Author Topic: Δήμος Χλωπτσιούδης  (Read 10688 times)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66627
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Δήμος Χλωπτσιούδης
« on: 25 Nov, 2018, 17:03:24 »
Δήμος Χλωπτσιούδης



[Πηγή για τη φωτογραφία: λόγος και τέχνη]

Γεννήθηκε το 1973 στη Θεσσαλονίκη όπου και ζει. Σπούδασε Ιστορία και είναι φιλόλογος και συγγραφέας. Γράφει δοκίμια και κριτικές ποίησης, παρακολουθώντας τις νέες τάσεις στην Τέχνη. Κριτικές και άρθρα του φιλοξενούνται τακτικά σε γνωστούς λογοτεχνικούς και δημοσιογραφικούς ιστοτόπους. Ως σήμερα έχουν κυκλοφορήσει ποιητικές συλλογές του και βιβλία του με πολιτικά και κοινωνικά δοκίμια.

Ποιητικές συλλογές:
«η οργή της πεταλούδας», εκδ. ebook τοβιβλίο, Θεσσαλονίκη, 2013
«κατάστιχα», εκδ. ebook τοβιβλίο, Θεσσαλονίκη, 2014
«ακατάλληλο», εκδ. Μανδραγόρας, Αθήνα, 2016

Ανθολογημένα ποιήματα:


Έγραψαν για τον Δήμο Χλωπτσιούδη:


[ Επιστροφή στο ευρετήριο της ανθολογίας «Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα» ]
« Last Edit: 16 Mar, 2019, 15:57:48 by wings »


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66627
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Δήμος Χλωπτσιούδης, είναι τόσο πλούσια η ζωή μου

Τα άστρα υποχρεώνονται
να ζήσουν αιώνες.
Ζουν μία θλιβερή ζωή,
σε συμπαντική μέτρηση χρόνου,
στη μοναξιά
ενός τρεμουλιασμένου φωτός
περιμένουν τον χρόνο
να τα κάνει κόκκινους νάνους,
να τα σβήσει.

Αντίθετα, η δική μου ζωή
είναι τόσο πλούσια,
τόση κίνηση, τόσα χρώματα,
βλέπω νυχτερίδες τυφλές
να πετούν,
δελφίνια ακροβατούν
στην κορυφή αφρισμένου κύματος,
έντομα στήνουν
το σπιτικό τους στον αέρα, σε μία κλωστούλα…

Βλέπω ανθρώπους
να φιλονικούν,
να σχεδιάζουν
το εφήμερο μέλλον τους,
παιδάκια κλαίνε
που χάλασε το παιχνίδι τους,
γονείς τα μαλώνουν
που δεν τρώνε το φαΐ τους.

Είναι τόσο πλούσια η ζωή μου,
αλίμονο στα αιώνια άστρα
που περιμένουν ακόμα.

Από τη συλλογή η οργή της πεταλούδας (2013)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66627
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Δήμος Χλωπτσιούδης, δικό μου το όνειρο

Με κιάλια φέρνω κοντά το όνειρό μου
(ναι, ονειρεύομαι,
δες κι εσύ το όνειρό μου).
Τη γνώση την αναζητώ, δεν την κατακτώ
Δεν είναι πεδίο μάχης η γνώση,
Είναι αγώνας εξερεύνησης.
Έχουμε ένα νέο αιώνα να ερευνήσουμε.

