Author Topic: Γεωργία Τρούλη  (Read 13266 times)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62248
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Γεωργία Τρούλη: Πριν εισέλθετε, βεβαιωθείτε

Είσοδος ένα δύο

Σπάνιο πλάσμα
Σπάνιο πλάσμα ποτέ δεν κατάφερα να σου πω
Πως εγώ προξενώ μήτρα
Εγώ προξενώ μήτρα
Πιέζω με όλη μου την δύναμη το αίμα
Από το κεφάλι να περάσει στα χέρια και
Μέχρι να σχηματίσει ουλές
Πιεσμένο στις άκρες – πληκτροδακτυλία λέγεται
Να αφήνει μεγάλα αποτυπώματα, πώματα, πτώματα
Να εντοπίζεται ο ένοχος – κάθε δάχτυλο και άλλη ταυτότητα
Διασχιστική προσωπικότητα λέγεται-Μην
Σπάνιο πλάσμα επί δύο
Πριν εισέλθετε, βεβαιωθείτε ότι ο έρωτας έχει
Σταματήσει κανονικά πίσω από την πόρτα ή πάνω
Σπάνιο πλάσμα επί δύο
Πριν πατήσετε το κομβίον
Σπάνιο
Βεβαιωθείτε ότι ο άνθρωπος έχει σταματήσει
Κανονικά κάτω από το ταβάνι Τόσο μόνο του χρειάζεται
Τόσο ύψος
Σπάνιο πλάσμα-my precious
Βεβαιωθείτε ότι πριν ανοίξετε την πόρτα
Μια άλλη έχει κλείσει απότομα πίσω σας
Και η πλάτη σας γυρισμένη σε μιαν άλλη πόρτα
Γράφει – πωλείται
Ουρανός και γη συν δύο μυρμήγκια
Και μια Strangelove διαστρέβλωση του είδους
Σπάνιο
Όταν ο αποσυμπιεσμένος αέρας αναπνοής θυμίζει
Ντους πολλών εραστών και νέες ευρεσιτεχνίες
Στα έλαια δέρματος
Μην φοβηθείς, Σπάνιο πλάσμα

Από τώρα προνοήθηκε η υποτέλεια
Κάθε άνω τελεία έχει μια υπό τελεία
Κενή συνήθως φαιή ανύποπτη ανυπόταχτη
Απαρατήρητη
Όλο κενό σεισμογραφικό καλλίγραμμα
Σπάνιο πλάσμα το αίμα βγαίνει από τα πλήκτρα
Και μυρίζει και σε λωρίδες βγαίνει η επιδερμίδα
Και στην σταφυλή ενός κεφαλιού
Και στον λάρυγγα της υδρογείου
Εκεί στο μήλο του Αδάμ που πρωτοδημιουργήθηκε
Πρωτοφιλήθηκε και αποτυπώθηκε
Εις τους αιώνας των αιώνων
Μέχρι τον εικοστό δεύτερο οιωνό
Σπάνιο πλάσμα

Τι είναι ένα ζωντανό κύτταρο;
Η μίτωση κοστίζει στην φύση ενέργεια
Και η συρρίκνωση μόνο – εδώ

