Βάγιος Μπαγλάνης

wings · 18 · 16767

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 69308
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
Βάγιος Μπαγλάνης (1929-1971)

Γεννήθηκε το 1929 στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του ΑΠΘ. Εργάστηκε ως καθηγητής σε ιδιωτικά γυμνάσια και στο αμερικανικό κολέγιο «Ανατόλια». Ασχολήθηκε με τους συνδικαλιστικούς αγώνες των ιδιωτικών εκπαιδευτικών τής Θεσσαλονίκης ως μέλος του ΣΙΕΛΘ και εκπρόσωπος του στην Ομοσπονδία Ιδιωτικών Εκπαιδευτικών. Τα τελευταία χρόνια πριν από το θάνατό του έγραφε στη στήλη κριτικής του περιοδικού «Νέα Πορεία». Στο χώρο των γραμμάτων εμφανίστηκε σχετικά αργά, μόλις το 1964, λόγω αυξημένων οικογενειακών υποχρεώσεων. Σκοτώθηκε σε δυστύχημα το 1971. Με τη φροντίδα τής συζύγου του, το 1972 εκδόθηκαν τα τελευταία 62 του ποιήματα.

Ποιητικές συλλογές:
«Απόπειρα αυτάρκειας», ιδιωτική έκδοση, Θεσσαλονίκη, 1964
«Αιχμηρά σκαλοπάτια», ιδιωτική έκδοση, Θεσσαλονίκη, 1966
«Βλάστηση των ρηγμάτων», ιδιωτική έκδοση, Θεσσαλονίκη, 1967
«62 Ποιήματα», εκδ. Νέας Πορείας, Θεσσαλονίκη, 1972

Μελέτες:
«Τεχνική των εκθέσεων ιδεών», ιδιωτική έκδοση, Θεσσαλονίκη, 1962

Ποιήματα δημοσιευμένα στο Translatum:



[ Επιστροφή στο ευρετήριο της ανθολογίας «Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα» ]
« Last Edit: 23 Oct, 2017, 15:47:39 by wings »


mavrodon

  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 6585
    • Gender:Male
Μπράβο Βίκυ που έβαλες και τον Μπαγλάνη. Από ότι θυμάμαι ο ποιητής ήταν φιλόλογος στο Αμερικανικό Κολέγιο Ανατόλια και έχασε τη ζωή του σε τροχαίο καθώς κατέβαινε από το κολέγιο με λεωφορείο. Κρίμα να φεύγεις τόσο νωρίς!



wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 69308
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
Ναι, Θωμά. Ήταν μόλις 42 χρονών όταν σκοτώθηκε. Μάλιστα, το βιβλίο «62 ποιήματα» που εκδόθηκε από τη Νέα Πορεία το 1972 έχει τον εξής πρόλογο:

Τα ποιήματα αυτά επρόκειτο να κυκλοφορήσουν στη σειρά των εκδόσεων της Νέας Πορείας στο τέλος του περασμένου χρόνου και γι' αυτό τον σκοπό ο Βάγιος Μπαγλάνης τα τοίμαζε για το τυπογραφείο∙ όμως στις 29 Σεπτεμβρίου 1971, στις 3 το απόγευμα, ήταν η μοίρα του να βρει τραγικό θάνατο σε αυτοκινητιστικό ατύχημα, στα 42 του χρόνια.

Σήμερα τα στοργικά χέρια τής γυναίκας του Σούλας, φρόντισαν να μας παραδοθούν τα χειρόγραφα, αναλαμβάνοντας η ίδια και την όλη δαπάνη.

Είναι συνολικά 62 ποιήματα τα οποία δεν είχαν προλάβει να πάρουν τον γενικό τους τίτλο, έτσι τα δίνουμε στην δημοσιότητα σαν
Εξήντα δύο ποιήματα.

Η ΝΕΑ ΠΟΡΕΙΑ (1972)


Ωστόσο, πρόλαβε να αφήσει ποιητικό έργο επαρκές ώστε να μπορεί να συμπεριληφθεί σε οποιαδήποτε ανθολογία για τους ποιητές τής πόλης μας.

