Author Topic: Τάκης Βαρβιτσιώτης  (Read 126856 times)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67327
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Τάκης Βαρβιτσιώτης, Λείψανα της Ατλαντίδας (3)

[Ενότητα Λείψανα της Ατλαντίδας]

3

Και τι δε θα ’δινε
Το μάτι τούτο
Το παραχωμένο
Για να μπορεί ένα βλέμμα του
Να τρεμοπαίζει
Σ’ ένα καθρέφτη
Έστω θαμπό
Και δακρυσμένο

Από τη συλλογή Τα δώρα των μάγων (1999)
« Last Edit: 19 Jun, 2017, 20:56:02 by wings »


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67327
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Τάκης Βαρβιτσιώτης, Στον αιώνα μας
« Reply #31 on: 21 Oct, 2008, 21:56:45 »
Τάκης Βαρβιτσιώτης, Στον αιώνα μας

Στον αιώνα μας
Ο χρόνος είναι πελιδνός
Μέσα μας κάνει περισσότερο κρύο απ’ έξω
Τα βασανιστήρια είναι του συρμού
Οι πληγές αναθάλλουν
Και τα παιδιά μας παίζουν
Γύρω από ένα κρεματόριο
Ενώ η μέρα πλησιάζει στο θλιβερό της τέλος
Μπορείς να βρίσκεσαι ταυτόχρονα
Στη γη και στην κόλαση

Από τη συλλογή Φαέθων (1992)
« Last Edit: 19 Jun, 2017, 20:56:18 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67327
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Τάκης Βαρβιτσιώτης, Λευκή αθανασία
« Reply #32 on: 08 Nov, 2008, 23:35:09 »
Τάκης Βαρβιτσιώτης, Λευκή αθανασία

Οι λάμπες αποκοιμήθηκαν

Ένα παιδάκι κλεισμένο σ’ ένα κουτί
Θυμάται την τρυφερότητα
Και κλαίει

Ήρθε ο καιρός να κατοικήσουμε
Σε τάφους που έγιναν μαργαριτάρια

Ίσκιε αγνέ
Που αναπάλλεσαι
Μέσα στο χιόνι απ’ τα δάχτυλά μου
Προσφέροντας ένα στόμα χρωματισμένο
Με τη σιωπή

Πυκνή μυστική παρουσία

Δε θέλω πια
Μήτε το αίμα του καθρέφτη σου
Μήτε των γιασεμιών το αίμα

Από τη συλλογή Φύλλα ύπνου (1949)
« Last Edit: 19 Jun, 2017, 20:56:38 by wings »


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67327
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Τάκης Βαρβιτσιώτης, Με τον αστερισμό του Ωρίωνα [Κάθε μου λέξη πια δεν είναι...]

[Ενότητα Με τον αστερισμό του Ωρίωνα]

Κάθε μου λέξη πια δεν είναι
Παρά μια σκιά της ομορφιάς σου
Και στη φωνή σου παραμονεύουν
Πολύ παράξενες συλλαβές
Ήχοι βιολιού που μαγνητίζουν

Κι όταν η κόμη σου μεταμορφώνεται σε μια
Νεροποντή από μαύρους κρίνους
Κι από φθόγγους ερωτικούς
Κανένα φθινόπωρο δεν αναδίνει
Τόσους ατμούς μεθυστικούς

Από τη συλλογή Μικρά ερωτικά εγκώμια (2002)
« Last Edit: 19 Jun, 2017, 20:57:08 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67327
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Τάκης Βαρβιτσιώτης, Χειμώνας
« Reply #34 on: 24 Dec, 2008, 00:48:58 »


Χάρις Αλεξίου, Χειμώνας (δίσκος: Το παιχνίδι της αγάπης (1998))

Τάκης Βαρβιτσιώτης, Χειμώνας

[Ενότητα Οι τέσσερις εποχές (1961)]

