόσο σεβασμό τρέφαν προς τους νεκρούς και πόσο βαθιά αίσθηση αφοσίωσης είχαν προς ορισμένα άτομα, που θεωρούνταν κοινωνικά αποδεκτό οι άλλοι να δίνουν και την ζωή τους ως φόρο τιμής. Γιατί δηλαδή όταν οι γυναίκες πηδάνε από το γκρεμό με τα μωρά τους στο Ζάλογκο για να αποφύγουν τα χέρια των εχθρών να θεωρείται ύψιστη ένδειξη θάρρους, ενώ όταν μια κοινωνία θυσιάζει τις μητέρες και τα παιδιά του (τα πιο σημαντικά πλουτοπαραγωγικά στοιχεία της, δηλαδή) ως ένδειξη τιμής προς τους νεκρούς, αυτό να είναι "βαρβαρικό;"

Επίσης, γιατί δεν συγκρίνεις την τελετουργική θυσία και ταφή των βρεφών μαζί με ήρωες νεκρούς με το γνωστό φαινόμενο της ρίψης βρεφών στον Καιάδα; Γιατί για τους Σπαρτιάτες η δολοφονία βρεφών να είναι "ένδειξη αφοσίωσης στο στρατιωτικό τρόπο ζωής" ή κάτι τέτοιο, ενώ για τους Ασιάτες/Αφρικανούς/ξένους η δολοφονία βρεφών να είναι θηριωδία; Θέλω να πω, και καλά και κακά μπορείς να βρείς σε όλες τις κοινωνίες.

Αντίστοιχα, στην Χαλκίδα υπάρχει ένας πολύ σημαντικός αρχαιολογικός χώρος που λέγεται Λευκαντί, και που με την ανακάλυψη και ανάλυσή του μας έδωσε πολύ σημαντικές πληροφορίες για την περίοδο γύρω στο 1000-800. Ειδικότερα, υπάρχει ένας καλά διατηρημένος "βασιλικός" τάφος, που ονομάζεται "ηρώον" (επειδή έμοιαζε με τάφο της κοινωνίας των ηρώων που περιγράφονται στα ομηρικά έπη). Ο τάφος αποτελείται από τις στάχτες του νεκρού ευγενούς, καθώς και το σώμα (όχι τις στάχτες) της γυναίκας του και τέσσερα άλογα - η γυναίκα και τα άλογα θυσιάστηκαν/ενταφιάστηκαν μαζί με τον νεκρό στα πλαίσια της ταφικής τελετής.

Από την άλλη, το πόσο δείγμα υψηλού πολιτισμού είναι ο τρόπος που χειρίζεται τον θάνατο του Πατρόκλου ο Αχιλλέας είναι επίσης σχετικό. Μην ξεχνάμε ότι ο Αχιλλέας υπόσχεται να δώσει τον Έκτορα για τροφή στα σκυλιά, και να σκοτώσει 12 παιδιά Τρώων ως εκδίκηση (αλλά και επίσης ότι και τα ομηρικά έπη μας δίνουν ένα μάθημα στην πολιτισμική σχετικότητα και ανεκτικότητα, αφού ο "δικός μας" Αχιλλέας είναι το παράδειγμα προς αποφυγή ως προς την γενικότερη συμπεριφορά του, ενώ ο "ξένος" Έκτορας παρουσιάζεται ως ο ιδανικός άνδρας, μαχητής και οικογενειάρχης):

Ἕκτορα δεῦρ᾽ ἐρύσας δώσειν κυσὶν ὠμὰ δάσασθαι,
δώδεκα δὲ προπάροιθε πυρῆς ἀποδειροτομήσειν
Τρώων ἀγλαὰ τέκνα σέθεν κταμένοιο χολωθείς.
(23.21-23)

