Αφιερωμένο εξαιρετικά σε όσους γεννήθηκαν πριν το 1985

NadiaF · 39 · 5185

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 71010
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
:)
Καλύτερα μην αρχίσουμε γενικώς τους τεμενάδες εδώ μέσα γιατί, τότε, είμαι πρώτος που θα κοψομεσιαστώ προς πολλές κατευθύνσεις.
(Και δεν μπορώ βέβαια να υποκλιθώ με το άλλο στυλάκι...)

Kαθότι μαθημένος σ' άλλα ήθη κι άλλα έθιμα και, ασφαλώς, άλλες εποχές αφού γεννήθηκες πριν το 1985.:-)))


dinomachi

  • Sr. Member
  • ****
    • Posts: 628
    • Gender:Female
  • The word is not enough...
Είχαμε ελευθερία, αποτυχία, επιτυχία και υπευθυνότητα και μέσα από όλα αυτά μάθαμε και ωριμάσαμε.

Αν εσύ είσαι από τους «παλιούς»... συγχαρητήρια! Είχες την τύχη να μεγαλώσεις σαν παιδί...

Είχαμε όλα αυτά, και άλλα τόσα, σαν ήμασταν παιδιά.
Γιατί, όμως, τα παιδιά μας μεγαλώνουν σε "αποστειρωμένο" περιβάλλον;
Γιατί δεν τους επιτρέψαμε να ζήσουν την παιδικότητά τους όπως εμείς τότε;

Εγώ, το 1985, ενηλικιωνόμουν.
Στο μεταίχμιο της εποχής της "αποστείρωσης"...



cleopatra

  • Semi-Newbie
  • *
    • Posts: 1
    • Gender:Female
  • Rom wird nicht in einem Tag gebaut
Δεν ενηλικιώθηκα το 1985 ( γεννήθηκα το 1980) όμως το κείμενο αυτό περιγράφει την παιδική ηλικία μου. Ίσως γιατί μέχρι τα 18 ζούσα στην επαρχία.

Ίσως πάλι δε φταίει το διαδίκτυο, τα κινητά ή η τηλεόραση, αλλά οι φόβος του "κάτι κακό θα συμβεί στο παιδί", "το παιδί πρέπει να έχει προσόντα (ξένες γλώσσες, μπαλέτο, μουσική, ξιφασκία) για να αντέξει στον ανταγωνισμό της σύγχρονης ζωής", "ο κόσμος έχει χαλάσει", "δεν μπορείς να εμπιστευτείς κανένα σήμερα"...

Ίσως απλά ξεχνούν οι γονείς σήμερα ότι το καναρίνι που γεννήθηκε και μεγάλωσε μέσα σ'ένα κλουβί δεν μπορεί να επιβιώσει έξω από αυτό. Εκτός και αν προτιμούν να περάσει όλη του τη ζωή μέσα σ'αυτό το κλουβί...


auditor

  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 2469
    • Gender:Male
Παιδιά, μόλις μου ήρθε με μέιλ. Με έστειλε:

Αφιερωμένο σε όσους γεννήθηκαν πριν το 1980

 H αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω πώς καταφέραμε να επιβιώσουμε. Ήμαστε μια
 γενιά σε αναμονή: περάσαμε την παιδική μας ηλικία περιμένοντας. Έπρεπε
 να περιμένουμε δύο ώρες μετά το φαγητό πριν κολυμπήσουμε, δύο ώρες
 μεσημεριανό ύπνο για να ξεκουραστούμε και τις Κυριακές έπρεπε να
 μείνουμε νηστικοί όλο το πρωί για να κοινωνήσουμε. Ακόμα και οι πόνοι
 περνούσαν με την αναμονή.

 Κοιτάζοντας πίσω, είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι είμαστε ακόμα ζωντανοί.
 Εμείς ταξιδεύαμε σε αυτοκίνητα χωρίς ζώνες ασφαλείας και αερόσακους.
 Κάναμε ταξίδια 10 και 12 ωρών, πέντε άτομα σε ένα Φιατάκι και δεν υποφέραμε
 από το «σύνδρομο της τουριστικής θέσης». Δεν είχαμε πόρτες, παράθυρα,
 ντουλάπια και μπουκάλια φαρμάκων ασφαλείας για τα παιδιά. Ανεβαίναμε
 στα ποδήλατα χωρίς κράνη και προστατευτικά, κάναμε ωτο-στοπ,
 καβαλάγαμε μοτοσικλέτες χωρίς δίπλωμα. Οι κούνιες ήταν φτιαγμένα από
 μέταλλο και είχαν κοφτερές γωνίες.