Όταν πήγα σε εκείνο το δάσος των φουντουκόδεντρων
Σπάνιο πλάσμα
Και οι γρηγοριανοί ρυθμοί παλινδρόμηση
Προκαλούσαν στα πουλιά
Τα όρνεα ήξεραν να επιτάσσουν
Γρηγόρευε! Γρηγόρευε!
Η αποκτήνωση του αετού
Προηγείται της δίψας για ουρανό
Σπάνιο πλάσμα το ξέρεις
Το ξέρεις πώς φυγοκεντρείται ο άνθρωπος
Σε μια μαύρη τρύπα
Κι επάνω μένει ένα ολόκληρο κομμάτι
Σκέψης περίγραμμα
Gilbert & George
Σπάνιο πλάσμα Φάννυ κι εσύ Αλεξάντερ
Η μαγική προβιά της αγάπης ξεφτίζει
Ξαναγίνεται πρόβατο – πολλές βελόνες
Και πλέξεις – πρόβατο για σφαγή
Σε καιρούς πείνας
Στο δάσος των φουντουκόδεντρων
Γρηγοριανοί ρυθμοί μανδριγάλια
Και μικροπωλητές κινούνται στο ίδιο τέμπο
Ανοιχτό στόμα και σιαγόνες διάπλατες
Και από πάνω ένα σύννεφο κύλινδρος
Που ίσως πυκνότητα από πεπιεσμένο φλοιό
Έτοιμο να εκραγεί στα άδεια κρανία
Και στων πουλιών την ολόμαυρη ράχη
Αλλά κανείς δεν ακούω – αλλά κανείς
Δεν ακούω πως
Εγώ προξενώ μήτρα
Δεν ξέρω πώς διπλασιάστηκα
Δεν ξέρω πώς διπλασιάστηκα
Συνεχώς ελαττωμένη από εαυτό
Και την πληκτροδακτυλία σε έξαρση
Να μοιάζει με κορμούς και κλαδιά δέντρων
Η αφή
Τόσα χρόνια κυκλοτερής
Από αριστερά προς τα δεξιά και το αντίθετο
Συνεχώς ελαττωμένη από εαυτό από δέκα
Από αίμα
Σε έναν τεράστιο τυμπανισμό έχω χωνέψει
Τερατώδεις αποφάσεις – Μετεωρισμός
Η κοιλιά ίδιο σχήμα με το κεφάλι

Σιαμαία καταστροφή – Σπάνιο πλάσμα
Το ξέρεις

Σε ένα ABO σύστημα οικοδομήθηκες
Με ρέζους αμφίβολο και φαινότυπο κλασικό
Ποτέ κανείς δεν θέλησε –το είπα ξανά–
Φαγοκυττάρωση της ανάμνησης
Που μόνο déjà vu υπάρχει και μεριμνά
Μετάγγιση στα ρυάκια του δάσους
Στα ρυάκια του δάσους
Ξετυλίγεται το νερό
Συνειδησιακό και ονειροπόλο
Για μια χρονοτριβή που σε καταργεί
Σε καταργεί
Εγώ προξενώ μήτρα
Κι όλο το αίμα σαπίζει
Ακριβώς στο σημείο που ανάβει κόκκινο
Και προειδοποιεί
Πριν εισέλθετε στον θάλαμο, βεβαιωθείτε
Ότι το κενό βρίσκεται ακριβώς
Πίσω από την πόρτα
Βρίσκομαι ακριβώς πίσω από την πόρτα
Ο έρωτας-άνθρωπος

Από τη συλλογή Πριν εισέλθετε, βεβαιωθείτε (2013)
« Last Edit: 15 Jul, 2017, 13:52:24 by wings »


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62248
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Γεωργία Τρούλη, Χαρτογράφηση δύω
« Reply #91 on: 20 Mar, 2017, 21:10:27 »
Γεωργία Τρούλη, Χαρτογράφηση δύω

