Πρακτική άσκηση μεταφραστών

Guest · 31 · 11990

  • Guest
Με αφορμή τις προτάσεις του Νίκου σε ένα άλλο νήμα, θυμήθηκα ότι λίγο πριν τελειώσω τη σχολή στην Κέρκυρα, είχε ξεκινήσει πρόγραμμα πρακτικής άσκησης φοιτητών σε διάφορα γραφεία και επιχειρήσεις.
Προσωπικά, δεν το ακολούθησα γιατί είχα ήδη εξασφαλισμένη θέση εργασίας με κανονικές αποδοχές και οι μόνες πληροφορίες που μπορώ να σας δώσω είναι ο σχετικός δεσμός για την έναρξη του προγράμματος.

http://www.ionio.gr/txgmd/praktikh.htm

Όμως, συμφωνίες για πρακτική υφίστανται και στο χώρο των ιδιωτικών σχολών μεταφραστικής εκπαίδευσης.
Γνωρίζω ότι η εταιρεία υποτιτλισμού με την οποία συνεργάζομαι, η Lumiere, δέχεται για πρακτική άσκηση παιδιά που έχουν ακολουθήσει το πρόγραμμα της Ελληνοαμερικάνικης ένωσης αν δεν κάνω λάθος, που έχουν παρακολουθήσει τμήματα υποτιτλισμού στο ΙΤIRI στο Στρασβούργο αλλά και αποφοίτους της "Γλωσσολογίας".

Ωραία θα ήταν να ρίχναμε και λίγο φως σε αυτήν την πτυχή της μετάφρασης. Είναι πιθανό ότι αν διευρυνόταν η εφαρμογή της πρακτικής άσκησης σχεδόν με τη μορφή υποχρεωτικής φοίτησης τόσο σε ιδιωτικά όσο και κρατικά εκπαιδευτήρια, ο φρέσκος μεταφραστής θα ωφελούνταν γιατί θα μάθαινε τη δουλειά και τα "ντεσού" της αγοράς εργασίας πολύ πιο εύκολα και χωρίς να γίνει αντικείμενο εκμετάλλευσης λόγω της απειρίας του και το σημαντικότερο, με χρηματική αποζημίωση.
Επίσης, πιστεύω ότι κάτι τέτοιο θα ήταν ποικιλοτρόπως συμφέρον και για έναν εργοδότη που θα βασιζόταν καθαρά ή εν μέρει στην εναλλαγή άπειρων μεταφραστών. Από την άλλη, μέσα από τον έλεγχο που θα ασκούσε ο εκπαιδευτικός φορέας στις επιχειρήσεις που απασχολούν φοιτητές της, θα καταστρατηγούνταν το φαινόμενο της "στυμμένης λεμονόκουπας" όπου ο νεόκοπος μεταφραστής "καίει" ουσιαστικά τον εαυτό του μέσα από υπερβολική εργασία την οποία δεν έχει ακόμα την τριβή για να βγάλει με μεγαλύτερη ψυχική ηρεμία και επειδή τρέμει ότι θα του την πάρει "ο δίπλα".
Πιστεύω ότι όλοι θυμόμαστε τις πρώτες μας δουλειές και τη βουτιά στα βαθιά (εγώ έκανα και μπουρμπουλήθρες).
Το θέμα δεν εξαντλείται σε αυτές τις δύο παραγράφους, σίγουρα. Είναι πολλά τα σημεία που δεν έθιξα και θα ήθελα να αναλύσω. Αυτό ελπίζω να το κάνω στη συνέχεια.
Πάω για νάνι γιατί πολλές συγκινήσεις είχαμε σήμερα.
« Last Edit: 04 Oct, 2006, 22:39:30 by nickel »



