μικροκόρη -> youngest daughter

Jonathan

  • Full Member
  • ***
    • Posts: 518
Η σημασία αυτού του διστίχου:-

Κουράγιο μικροκόρη μας, πού μας εγίνεις μάνα,
ύμνος και θρήνος της ζωής κι ανάστασης καμπάνα.

Γιατί είναι η Κύπρος 'η μικρηκόρη μας'; Με ποια έννοια μας έφερε παιδί στον κόσμο; Και σημαίνει ο τελευταίος στίχος:-

'Hymn & Lament for (the loss of) life & yet an Easter bell celebrating resurrection from the dead';

Παρεμπ. Μια απορία: είναι ο Μπίλμπεργ23 εκείνος ο (εκπληκτικός) μεταφραστής της Ρωμιοσύνης του Ρίτσου;

Απορίες, απορίες, απορίες;:)
« Last Edit: 26 Aug, 2018, 19:18:04 by spiros »


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 71010
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
our little daughter
« Last Edit: 26 Aug, 2018, 19:01:58 by spiros »



Jonathan

  • Full Member
  • ***
    • Posts: 518
Θεγξ, Γουιγξ. :) Ένα κομματάκι της απορίας μου τακτοποιημένο.


billberg23

  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 6052
    • Gender:Male
  • Words ail me.
Μια απορία: είναι ο Μπίλμπεργ23 εκείνος ο (εκπληκτικός — ελάχιστα!) μεταφραστής της Ρωμιοσύνης του Ρίτσου;
https://smokestack-books.co.uk/book.php?book=88
« Last Edit: 26 Aug, 2018, 19:21:09 by billberg23 »



Jonathan

  • Full Member
  • ***
    • Posts: 518
Εντάξ, λιγάκι εκπληκτικός.:) Πάντως το βιβλίο ήταν η εισαγωγή μου στα έργα του Ρίτσου και μετά διάβασα Επιτάφιο. Ευχ για το λινκ σε smokestack. Ναι και επίσης διάβασα εκεί τις  κολακευτικές κριτικές.....
Τώρα, σε παρακαλώ να 'σαι αντάξιος της φήμης σου και δώστε μου τα σχολεία σου περί του παραπάνω διστίχου. Εναγωνίως τα προσδοκώ.:)
« Last Edit: 26 Aug, 2018, 19:54:05 by Jonathan »


billberg23

  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 6052
    • Gender:Male
  • Words ail me.
Μy scant experience with Ritsos has perhaps prepared me for the surprise he seems to pull at the poem's end.  The puzzling (Cypriot?) imperfect εγίνεις does, perhaps, reflect that the 1974 crisis in our μικρoκόρη, the farthest-flung island of true Hellenes, was actually becoming the "mother" of our freedom from fascist rule (the 1967 usurpation by the Junta), and so the "Easter bell" of our resurrection. So the unexpected but emphatic θρήνος της ζωής (instead of του θανάτου) stands in the middle of that line — which has the tone and rhythm of the final verse of a triumphal hymn — as a monumental Ritsonian paradox:  Cyprus has been a death that gives life, and so courage to that "golden leaf" in the sea.
I still have sharp memories of those fateful summer days of 1974, full of agony and joy inseparably mixed, as in the poem.  Stuck on Santorini with a handful of Classics students, Radio Athens silent of words, playing only the music of Theodorakis (for the first time since 1967).  That's how we knew something had happened, something terrible and joyful at the same time, as in the poem.
« Last Edit: 26 Aug, 2018, 21:48:59 by billberg23 »


Jonathan

  • Full Member
  • ***
    • Posts: 518
Σ' ευχαριστώ για όλες τις προσπάθειες εκ μέρους μου. Μου αρέσουν πολύ τα σχόλια σου για το Ρίτσο γιατί μ' έχουν βοήθησει να μπω στο μυαλό και στην καρδιά του για να αρχίσω να καταλάβω τι έχει μέσα στο κεφάλι του.


 

Search Tools