Author Topic: Αναστασία Καραογλάνη  (Read 16497 times)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66997
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Αναστασία Καραογλάνη, Μετεξεταστέα ύλης

Φιλόδοξα φιλήδονη απόψε η δίψα σου
του «ένα» την ανάγκη για ζευγάρωμα
πρόσθεση ή πολλαπλασιασμό
υποδαυλίζει.
Της διαίρεσης το μαύρο πάθος
χρόνων φροντιστήριο
δεν αφομοίωσε

Από τη συλλογή In full bloom (2015)


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66997
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Αναστασία Καραογλάνη, Η ηδονή των οικείων σωμάτων

Βλέπεις λοιπόν
τόσον καιρό μετά
με ξένα σώματα
τέλεια, βαρβαρικά
την ηδονή
των ατελών, οικείων σωμάτων
δεν αξιωνόμαστε;

Από τη συλλογή In full bloom (2015)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66997
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Αναστασία Καραογλάνη, Έλεος
« Reply #32 on: 13 Jan, 2019, 19:30:33 »
Αναστασία Καραογλάνη, Έλεος

Κάποιον ελάσσονα θεό
κάποιον αρχαίο ημίθεο
ή κάποιον όσιο μικρό
λησμονημένο ακόμα
κι απ’ τη χριστιανοσύνη,
κάποιον που να μ’ ακούσει
τέλος πάντων∙
κάποιον που να τολμώ
έλεος να ζητήσω
για την αγάπη
που πάλι ανελέητα
έθυσα στον βωμό της.
Πάλι για τα ελαττώματα
που μάταια προσπαθώ να γιάνω.

Γι’ αυτό μικρό θεό εζήτησα
που όλο και κάποιο ελάττωμα
κι αυτός θα είχε
που θα ’χε μετανιώσει
αλλά στο τέλος
στης αγάπης την έννοια
κι αυτός ξανασταυρώθηκε

Από τη συλλογή In full bloom (2015)


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66997
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Αναστασία Καραογλάνη, Θεωρητικοί της σχέσης

Είμαστε δυο εξαιρετικά φλύαρα άτομα.
Αφού εξαντλήσαμε
τα πάντα περί σχέσης
την αντικρίσαμε να το σκάει μπαϊλντισμένη
με τον βαρβάτο εραστή της γωνίας
κι απομείναμε με τους κούφιους λόγους των λέξεων∙
μα το βάρος τους
μολύβι σ’ όποιο μέρος του σώματος
ζητούσε το μερίδιό του

Από τη συλλογή In full bloom (2015)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66997
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Αναστασία Καραογλάνη, Πάλι τα θαλασσώσαμε στους ορισμούς

Αυτό που ονομάσαμε αγάπη
πόσο γρήγορα πέρασε
στο απέναντι στρατόπεδο.
Πάλι τα θαλασσώσαμε στους ορισμούς∙
το μίσος που μισήσαμε
δεν ήταν αντίπαλο
παρά μονάχα δέος.
Η απάθεια που αγνοούσαμε
ήταν το αντίθετο
μα δεν κατείχαμε
σχέδιο κατάκτησής της.
Σε κοινωνία παθών που ευλογούνται
πώς να μετριάσεις,
δίχως στρατηγική και στόχο,
θεριά εσωανάμματα

Από τη συλλογή In full bloom (2015)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66997
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Αναστασία Καραογλάνη, Αενάως
« Reply #35 on: 13 Jan, 2019, 19:49:43 »
Αναστασία Καραογλάνη, Αενάως

Μες στην κατήφεια αγγίζουμε κεφάλια φαλακρά
και σώματα που δεν εγκρίνονται
από φθορά και γέννα αλλοιωμένα ή απ’ της σκέψης
την πολλή συνάφεια, βασανισμένα από αφή και όψη,
σφιγμένα σε κορσέ σουλούπωμα.
Το βράδυ όμως,
προδοτικά μαλακιά
χύνεται η σάρκα

κι εσύ σαστίζεις μπρος στην απόφαση
να την αγαπήσεις, να την αγνοήσεις ή να τη μισήσεις
για το μερίδιο που παράτολμα διεκδικεί
μέσα στης νόησης το βασίλειο που επέλεξες να κυβερνηθείς.

Σκαρί η σάρκα στου πνεύματος ταξίδια
αναψυχής και μη
γιατί είναι και τυράγνιας τις περισσότερες φορές
του πνεύματος οι διαρκώς ανανεούμενοι προορισμοί
και δεν προλαβαίνουμε
ν’ αλλάξουμε αποσκευές.