 Ακόμα και τα παιχνίδια μας ήταν βίαια.
 Περνάγαμε ώρες κατασκευάζοντας αυτοσχέδια αυτοκίνητα για να κάνουμε
 κόντρες κατρακυλώντας σε κάποια κατηφόρα και μόνο τότε ανακαλύπταμε
 ότι είχαμε ξεχάσει να βάλουμε φρένα. Παίζαμε «μακριά γαϊδούρα» και
 κανείς μας δεν έπαθε κήλη ή εξάρθρωση. Βγαίναμε από το σπίτι τρέχοντας
 το πρωί, παίζαμε όλη τη μέρα και δεν γυρνούσαμε στο σπίτι παρά μόνο
 αφού είχαν ανάψει τα φώτα στους δρόμους. Κανείς δεν μπορούσε να μάς
 βρει. Τότε δεν υπήρχαν κινητά. Σπάγαμε τα κόκαλα και τα δόντια μας
 και δεν υπήρχε κανένας νόμος για να τιμωρήσει τους «υπεύθυνους»
 Ανοίγανε κεφάλια όταν παίζαμε πόλεμο με πέτρες και ξύλα και δεν έτρεχε
 τίποτα.
 Ήταν κάτι συνηθισμένο για παιδιά και όλα θεραπεύονταν με λίγο ιώδιο ή
 μερικά ράμματα. Δεν υπήρχε κάποιος να κατηγορήσεις παρά μόνο ο εαυτός
σου. Είχαμε καυγάδες και κάναμε καζούρα ο ένας στον άλλος και μάθαμε
 να το ξεπερνάμε.

 Τρώγαμε γλυκά και πίναμε αναψυκτικά, αλλά δεν ήμασταν παχύσαρκοι. Ίσως
 κάποιος από εμάς να ήταν χοντρός και αυτό ήταν όλο. Μοιραζόμασταν
 μπουκάλια νερό ή αναψυκτικά ή οποιοδήποτε ποτό και κανένας μας δεν
 έπαθε τίποτα.
 Καμιά
 φορά κολλάγαμε ψείρες στο σχολείο και οι μητέρες μας το αντιμετώπιζαν
 πλένοντάς μας το κεφάλι με ζεστό ξύδι.

 Δεν είχαμε Playstations, Nintendo 64, 99 τηλεοπτικά κανάλια,
 βιντεοταινίες με ήχο surround, υπολογιστές ή Ιnternet. Εμείς είχαμε
 φίλους. Κανονίζαμε να βγούμε μαζί τους και βγαίναμε. Καμιά φορά δεν
 κανονίζαμε τίποτα, απλά βγαίναμε στο δρόμο και εκεί συναντιόμασταν για
 να παίξουμε κυνηγητό, κρυφτό, αμπάριζα... μέχρι εκεί έφτανε η
 τεχνολογία. Περνούσαμε τη μέρα μας έξω, τρέχοντας και παίζοντας.
 Φτιάχναμε παιχνίδια μόνοι μας από ξύλα. Χάσαμε χιλιάδες μπάλες
 ποδοσφαίρου.
 Πίναμε νερό κατευθείαν από τη βρύση, όχι εμφιαλωμένο, και κάποιοι
έβαζαν τα χείλη τους πάνω στη βρύση. Κυνηγούσαμε σαύρες και πουλιά με
 αεροβόλα στην εξοχή, παρά το ότι ήμασταν ανήλικοι και δεν υπήρχαν
 ενήλικοι για να μας επιβλέπουν. Θεέ μου!

