Ντέμης Κωνσταντινίδης

wings · 125 · 12328

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 70039
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
Ντέμης Κωνσταντινίδης, Αριστοτέλους

Γεμίσαμε μαύρες σημαίες!
Στριμώχνονται οι άνεργοι
Στα πάρκα και στις καφετέριες
Σκόρπιες παρέες.
Λοξοκοιτούν υπάρξεις αιθέριες
Και αραδιάζουν τα προσόντα τους
Ο ένας στον άλλον.
Υπολογίζουν τις προϋπηρεσίες τους
Οι μεγαλύτεροι μετρούν τα ένσημά τους
Μα δεν τους βγαίνουν.
Ξαναβουτούν στις αγγελίες τους
Κουβεντιάζουν
Έρχονται κι άλλοι με την ώρα.
Αφηρημένη κάποια γυρνά και τους κοιτά
Τότε, ασυναίσθητα εντελώς, αναστενάζουν!

Από τη συλλογή Ιχθύων Λόγος (2008)


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 70039
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
Ντέμης Κωνσταντινίδης, 2012

Αυτή η πόλη όλο σαπίζει
Αργά αργά, αλλά σταθερά
Συθέμελα ως τα βάθη τρίζει
Παλιά φαντάσματα ξυπνά.

Ως κι ο ουρανός εδώ μας φτύνει
Τους ζωντανούς δε συμπαθεί
Με ένα τεράστιο μαύρο πέπλο
Έχει τυλίξει τη βροχή.

Καταραμένη υγρασία
Καταβροχθίζεις τους πεζούς
Καταβροχθίζεις τους διαβάτες
Καταβροχθίζεις τους νεκρούς.

Από τη συλλογή Ιχθύων Λόγος (2008)



wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 70039
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
Ντέμης Κωνσταντινίδης, Ιεραπόστολος

Γιατί να περνάς τον καιρό σου προσπαθώντας
Να συμπαθήσεις τους ανθρώπους
Και να τους κάνεις να σε συμπαθήσουν;
Τι σε παρακινεί στ’ αλήθεια
Και θες να γίνεσαι αρεστός;
Ούτως ή άλλως είναι ανέφικτο
Πάντοτε το επιδιωκόμενο να συμβαίνει
Με όλους τους τρόπους και σε όλους τους τόπους
Να σε υποδέχονται και να σε ανέχονται
Σαν μόνη αλήθεια!

Από τη συλλογή Ιχθύων Λόγος (2008)


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 70039
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
Ντέμης Κωνσταντινίδης, Άγημα

Αυτές τις λέξεις...
Μπορείς και να τις τραγουδήσεις
Κι έτσι θα μοιάζουν μ’ εμβατήριο αλλοτινό
Δε θα ’χουν όμως τίποτ’ απ’ την αίγλη
Κι απ’ τον καιρό
Που αγέρωχα στις λεωφόρους περπατούσες
Κι έδινες σύνθημα: «Παρουσιάστε!»
– Τιμές στον άναρχο τον καπιταλισμό.

Από τη συλλογή Ιχθύων Λόγος (2008)



wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 70039
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
Ντέμης Κωνσταντινίδης, Μαύρος

Ένας μαύρος σκύλος έφερνε βόλτες τα βράδια στον κεντρικό δρόμο της γειτονιάς. Το αφεντικό του είχε πεθάνει χρόνια τώρα, αυτός όμως επιβίωνε. Αν και γερασμένος, είχε βρει τον τρόπο του.
Κάθε φορά που τον συντύχαινα, με έπαιρνε στο κατόπι, κι όταν σταμάταγα, με κοιτούσε με εκείνα τα παραπονεμένα, σκυλίσια μάτια του, σα να μου έλεγε: «Τα πόδια μου δε με βαστούν από την πείνα, δεν έχω μέρος για να γείρω και, τώρα πια, κανείς δε με χαϊδεύει. Τι να τον κάνουν έναν γέρο σκύλο σαν κι εμένα; Ως και το τρίχωμά μου, τόπους τόπους, έγινε δέρμα πληγιασμένο. Και να γαβγίσω ακόμη μου είναι αγώνας.
»Κρυώνω. Κρυώνω! Και το ξέρω πως κάποια από αυτές τις μέρες θα πεθάνω. Μη νομίζεις πως μόνο εσείς οι άνθρωποι έχετε τούτο το "προνόμιο". Πώς άλλαξε έτσι αυτή η γειτονιά. Σαν ήμουν κουτάβι, πόσο ωραία μου φαινόταν.»
Φυσούσε εκείνο το βράδυ. Μια ζεστή ανάσα με ακούμπησε στο γόνατο. Στάθηκα, τον χάιδεψα, τον φίλησα και ξάπλωσα στο πλάι του, τυλίγοντάς τον στο παλτό μου.