Δεν έχω βρει ακόμη πλήρες βιογραφικό του, αλλά μπορώ να το προσθέσω αργότερα. Έχω, όμως, και τις τέσσερις συλλογές του που μου της δάνεισε ο ποιητής Γιάννης Καρατζόγλου και, με την ευκαιρία αυτή, τον ευχαριστώ πολύ.
« Last Edit: 15 Mar, 2009, 01:04:18 by wings »


mavrodon

  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 6585
    • Gender:Male
Αν θέλεις να προσπαθήσω να έλθω σε επαφή με τους συγγενείς του για να μου δώσουν το βιογραφικό του.
« Last Edit: 15 Mar, 2009, 14:07:06 by mavrodon »



wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 69308
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
Αν μπορείς να το κάνεις, Θωμά, θα είναι ευχής έργον γιατί στο διαδίκτυο υπάρχουν ελάχιστες αναφορές στον ποιητή Βάγιο Μπαγλάνη και τα βιβλία τότε σπάνια περιλάμβαναν βιογραφικά στοιχεία.
« Last Edit: 15 Mar, 2009, 14:57:13 by wings »


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 69308
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
Ευχαριστώ πολύ τη Βενετία Μπαγλάνη Ευσταθίου, κόρη του ποιητή, για το βιογραφικό τού πατέρα της που μου έστειλε μέσω του Θωμά Μαυροδόντη, αλλά και τον Θωμά για τη βοήθειά του.
« Last Edit: 29 Mar, 2009, 22:45:01 by wings »


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 69308
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
Βάγιος Μπαγλάνης, Άτιτλο (Ως πότε θα σε περιμένει συλλογισμένη η μοίρα;)

Ως πότε θα σε περιμένει συλλογισμένη η μοίρα;
Εσύ ήσουν πιστός στο βαθύ βιβλίο και στα ανοιχτά έξυπνα μάτια
Έσκυβες στην ανάμνηση και σε ρωτούσα για τα λουλούδια και την ποίηση
Χαιρετούσες τη σκυφτή περπατησιά τού πεύκου τής αυλής
με κείνο το κλειστό χαμόγελο που ηρεμούσε συχνά το περιβάλλον
Πότε συλλάβισες τη μοίρα σου;
Από δω και πέρα προχωρούμε σκοτεινά
Πότε σταλάζεις το δάκρυ για τη ματαιότητα των ηρώων
Και πάντοτε φεύγει με ανοιχτές πληγές και ξυπνή την ανησυχία για την πορεία...
Πότε είσαι αμίλητος και ισορροπείς – λευκό σαντάλι που θα περάσει το Ρουβίκωνα...
Τότε σου ψιθύρισα:
Θα μιλήσω για σένα στη μοίρα σου
Θα της πω πως έχεις τον ηρωισμό να είσαι ευαίσθητος

Από τη συλλογή Απόπειρα αυτάρκειας (1964)
« Last Edit: 03 Jul, 2017, 18:57:35 by wings »


spiros

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 810782
    • Gender:Male
  • point d’amour

                           Θα μιλήσω για σένα στη μοίρα σου
                           Θα της πω πως έχεις τον ηρωισμό να είσαι ευαίσθητος

Συγκλονιστικό – θα ακούσει άραγε η μοίρα; -:)
« Last Edit: 19 Apr, 2013, 12:52:06 by wings »


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 69308
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
Δύσκολο έως αδύνατο. Η μοίρα των ευαίσθητων ανθρώπων είναι μάλλον προδικασμένη και η θέση τους αλγεινή στη σύγχρονη κοινωνία. Άλλωστε, ποιος τους ζήτησε να γίνουν ήρωες;
« Last Edit: 19 Apr, 2013, 12:51:47 by wings »


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 69308
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou


Κώστας Χατζής & Ηλίας Λυμπερόπουλος, Πέτρα και φως
(με τον Κώστα Χατζή / δίσκος: Πέτρα και φως (1972))


Βάγιος Μπαγλάνης, Άτιτλο (Πέτρα της θάλασσας...)

Πέτρα της θάλασσας
Αγαπάς το κύμα
– δίχως πάθος
– δίχως καημό
Αγαπάς την αιώνια κίνηση
και χαίρεσαι τη θωπεία της δύναμής της
Ο ήλιος σου δίνει φωτεινή διάρκεια
Σε ψηλαφώ
για να νιώσω το πάθος σου να εγκαταλείπεσαι
Έχεις σώμα στιλπνό χωρίς ψυχή
Ξεχωρίζεις σαν έκπληκτα μάτια
ανάμεσα απ’ τις ρωγμές του κύματος
που σβήνει αδύναμο πάνω σου
Σβήνει το μεγάλο μυστικό της θάλασσας
χωρίς να το ξεδιαλύνεις
Σε συνεπήρε ο αχός της ιδέας του
Κι έγινες κοιμητήριο πλάι στο ακρογιάλι
Η θάλασσα είναι μεγάλη
όπως κι η σιωπή σου...