Υπέργεια διάβαση

Πολύ νωρίς άφησα να με καταπιούν τα μπουντρούμια
Μια υγρασία πλίνθων στο βήμα
Φρούρια τα σπίτια
Arte povera και μεγαλοπρέπεια εισόδου
Στο ύψος των τακουνιών Σαλβατόρε
Χτίστηκε το πηγάδι της Β
Με σιδεριά κυλινδρική ημισφαίριο
Ο αιώνας και η αρίθμηση το Τέλος
Xxxiii τόσο όσο το έκθεμα η ηλικία
Το υπόδημα κύρους ή ξιπασιάς
Πολύ νωρίς αφέθηκα να μυρίζω βροχή
Και ύπαρξη
Αγαπωθημένη
Από τον αιώνα που δέω
Από τον αιώνα που δεν
Σχηματίστηκα ακόμη
Εκφοβισμένη και με χυμούς ponte vecchio
Έρωτας στο τζάμι    Το βλέμμα στον δρόμο
Ιστορίες καθημερινής τρέλας
Συνειρμοί με χνώτο
Να διαγράφεται το αποτύπωμα των δαχτύλων
Η θεατρική λήψη των στιγμών στον ιππόκαμπο
Με σέπια χρωματισμού επτά
Επτά ημέρες για να εφευρεθεί ξανά η
Έντρομη κλειστή ροή
Πραγματικότητας
Πολύ νωρίς άφησα να με καταπιούν τα μπουντρούμια
Σου είπα κάποτε πως στα δεκατέσσερα με γέννησες
Και στα εβδομήντα με μαθαίνεις να μεγαλώνω
Μόνη
Σαν το πιο ψηλό σημείο της σκέψης μου
Και μοναδική σαν το μυστικό που κουβαλάς
Ενοχικά παραμορφωτικά υπογλώσσια
Για επτά ημέρες η άφεση
Η εμποτισμένη με δέρμα γονιού
Μυρίζω ύπαρξη – βαρύ αίμα
Σόι πάει το βασίλειο – λένε
Και η αυτοκρατορία των αισθήσεων
Βρίσκει την πρώτη τρωτή στάλα
Αναπαραγωγής
Διπλασιασμός του κυττάρου
Σε εφτά ζυγωτές μέρες
Σε εφτά γωνίες εξωστρεφείς
Εφτά αμβλείες σκέψεις
Εφτά στιγμές ανυπόφορες
Εφτά συγγενείς ασθένειες
Εφτά ζυγωτικές ένα
Εφτά εδώ και τώρα ένα
Κουβαλάμε δέρμα κάτω από δέρμα
Πολλές ποιότητες
Με ελαφρά διαφορετικούς αποχρωματισμούς
Και το αίμα μόνο σταλάζον
Εκατοστό κυβικό
Σε ένα κέντρο που ονομάζουμε ψύχωση
Δεν διαιρείται όμως ο κόσμος
Ούτε σε Ηπείρους ούτε σε Ωκεανούς
Αλλά σε ξεφλουδισμένες παλιές ταπετσαρίες
Και σε ποινικές διαθέσεις του Εγώ με τους Άλλους
Σκέφτομαι και γράφω – κανείς
Καμιά χαρτογράφηση δεν πετυχαίνει να απεικονίσει
Ούτε καν να υποψιάσει το περίγραμμα
Το σχήμα και την μυρωδιά της αποσύνθεσης
Της αλλαγής διαμονής της μεταφοράς
Της μετάφρασης του Αιώνα
Πολύ νωρίς άφησα να με καταπιούν τα μπουντρούμια
Το υγρό περιθώριο της βροχής
Κρατημένη βροχή
Ταγκισμένη απόλαυση
Τακούνι
Ύψος
Πηγάδι

Από τη συλλογή Πριν εισέλθετε, βεβαιωθείτε (2013)
« Last Edit: 15 Jul, 2017, 13:53:09 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62248
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Γεωργία Τρούλη, Συρρίκνωση
« Reply #92 on: 20 Mar, 2017, 21:30:50 »
Γεωργία Τρούλη, Συρρίκνωση

(Με αναγνώριση αποτυπώματος)