Προφανώς δεν αναφέρεσαι στο κομμάτι αυτό, αλλά στην ταφική τελετή καθαυτή που είναι μια πολύ δυνατή σκηνή της Ιλιάδας. Παρόμοια σκηνή υπάρχει στο έπος του Gilgamesh, γραμμένο περίπου 1000 χρόνια πριν την Ιλιάδα. Εκεί η προσβολή του Gilgamesh προς την θεά του έρωτα Ishtar (η αντίστοιχη Αφροδίτη) οδηγεί στον θάνατο του αδελφικού του φίλου, του Enkidu (όπως ακριβώς και ο Πάτροκλος πεθαίνει στα χέρια του Έκτορα, που προστατεύει η Αφροδίτη). Ο Gilgamesh θρηνεί τον φίλο του και ζητά από τα στοιχεία της φύσης (τα βουνά, τα ποτάμια κτλ) να θρηνήσουν μαζί του. Θυμάται τις περιπέτειες που ζήσαν μαζί και σκίζει τα ρούχα του και τραβάει τα μαλλιά του στο πένθος του. Στήνει επιτάφιο άγαλμα για τον φίλο του και προσφέρει κτερίσματα για να βεβαιωθεί πως ο Enkidu θα έχει καλό ταξίδι προς τον κάτω κόσμο. Οργανώνει επίσης δείπνο και θυσίες προς τους θεούς για να κερδίσει την εύνοια τους προς τον φίλο του. Υπάρχουν πολλά άλλα αντίστοιχα παραδείγματα από άλλους ινδοευρωπαϊκούς πολιτισμούς. Το γεγονός ότι τα παραδείγματα αυτά μας φαίνονται κοντινά και οικεία οφείλεται απλά στην κοινή, παράλληλη, και αδιάκοπτη εξελικτική πορεία των πολιτισμών αυτών. Από την άλλη, αντίστοιχα παραδείγματα από φυλές του ειρηνικού ή απο πολιτισμούς της Ν. Αμερικής μπορεί να μας φαίνονται πιο "παράξενα."


Μπορεί να συγκριθεί η απλότης των Λακεδαιμονίων, η πνευματικότητα των Αθηναίων, η αρετή του Αλεξάνδρου, πριν εκμαυλιστεί από την ανατολή, με τα όσα ξέρουμε γι αυτούς τους λαούς και τους ηγεμόνες τους;

Εδώ αυτά που χρησιμοποιείς ως παραδείγματα δεν είναι αυταπόδεικτα. Καλή η απλότητα των Σπαρτιατών. Με τον Καιάδα τι κάνεις; Με την σκληρή εκπαίδευση παιδιών που περιλάμβανε δολοφονίες, βιασμούς, και ληστρικές επιδρομές εις βάρος αθώων για σκληραγώγηση τι κάνεις; Με το ότι είχανε πιο πολλούς δούλους απ' ότι ήτανε οι ίδιοι τι κάνεις;

Καλή και η πνευματικότητα των Αθηναίων. Με το ότι υποδουλώσαν την υπόλοιπη Ελλάδα μέσω της Αθηναϊκής "Συμμαχίας" τι κάνεις; Το ότι ήταν σαν τρόικα και ανάγκαζαν όλες τις πόλεις να πληρώνουν δυσβάσταχτες εισφορές τι το κάνεις; Με το ότι οι γυναίκες δεν είχαν δικαιώματα τι κάνεις;

Για την αρετή του Αλεξάνδρου τι εννοείς; Ότι ήταν ένας πολύ ικανός στρατηγός και πολεμιστής; Και ο Ναπολέων το ίδιο ήταν, και ο Ιούλιος Καίσαρας το ίδιο ήταν, και άλλοι πολλοί. Αρετή σε ηθικό επίπεδο δεν έδειξε, ούτε πριν την εκστρατεία ούτε μετά. Για παράδειγμα, ήδη πριν την εκστρατεία προς την Περσία κατέστρεψε ολοσχερώς την Θήβα προς παραδειγματισμό των υπολοίπων (ενώ ίσως και να ήταν μπλεγμένος στην δολοφονία του πατέρα του, φαινόμενο συνηθισμένο σε βασιλικές οικογένειες). Αυτό που έδειξε από την αρχή ως το τέλος της ζωής του ήταν στρατιωτική αποτελεσματικότητα και σπάνια στρατηγική ικανότητα. Το αν εκμαυλίστηκε λόγω του ότι πήγε στην Ανατολή ή εάν διαβρώθηκε λόγω της υπερβολικής εξουσίας που απέκτησε (όπως τόσοι πολλοί άλλοι που η εξουσία τους έκανε απάνθρωπους) είναι επίσης ένα ερώτημα.