Από τη συλλογή Απόπειρα αυτάρκειας (1964)
« Last Edit: 23 Oct, 2017, 15:51:50 by wings »


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 69308
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou


Γιώργος Ζαμπέτας & Θόδωρος Ποάλας, Τι ωραίο ν’ αγαπάς
(τραγούδι: Μανώλης Μητσιάς / δίσκος: Ο Μανώλης Μητσιάς τραγουδά Γιώργο Ζαμπέτα (2009))


Βάγιος Μπαγλάνης, Άτιτλο (Αγαπώ την ποίηση...)

Αγαπώ την ποίηση
ποια ζωή μπορώ να ζήσω
Και σήμερα θα χάσω ίχνη ανθρώπων
Ακατανίκητη γίνεται η ματαιοδοξία
Εδώ κάπου τελειώνει η ποίηση
Μεγαλώνουν ολοένα οι σκιές
που αφήνει στο πέρασμά της η αδικία
Πού θα μεταναστεύσει αύριο η αγάπη
Αναζητάω για ν’ αγαπήσω ωραίες ψυχές

Θεέ μου
αν δε θέλεις
να σου ζητήσω σήμερα νέα απόδειξη της αγάπης Σου
Σ’ ευχαριστώ για τη ζωή μου που έγινε ποίηση
ανακαλύπτοντας τη μεγαλοσύνη της...

Από τη συλλογή Αιχμηρά σκαλοπάτια (1966)
« Last Edit: 03 Jul, 2017, 18:59:28 by wings »


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 69308
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou


Μίκης Θεοδωράκης & Τάσος Λειβαδίτης, Ήταν κάποτε δυο φίλοι
(τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης / δίσκος: Οκτώβρης ’78 (1978))


Βάγιος Μπαγλάνης, Άτιτλο (Έρχονται από μακριά οι φίλοι...)

Έρχονται από μακριά οι φίλοι
Οι λέξεις γίνονται αδίσταχτες
και συνήθως καταχωνιάζουν την αγάπη
Ο ένας χειροκροτεί γλιστρώντας μέσα στα δάχτυλα το φθόνο
Ο άλλος μεταμορφώνεται σε ηλίθια πράξη
Υπάρχει
– ίσως να υπάρχει τελοσπάντων
κι ο τρίτος ο ανυπόκριτος
που θα νιώσει να σαλεύει μαζί με το στίχο μου κι η καρδιά μου

Εγώ τι να πω
προσπαθώ να έχω φίλους αφού μπορώ να τους θαυμάζω

Από τη συλλογή Αιχμηρά σκαλοπάτια (1966)
« Last Edit: 03 Jul, 2017, 18:59:58 by wings »


spiros

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 810782
    • Gender:Male
  • point d’amour

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 69308
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 69308
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou


Γιώργος Ανδρέου, Η παλιά ρυτίδα
(τραγούδι: Τάνια Τσανακλίδου / δίσκος: Τραγούδια του παράξενου κόσμου (1995))


Βάγιος Μπαγλάνης, Ακόμα μια ρυτίδα

Στην άκρη του χαμόγελου κρεμάω τη ζωή μου
Κάποτε αγαπούσα πολύ τη σιωπή
Θα ξανάρθει η ώρα της αγρύπνιας
Είναι το σουρούπωμα που το ανασαίνω
Δεν διώχνω τους ίσκιους δεν τους φοβάμαι
Κι αυτός ο στίχος μου με τυραννάει
Δεν έχει αργία η ψυχή μου
Αγάπησα τη σιωπή που δεν απελπίζεται
Και τα παράθυρα που διακριτικά κρύβουν το φως τους
Ποιος υπάρχει εδώ
Σήμερα δεν μπορώ να είμαι μόνος

Ανάμεσα στις ανοιχτές παλάμες
Γλιστράει ένα παγερό σχήμα προσώπου
Νιώθεις τις ανταύγειες του παραλογισμού και σωπαίνεις
Έπειτα σχεδιάζεις μόνος σου το πλαίσιο μιας επαφής
Τα χέρια γίνονται αόρατα
Για να λείψει και η τυπική χειραψία
Μετά εισβάλλει η ρουτίνα
Που άλλοτε αθόρυβα κι άλλοτε φωναχτά
Καταπίνει την ουσία
Για να καταχωνιάσει σε μια ρυτίδα
Ακόμα μια πίκρα

Από τη συλλογή Βλάστηση των ρηγμάτων (1967)
« Last Edit: 03 Jul, 2017, 19:00:19 by wings »


 

Search Tools