Ποίηση πάνω σε έναν πεζό της καθημερινότητας λόγο
Τα χέρια έξω από τα ρούχα να μακραίνουν τα μανίκια γίνονται λωρίδες σεντόνι
Λινό και μετάξι. Όλα τα μέσα όργανα αφαιρούνται. Όλα τα μέσα όργανα
Η ροή του αίματος αποκτά άλλο ρυθμό. Λευκό ερυθρό φαιοκίτρινο. Ο ουρανός
με άσπρο σύννεφο. Στην μέση. Με άσπρο κενό που αιωρεί-τε στην γωνία του
ορίζοντα. Μια αμυχή από τα πολύπλοκα της ανοχής
Η φυγάδευση έχει σημείο φυγής τον εαυτό. Στο εσωτερικό όργανο μιας ψυχής
Που διαστέλλεται που διαστέλλεται που διαστέλλεται
Ήρθε και μου είπε με μάτια που δεν αντέχουν την αντανάκλαση
Πως η πόλη έχει δύο εισόδους η λίμνη ένα είδωλο και
Το λουλούδι Λειρήτια έναν Νάρκισσο
Και έναν τρόπο να μαραίνει τον έρωτα-Άρνηση
Η κλειδαρότρυπα μιας θύμησης έχει πολλαπλούς κλειδάριθμους (1, 2 και άπειρο)
Κανείς δεν ενοχοποιεί την αποκάλυψη της συρρίκνωσης
θα έρθει πάλι με όλη την αφαίρεση των σωθικών να παίξει την υπόσταση
Με άλλο βάρος με άλλο γόνιμο με άλλο γήρας
Όλα τα σπίτια συμπυκνώνονται σε άλλες ανάγκες
Πώς μπορεί ένα τσόφλι να είναι τόσο ακέραιο και ο πυρήνας
Να διασπάται επ’ άπειρον; Ποίηση πάνω σε ένα
πεζό παράπηγμα έρωτα. Επάνω σε ένα ποιητικό παραπέτασμα.
Μέσα σε δύο γραμμές
Δεν θέλησα καθόλου η φωνή που έσυρα
–Μαζί με τα όργανα έτοιμα για μεταμόσχευση ονείρου–
Να με κατασπαράξει σαν Ηχώ αιώνια τιμωρημένη να φωνάζει μόνη στον έρωτα
Η φυγάδευση έχει κοινό σημείο φυγής με την απομόνωση την προσήλωση
την πηγή και τον έρωτα Φεύγει περίγραμμα Φεύγει περίγραμμα
θα διαθέσω δυο τρία καχεκτικά πουλιά σαν αγγελία θανάτου
Φεύγει περίγραμμα
Φεύγει περίγραμμα
Ποίηση πάνω σε έναν πεζό θάνατο. Φτερούγισμα. Επιτύμβιος χορός
Ποίηση πάνω σε έναν πεζό της καθημερινότητας
Αδιαπέραστο Ασυγκράτητο και Ανυπότακτο
Τα τρία στερητικά ουδέτερα που φόβο δεν έχουν
Πέρα από την κουκουβάγια που στέκει τις νύχτες στο απέναντι μπαλκόνι
Και σε εκείνο ο γνωστός ναυαγοσώστης
Που μια ώρα πριν αυτόχειρας
Που δυο μέρες πριν αγαπημένος
Που τρεις μέρες πριν διαρρήκτης
Που τέσσερις μέρες πριν θυρωρός
Που πέντε μέρες πριν φωτογράφος
Που έξι μέρες πριν ασύδοτος
Που εφτά μέρες πριν δημιουργός
Ένας τυχαίος διαβάτης στον κόσμο. Χωρίς σκιά να ακολουθεί
τον ήλιο την λίμνη. Να ερωτεύεται είδωλο χωρίς περίγραμμα
– Φεύγει περίγραμμα
Φεύγει – Πού θα ενσωματωθεί το σκούρο σημείο προοπτικής
ανάλογα με την θέση του ήλιου; Πού μπορεί να βουλιάζει το κενό
και να δημιουργεί και άλλο κενό καινό;
Ποιο λουλούδι Λειρήτια ακούει το καθρέφτισμα μιας σταγόνας νερού σε νερό;
Φεύγει περίγραμμα. Σώθηκε η ανάγκη στο σπίτι
Η υπεκφυγή. Το εσωτερικό του οργάνου
Διασπάται ο πυρήνας και το τσόφλι ακέραιο
Με ραγάδες – ανάμεσα σε ηπείρους εφτά. Και κενό ανάμεσα σε πάγους
Ποίηση πάνω σε πεζό παρακείμενο λόγο
Και ούτω καθεξής
Το σύμπαν συρρικνώνει την γη
Ή το αντίθετο