Από τη συλλογή Ιχθύων Λόγος (2008)


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 70039
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
Ντέμης Κωνσταντινίδης, Πρόγνωση

Το απόγευμα άρχιζε να βρέχει. Η υγρασία έφτανε μέχρι το κόκαλο και κάθονταν πάνω απ’ τα φώτα της λεωφόρου. Έστριβα ένα τσιγάρο και κατηφόριζα προς τη θάλασσα. Το περπάτημα πάντα βοήθαγε τη σκέψη. Κάθε βήμα στο ποτισμένο πλακόστρωτο της παραλίας ξέθαβε μια σειρά εικόνες, σκάλιζε ένα σωρό αναμνήσεις, μούσκευε κάλτσες και παπούτσια.

Κυριακές απογεύματα, σχολικές παρελάσεις, εφηβικοί περίπατοι, γκρίζο, γκρίζο, γκρίζο. Και πού και πού κανένα ηλιοβασίλεμα έβαφε μ’ ένα πορφυρό σύννεφο την πόλη. Τότε ξύπναγαν κάτι «ανώριμα» ένστικτα και λαχταρούσα έναν καφέ δίπλα στο κύμα.

Αυτό ήταν βέβαια το πρόσχημα. Το μόνο που ψάχναμε κατάβαθα ήταν μια ξέγνοιαστη μικροστιγμή, δυο-τρεις πολύτιμες χαζοκουβέντες μ’ έναν φίλο, μιαν ελπίδα να πιστέψουμε πως η ζωή κάποτε θα μας έδινε ό,τι νομίζαμε πως μας χρωστάει.

Κι ύστερα πάλι επιστρέφαμε. Περπατούσαμε βιαστικά τον δρόμο του γυρισμού, υπολογίζοντας νοερά τα έξοδα του μήνα.

Από τη συλλογή Ιχθύων Λόγος (2008)


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 70039
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
Ντέμης Κωνσταντινίδης, Εξομολόγηση

Πόλη με άστρα
Πάνω από κάστρα
Μελίσσι ανέργων
Έργων παρέργων.

Ριγμένα πλοία
Σε συγχορδία
Στην προκυμαία
Σαν χτες, πιο νέα.

Μα, αιώνια για μένα πόλη!
Και πόλη αιώνια αδικημένη
Μένεις θλιμμένη∙
Και πόσο όμορφη...
Μισή γδυτή, μισή ντυμένη

Από τη συλλογή Κι όμως, γελούν καλύτερα οι τζίτζικες (2013)


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 70039
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
Ντέμης Κωνσταντινίδης, Χωρίς μπουκάλα

Κάψου λίγο ακόμα...
Στην κάψα του καλοκαιριού
Ύστερα, βούτηξε το σώμα
Κι ας τέλειωσαν τα μπάνια του λαού.

Οι άνθρωποι περνάνε
Ανούσια τις ζωές
Και πάντοτε ξεχνάνε
Τις άνισες πλευρές.

Πέσε βαθιά και μείνε
Στο θάμπος του βυθού
Οι αχτίνες του ήλιου είναι
Δείκτες μεσημεριού...

Από τη συλλογή Κι όμως, γελούν καλύτερα οι τζίτζικες (2013)


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 70039
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
Ντέμης Κωνσταντινίδης, Σιγή

Μες στα ράφια, μες στη σκόνη
Μια άδολη ζωή
Η σιωπή τη φαρμακώνει
Και σκοτώνει την ψυχή.

Στο γραφείο μία ώρα
Μια ολόκληρη ζωή
Να σκουριάζεις κάθε μέρα
Κάθε μάταιη στιγμή.

Στα χαρτιά μέσα βουλιάζεις
Μες στον γκρίζο συρφετό
Την αγάπη να προλάβεις
Δε σου είναι μπορετό.