Πότε για μέρη σκιερά τα δροσερά μαντίλια
αναδεύουμε στων σπλάχνων μας τα βουερά πατάρια,
πότε ν’ ανασκαλεύουμε άρβυλα για τα χιόνια,
μα πάντα εκεί, μαζί μας η σάρκα να αμύνεται,
να μας θυμίζει την ταιριαστή ή παράταιρή της συγκατοίκηση.

Όμως όλα αλλάζουνε
σα στου έρωτα τη διάθεση παραδοθούμε
της άνοιξής μας τον ανθό μπουμπούκι
αλλιώτικα χαϊδεύουμε
μ’ αφή και βλέμμα
κεφάλια φαλακρά αγνοούμε
και σάρκα χαλαρή
κι επικεντρώνουμε
στα ωραία χείλη
και των ματιών τα τρυφερά αγγίγματα.

Και κείνο που πριν λίγο το μέσα μας κατάτρωγε
τώρα μας εμψυχώνει
να ανοίξουμε

χείλη του πόθου
που αψηφούν μεμιάς
σώματος άρνηση και γνώσης άγνοια
μόνο με του ενστίκτου τη ροή που υπαγορεύει
οχληρά και αμετάκλητα
της αναγεννημένης άνοιξης την προσταγή,
τη βιάση και τον οίστρο της ζωής για να πιαστεί
ξανά μα και ξανά
σε κάθε πλάσματος που φέρει γέννας ευθύνη

έμβρυο νιο σε μήτρα γραία
που όσες φορές κι αν κάρπισε
κι αν σάπισε στη γη της ο καρπός μέσα απ’ την αποσύνθεσή του,

ξανά μα και ξανά μες στην αποκοτιά του
καρπό σπέρνει ο έρωτας και προχωράει

Από τη συλλογή In full bloom (2015)


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66997
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Αναστασία Καραογλάνη, Τα μυστικά του καρπού

Ήταν ωραίος ο καρπός
μες στο μεστό του κόκκινο
η μυρουδιά του κέρδιζε την όσφρηση
κι αντανακλούσε
στου μυαλού κρυφό λημέρι.
Κι είπες:
«ας φάω,
για ποιον είν’ όλα τα καλά στη γη;
εικόνα και ομοίωση άνακτα είμαι
κι εγώ μπορώ».
Και στο κατέβασμα της πρώτης σου μπουκιάς
είπες:
«εδώ είναι όλα δικά μου
χαρές κι επίγεια
και η ζωή, παράδεισος μονάχα».
Στη δεύτερη κατάλαβες
κάτι άλλο είχες στο στόμα
την τρίτη πια το έφτυσες
μα ήτανε αργά.
Σκουλήκι είχες καταπιεί
μαζί με τα κουκούτσια
που πρόκανες για να γευτείς.
Βλέπεις, ήσουνα λαίμαργος
και δε σε προϊδέασε κανείς
για των καρπών την πρώιμη διερεύνηση
αρώματος και σάρκας το σταδιακό ξετύλιγμα.

Σε φέτες κόβεται η ζωή κι αργά μασιέται
για να ’χουμε τον νου μας
μία στο άρωμα και μία στα κουκούτσια.
Ηδονική ευωδία από τη μια
απόρριψη απ’ την άλλη∙

και πάντα έτοιμοι
για το σκουλήκι της εσχάτης προδοσίας

Από τη συλλογή In full bloom (2015)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66997
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Αναστασία Καραογλάνη, Ελιξήριο
« Reply #37 on: 13 Jan, 2019, 20:09:23 »
Αναστασία Καραογλάνη, Ελιξήριο

Κάθε φορά
που σε κατάσταση
λανθάνουσας απόγνωσης
με βρίσκω,
καινούρια ηδονή
μου στέλνει η φύση
για να με συγκινήσει,
γλυκιά στα κύτταρα υπόσχεση.
Αυτή η ποίηση,
το τραγικό σαν πλησιάζει
και όλο και πιο άγρια σφίγγει,
τα θέλγητρά της πλούσια χύνει
στα ώριμα μαλλιά
και λίγο-λίγο
μια εφηβεία λάγνα
ξεσηκώνει το μυαλό
υγρή

Από τη συλλογή In full bloom (2015)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66997
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Αναστασία Καραογλάνη, Στο τέλος των πόθων

