Ναπολέων Λαπαθιώτης

spiros · 49 · 32911

spiros

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 813998
    • Gender:Male
  • point d’amour
ας ήταν έτσι, σήμερα, με τόση απαλοσύνη,
με τόσα ρόδα, τόσο φως, και τόσες ευωδιές,
να 'χε μιλήσει της αυγής η μάνα καλοσύνη,
σ’ όλες τις σκέψεις τις κακές, και σ' όλες τις καρδιές...


Παράβαλε με:

ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΠΑΝΑΝΟΥΔΑΚΗΣ


Της αγάπης σου οι κακίες να γινόταν ακακίες...



spiros

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 813998
    • Gender:Male
  • point d’amour
Παραμυθάκι
Ναπολέων Λαπαθιώτης



Ήτανε, μια φορά, κάποια Πεντάμορφη,
πιο διάφανη κι απ’ τις δροσιές ακόμα.
Δυο στάλες ουρανός ήταν τα μάτια της...
Μια μέρα, οι ουρανοί βρεθήκαν χώμα...

Ήτανε, μια φορά, ένα Βασιλόπουλο...
Το μύρωσεν η αγάπη η ξεγελάστρα.
Την άβυσσο, τ’ αστέρια, ο νους του χάιδευε...
Μια νύχτα δεν αντίκρισε πια τ’ άστρα...

Ήτανε κι ένας πύργος γιγαντόσωμος!
Στεφάνια είχε τα σύννεφα, τη νίκη...
Προχτές, καθώς εσκάλιζα στη θάλασσα,
ευρήκα από τον πύργο ένα χαλίκι...

Ήτανε μια φορά... Και τι δεν ήτανε...
Μα τι να πω; Τριγύρω δες τη φύση:
τόσα μεγάλα κι όμορφα, κι εχάθηκαν
και το μικρό τραγούδι μου θα ζήσει;
« Last Edit: 20 Mar, 2009, 13:36:32 by spiros »



wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 71010
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou

spiros

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 813998
    • Gender:Male
  • point d’amour


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 71010
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
Δεν το άκουσα ακόμα μελοποιημένο, γιατί ακούω τη Ρωμιοσύνη του Ρίτσου εδώ και λίγη ώρα.


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 71010
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
Ναι, ωραιότατη η μελοποίηση. Πολύ όμορφο και τρυφερό ποίημα.


spiros

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 813998
    • Gender:Male
  • point d’amour
Τα ποιήματα που περιέχονται στην έκδοση:
Ναπολέων Λαπαθιώτης, Ποιήματα, εκδόσεις Ζήτρος, 2001


ΠΟΙΗΜΑΤΑ 1905-1919
Έκσταση
Το παράπονο του τραγουδιστή
Στα περασμένα
Αγάπης πόθοι
Alla C. Bot.
Δάκρυα
Στους σκορπισμένους μενεξέδες του δρόμου!
Παραμυθάκι
Λυπητερή μελωδία
Λευκές ψυχούλες
Τρελές νυχτωδίες
Από τα «Οράματα του ονειρόκοσμου»
Στον αγαπημένο μου
Αρμονίες της καρδιάς
Νυχτερινό Ι
Dolente
Σε μια μικρούλα πεθαμένη
Απόψε πέθανε η γιαγιά
Χριστουγεννιάτικη αγωνία
Τα υστερνά δάκρυα του χρόνου
Μεθύσι
Μακριά, μακριά θα πάω...
Λυπημένο τραγούδι
Χαρωπά τραγουδάκια για να περνά η ώρα
Εγώ ’μαι τ’ άσπρο σύννεφο
Ερωτική πίκρα
Η μαργαρίτα
Να ’χα διάφανα φτερά...
Πρωτομαγιά
Νύχτα με φεγγάρι
Το ποτήρι ξεχείλισε
Μια περηφάνεια
Αγκαλιές και τριανταφυλλιές
Spleen
Langueur d’ amour
Γλυκιά αγάπη
Voglein’s abendlied
Circulus vitiosus
To τριαντάφυλλο
Σουρουπώνει
Ο επαναπαυόμενος αθλητής
Όταν πεθάνω...
Μια σιδερένια οξώπορτα...
Όλο βιολέτες στόλισα...
Στη φυλακή με κλείσανε...
Έχω έν’ αηδόνι στο κλουβί...
Είναι ψυχές...
Το μαντήλι
Η πηγή
Εμένα την καρδιά μου δεν τη θόλωσαν
Το κοιμητήρι
Ένα τραγούδι απελπισμένο
Έχω μια λύπη
Η καρδερίνα
Ήρθε η ψυχή μου...
Τ’ ανθογυάλι
Κι έτσι με σύντριψε το φως...
Γιατί;
Που πάμε...
Deliciae
Κι επί να μες’ απ’ τα χείλια σου...
Stabat mater dolorosa
Βάρβαρη ζωή
Οι αγύριστοι
Μαυα
Karma
Nirvana
Κραυγή
Το απόρρητο
Ουδ’ ο μελιχρός έρως αεί γλυκύς...
Ο λυτρωμός