Το τι ξέρουμε για την Περσία, πάλι είναι σχετικό, και εξαρτάται από το που θα εστιάσεις την προσοχή σου. Μπορεί π.χ. να την εστιάσεις στον τεράστιο δουλικό στρατό τους (περισσότερα παρακάτω), ή να την εστιάσεις στην εξαιρετική κρατική οργάνωση (με ένα απίστευτα σύγχρονο ταχυδρομικό σύστημα, ή με την κρατική διάρθρωση και διοίκηση μιας τεράστιας επικράτειας), το αποτελεσματικό εμπόριο που ένωσε τα βάθη της Ανατολής και την Ευρώπη, και την καλλιτεχνική παραγωγή (αρχιτεκτονική, κοσμήματα, κτλ - θυμίζω επίσης ότι η κλασική τέχνη εμπνεύστηκε σε τεράστιο βαθμό από τις επιρροές της Ανατολής από πολύ πρώιμη περίοδο).

Είναι οι 5000 Έλληνες των Θερμοπυλών, ίδιας ποιότητας με το βαρβαρικό εκατομμύριο του Ξέρξη; Ο Λεωνίδας ίσος του;

Φυσικά και όχι! Δύο σημεία πάνω σε αυτό...
1) Σίγουρα θα έχεις ακούσει την φράση "την ιστορία την γράφουν οι νικητές," που προειδοποιεί να μην παίρνουμε τις μετρητοίς τα γραπτά που αφήνουν πίσω οι νικητές, γιατί οι νικητές μπορούν πάντα να παρουσιάσουν τον εαυτό τους υπό θετικότερο πρίσμα. Ο Ηρόδοτος ανήκει στην μεριά των νικητών των Περσικών πολέμων.
2) Αν συγκρίνουμε τους 2 αντιπάλους από στρατιωτική άποψη, προφανώς οι Σπαρτιάτες υπερτερούσαν. Θέλει προσοχή όμως όταν μπαίνουμε σε τέτοιες συγκρίσεις... μην ξεχνάμε ότι σε πρακτικό επίπεδο οι ικανότεροι στρατιώτες είναι αυτοί που σκοτώνουν πιο εύκολα τους αντιπάλους τους. Το ελαφρυντικό που υπάρχει είναι ότι η μια μεριά βρισκόταν σε άμυνα για την προστασία του ζωτικού της χώρου, ενώ η άλλη μεριά διοργάνωνε επεκτατικό πόλεμο. Γενικά έχουμε μεγαλύτερη συμπάθεια απέναντι σε αυτούς που πολεμάνε για να σωθούνε, παρά σε αυτούς που πολεμάνε για να κερδίσουν εδάφη, λεία, κτλ.


πώς συγκρίνονται τα φτωχικά αγαλματίδια που παρουσιάζεις με την ευτελή επίδειξη πλούτου και αιώνιας ματαιοδοξίας των Αιγυπτίων.

Είναι αλήθεια ότι η αρχιτεκτονική των Αιγυπτίων και των Περσών ήταν σε γενικές γραμμές πιο μνημειακή απο την ελληνική. Αυτό όμως δεν είναι απόλυτο, αλλά ούτε και καταδικαστικό (δεν νομίζω ότι όποιος πολιτισμός φτιάχνει μεγάλα κτίρια ή πολυτελή μνημεία γίνεται αυτόματα ματαιόδοξος). Επίσης, το μνημειακό χρυσελεφάντινο άγαλμα του Δία, δεν ανήκει στην ίδια κατηγορία;

Η πρώτη φωτογραφία που παρέθεσα είναι μια στήλη του Ερμή. Τέτοιες υπήρχαν σε κάθε σταυροδρόμι και αποτελούνταν από μια μαρμάρινη στήλη με έναν φαλλό. Καμιά φορά υπήρχε και το κεφάλι του Ερμή από πάνω. Το "σκάνδαλο των Ερμοκοπιδών" στην Αθήνα, το 415 π.Χ., πρόκειται για έναν μαζικό βανδαλισμό: ένα πρωί, οι Αθηναίοι αντιλήφθηκαν ότι όλες οι στήλες του Ερμή είχαν βεβηλωθεί, έγκλημα για το οποίο κατηγορήθηκε ο Αλκιβιάδης.