 Πηγαίναμε με το ποδήλατο ή περπατώντας μέχρι τα σπίτια των φίλων και
 τους φωνάζαμε από την πόρτα. Φανταστείτε το! Χωρίς να ζητήσουμε άδεια
 από τους γονείς μας, ολομόναχοι εκεί έξω στο σκληρό αυτό κόσμο! Χωρίς
 κανέναν υπεύθυνο! Πώς τα καταφέραμε;

 Στα σχολικά παιχνίδια συμμετείχαν όλοι και όσοι δεν έπαιρναν μέρος
 έπρεπε να συμβιβαστούν με την απογοήτευση. Κάποιοι δεν ήταν τόσο καλοί
 μαθητές όσο άλλοι και έπρεπε να μείνουν στην ίδια τάξη. Δεν υπήρχαν
 ειδικά τεστ για να περάσουν όλοι. Τι φρίκη!

 Κάναμε διακοπές τρεις μήνες τα καλοκαίρια και περνούσαμε ατέλειωτες
 ώρες στην παραλία χωρίς αντηλιακή κρέμα με δείκτη προστασίας 30 και
 χωρίς μαθήματα ιστιοπλοΐας, τένις ή γκολφ. Φτιάχναμε όμως φανταστικά
 κάστρα στην άμμο και ψαρεύαμε με ένα αγκίστρι και μια πετονιά. Ρίχναμε
 τα κορίτσια κυνηγώντας τα για να τους βάλουμε χέρι, όχι πιάνοντας
 κουβέντα σε κάποιο chat room και γράφοντας ; ) : D : P

 Είχαμε ελευθερία, αποτυχία, επιτυχία και υπευθυνότητα και μέσα από όλα
αυτά μάθαμε και ωριμάσαμε. Δεν θα πρέπει να μάς παραξενεύει που τα
σημερινά παιδιά είναι κακομαθημένα και χαζοχαρούμενα.

 Αν εσύ είσαι από τους «παλιούς»... συγχαρητήρια! Είχες την τύχη να
μεγαλώσεις σαν παιδί...
Nick Roussos




auditor

  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 2469
    • Gender:Male
Είναι πλέον αδύνατον να παρακολουθήσεις τι υπάρχει και τι δεν υπάρχει στο φόρουμ. Αν είναι σβήστε το, αρμόδιοι.
Nick Roussos


mousafiris

  • Sr. Member
  • ****
    • Posts: 993
    • Gender:Male
  • Περικλής ο καλοκαιρινός
Είναι πλέον αδύνατον να παρακολουθήσεις τι υπάρχει και τι δεν υπάρχει στο φόρουμ. Αν είναι σβήστε το, αρμόδιοι.

Πολυγραφότατο φόρουμ!!! Η Φορούμια Βιβλιοθήκη.
« Last Edit: 27 Mar, 2007, 18:27:00 by mousafiris »
We shall not cease from exploration
And the end of all our exploring
Will be to arrive where we started
And know the place for the first time.


banned8

  • Jr. Member
  • **
    • Posts: 132
    • Gender:Male
Γεια σου, Κλεοπάτρα, συνταξιδιώτρια των πρωτοπρωινών τρένων! Σφύρα καμιά είδηση!

Το παραπάνω κείμενο να το σβήσετε. Όχι να το καταχωρείτε δις. Όπου να πάω σ' αυτό το νήμα με πληγώνει. Άκου η άλλη γεννήθηκε το ογδόντα...


lany

  • Full Member
  • ***
    • Posts: 343
    • Gender:Female
  • Μακρινό πλάνο (να 'μαστε και σίγουροι!)
Κι εγώ το '81 γεννήθηκα (Νίκο, κάνε πως δεν βλέπεις) αλλά μπορώ να πω ότι την έζησα έντονα αυτήν την εποχή σε μια μικρή γειτονιά του Νέου Κόσμου....

Μετά το '90 άλλαξαν τα πράγματα, όταν "ξαφνικά" εμφανίστηκαν ναρκομανείς στα πάρκα, τρελλοί οδηγοί στους δρόμους, φονικά μικρόβια και λοιπές συμφορές.....

Πάντως ήταν όμορφα χρόνια και χαίρομαι πολύ που τα έζησα έστω και για λίγο....
Μόνο οι γενναίοι αγαπούν... Οι άλλοι απλώς ξεγελούν τα όνειρα...