Ας παίξουμε κι εμείς με τα όνειρά μας.
Τι ονειρεύεσαι; Τι ελπίζεις;
Ας δούμε με άλλο μάτι το δάσος,
Ας νιώσουμε με το χέρι –εκείνο που πονά– το δέντρο.
Κοίτα, ψηλαφίζω τη βροχή των ματιών σου,
Ζήσε τη χαρά του ονείρου μου,
Γίνε κι εσύ μέρος του.
Να, πάρε τα κιάλια μου…

Άσε με να ονειρευτώ
Η γνώση δεν ταμπουρώνεται στο θρανίο
Το όνειρο δε χαλιέται, δεν ξεπουλιέται
Μη βιάζεις τη μέθη μου, μην πονάς την ελπίδα μου
Δικό μου είναι το όνειρο – αν θες έλα, αλλά μη με λυπάσαι

Χαρά δική μου να ζω χωρίς κανιβάλους
Χωρίς να φοβάμαι την οργή, δίχως να τρέμω την αλλαγή

Όνειρο χωρίς αγωνία είναι, τι ενοχλώ;
Ονειρεύομαι γιατί σπλαχνίζομαι
γιατί τώρα πονώ
τώρα συμπονώ
θλίβομαι
λυπάμαι.

Κοίτα δραπετεύω
Τα μεγάλα ονείρατα ζουν στα σύννεφα
Πετώ κι εγώ.

Έλα να παίξουμε. Έλα να ζήσουμε λεύτεροι,
Έλα να δεις πώς πετώ, πώς αγαπώ,
πώς βοηθώ, πώς εργάζομαι.
Μη φυλακίζεις το παιδί μέσα μου.
Σοκολάτες παντού, δώρα στις αγκάλες,
οι εργάτες δουλεύουν –οι άνεργοι χαθήκαν–
ζουν σαν άνθρωποι –έχουν πια λεφτά,
δε τιμωρούνται επειδή παράγουν–
οι «τρομοκράτες» απελευθερώθηκαν, δεν είναι στις φυλακές,
οι μπάτσοι τους αγκαλιάζουν,
οι δημοσιογράφοι έθαψαν τις ειδήσεις
οι πολιτικοί χάθηκαν,
η πολιτική είναι όλων, όχι των ειδικών,
οι μαθητές μαθαίνουν στο σχολείο πώς να μαθαίνουν,
μαθαίνουν να ελπίζουν, να ονειρεύονται – έφυγαν πια
τα βιβλία και οι αυθεντίες,
τα παιδιά φωνάζουν στις αυλές – δεν κρύβονται από το λύκο,
ο λύκος έγινε καλός,
σα παιδί παίζω κι εγώ – δε φοβάμαι το μέλλον μου,
το ζω έστω και σε όνειρο.

Μη ρωτάς τι πιστεύω. Μη με σταματάς.
Η βία φέρνει κι άλλη βία.
Η πολιτική τους γεννά οργή και μίσος.
Οι πολιτευτές εξαγοράζουν τα δικαιώματά μας.
Το Κοινοβούλιο παζαρεύει το μέλλον μας.
Με αυταπάτη συμμετοχής φυλακίζουν όνειρα κι ελπίδες.
Ποίημα είν’ η ζωή, μα την κάναν εφιάλτη.
Έλα να σε κεράσω λίγο απ’ το δικό μου όνειρό,
κοίτα ζω ελεύθερος…

Να, πάρε τα κιάλια μου, ίσως δεις κι εσύ λίγο
από το όνειρό μου.
Ζω ελεύθερος επειδή ονειρεύομαι…

Από τη συλλογή η οργή της πεταλούδας (2013)


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66627
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Δήμος Χλωπτσιούδης, Γυάλινα τέρατα
« Reply #3 on: 25 Nov, 2018, 17:32:08 »
Δήμος Χλωπτσιούδης, γυάλινα τέρατα

Γυάλινα τέρατα ήρθαν στο σπίτι
τους άνοιξα την πόρτα,
με γέλασαν με τα ωραία τους κοστούμια, δε λέω,
με τα ωραία τους χαμόγελα.
Τους πίστεψα, είναι αλήθεια,
γιατί καλλιεργούσαν ρόδα και τα μοίραζαν απλόχερα.
Στον καθρέφτη του μπάνιου, άλλωστε,
κάθε μέρα έβλεπα την αλήθεια
και τώρα τα τέρατα άρχισαν να την κηρύττουν.
Κι εγώ τους άνοιξα…
Δε μου άρεσαν όσα έλεγαν, αλλά αφού άνοιξα
τη γυάλινη πόρτα τους άκουσα.
Δεν μπορεί κάπου εδράζεται η σιγουριά τους, σκέφτηκα,
δε γίνεται να ψεύδονται έτσι άθυρμα,
λένε την αλήθεια, σίγουρα.
Μπήκαν κι έκατσαν, τους φίλεψα
κι ας είχα φυλάξει λίγη αισιοδοξία για ώρα ανάγκης.
Πρόσφερα ελπίδα από το ψυγείο,
ζέστανα προσδοκία και τη σέρβιρα.