ΠΟΙΗΜΑΤΑ 1920-1939
Διπλό τραγούδι
Το πέρασμα
Μικρή ελεγεία
Τα σαββατόβραδα
Αυγή
Οι Αγάπες
Τραγούδι το Φθινόπωρο
Τ’ απόβραδα
Είν’ ώρες...
Εαρινό
Τι κι αν η μοίρα μας στεφάνωσε...
Επίγραμμα του Goethe προς τη δύση του, κι έτσι όπως τον απέδωκεν O Stieler
Μικρό τραγούδι
Νοσταλγία
Οι κύκνοι το Φθινόπωρο
Χίμαιρα
Γραμμένο σ’ ένα λεύκωμα
Ένα Τραγούδι της αυγής
Ψυχή της νύχτας
Τραγούδι των καλοκαιριών
Φθινοπωρινό
Εκάτης πάθη
Μάτια
Απαύδημος
Ένα τραγούδι μακρινό Τραγούδι
Οι νικημένοι της ζωής
Το παλιό μας το τραγούδι
Μικρό τραγούδι
Βρήκα στο δρόμο μου, προχτές
Τα χλωμά κοριτσάκια
Τα καημένα τα πουλάκια
Τ’ αηδόνι
Πόθος
Τα βραδινά τριαντάφυλλα
Μελαγχολία
Παραμύθι
Χεράκια παγωμένα
Όταν βραδιάζει
Γράμμα
Μια νύχτα πόθου μαγική
Μια νύχτα με φεγγάρι
Τα περασμένα
Όταν έρθει το φθινόπωρο
Το τραγούδι του θανάτου
Περιμένω
Ιστορία
Ερωτικό
Η ζωή μέσα στ’ όνειρο μου
Τ’ απλό παιδί που εγώ αγαπώ...
Αποχαιρετιστήριο
Η προσμονή
Με τι λαχτάρα σε προσμένω
Άσμα ασμάτων
Βράδυ
Το βράδυ γέρνει πάλι στο βουνό...
Η φτωχή καρδιά
Ερωτική νύχτα
Νάρκισσος
Η ψυχή μου...
Ανοιξιάτικο τραγούδι
Ωραιοπαθής
Εκ βαθέων
Στο κέντρο το νυχτερινό
Τοπίο χειμωνιάτικο
Νυχτερινό II
Ελεγεία
Ανάμνηση
Το Καλοκαίρι
Ζωές
Η φωνή
Κακό Φθινόπωρο
Ένας θάνατος
Κι έτσι είναι κάπου μια ψυχή...
Σκιά
Μνημόσυνο Β.Λ.Λ.
Το άστρο
Λυπήσου...
Το σπίτι μου...
Επιστροφή
Δάκρυα
Το συναπάντημα
Η στοργή σου με προσμένει...
Είναι βραδιές...
Ο πόνος ήρθε...
Η χαρά
Αναμνήσεις
Επεισόδιο