Όλοι κοιμούνται μες στα σπίτια τους
Ίχνη από δάκρυα παντού

Πόσο φοβούνται τα παιδιά
Πώς τρέμουν οι καθρέφτες

Τ’ άστρα μαζεύονται στην οροφή
Περήφανη αποξενώνεται το εκμαγείο της η σιωπή

Μέσα στον κήπο τα κλαδιά
Μιαν άσπρη ντύνονται μελωδία

Βαθιά στο δάσος η παιδούλα αποκοιμιέται
Μ’ ένα χρώμα λυπημένης τριανταφυλλιάς

Και μόνη ακούγεται η φωνή του ξυλοκόπου
Και του ανέμου η πένθιμη βοή

Η χλόη ανακαλύπτει πως δεν έχει μνήμη
Ξυπνά η στάχτη ανάμεσα στα πεθαμένα φύλλα

Πηγή: Συγκεντρωτική έκδοση Τάκης Βαρβιτσιώτης | Ποιήματα 1941-2002 (2003)
« Last Edit: 19 Jun, 2017, 20:57:29 by wings »

and33

  • Jr. Member
  • **
  • Posts: 153
Re: Τάκης Βαρβιτσιώτης, Χειμώνας
« Reply #35 on: 25 Dec, 2008, 13:14:41 »
Πιστεύω ότι ο Τάκης Βαρβιτσιώτης είναι ο μεγαλύτερος εν ζωή Έλληνας ποιητής. Και νομίζω η Θεσ/νίκη πρέπει για μια ακόμα φορά να τιμήσει αυτόν το μεγάλο ποιητή. Και επειδή η Πολιτεία δεν έχει τέτοιες ευαισθησίες ας ξεκινήσει απο αυτό το forum μια προσπάθεια να οργανωθεί μια ακόμα εκδήλωση προς τιμή του.
« Last Edit: 25 Dec, 2008, 16:09:53 by wings »


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67327
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Re: Τάκης Βαρβιτσιώτης
« Reply #36 on: 25 Dec, 2008, 17:52:20 »
and33, καλώς ήρθες στο Translatum και χρόνια πολλά!

Για να αποφύγουμε ενδεχόμενες παρανοήσεις, θα πρέπει να διευκρινίσω και να συμπληρώσω στο σχόλιό σου ότι ο Τάκης Βαρβιτσιώτης είναι ο μεγαλύτερος (ηλικιακά και ποιοτικά) εν ζωή λυρικός ποιητής. Εγκυκλοπαιδικά αναφέρω ότι οι κύριοι εκφραστές της καθαρόαιμης λυρικής ποίησης στη Θεσσαλονίκη είναι ο Γιώργος Θέμελης, ο Γιώργος Στογιαννίδης (και οι δύο από τη γενιά τού μεσοπολέμου) και ο Τάκης Βαρβιτσιώτης (από την πρώτη μεταπολεμική γενιά).

Ο Τάκης Βαρβιτσιώτης, λοιπόν, είναι ένας εξαίρετος λυρικός ποιητής και ένας άνθρωπος αφοσιωμένος ολόψυχα στην ποίηση εδώ και περίπου 70 χρόνια, αν σκεφτούμε ότι οι πρώτες δημοσιεύσεις ποιημάτων του έγιναν το 1936 και ότι η πρώτη του συλλογή («Φύλλα ύπνου») εκδόθηκε το 1949. Ως άνθρωπο τον χαρακτηρίζουν η έμφυτη ευγένεια, υψηλό ήθος και βαθύτατη γνώση τόσο της ελληνικής όσο και της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Όλες αυτές οι αρετές διέπουν και το ποιητικό του έργο, όπου ο κατά πολλούς (ειδικούς, λογοτέχνες και αναγνώστες) «παρωχημένος» λυρισμός είναι μεν διάχυτος αλλά εκφράζεται με εγκράτεια, λιτότητα και σεμνότητα, χωρίς να φτάνει ποτέ σε κάποιο «περίεργο» ή υπερβολικό κρεσέντο που θα ξάφνιαζε ή ενδεχομένως θα απωθούσε τον σύγχρονο πιο ρεαλιστή αναγνώστη.

Όσον αφορά τα χρέη τιμής της σύγχρονης Ελλάδας και της σύγχρονης Θεσσαλονίκης, οφείλω να πω ότι δεν πρέπει να αδικούμε κατάφωρα την πολιτεία και τις πολιτιστικές και μη αρχές σε καθετί. Ο Τάκης Βαρβιτσιώτης είναι ίσως ο πλέον βραβευμένος εν ζωή ποιητής από διάφορους κρατικούς και τοπικούς φορείς και το 1998 εκλέχτηκε αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Εκπροσώπησε δε κατ' επανάληψη την Ελλάδα σε διεθνή συνέδρια και συμπόσια για τη λογοτεχνία σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της υφηλίου.

