μαίνω -> μεμάνηκα, ὠδίνω -> ὠδινηθήσομαι

menmech

  • Jr. Member
  • **
    • Posts: 229
    • Gender:Male
  • Μενέλαος Αγγελόπουλος
Όσον αφορά τα ενρινόληκτα ρήματα, στο τέλος ενός κεφαλαίου ενός βιβλίου αναφέρει τα εξής ρήματα:
ἰσχναίνω, κερδαίνω, κλίνω, κρίνω, μαίνω, πλύνω, ὠδίνω
ως ρήματα που σε κάποιους χρόνους αποβάλουν το

βλέπουμε λοιπόν:

ἰσχναίνω -> ἴσχνημαι, ἰσχνήμην
κερδαίνω -> κεκέρδη(α)κα, ἐκεκερδήκειν ...
κλίνω -> κέκλικα, ἐκεκλίκειν ...
κρίνω -> κέκρικα, ἐκεκρίκειν ...
μαίνω -> μεμάνηκα (και μέμηνα), ἐμεμανήκειν (και ἐμεμήνειν) ...
πλύνω -> πέπλυκα, ἐπεπλύκειν ...
ὠδίνω -> ὠδινηθήσομαι, ...

έψαξα σε τρία λεξικά (και στο Liddell Scott) αλλά δεν βρήκα απάντηση
γιατί τα μαίνω και ὠδίνω κρατούν το
και από πού μας προέκυψε αυτό το η το οποίο τοποθετείται μετά από το ν και όχι πριν όπως στο κερδαίνω όπου κάποιος (ο υποφαινόμενος) θα μπορούσε να υποθέσει ότι η αφαίρεση του ν προκαλεί την έκταση του α στο θέμα (κερδαν-)

Σας ευχαριστώ

τουλάχιστον ας μου πει κάποιος ότι απλά αποτελεί εξαίρεση...
Ἐάσατε τῇ κέλλῃ με μόνον ἐγκεκλεισμένον,
ἄφετέ με μετά Θεοῦ τοῦ μόνου φιλανθρώπου,
ἀπόστητε, μακρύνατε, ἐάσατέ με μόνον
ἀποθανεῖν ἐνώπιον Θεοῦ τοῦ πλάσαντός με.
Αγίου Συμεών του Νέου Θεολόγου Ύμνος ΚΗ


menmech

  • Jr. Member
  • **
    • Posts: 229
    • Gender:Male
  • Μενέλαος Αγγελόπουλος
Το τραγελαφικό είναι ότι βρήκα κάτι σημειώσεις μου από τη β Λυκείου στις οποίες έκλινα τα ρήματα μαίνομαι και μένεις...

μαίνομαι                       μένεις
έμαινόμην                     ἔμενες
μανήσομαι -νοῦμαι         μενεῖς
ἐμάνην - ἐμηνάμην         ἔμεινας
μέμηνα -μεμάνημαι         μεμένηκας
ἐμεμήνειν -ἐμεμανήμην    ἐμεμενήκεις

είναι κρίμα να βλέπω ότι κάποτε ήξερα την απάντηση μιας και στις σημειώσεις μου υπάρχουν και άλλα υγρόληκτα και ενρινόληκτα με αυτό το η...
Ἐάσατε τῇ κέλλῃ με μόνον ἐγκεκλεισμένον,
ἄφετέ με μετά Θεοῦ τοῦ μόνου φιλανθρώπου,
ἀπόστητε, μακρύνατε, ἐάσατέ με μόνον
ἀποθανεῖν ἐνώπιον Θεοῦ τοῦ πλάσαντός με.
Αγίου Συμεών του Νέου Θεολόγου Ύμνος ΚΗ



 

Search Tools