Από τη συλλογή Πριν εισέλθετε, βεβαιωθείτε (2013)
« Last Edit: 15 Jul, 2017, 13:53:43 by wings »


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62248
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Γεωργία Τρούλη: Ον/Είδος προς καταστροφή

(Προσοχή στο κενό)

Να μιλήσω διστακτικά με τα μάτια
Να μιλήσω διαπεραστικά με τα μάτια
Να φορέσω πηγούνι
Διάθεση
Έμφαση
Αντιθετικά επιρρήματα
Να πω πως οι ανθρακωρύχοι
Βλέπουν τον ουρανό πιο μεγάλο
Από όλους
Πως οι τυφλοπόντικες ανοίγουν δρόμο
Όπως το πέος σε ήβη παρθένα
Να φιλήσω την κολπική μου μαρμαρυγή
Να παίξω με την πλάτη μου κρυφτό
Στον εαυτό
Ή ακόμη καλύτερα κάποιος να παίξει
Άρπα σε πλάτη με νύχια όλο δέρμα
Νωχελικά να αρχίζει η καταστροφή
Να βρει κάποιος νότες στον τρόπο αναπνοής
Και εκεί να εμμείνει
Μέχρι να αναποδογυρίσει ο ουρανίσκος
Να περπατάνε σαν φωτιστικά καλώδια
Στην οροφή και να αλλάζουν
Φωτισμό – Άνθρωποι
Κατά διάθεση
Να πηγαινοφέρνουμε λέξεις και παλιά
Αναθήματα
Σε σακούλες κατανάλωσης
Να υπονομεύουμε την εικόνα
Να την λουστράρουμε
Γεμισμένη
Ζεματισμένη
Συμπυκνωμένη
Διαρκή
Να φυγοκεντρούμε την φλέβα νερού μέσα στο δέρμα
Να φουσκώσει από παραμόρφωση το κύτταρο
Να ξεπεζέψουμε
Να πω πως η φυσική ομοιογένεια του είδους
Είναι ένα πατέ γόνιμο
Από χημικές αντιδράσεις
Να μην φύγει κανείς!

Όπως ο Προμηθέας τα όρνεά του τα θρέφει
Έτσι!

Όταν θα γίνει σεισμός για το κάτω από το περβάζι
Όλοι στον ανελκυστήρα!
Εκεί που πρέπει
Πριν εισέλθετε – βεβαιωθείτε
Η φωτεινή επιγραφή μιας πρόζας σε μια συνείδηση
Με την επισήμανση steve antonakos
Πότε είδες τελευταία φορά τον ουρανό
Απέραντα τεμαχισμένο;
Ξέπνοο παραλήρημα καρφιτσωμένο
Στο αυτί του ενοίκου;
Πότε τελευταία φορά μπήκες σε ένα σώμα παρθένο
Και μεγάλωσες;
Γεμισμένο νερό ελέφαντας
Από μνήμης άρχισες να φουσκώνεις
Ή ακόμη καλύτερα γουρούνι
Με σχισμή στη ράχη
Στο στόμα να αποταμιεύεις πρωτόγονα δευτερόλεπτα
Επίμονη Αντιγόνη
Έμφαση διάθεση και αντιφατικά επιρρήματα
Εάν ο κόσμος ολόκληρος μια land art εγκατάσταση
Christo
Εάν
Εάν
Ένα
Ένα
Ον
Είδος προς καταστροφή

Ο κόσμος ολόκληρος

Από τη συλλογή Πριν εισέλθετε, βεβαιωθείτε (2013)
« Last Edit: 15 Jul, 2017, 13:54:07 by wings »