Δεν ξέρω τι νόημα έχουν οι πομπώδεις εκδηλώσεις, οι παράτες και οι φανφάρες για έναν άνθρωπο με την προσφορά του Τάκη Βαρβιτσιώτη. Οι εκδηλώσεις που αναφέρεις και εννοείς συνήθως μικρή απήχηση έχουν στους αναγνώστες, οι οποίοι καν δεν ενημερώνονται έγκαιρα και έγκυρα ώστε να παρευρεθούν, και συνήθως συγκεντρώνουν τους ομοτέχνους τού δημιουργού. Όμως, η τέχνη αφορά όλους μας και δεν μπορεί να μένει μονίμως περιορισμένη σε συντεχνιακές εκδηλώσεις. Οφείλει να περνά στο πλατύ κοινό που έχει πολύ περισσότερα πράγματα να μάθει και να κερδίσει με τον τρόπο αυτό.

Πάμε τώρα στο Translatum. Είμαστε ιδιώτες και όχι φορέας ή οργανισμός. Αυτό σημαίνει ότι δεν διαθέτουμε χώρο ή χώρους για να οργανώνουμε εκδηλώσεις ούτε και τη δύναμη να επηρεάσουμε όσους μπορούν και οφείλουν να τις οργανώνουν. Κι, αν θες, ούτε καν μας ενδιαφέρει να αποκτήσουμε αυτού του είδους τη δύναμη. Η ποίηση είναι υπόθεση πολύ προσωπική. Αφορά τον ποιητή και τον αναγνώστη. Για να ακριβολογούμε αφορά την ψυχή του ποιητή και την επαφή του με τις ψυχές των αναγνωστών του. Η επαφή αυτή επιτυγχάνεται με την ανάγνωση των γραπτών του λογοτέχνη την ώρα που επιλέγει ο αναγνώστης και που κρίνει ότι μπορεί να αφοσιωθεί σ' αυτά κι όχι σε μια τυχαία εκδήλωση όπου αντιμετωπίζει την παρουσία του ως «κοινωνική υποχρέωση» για το θεαθήναι, την επίφαση των πραγμάτων και την έξωθεν καλή μαρτυρία από τους υπόλοιπους παριστάμενους.

Καταλήγω: ο καλύτερος τρόπος να τιμήσουμε τον Τάκη Βαρβιτσιώτη και κάθε άλλο ποιητή της πόλης μας ή της χώρας είναι εγώ ως ανθολόγος να δημοσιεύσω όσο περισσότερα ποιήματα μπορώ ή μου επιτρέπεται βάσει της νομοθεσίας και όλοι μαζί ως αναγνώστες των σχετικών σελίδων του Translatum να σκύψουμε με προσοχή και σεβασμό στο έργο των δημιουργών, να εμβαθύνουμε στα γραπτά τους και τους αφήσουμε να μιλήσουν στην ψυχή και στο μυαλό μας. Κι αφού το καταφέρουμε όλο αυτό, να μιλήσουμε για τους ανθρώπους αυτούς σε φίλους, γνωστούς και συγγενείς σε όλη την υφήλιο ώστε να μπορέσουν να τους γνωρίσουν και να τους αγαπήσουν όσο γίνεται περισσότεροι άνθρωποι. Αυτό θα είναι η μεγάλη νίκη της τέχνης, της ποίησης εν προκειμένω, και τελικά ένα μεγάλο προσωπικό μας επίτευγμα, αφού η τέχνη είναι το φως που διαλύει τα σκοτάδια του καθενός μας.
« Last Edit: 29 Jun, 2009, 22:59:55 by wings »