ʼκης Δήμου


kapa18

  • Sr. Member
  • ****
    • Posts: 997
Κι εγώ το '81 γεννήθηκα (Νίκο, κάνε πως δεν βλέπεις) αλλά μπορώ να πω ότι την έζησα έντονα αυτήν την εποχή σε μια μικρή γειτονιά του Νέου Κόσμου....

Μετά το '90 άλλαξαν τα πράγματα, όταν "ξαφνικά" εμφανίστηκαν ναρκομανείς στα πάρκα, τρελλοί οδηγοί στους δρόμους, φονικά μικρόβια και λοιπές συμφορές.....

Μάλλον τα ιδιωτικά κανάλια εμφανίστηκαν "ξαφνικά" το '90 και "ανακάλυψαν" την πυρίτιδα (τους ναρκομανείς, τους τρελούς οδηγούς και τα μικρόβια), κι εμείς ανακαλύψαμε την καθημερινή τηλεοπτική τρομοκρατία και το φόβο να βγούμε από την πόρτα μας.

ΥΓ. Αγαπητή Ελένη η χρονολογία γέννησής σου μπορεί να έχει βλαβερές επιπτώσεις στις προσωπικές μας σχέσεις, αλλά ως ανώτερος (και μεγαλύτερος δυστυχώς) άνθρωπος θα το αντιπαρέλθω ;-D


lany

  • Full Member
  • ***
    • Posts: 343
    • Gender:Female
  • Μακρινό πλάνο (να 'μαστε και σίγουροι!)
ΥΓ. Αγαπητή Ελένη η χρονολογία γέννησής σου μπορεί να έχει βλαβερές επιπτώσεις στις προσωπικές μας σχέσεις, αλλά ως ανώτερος (και μεγαλύτερος δυστυχώς) άνθρωπος θα το αντιπαρέλθω ;-D

Τι να το κάνω κορίτσι μου που είμαι 25; Τις προάλλες ένας τύπος με υπολόγισε στα 32, λόγω ντυσίματος στη δουλειά λέει και άλλες τέτοιες φτηνές δικαιολογίες! Κι εγώ που τώρα έχω βαρυστομαχιάσει με τα συν 7 έτη, μου 'ρχεται να σκάσω μύτη στο γραφείο με κοτσιδάκια και γλυφιτζούρι στην κωλότσεπη....
Μόνο οι γενναίοι αγαπούν... Οι άλλοι απλώς ξεγελούν τα όνειρα...

ʼκης Δήμου


auditor

  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 2469
    • Gender:Male
Τι να το κάνω κορίτσι μου που είμαι 25;

25; Πώς γίνεται να είσαι 25; 1987 δεν έχουμε;
Nick Roussos


lany

  • Full Member
  • ***
    • Posts: 343
    • Gender:Female
  • Μακρινό πλάνο (να 'μαστε και σίγουροι!)
Ευσεβείς πόθοι....
Μόνο οι γενναίοι αγαπούν... Οι άλλοι απλώς ξεγελούν τα όνειρα...

ʼκης Δήμου


kapa18

  • Sr. Member
  • ****
    • Posts: 997
25; Πώς γίνεται να είσαι 25; 1987 δεν έχουμε;


Φυσικά έχουμε 1987! Στο Σινεάκ έχει ρετροσπεκτίβα των "Ρόδα Τσάντα και Κοπάνα" 1,2 και 3! Πότε ανεβαίνεις Αθήνα να πάρω εισιτήρια; Μάλιστα μετά την προβολή ακολουθεί συζήτηση με τους ηθοποιούς, ξέρεις Γαρδέλης, Τέτα Ντούζου, Μπίλιας και λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις! ;-p


stathis

  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 3373
    • Gender:Male
Παιδιά, μη σας παίρνει από κάτω. Η ηλικία χρόνια δεν κοιτά.
:ΡΡΡ

Κι εγώ που τώρα έχω βαρυστομαχιάσει με τα συν 7 έτη, μου 'ρχεται να σκάσω μύτη στο γραφείο με κοτσιδάκια και γλυφιτζούρι στην κωλότσεπη....
Δεν θα στο συνιστούσα. Μπορείς όμως να εμφανιστείς έτσι στο επόμενο get-together. Θα έχει πολύ ενδιαφέρον...


 

Search Tools