maverick

  • Newbie
  • *
    • Posts: 68
    • Gender:Female
Προσθέτοντας σε όσα είπε η Μαρία, μιας και πάνω-κάτω στην ίδια φουρνιά του Ιονίου ανήκα κι εγώ, να πω ότι, πράγματι, η συγκεκριμένη κίνηση είχε θεωρηθεί ως μια αξιόλογη απόπειρα σύνδεσης των φοιτητών με τις πραγματικές συνθήκες του επαγγέλματος. Για κάποιους μάλιστα αποτέλεσε και ένα πρώτο σημαντικό επαγγελματικό άνοιγμα, που αργότερα "μεταφράστηκε" στην πρώτη τους δουλειά στο χώρο. Ήταν κάτι που είχε αναλάβει η κ. Μαρία Μπότη -το είχε πάρει κυριολεκτικά πάνω της. Να συμπληρώσω μόνο ότι, όλως περιέργως, ποτέ -τουλάχιστον για τα επόμενα δύο χρόνια που ήμουν εγώ φοιτήτρια- δεν επαναλήφθηκε, αν και είχε ξεκινήσει με ομολογουμένως καλές προδιαγραφές και έντονο ενδιαφέρον τόσο από τα γραφεία, τις εταιρίες κ.λπ., όσο και από τους φοιτητές.



user10

  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 1244
    • Gender:Female
Θα ήθελα να ρωτήσω κάτι: κατά τη διάρκεια αυτής της άσκησης οι φοιτητές πληρώνονταν; Και αν ναι, ποια ήταν η αμοιβή τους;


  • Guest
Προς το παρόν δεν ξέρω κάτι σίγουρο, αλλά θα μιλήσω με ένα-δύο άτομα που ξέρω ότι το έκαναν και θα σας πω, εκτός αν υάρχει κάποιος στο φόρουμ που έκανε πρακτική άσκηση και θέλει να μας διαφωτίσει.



user2

  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 1283
Από αυτά που μου επιτρέπει το παρελθόν μου να γνωρίζω, ναι, υπήρχε αμοιβή, σε επίπεδο βασικού μισθού.


maverick

  • Newbie
  • *
    • Posts: 68
    • Gender:Female
Quote
Θα ήθελα να ρωτήσω κάτι: κατά τη διάρκεια αυτής της άσκησης οι φοιτητές πληρώνονταν; Και αν ναι, ποια ήταν η αμοιβή τους;

Αυτό, όπως καταλαβαίνεις, αφηνόταν στη διακριτική ευχέρεια των εργοδοτών. Δεν ήταν κάτι προκαθορισμένο από τον φορέα της διοργάνωσης της ημερίδας, επομένως δεν μπορώ να σου δώσω συγκεκριμένη απάντηση. Από εμπειρίες συμφοιτητών μου ξέρω ότι μετά την ολοκλήρωση της πρακτικής κάποιοι πήραν ένα ποσό ως μπόνους, αλλά υπήρξαν και περιπτώσεις που δεν πήραν τίποτα. Δεν ξέρω αν υπήρξαν και κάποιοι που πληρώθηκαν κανονικά, σε αναλογία δηλαδή με τη δουλειά που ίσως έκαναν ή σε επίπεδο βασικού μισθού. Επίσης, υπήρξαν ασκούμενοι που δήλωναν ιδιαίτερα ευχαριστημένοι από όσα αποκόμισαν σε επίπεδο γνώσεων, αφού είχαν την πρώτη τους -διαφωτιστική θα έλεγα- εμπειρία όχι μόνο με τις πραγματικές συνθήκες εργασίας, αλλά και με ευρέως διαδεδομένα -όχι στο Ιόνιο- μεταφραστικά εργαλεία τύπου trados. Άλλοι πάλι έφτιαχναν ελληνικό κι έβγαζαν φωτοτυπίες. Συν το γεγονός ότι σε προπτυχιακό επίπεδο και με δεδομένο το χαρακτήρα της πρακτικής άσκησης, η πληρωμή δεν είναι κάτι που το διαπραγματεύεσαι εύκολα -και πότε είναι, άλλωστε;
« Last Edit: 04 Oct, 2006, 12:58:53 by crisa »


user10

  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 1244
    • Gender:Female
Οπωσδήποτε δύσκολο, αλλά καθόλου πληρωμή μου κάνει κάτι σε δωρεάν εργατικά χέρια. Όλοι οι ασκούμενοι στα άλλα επαγγέλματα αμείβονται, έστω και με βασικό μισθό, π.χ. οι γραφίστες, οι δικηγόροι, οι γιατροί, οι νοσηλευτές κτλ. Σε όλα τα ελληνικά πανεπιστήμια υπάρχουν ελλείψεις, τις περισσότερες φορές σοβαρές. Όμως, πχ το ότι το Ιόνιο δε διαθέτει Τράντος δε σημαίνει ότι θα πρέπει να δουλεύει κανείς δωρεάν.
Κατά τα άλλα, η πρακτική άσκηση δεν είναι κακή ιδέα αρκεί να υπάρχουν κάποια όρια που να προστατεύουν το φοιτητή από το ενδεχόμενο εκμετάλλευσης.
« Last Edit: 04 Oct, 2006, 13:46:05 by nickel »