and33

  • Jr. Member
  • **
  • Posts: 153
Re: Τάκης Βαρβιτσιώτης
« Reply #37 on: 25 Dec, 2008, 22:18:58 »
Χαίρομαι που το σχόλιο μου έγινε η αιτία να εκφράσετε τις απόψεις σας που είναι ξεκάθαρες και συμφωνώ μαζί σας. Θα μου επιτρέψετε κατ' αρχή να σας συγχαρώ για τη δουλειά σας στο διαδίκτυο μια και ασχολούμαι με τη ποίηση  - τα τελευταία χρόνια προμηθέυομαι συνεχώς ποιητικές συλλογές και διαβάζω καθημερινά-  θέλω όμως να πω κάτι ακόμα  για τον Τάκη Βαρβιτσιώτη . Είχα τη τύχη και τη τιμή να μιλήσω μαζί του σε μια από τις εκδηλώσεις και πραγματικά η κουβέντα μαζί του, τα λόγια του, είναι μια μαγευτική, για μένα , εμπειρία.
Γι αυτό και η πρόταση μου για εκδήλωση. Γι αυτή τη μαγεία της άμεσης επαφής.
΄Για το συμπέρασμα σας έχω να προσθέσω ότι για να γνωρίσουν τη τέχνη και εν προκειμένω τη ποίηση περισσότεροι άνθρωποι πρέπει να τους φέρουμε κοντά να ακούσουν και να γνωρίσουν την Ελληνική ποίηση. Η εμπειρία μου τα τελευταία χρόνια έδειξε ότι ποιητικές εκδηλώσεις σε συνδυασμό με κατάλληλη μουσική είχαν πολύ καλό αποτέλεσμα και έφεραν ανθρώπους στη ποίηση. Και τη χρονιά που μας έρχεται θα την επαναλάβουμε με φίλους.
Σας ευχαριστώ που με ακούσατε και σας διαβεβαιώ ότι παρακολουθώ καθημερινά τις αναρτήσεις σας.
« Last Edit: 25 Dec, 2008, 22:40:05 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67327
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Re: Τάκης Βαρβιτσιώτης
« Reply #38 on: 25 Dec, 2008, 22:39:05 »
Ο Τάκης Βαρβιτσιώτης είναι ένας πολύ σεμνός, ευγενικός και προσιτός άνθρωπος. Και ασφαλώς κάθε επαφή μαζί του είναι σπουδαία εμπειρία. Την πρώτη Τρίτη κάθε μήνα, στο μέγαρο Βαρβιτσιώτη (Εγνατίας 108) η «Ποιητική εστία», μη κερδοσκοπικός σύλλογος που ίδρυσε ο Τάκης Βαρβιτσιώτης, έχει λογοτεχνικές εκδηλώσεις. Φέτος και του χρόνου (πρώτο εξάμηνο του 2009) οι εκδηλώσεις είναι αφιερωμένες στον ίδιο τον Τάκη Βαρβιτσιώτη και έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

Όσοι θέλουν να γνωρίσουν τον ποιητή από κοντά, μπορούν να το κάνουν. Ο χώρος είναι πολύ μικρός αλλά ζεστός και φιλόξενος και πάντα «χίλιοι καλοί χωρούνε». :-)

Ευχαριστώ για τα καλά λόγια και για τη διαρκή παρουσία σου στο Translatum. Χαίρομαι πολύ να βλέπω εδώ τους φίλους της ποίησης να γίνονται πιστοί «οπαδοί» της. Το αξίζει αυτό η ποίηση γενικά και η ποίηση της Θεσσαλονίκης ειδικότερα.
« Last Edit: 29 Jun, 2009, 23:02:02 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67327
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Τάκης Βαρβιτσιώτης, Γράφω σ’ ένα κελί

Γράφω σ’ ένα κελί
Χιλιάδες λέξεις
Σαν ένας κατάδικος
Κι ύστερα βγάζω το κεφάλι μου
Έξω από τον φεγγίτη
Διψασμένος για λίγο γαλάζιο

Από τη συλλογή Φαέθων (1992)
« Last Edit: 19 Jun, 2017, 20:57:53 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67327
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Τάκης Βαρβιτσιώτης, Ενωμένα χέρια (14)
« Reply #40 on: 10 Feb, 2009, 02:27:11 »


Μάνος Χατζιδάκις & Νίκος Γκάτσος, Έλα πάρε μου τη λύπη
(τραγούδι: Νάνα Μούσχουρη / δίσκος 45 στροφών του 1958)