Το συρματόπλεγμα γύρω από την τηλεόραση δε με προστάτεψε…

Από τη συλλογή η οργή της πεταλούδας (2013)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66627
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Δήμος Χλωπτσιούδης, Στο φανάρι
« Reply #4 on: 25 Nov, 2018, 17:35:54 »
Δήμος Χλωπτσιούδης, στο φανάρι

Δρόμοι γεμάτοι φασαρία,
αυτοκίνητα για το πράσινο φως
στοιβαγμένα στη σειρά
μαρσάρουν ανυπόμονα
ένα σκυλάδικο σχίζει τον θόρυβο των εξατμίσεων
(το μικρό κομπλεξικό αυτοκίνητο με τη μεγάλη εξάτμιση
θέλει να κάνει αισθητή την παρουσία
και την ηλικία του οδηγού του,
αδημονεί να ξεκινήσει)
η γειτόνισσα περπατά νωχελικά με τα ψώνια στον δρόμο.

Παλιά θα έκανε πιο αργά, θα είχε γεμάτη την τσάντα,
μα η άδεια τσάντα είναι πιο βαριά
βαραίνει από μελαγχολία,
σκοτεινιάζει το πρόσωπο
δεν ακούει το σκυλάδικο, δεν ακούει ούτε τον οδηγό
ωρύεται και βρίζει εγκλωβισμένος στη σειρά των φαναριών
Προχωρά βαριά κι αδιάφορα,
σκυμμένη μπάμπω,
σαν σε συνοδεία κηδείας
με μουσική υπόκρουση σκυλάδικο.

Άδειο το αργό περπάτημα
άδειος κι ο δρόμος
σα να σταμάτησε ο κόσμος με το κόκκινο φως,
τσιμέντο η τσάντα,
αργό, βαρύ, το βήμα,
έντονες οι διαμαρτυρίες των οδηγών,
ενοχλητικές καλύπτουν το σκυλάδικο…

Από τη συλλογή η οργή της πεταλούδας (2013)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66627
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Δήμος Χλωπτσιούδης, ληξιπρόθεσμη ανοχή

Ξυπόλητος διασχίζω το δάσος,
αγκάθια υποσχέσεων τρυπούν
την υπόσταση,
παγωμένος αρρωσταίνω,
ζαλίζομαι στα απανωτά χτυπήματα
ενός σκαρπέλου υποδούλωσης,
κουρέλια κρέμονται
ματωμένα από θραύσματα υποτέλειας
μιας ζωής σμιλευμένης στον βράχο της υποταγής.
Σφυρηλατώ με σθένος τις αντοχές μου
στο αμόνι της μοίρας,
Αιχμάλωτη αντοχή
σε άτρωτες διαθέσεις πολιτικών.
Σε άλικο χαλί στη λεωφόρο της απάθειας
περιφέροντας τη γύμνια μου,
πλαστικά άνθη στο πέρασμά μου
οι διακηρύξεις,
φυλλώματα φθινοπωρινά
κίτρινα, τσαλαπατημένα και ξερά
η πίστη μου.