  • Guest
Οπωσδήποτε δύσκολο, αλλά καθόλου πληρωμή μου κάνει κάτι σε δωρεάν εργατικά χέρια. Όλοι οι ασκούμενοι στα άλλα επαγγέλματα αμοίβονται, έστω και με βασικό μισθό, π.χ. οι γραφίστες, οι δικηγόροι, οι γιατροί, οι νοσηλευτές κτλ
Η πρακτική άσκηση δεν είναι κακή ιδέα αρκεί να υπάρχουν κάποια όρια που να προστατεύουν το φοιτητή από το ενδεχόμενο εκμετάλλευσης.

Με βρίσκεις απόλυτα σύμφωνη. Γι'αυτό μίλησα για "έλεγχο" του εργοδότη από το εκπαιδευτικό ίδρυμα. Αυτό συνεπάγεται έλεγχο στην ποιότητα και την ποσότητα της δουλειάς, εργασιακές συνθήκες, ασφαλιστική κάλυψη και λοιπά, και βέβαια στο ποσοστό των ασκουμένων που μπορεί να απασχολήσει η κάθε επιχείρηση για να μην μεταβληθεί σε γαλέρα όπου όλοι τραβάνε κουπί και ένας χτυπάει το ρυθμό.


maverick

  • Newbie
  • *
    • Posts: 68
    • Gender:Female
Δε διαφωνώ καθόλου σε όσα λέτε σχετικά με την πληρωμή του ασκούμενου. Όταν αναφέρθηκα στις θετικές ή αρνητικές εμπειρίες συναδέλφων από την πρακτική τους, το έκανα α) απλώς και μόνο για να τις καταγράψω σε συμπερασματικό επίπεδο και β) για να τονίσω την πρακτική χρησιμότητα μιας τέτοιας κίνησης, ακριβώς λόγω των συγκεκριμένων ελλείψεων σε επίπεδο σπουδών. 
Σε καμια περίπτωση για να δικαιολογήσω τη μη πληρωμή των συναδέλφων. Άλλωστε, πολλοί από αυτούς εργάστηκαν κανονικότατα και, ανεξάρτητα από το τί αποκόμισαν, παρήγαγαν έργο και άρα είχαν το δικαίωμα να πληρωθούν ανάλογα. Όσον αφορά τον έλεγχο από το εκάστοτε πανεπιστημιακό ίδρυμα, δε γνωρίζω αν μπορεί να υπάρξει κάτι τέτοιο. Και αν μπορεί, λογικά θα πρέπει
η πρακτική να είναι θεσμοθετημένη ως αναπόσπαστο μέρος της ολοκλήρωσης των σπουδών (βλ. δικηγόρους) και όχι να γίνεται περιστασιακά, όπως στη συγκεκριμένη περίπτωση.