Τάκης Βαρβιτσιώτης, Ενωμένα χέρια (14)

Με κοιτάζεις
Ένα ρουμπίνι ανάβει
Στο βυθό της θάλασσας
Ένας άλικος κύκλος
Με περισφίγγει

Μιλάς
Βουίζουν μέλισσες
Σε μια κυψέλη
Μια αιμάτινη σφραγίδα
Αποτυπώνεται στο στήθος μου

Σωπαίνεις
Γεννιούνται περιστέρια
Παγώνουν τα δάκρυα

Χαμογελάς
Λάμπουν ατέλειωτες
Δροσοσταλίδες
Ένα χέρι αόρατο μ’ οδηγεί
Στον προθάλαμο του ονείρου

Από τη συλλογή Ενωμένα χέρια (1980)
« Last Edit: 19 Jun, 2017, 20:58:15 by wings »

and33

  • Jr. Member
  • **
  • Posts: 153
Ένα ερωτικό ποίημα του Τάκη Βαρβιτσιώτη, όπως κι όλη η συλλογή «Ενωμένα χέρια», όπου ο μεγάλος αυτός ποιητής αφήνει τις λέξεις να κυλήσουν μέσα στο όνειρο της αγάπης.
« Last Edit: 10 Feb, 2009, 18:17:06 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67327
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Τάκης Βαρβιτσιώτης, Με τον αστερισμό του Ωρίωνα [Κυριακή πρωί...]

[Από την ενότητα Με τον αστερισμό του Ωρίωνα]

Κυριακή πρωί
Κι ανάμεσα στα χείλη σου
Εξαφανίζεται ο χρόνος

Κυριακή πρωί
Κι ανάμεσα στα δόντια σου
Λάμπει το μήλο της ηδονής

Από τη συλλογή Μικρά ερωτικά εγκώμια (2002)
« Last Edit: 19 Jun, 2017, 20:58:41 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67327
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Τάκης Βαρβιτσιώτης, Επιτάφιος [Θυμούμαι του μόχθου της σποράς την εποχή...]

Θυμούμαι του μόχθου της σποράς την εποχή
Σέρνει το αμαξάκι της η βροχή
Η ομίχλη ανάβει τις λάμπες
Ναυάγια πνιγμένα αστέρια
Μες στις καμπάνες θαμμένοι αποχαιρετισμοί

Μα κάπου ένας άνεμος
Αναδεύει τα φρύγανα

Εκείνοι που χλεύασαν το φως
Χάθηκαν κάτω από τη γη

Εκείνες που έκλαιγαν
Νιώθουνε μέσα τους ν’ αναρριγεί
Το βλέφαρο της χαραυγής

Κάποια ρωγμή ουρανού
Χείλη κρεμασμένα
Που ονειρεύονται ρυάκια

Ανθίζουν κιόλας οι σταυροί

Τα φωτοστέφανα έκρυψαν
Μέσα στο χιόνι τα δάκρυά τους

Και τι θα πείτε για τις λεμονιές
Και τι θα πείτε για τα πορτοκάλια
Όταν φορέσουνε τα γιορτινά τους τα Χριστούγεννα

Μάγοι κι αρνάκια
Θα ξανασμίξουν τα χνώτα τους
Για να ζεστάνουν το άστρο
Πάντα ίδιο
Και πάντα καινούργιο
Που τώρα κείτεται νεκρό

Από τη συλλογή Επιτάφιος (1951)
« Last Edit: 19 Jun, 2017, 20:59:21 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67327
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Τάκης Βαρβιτσιώτης, Λέξεις απλές
« Reply #44 on: 05 May, 2009, 17:27:47 »
Τάκης Βαρβιτσιώτης, Λέξεις απλές

Λέξεις απλές όπως η φτέρη
Λέξεις εβένινες ή συντεφένιες
Λέξεις ταπεινές
Κοπέλες όμορφες
Που υφαίνουν τις αναμνήσεις μας
Λέξεις που λάμπουν
Κονιορτός από άστρα
Αλληλουχία μαγική
Λέξεις μεταμορφωμένες
Σε πανάρχαιη μουσική

Από τη συλλογή Άτριον (2000)
« Last Edit: 31 Jul, 2009, 18:43:57 by wings »