ΠΟΙΗΜΑΤΑ 1939-1943
Ένας χαμένος κύκλος
Επίλογος και ερωτηματικό
Φαντάσματα
Προσμονή
Είμαι μόνος...
Ερινύες
Τραγούδι του πολέμου
Ήταν ένα βαθύ κι εξαίσιο βράδυ...
Σαν προσευχή
Απόψε που όλα είναι βουβά...
Απόψε πρόβαλεν ο κάμπος...
Αλήτης
Σαν ένα παραμύθι
Παιδικά γλυκά μου χρόνια...
Χειμώνας...
Το μήνυμα
Μια νύχτα το φεγγάρι...
Προσμένω πάλι
Τ’ όνειρο μου πέθανε
Ποιητής
Είμαι τόσο κουρασμένος
Το βασίλεμα που πέφτει...
Homo sum
Ωδή
Από τότε, πες, που ο νους μου...
Άδικα προσμένω...
Κι όμως μόνος...
[Χωρίς τίτλο]
Θάνατος
Αποχαιρετισμοί στη μουσική
« Last Edit: 20 Mar, 2009, 15:40:46 by spiros »


spiros

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 813998
    • Gender:Male
  • point d’amour
Βρήκα στο δρόμο μου προχτές
Ναπολέων Λαπαθιώτης


Δύο από τα ποιήματα διαβάζει ο Κωνσταντίνος Τζούμας

Βρήκα στο δρόμο μου, προχτές, ένα κομμένο ρόδο:
δεν ξέρω πώς μου τράβηξε με μιας την προσοχή.
Το περιβόλι ήταν υγρό, – παντού μοσκοβολούσε, και μύριζε βροχή.

Το ’δα μονάχο και βουβό, σε μια γωνιά του δρόμου·
κι όμως, αν και θανάσιμα πεσμένο καταγής,
με το λευκό το χρώμα του, θαρρείς κι αναπολούσε
το χρώμα της αυγής...

Ίσως, αφού το κόψανε δυο δάχτυλα, με πόθο,
και το χιλιομαδήσανε δυο χείλη τρυφερά,
να ’πεσε, και να το ’συραν, εδώ, σ’ αυτή τη θέση,
τα βραδινά νερά...

Μα ίσως ακόμα –ποιος μπορεί να ξέρει τι συμβαίνει,
και κάποιοι που περάσανε, τη νύχτα, βιαστικοί,
να το σπάραξαν άπονα, –κι αφού το τυράννησαν,
να τ’ άφησαν εκεί!

Στάθηκα και το κοίταξα, δεν ξέρω πόσην ώρα,
κι έπειτα, πάλι, τράβηξα, στο δρόμο σιωπηλά,
γιατί το συναπάντημα του πεθαμένου ρόδου,
μου θύμισε πολλά.

Και τη δική μου τη χαρά, που ζούσε και γελούσε,
και, για να ζήσει, γύρευε, του κάκου, να κρυφτεί,
κάποιος διαβάτης, μια βραδιά, και μ’ έναν ίδιο τρόπο,
τη σκότωσε κι αυτή...


spiros

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 813998
    • Gender:Male
  • point d’amour
Τοπίο χειμωνιάτικο
Ναπολέων Λαπαθιώτης

Έν’ αλλόκοτο φεγγάρι σαν ένα κομμάτι πάγου,
πεθαμένο και στημένο μες στη μέση του πελάγου,
μια βουβή μεγάλη ξέρα, πιο γυμνή κι από παλάμη,
μ’ ένα γέρικο, θλιμμένο, τραγικό μικρό καλάμι
κι ένας ίσκιος –ένα κάτι, που δε ξέρω τι έχει χάσει,
κι από τότε φέρνει γύρα, μη μπορώντας να ησυχάσει,
– παγωμένο, το χαμένο κι όλο φως εκείνο τρίο,
σιωπούσε, κι αγρυπνούσε, μες στη νύχτα, μες στο κρύο...


spiros

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 813998
    • Gender:Male
  • point d’amour
Κακό Φθινόπωρο
Ναπολέων Λαπαθιώτης

Το φετινό φθινόπωρο κοντεύει,
με τα μηνύματά του τα βαριά,
κάθε δέντρο το τέλος του μαντεύει,
κι ανήσυχα τεντώνει τα κλαριά.

Τα δειλινά δεν είναι παρά θλίψη,
κι αλάλητος καημός για κατιτί,
– θαρρείς κι από παντού κάτι έχει λείψει,
κι αυτό που μένει μάταια το ζητεί.