Μια κλωστή συγκρατεί ακόμα το κουράγιο,
οριακή η ατολμία μου,
ληξιπρόθεσμη πια και η ανοχή…

Από τη συλλογή η οργή της πεταλούδας (2013)


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66627
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Δήμος Χλωπτσιούδης, ψάρεμα στην αρένα του παραλόγου

Παίρνω το καλάμι μου και βγαίνω
στην απάνθρωπη θάλασσα που με κυκλώνει,
από έναν εξώστη πετάω πετονιά την αύρα σου να πιάσω,
την αυταπάτη που σε περικλείει σε όαση θεατρική,
από ένα μπαλκόνι απλώνω δίχτυα
– πόσο κοντά είναι ο γείτονας,
απλώνω το χέρι και φτάνω το σπίτι του,
πώς να τον λένε άραγε;
Αθόρυβα ψαρεύω τους ήχους μιας πόλης σε κατάθλιψη
κόρνες, ρόδες, αγχωτικές ιαχές
– πού χαθήκαν οι παιδικές φωνές;
γιατί αδειάσαν τα πάρκα;
Η ψαριά και πάλι είναι μικρή,
η αισιοδοξία αργοπεθαίνει έξω από το νερό
– πώς φυλάκισαν τόσες ελπίδες;
πόσα όνειρα έριξαν βορά στα πεινασμένα σκυλιά;
πόσα κομματιάζουν κάθε μέρα;
Ανεκπλήρωτος πόθος και το σημερινό ψάρεμα
πάλι δε θα φάμε, ξανά στην ουρά της ξευτίλας
– πώς να σκοτώσεις αξιοπρέπεια κι αυτοεκτίμηση,
πρώτα μας προσφέρουν πείνα
και μετά στήνουν σε συσσίτια δανεική οργή,
μία ΜΚΟ συστήσαν που την ονομάσαν Κράτος.
Ψαρεύω στιχάκια με μια ασύρματη απόχη,
άδεια τη βγάνω χωρίς μία οξεία οργής,
δίχως νότα ανατροπής
– πού χαθήκαν οι ποιητές;
κάποτε έτρεχαν να γράψουν διθυράμβους
για νίκες ολυμπιακές, για φιέστες,
μα τώρα κρυφτήκαν, δεν έχει άλλες επιχορηγήσεις
τόσος ήταν ο οίστρος κι η έμπνευσή τους.
Πτώχευσαν κι οι ιδέες μας, χρεοκόπησαν οι αξίες τους.
Από τον εξώστη μου
στο φαλιρισμένο θέατρο που με κυκλώνει
απλώνω δίχτυα
αναζητώντας κλεμμένη οργή και περηφάνια.

Ίσως τελικά σταματήσω το ψάρεμα,
θ’ αρχίσω πόλεμο.
Εχθρούς βρίσκεις εύκολα,
τόσοι μας κυκλώνουν μέσα κι έξω από το θέατρο,
ας είμαι και ένας… Αρκετό αίμα μού έχυσαν,
καιρός να δω το δικό τους στο ακονισμένο μου τσεκούρι.

Από τη συλλογή η οργή της πεταλούδας (2013)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66627
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Δήμος Χλωπτσιούδης, Ο καθρέφτης
« Reply #7 on: 25 Nov, 2018, 18:06:28 »
Δήμος Χλωπτσιούδης, ο καθρέφτης

Θολό το τζάμι
κι η αντανάκλαση θαμπή
ραγισμένο το γυαλί
κι η όραση μουδιασμένη
σαν τη φωνή σου.
Δεν τολμάς ακόμα να μιλήσεις
περιμένεις τα αποτέλεσμα,
δε φοβάσαι,
ξέρεις το αποτέλεσμα
πάντα ίδιο, πάντα θολερό.

Γυαλί είναι,
καθρέφτης ραγισμένος η δημοκρατία,
την κοινωνία της φανερώνει,
τους φόβους, τις αγωνίες.
Το αποτέλεσμα πάντα ίδιο
κι εσύ ποτέ νικητής.

Ας αλλάξουμε καθρέφτη,
ίσως ένας νέος απεικονίσει
τις ελπίδες μας.