eirini

  • Sr. Member
  • ****
    • Posts: 766
    • Gender:Female
Καλημέρα σας, μόλις είδα το νήμα και μπαίνω να σας διαφωτίσω, έστω και καθυστερημένα. Είμαι κι εγώ από το Ιόνιο και πρόπερσι το χειμώνα (όταν ήμουν στο 3ο έτος) άρχισα να ψάχνομαι για πρακτική. Βρήκα την κυρία Μπότη, η οποία με παρέπεμψε στον δικτυακό κατάλογο που αναφέρθηκε παραπάνω, μου είπε να διαλέξω γραφείο ή φορέα και μου εξήγησε τι ακριβώς πρέπει να κάνω. Όλα πήγαν καλά εν τέλει, το δοκιμαστικό μου τους κάλυψε και έκανα πρακτική το καλοκαίρι (2005). Να πω εδώ ότι το γραφείο στο οποίο εργάστηκα είναι από τα μεγαλύτερα της Θεσσαλονίκης και μπαίνοντας μέσα διαπίστωσα γιατί: ούτε καφέ έφτιαξα, ούτε φωτοτυπίες έβγαζα και είχα μια αντιμετώπιση απολύτως φιλική και συναδελφική από όλους (ναι, ακριβώς. Δεν πίστευα την τύχη μου.)
Ένα χρόνο μετά εξακολουθώ να πιστεύω ότι η πρακτική είναι από τα πιο σοφά πράγματα που έχω κάνει στην 22χρονη ζωή μου, γιατί έμαθα πολλά πράγματα (και δεν εννοώ το τραντος, αλλά το πώς δουλεύει η αγορά, τι θα πει προθεσμία, υπευθυνότητα και συνεργασία και πολλά άλλα). Και, φυσικά, ΔΕΝ πληρωνόμουν, γιατί έχοντας τελειώσει το τρίτο έτος της σχολής δεν είχα καμία αυταπάτη και δεν έθεσα καν το θέμα. Ωστόσο, εγώ είμαι κάτοικος Θεσσαλονίκης, ως εκ τούτου έμενα στο σπίτι μου, δόξα τω θεώ δεν είχα καμία οικονομική ανάγκη και δεν με πείραζε που πέρασα ένα καλοκαίρι δουλεύοντας αμισθί, γιατί ήξερα πως και πάλι θα βγω κερδισμένη από αυτή την ιστορία. Και, για να είμαστε ειλικρινείς, δεν μπορεί κανείς να απαιτεί από έναν εργοδότη να πληρώνει τον ασκούμενο, εφόσον δεν ξέρει αν στην πορεία θα του βγει καλός ή φιντάνι, αν θα τον διευκολύνει ή θα τον δυσκολεύει ακόμη περισσότερο με απαράδεκτα κείμενα. Όλα αυτά βέβαια δεν αλλάζουν το γεγονός πως εγώ έβγαλα κάμποσες χιλιάδες λέξεις και δεν πληρώθηκα ούτε ευρώ.
Μέχρι να θεσμοθετηθεί με κάποιον τρόπο η πρακτική μέσα από το Πανεπιστήμιο, με το ίδιο το Ιόνιο να μας δίνει κάποια αποζημίωση για τα καθημερινά 8ωρα (όπως δίνουν 1000 ευρώ και στους ασκούμενους του ΤΑΒ, για τους οποίους μάλιστα η πρακτική μετά το 6ο εξάμηνο είναι υποχρεωτική), το ζήτημα για τον φοιτητή είναι απλό : ή πηγαίνεις σε ένα γραφείο γνωρίζοντας πως ουσιαστικά πρόκειται για εκμετάλλευση, εύχεσαι να είσαι τυχερός και να σε αντιμετωπίσουν ως μελλοντικό συνάδελφο και όχι ως γκοφεράκι (γκο φέρε εναν καφέ κλπ), ρίχνεις όσο πιο πολλή δουλειά μπορείς κι έχεις τα μάτια σου ανοχτά σε ό,τι βλέπεις για να μαθαίνεις - και μετά από έναν χρόνο ευγνωμονείς τον ευατό σου, όπως εγώ-, ή σκέφτεσαι πως δεν θέλεις να σε πιάσουν κορόιδο και δεν το κάνεις. Οι πιο πολλοί κάνουν το δεύτερο. Και ιδού γιατί η έξοδος από το Πανεπιστήμιο συμπίπτει με ανώμαλη προσγείωση, απογοήτευση και κρίσεις πανικού.
If you cant appreciate what youve got, youd better get what you can appreciate. - Bernard Shaw


user10

  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 1244
    • Gender:Female
Και, για να είμαστε ειλικρινείς, δεν μπορεί κανείς να απαιτεί από έναν εργοδότη να πληρώνει τον ασκούμενο, εφόσον δεν ξέρει αν στην πορεία θα του βγει καλός ή φιντάνι, αν θα τον διευκολύνει ή θα τον δυσκολεύει ακόμη περισσότερο με απαράδεκτα κείμενα. Όλα αυτά βέβαια δεν αλλάζουν το γεγονός πως εγώ έβγαλα κάμποσες χιλιάδες λέξεις και δεν πληρώθηκα ούτε ευρώ.