Σαν κάθε χρόνο κι ώρα με την ώρα,
βλέπω να παίρνει τέλος η χαρά:
μα εμέναν, ως κι αυτή μου η λύπη, τώρα,
δεν είναι καθώς ήταν μια φορά...

Δεν έχω πια την πρώτη μου γαλήνη,
το βήμα μου δεν είναι πια γερό:
σ’ αυτό το μεταξύ, κάτι έχει γίνει,
που δε γιατρεύεται με τον καιρό...

Μες στο σκοτάδι, τώρα, που γυρίζει,
με την ανατριχίλα του βαριά,
το περιβόλι αθάνατο μυρίζει,
– κι είμαι χωρίς παρηγοριά...


spiros

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 813998
    • Gender:Male
  • point d’amour
Μικρό τραγούδι
Ναπολέων Λαπαθιώτης

Ο παλιός μας ο Έρωτας,
με τα βάσανά του,
– ο καλός μας ο έρωτας,
ήταν του θανάτου.

Δέκα χρόνια στη σειρά,
δίχως να το ξέρει,
δέκα χρόνια στη σειρά,
μας κρατούσε ταίρι·

μας βαστούσε συντροφιά,
μας κρατούσε ταίρι,
δέκα χρόνια στη σειρά
– κι ένα καλοκαίρι...

Μα όπως όλα μας περνούν
και χαρές και πόνοι,
να μια μέρα, που, κι αυτός,
άρχισε να λιώνει.

Κι ένα βράδυ σκοτεινό,
– βράδυ πικραμένο,
καθώς είχα κουραστεί
να σε περιμένω,

δίχως λέξη να μου πει,
γύρισε στη μπάντα,
σφάλισε τα μάτια του
– κι έσβησε για πάντα...
« Last Edit: 23 Mar, 2009, 21:44:00 by spiros »


spiros

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 813998
    • Gender:Male
  • point d’amour
Ερωτικό
Ναπολέων Λαπαθιώτης


Ναπολέων Λαπαθιώτης - Ελευθερία Αρβανιτάκη

Καημός αλήθεια να περνώ
Του έρωτα πάλι το στενό
Ώσπου να πέσει σκοτεινιά
Μια μέρα του θανάτου

Στενό βαθύ και θλιβερό
Που θα θυμάμαι για καιρό
Τι μου στοιχίζει στην καρδιά
Το ξαναπέρασμά του

Ας είναι ωστόσο, τι ωφελεί
Γυρεύω πάντα το φιλί
Στερνό φιλί, πρώτο φιλί
Και με λαχτάρα πόση

Γυρεύω πάντα το φιλί,
Αχ καρδιά μου
Που μου το τάξανε πολλοί
Κι όμως δε μπόρεσε κανείς
Ποτέ να μου το δώσει

Ίσως μια μέρα όταν χαθώ
Γυρνώντας πάλι στο βυθό
Και με τη νύχτα μυστικά
Γίνουμε πάλι ταίρι

Αυτό το ανεύρετο φιλί
Που το λαχτάρησα πολύ
Σαν μια παλιά της οφειλή
Να μου το ξαναφέρει

Ας είναι ωστόσο, τι ωφελεί
Γυρεύω πάντα το φιλί
Στερνό φιλί, πρώτο φιλί
Και με λαχτάρα πόση

Γυρεύω πάντα το φιλί,
Αχ καρδιά μου
Που μου το τάξανε πολλοί
Κι όμως δεν μπόρεσε κανείς
Ποτέ να μου το δώσει.


English translation here
« Last Edit: 24 Mar, 2009, 08:34:35 by spiros »


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 71010
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
Ωραίο ποίημα αυτό, όπως και η μελοποίησή του.


spiros

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 813998
    • Gender:Male
  • point d’amour
Ναι, ίσως από τα πιο γνωστά ένεκα του δημοφιλούς της ερμηνεύτριας...


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 71010
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
Όταν πρωτοβγήκε το τραγούδι, η ερμηνεύτρια δεν ήταν τόσο γνωστή όσο σήμερα.


 

Search Tools