Τόσες ευχές για πραγμάτωση πόθων
στα τελευταία γενέθλια
με χάρη κι επιτακτικά να το ζητούν οι φίλοι.
Και μένοντας μονάχος,
δεν τολμάς να το παραδεχτείς
βλέπεις αυτό δημόσια,
μέσα σε τόσων χρόνων ηδονές
και τις ακολουθίες τους διαψεύσεις
«τι να τους κάνουμε τους πόθους που περίσσεψαν
παραπονιάρηδες, καχεκτικούς και πεινασμένους;»
Είναι το ερώτημα της μέσης ηλικίας, θα πεις, αυτό.
Μα ενώ πολύ καλά γνωρίζουν τι συμβαίνει
τότε γιατί όλοι εύχονται και ξαναεύχονται
με τους δικούς τους στα πόδια
σκυθρωπά κουλουριασμένους;
Άχρονοι πια κι αόριστοι
λουφάζουν, σκυλιά γέρικα,
που ενώ πεθαίνουν
ζουν αμυδρά με προσδοκία ισχνή
στο κουρασμένο βλέμμα.
Πάντα λοιπόν
στους άλλους εύχονται
μπας και αλλάξει η ρίζα ήλιο
και παρασύρει και αυτούς στο βλάσταιμά τους

Από τη συλλογή In full bloom (2015)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66997
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Αναστασία Καραογλάνη, Η σαστιμάρα των μεγάλων αποφάσεων

Αφού από παιδιά
με κάθε επιμέλεια ασκηθήκαμε
σ’ ό,τι σε πάθος χρέωσε του καθενός η ρίζα
κι ηδονικά απολαύσαμε μέχρις εσχάτων
την τελευταία σταγόνα
στη μέση της διαδρομής που στη στροφή
μας έκρυβε το υπόλοιπο
γκρεμός ή κάποια ισιάδα που ανέβαινε μετά,
σαστίσαμε το πρωινό
και η απόφαση βάραινε
σαν ώριμο καρπούζι
που με κρότο σπάει
χύνοντας αδιάφορα
όλο το κόκκινό του∙
χυμοί, κουκούτσια ένα θαρρείς
κι εσύ να μην μπορείς να τα παραμερίσεις
–φόβος πνιγμού αρχέγονος–
μένεις εκεί να αγναντεύεις
το ξοδιασμένο κόκκινο να βάφει τον δρόμο
το ίδιο χρώμα αίματος και πάθους
αναποφάσιστος
μιας ηδονής κι ενός θανατικού
κι όλο μπερδεύεις τη σειρά τους
κάπου εκεί
στη μέση
ηλικία της πλατείας
με φως και με χωρίς∙
μονάχος
πάντα μόνος

μπροστά στη σαστιμάρα των μεγάλων
ξεχωρισμάτων που σ’ έμαθαν να ονομάζεις
αποφάσεις

Από τη συλλογή In full bloom (2015)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66997
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Αναστασία Καραογλάνη, Παίρνω απάνω μου το πένθος

Παίρνω απάνω μου το πένθος
για τον έναν που χάθηκε
πολλούς που πέρασαν
και με προσπέρασαν
άνδρες που θήλασα
και που μεγάλωσα
λάτρεψα, μίσησα
γεύθηκα, απόδιωξα
μήτρας κυήματα που γλίστρησαν,
έμβρυα που γέννησα,
για πλατανόφυλλα αρχής
που φυλλορρόησαν εν τη γενέσει,
για όρκους πόθων
που ατέρμονα ανάλωσα
ζωή που αδιάκοπα ρούφηξα
νομίζοντας
ποτέ δε θα βουλιάξω
τραβώντας πάντοτε μπροστά
γυναίκα
για όλους δυνατή
μα στην ουσία ευάλωτη,
αδιερεύνητα μοναδική
και μόνη

«Ο κάθε λεύτερος είναι μόνος. Όσο περισσότερο μεθάς από τη δύναμη σου και προεκτείνεις την ελευθερία σου, τόσο μεγαλώνεις και την έκταση της μοναξιάς σου.»
Συβαρίτισσα, Λιλή Ζωγράφου


Από τη συλλογή In full bloom (2015)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66997
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Αναστασία Καραογλάνη, Με το σημάδι παραμάσχαλα

Πήρες πάλι τις ρούγες
με το γαλάζιο φουστάνι παραμάσχαλα
για ώρα ανάγκης
ξεκίνησες κανονικά
ζωσμένη τη μαύρη καμπαρντίνα
και το παλιό αντρικό κασκέτο
καθόλου θηλυκό.
Μα εσύ έτσι γούσταρες να βγεις απόψε
ανδροβαμμένη στων απαιτήσεων την μπόρα
με το σημάδι παραμάσχαλα
σα σύνθημα για μυημένους
παρηγόρια στη θλίψη του δρόμου
και την ανηφόρα της εκτέλεσης
στο πλάι η θηλυκότητα
κι αχρείαστη ακόμη σαν φανεί
τρόπαιο άλλης εποχής λαμπροντυμένης∙
για το μουνί που τότε σφάζονταν
στο ίδιο αυτό φουστάνι
κι εσύ, απόκοσμα, τίποτα δε χαμπάριαζες

Από τη συλλογή In full bloom (2015)