Γύρω όλα ησυχάζουν
Βυθισμένα στη σιγή
Σαν ανθόκηποι που μοιάζουν
Να ’χουν τώρα μαραθεί.

Μόνο ο πόνος, το σκοτάδι
Που ’χουν πνίξει τη φωνή
Αγναντεύουνε στον Άδη
Τη χαμένη αρετή.

Από τη συλλογή Κι όμως, γελούν καλύτερα οι τζίτζικες (2013)


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 70039
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
Ντέμης Κωνσταντινίδης, Γράμμα στο μέλλον

Στο τέλος θα μείνουμε
Εγώ κι οι στίχοι μου.
Το ξέρω αυτό καλά
Και το φοβάμαι.

Θα ’ναι το καταφύγιο
Και το σπίτι μου
Χωρίς ποτέ εντός του
Να κοιμάμαι.

Θα ξημερώνει η κάθε μέρα απότομα
Η κάθε νύχτα θα ’ρχεται σαν ξένη
Κάθε απλή ενέργεια θα ’ναι σκότωμα
Κάθε έκβαση αποτυχημένη.

Κι όταν στεγνώσει το μελάνι μου
Στο γράμμα τώρα που σου γράφω
Θα ’χω ανταμώσει στο σεργιάνι μου
Τον λαξευτό, αρχαίο μου τάφο.

Από τη συλλογή Κι όμως, γελούν καλύτερα οι τζίτζικες (2013)


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 70039
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
Ντέμης Κωνσταντινίδης, Κίρκη

Στους μηρούς σου επάνω
Ξημεροβραδιάζομαι
Αυτοδικάζομαι
Πάντοτε εδώ ν’ ακινητώ!

Κι αν σε ποθώ...
Παραμυθιάζομαι
Απ’ τους χυμούς σου
Πως θα σωθώ.

Εσύ δεν σώνεις!
Ούτε και σώνεσαι...

Από τη συλλογή Κι όμως, γελούν καλύτερα οι τζίτζικες (2013)


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 70039
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
Ντέμης Κωνσταντινίδης, Αδράνεια

Ο μόνος διάδρομος προσγείωσης
Για τα πουλιά, τον χιονισμένο χειμώνα
Είναι η μαύρη άσφαλτος!

Αυτή η στενή λωρίδα, που κόβει το τοπίο
Αυτή η στερνή ελπίδα...
Το καμουφλαρισμένο αυτό νεκροταφείο.

[Αδέσποτος κι απαλλαγμένος...
Η χλεύη μου σας συντροφεύει!]

Από τη συλλογή Κι όμως, γελούν καλύτερα οι τζίτζικες (2013)


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 70039
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
Ντέμης Κωνσταντινίδης, Επίκαιρο

Άνθρωποι πνευματικοί...
Κυνηγοί...
Των «υψηλών» νοημάτων.

Μάρτυρες ή και
Αρωγοί εγκλημάτων!
Κι ωστόσο ανήξεροι...
Περί θυμάτων.

Θωμάδες άπιστοι!
Λογάδες άπληστοι
Περί θαυμάτων...

Από τη συλλογή Κι όμως, γελούν καλύτερα οι τζίτζικες (2013)


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 70039
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
Ντέμης Κωνσταντινίδης: Νίκη!

Πολύχρωμη πατρίδα
Των ανέργων
Πόλη προσφύγων
Ου μην αλλά και...
Τελειωμένων έργων!

Βάλε τον πολιούχο σου
Βαλέ-προστάτη!
Βγάλ’ τον στην ύπαιθρο
Επαναστάτη!

Μπας και αστράψει
Και βροντήξει
Και τους πάρει
Και τους σηκώσει
Από τα πόστα
Με βαρδάρη!

Από τη συλλογή Κι όμως, γελούν καλύτερα οι τζίτζικες (2013)


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 70039
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
Ντέμης Κωνσταντινίδης, Αντί

Λένε το δάσος δένδρο
Και δένδρο δάσος...

Τα τώρα αφήνουν για μετά
Και τα μετά για τώρα...

[Και σου καταλογίζουν θράσος!]

Μπροστά στην μπόρα
Κόβουνε φόρα...

Κι αντί για τον ανήφορο
Ορμούν στην κατηφόρα!

Από τη συλλογή Κι όμως, γελούν καλύτερα οι τζίτζικες (2013)


 

Search Tools