Ο εργοδότης, ακόμα και όταν προσλαμβάνει κανονικά κάποιον, δεν ξέρει αν θα του βγει καλός ή κακός. Αν του βγει κακός, τον απολύει ή παύει να συνεργάζεται μαζί του. Και ναι, ο φοιτητής δεν έχει πείρα, επομένως δεν μπορεί να πάρει πολλά χρήματα από το πουθενά. Επίσης, ναι, είναι πολύ καλή κίνηση η πρακτική άσκηση για να μάθεις πέντε πράγματα για την αγορά. Όμως, από τη στιγμή που δουλεύεις και το γραφείο σε κρατάει, ή ακόμα καλύτερα, πουλάει τις μεταφράσεις που κάνεις και κερδίζει χρήματα, πρέπει να σε πληρώσει, έστω και με το βασικό μισθό. Όπως είπα και πιο πάνω, και οι γιατροί, και οι δικηγόροι, και οι γραφίστες, και όλοι οι υπόλοιποι που κάνουν πρακτική άσκηση πληρώνονται, παρόλο που κανείς τους δεν έχει προηγούμενη εργασιακή εμπειρία. Επομένως, κατά τη γνώμη μου, καλό θα ήταν να οργανωθεί καλύτερα αυτή η πρωτοβουλία της πρακτικής, γιατί αλλιώς εμένα μου φαίνεται περισσότερο σαν εκμετάλλευση του φοιτητή.


banned8

  • Jr. Member
  • **
    • Posts: 132
    • Gender:Male
Η εμπειρία της Ειρήνης είναι ό,τι το πιο ρόδινο έχω διαβάσει εδώ και πολύ καιρό για τα τεκταινόμενα στο χώρο. Επειδή πιστεύω ότι θα πρέπει να επικρατήσει ο θεσμός του ασκούμενου μεταφραστή, το θέμα της αμοιβής (σε περίπτωση επίσημης πρόβλεψης) θα πρέπει να διευθετηθεί έτσι ώστε να αποτελεί κίνητρο για το καλό γραφείο να προσλαμβάνει φιντάνια.


user2

  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 1283
Όμως, από τη στιγμή που δουλεύεις και το γραφείο σε κρατάει, ή ακόμα καλύτερα, πουλάει τις μεταφράσεις που κάνεις και κερδίζει χρήματα, πρέπει να σε πληρώσει, έστω και με το βασικό μισθό.
Δεν παίρνω το μέρος κανενός (κι αν πάρω, ξέρετε ποιο θα είναι αυτό:-) αλλά έχω να καταθέσω ότι όταν -στη σοβαρή εταιρεία που ήμουν- είχαμε παιδιά "πρακτικής", τουλάχιστον για τις δύο πρώτες εβδομάδες τους αναθέταμε έργα που είχαν ήδη μεταφραστεί και παραδοθεί στον πελάτη. Έπαιρναν δηλ. αμτφρ αρχεία και μη ενημερωμένη μνήμη και (πίστευαν ότι) δούλευαν κανονικά. Ακολουθούσε κοίταγμα από εμάς, κλπ κλπ. Αυτό ήταν πάγια τακτική, ακόμα κι αν ήταν πολλλλύ φορτωμένη περίοδος. Ελπίζω να μην "πληγωθεί" κανείς, για το καλό όλων γινόταν αυτό :-)