Η δεύτερη φωτογραφία είναι ένα αγαλματίδιο που απεικονίζει τον Πρίαπο, που θεωρείτο παιδί του Ερμή, και απεικονίζονταν σχεδόν πάντα με δυσανάλογα μεγάλο πέος σε στύση. Ο Πρίαπος ήταν θεότητα της γονιμότητας, και έτσι ο φαλλός είναι ιδανικό σύμβολο.

Αυτό που ήθελα να πω είναι ότι ο φαλλός, ειδικά σε αρχαίες κοινωνίες, δεν είναι κάτι το ρηχό, αλλά σημάδι γονιμότητας, και εμφανίζεται σε πολλές περιοχές. Αν θέλουμε να πούμε ότι οι Αιγύπτιοι είναι "ρηχοί" επειδή ο Φαραώ μουμιοποιήθηκε με πέος σε στύση, τι να πούμε για τους Αθηναίους που είχαν έναν φαλλό σε κάθε σταυροδρόμι; Εμένα μου φαίνεται πολύ λογικό ο Φαραώ, ως πολιτικός και θρησκευτικός ηγέτης που λατρεύεται μάλιστα σαν θεός, να θέλει να προβάλλει τον εαυτό του ως σύμβολο της γονιμότητας. Ούτως ή άλλως, η κύρια διακόσμηση που επιλέγαν οι Φαραώ ήταν χρυσός και ο πολύτιμος λίθος lapis lazuli με το χαρακτηριστικό μπλέ χρώμα που υπήρχε προς εξόρυξη μόνο στο Αφγανιστάν. Ο χρυσός συμβόλιζε την θεϊκή προέλευση, ο δε lapis lazuli την γονιμότητα, επειδή το σκούρο μπλέ του χρώμα θύμιζε την βασική πηγή γονιμότητας στην Αίγυπτο, τον Νείλο.

Μερικά παραδείγματα αιγυπτιακής τέχνης που δείχνουν τι εννοώ:

http://0.tqn.com/d/arthistory/1/0/l/3/Urrev_2.jpg
http://classconnection.s3.amazonaws.com/696/flashcards/798774/png/funerary-mask-of-pharaoh.png
http://0.tqn.com/d/arthistory/1/0/n/3/Urrev_4.jpg

Το γυμνό ανδρικό σώμα γενικά ήταν σε μεγάλη εκτίμηση και για τους Έλληνες (βλ. αγάλματα και την σημασία που δίνεται στην τέλεια εικόνα του σώματος) και για άλλους λαούς. Το πέος σε στύση είναι όχι μόνο μέρος της φύσης, αλλά πολύ ισχυρό σύμβολο της ζωής, αφού αυτό, μαζί με την γυναικεία γονιμότητα, προσφέρει ζωή. Για τους αρχαίους πολιτσιμούς, το πέος σε στύση δεν θα προκαλούσε την ίδια εντύπωση με εμάς που μας φαίνεται κάπως. Όπως το μπλε του lapis lazuli είναι σημάδι γονιμότητας, όπως το ρόδι και η βλάστηση γενικά είναι σημάδια γονιμότητας, όπως το γυναικείο στήθος από την προϊστορική Αφροδίτη του Villendorf



μέχρι τις γυμνές κλασικές Αφροδίτες, την Κυβέλη, και την θεα Ρώμη, έτσι και το πέος σε στύση ήταν απλά σύμβολο γονιμότητας.
At last, I have peace.


 

Search Tools