Από τη συλλογή η οργή της πεταλούδας (2013)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66627
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Δήμος Χλωπτσιούδης, Αστικοί τοίχοι
« Reply #8 on: 25 Nov, 2018, 18:09:40 »
Δήμος Χλωπτσιούδης, αστικοί τοίχοι

Πελώριοι τοίχοι, ανυπέρβλητοι
στο μάτι ορθώνονται μέτρα πολλά
κόβοντας τον αέρα και σχίζοντας τη γη
ξεπροβάλλουν σα βουνά κατακόρυφα
φράχτες για θεριά
κλειδώνονται οι πόρτες για προστασία,
ασφαλίζονται τα παράθυρα του ορόφου
μπρος στον φόβο του θεριού.

Μπαλκόνια έρημα,
περιφραγμένα σύνορα με το κενό
–που τόσοι αποφάσισαν να περάσουν–
σιδερένια όρια στη ζωή
που φυλακίζουν σε τοίχους τσιμεντένιους.

Κλειστή πόλη, μοναχικές φωνές
ακούν τη φωνή τους να αντηχεί σε άψυχα τούβλα
ποδοπατούν τη ζωή τους μέσα σε τσιμέντα.
Ο γείτονας φαντάζει τόσο μακριά,
το χέρι δεν τον αγγίζει,
ο ήχος δε φτάνει κι ας τον ακούει.

Κωφούς και τυφλούς μας έκανε η πόλη τούτη,
φοβισμένοι τα θεριά μην ανταμώσουμε,
μόνοι στήνουμε τείχη προστασίας
κλεισμένοι σε τοίχους ψυχρούς,
και περιμένουμε να έρθει η ώρα μας
η μουσική συνοδεία μιας μπάντας πένθιμης
ακούγεται σαν περνά από κάτω 
και θυμίζει τη ζωή.

Από τη συλλογή η οργή της πεταλούδας (2013)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66627
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Δήμος Χλωπτσιούδης, Ο Φήμιος
« Reply #9 on: 25 Nov, 2018, 18:12:39 »
Δήμος Χλωπτσιούδης, ο Φήμιος

Τη μελωδική φωνή
άκουσα
σαν πλησίασα
το αρχοντικό σπίτι.
Μάχες τραγουδούσε
φιλοξενούμενος
σαν όλους τους ποιητές,
δεν ήθελε όμως
να τραγουδήσει
για κατάχρηση φιλοξενίας
μη χαλάσει
το κέφι των μνηστήρων,
προτίμησε παλιά
ανώδυνα τραγούδια.

Οι καλλιτέχνες
έχει χρόνια
που σιώπησαν
μπροστά στα βάσανα
των σύγχρονών τους,
προτιμούν
το ανώδυνο άσμα
και τη σιωπή.

Από τη συλλογή η οργή της πεταλούδας (2013)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66627
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Δήμος Χλωπτσιούδης, η επιστροφή της Ιφιγένειας

Αντάμωσα στο δρόμο
την Ιφιγένεια,
μόλις ερχόταν
από το θυσιαστήριο.
Τελικά ο Κάλχας
δέχτηκε το δωράκι
και την ελευθέρωσε,
ο Κάλχας πάντα
δέχεται δώρα,
ξέρει να σιωπά
μπροστά στις φωνές
των θεών,
εύκολα αλλάζει
τη βούληση των θεών.
Στον πόλεμο πάντα πρώτος
στα λόγια
και στα λάφυρα.
Ειδικά στα λάφυρα
πριν ακόμα
αρχίσουν οι μάχες
πάντα χαίρεται
με τις ιαχές
γιατί απλά
ερμηνεύει τη φωνή των θεών.

Από τη συλλογή η οργή της πεταλούδας (2013)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66627
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Δήμος Χλωπτσιούδης, σύγχρονος Θησέας

Παγιδευμένος στον χωροχρόνο
κλειδωμένος σε μία διάσταση παραμυθιού,
χωρίς μίτο με την απειλητική μορφή του Μινώταυρου
αναζητώ έξοδο από τον λαβύρινθο των ελπίδων
μέσα από το σκοτεινό μονοπάτι των αναμνήσεων.