eirini

  • Sr. Member
  • ****
    • Posts: 766
    • Gender:Female
Γιάννη, δε νομίζω να συνέβη αυτό και με εμένα, γιατί ήμουν παρούσα σε πολλές συζητήσεις σχετικά με το ποιος θα αναλάβει τι, και δεν πιστέυω ότι έμπαιναν στον κόπο να παίζουν θέατρο - αλλά ακόμη κι αν έτσι έγινε, δεν θα πληγωθώ καθόλου αν και όταν το ανακαλύψω. Νομίζω πως όλοι συμφωνούμε πάνω κάτω στα εξής: η πρακτική είναι σημαντική εμπειρία, αλλά όταν δρα κανείς μόνος του δεν είναι εύκολο να διεκδικήσει πληρωμή για τη δουλειά που βγάζει. Επομένως είναι ζωτικής σημασίας να θεσμοθετηθεί μέσα από το Πανεπιστήμιο ή και από τις ιδιωτικές σχολές μετάφρασης, έτσι ώστε να είναι μεν καλυμμένοι οι εργοδότες, οι δε ασκούμενοι να μην αισθάνονται υποκείμενα εκμετάλλευσης. Αυτό θα αποτελεί κίνητρο και για τους φοιτητές, οι οποίοι αυτή τη στιγμή αντιμετωπίζουν την πρακτική σαν ένα σπαταλημένο καλοκαίρι.
If you cant appreciate what youve got, youd better get what you can appreciate. - Bernard Shaw


ChristinaVS

  • Jr. Member
  • **
    • Posts: 126
    • Gender:Female
Όπως κι η Ειρήνη έτσι κι εγώ, είδα το νήμα και μπήκα να καταθέσω κι εγώ την εμπειρία μου - λίγο καθυστερημένα. Έκανα κι εγώ την πρακτική μου άσκηση μέσω του Ιονίου (το 2003, στο 2ο έτος) και μόνο θετικά θα μπορούσα να πω. Μάλιστα δεν μπορώ να καταλάβω τον πόλεμο που έγινε στη συγκεκριμένη καθηγήτρια σχετικά με το θέμα της πρακτικής: πάει κάποιος να κάνει κάτι καλό - και απαραίτητο, μπορώ να πω - και πέφτουν ολοι να τον φάνε. Το αποτέλεσμα; Τελειόφοιτοι (αρκετοί, δυστυχώς) που δεν έχουν κάνει άλλη μετάφραση πέραν των 200 - 300 λέξεων (σημ. μέσα σε 3 ώρες!!!!!!) στο κάθε μάθημα στις εξεταστικές. Καλά είναι δυνατόν;; Καλά που υπάρχει και η πτυχιακή (40σελ.!!).

Εγώ εργάστηκα σε ΝΠΔΔ, με ιδιαίτερο καθεστώς, οπότε και δεν τέθηκε θέμα αμοιβής. Βέβαια ήταν και άλλες οι συνθήκες - χαλαράααα. Απ'ο,τι γνωρίζω, όμως, όλοι οι άλλοι φοιτητές που εργάστηκαν σε μεταφραστικά γραφεία, εκείνη τη χρονιά τουλάχιστον, πληρώθηκαν, άλλοι λιγότερο άλλοι περισσότερο. Κερδίσαμε πολλά περισσότερα όμως, και όχι μόνο τράντος (εγω πχ δεν εργάστηκα καθόλου στο τράντος) αλλά είδαμε τις προθεσμίες, μεγαλύτερους όγκους δουλειάς σχετικά με τη σχολή, κοκ..) Συν τοις άλλοις, προσθέσαμε και μια ενδιαφέρουσα παράγραφο στο τμήμα "Εθελοντική εργασία / πρακτική άσκηση" στο βιογραφικό μας, για πολλούς άνοιξαν κάποιες πόρτες, για άλλους - όπως εγώ - όχι, λόγω της ιδιαιτερότητας του ερευν. κέντρου όπου ήμουν, αλλά και πάλι είχα την ευκαιρία να συνεργαστώ μαζί τους ξανά, και δημοσίευσαν και κάποιες μεταφράσεις μου! Αυτές οι εμπειρίες είναι απαραίτητες κατά τη γνώμη μου, πληρώνεσαι δεν πληρώνεσαι. Στο κάτω κάτω στο Ιόνιο η πρακτική άσκηση ΔΕΝ ηταν υποχρεωτική: κανείς δεν υποχρέωνε τους φοιτητες να εργαστούν δωρεάν, πήγαιναν όσοι ήθελαν κι όσοι πίστευαν ότι θα ωφεληθούν. Παρόλα αυτά απ'όσο ξέρω σταμάτησε.. δυστυχώς.

υγ συγνώμη για το αλαμπουρνέζικο κείμενο αλλά είμαι με ένα κεφάλι καζάνι από τη δουλεια! (μόλις σχόλασα)
Enjoy life's tiny pleasures!


 

Search Tools