Είναι ωραίο το γυάλινο αφιόνι του παραμυθιού,
παραισθησιογόνο που ναρκώνει τη συνείδηση,
γεννά ελπίδες στον εξαπατημένο ήρωα.
Ο Μινώταυρος κρύβεται στο γυαλί,
η Αριάδνη έκρυψε το μίτο σε κάλπη κάλπικη
και οι ήρωες προσπαθούν 
να βρουν τη φεγγαροντυμένη κορασιά
την Έξοδό τους σχεδιάζοντας.
Αυτοκτονία είναι η εκούσια σκλαβιά
στην ελπίδα της ηρωικής επιστροφής
με τα ξεχασμένα μαύρα πανιά.

Φρεσκοακονισμένο το μαχαίρι γλιστρά στο χέρι,
ατέλειωτη η ομορφιά της κόκκινης γραμμής
μετάβαση σε μία νέα χώρα ονείρου…

Από τη συλλογή η οργή της πεταλούδας (2013)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66627
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Δήμος Χλωπτσιούδης, στα σκοτάδια του Άδη

Τιμημένος ο ήρως
έφυγε ως σκιά
αντάμωσε
τον σκοτεινό θεό
και συστήθηκε
ως ο μέγας
θυσιαστής του Άρη.
Ο Άδης αδιάφορος
με μειδίαμα του θύμισε
ότι στα σκοτάδια του
μόνο σκιές υπάρχουν.
Τιμημένος ο ήρως
ήρθε στο γυαλί,
συστήθηκε ως ο μέγας
θυσιαστής του κέρδους.
Μα δε βρέθηκε
κανείς να του θυμίσει
ότι στα σκοτάδια της πείνας
ακόμα και η φτώχεια κρύβεται.

Κανείς δε φώναξε
ότι στα σκοτάδια της θηλιάς
που έφτιαξαν
(do it yourself)
οι θνητοί οι νόμοι
χάνουν τη σημασία τους.
Οι σκιές είναι
στον Κάτω Κόσμο,
αλλά οι θνητοί πεινούν,
οι θνητοί πονούν,
οι θνητοί ματώνουν.

Από τη συλλογή η οργή της πεταλούδας (2013)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66627
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Δήμος Χλωπτσιούδης, ο ποιητής κι ο Θερσίτης

Διαφωνούσαν οι αρχηγοί
πώς να χύσουν αίμα.
Μα ο Θερσίτης
τόλμησε να σηκώσει
τη φωνή του,
έβρισε τον αρχηγό,
(πέταξε γιαούρτι, μούντζωσε, φώναξε),
κάλεσε σε ανταρσία,
να μη χυθεί
αίμα στρατιωτών στον πόλεμο
για τη μοιχαλίδα.

Ο Όμηρος ενοχλήθηκε,
(σα λακές περισπούδαστος
δημοσιολόγος ακριβοπληρωμένος
εκφραστής αριστοκρατών και βασιλέων)
τον λοιδόρησε,
τον εποίησε παρασιτικό, δειλό
που βρίζει και φιλονικά,
αυθάδη
που δεν υπακούει
στις αποφάσεις εκείνων
που ξέρουν καλύτερα.

Ο ένας ήρωας τον χαστούκισε
(με πανοπλία, κλομπ και ασπίδα πλαστική)
ο άλλος τον κέντρισε
με λόγχη (και φόρους)
γιατί άλλαξε
τον ρου του αμαζόνειου φόνου.

Ο ποιητής και οι βασιλείς
δε συμπαθούν 
τους Θερσίτες,
μόνο τους Εύμαιους
που συμμετέχουν σε φονικά
και υπακούν
με λαχτάρα
στην επιστροφή
του κυρίου τους.

Από τη συλλογή η οργή της πεταλούδας (2013)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66627
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Δήμος Χλωπτσιούδης: Αχ, Ισμήνη
« Reply #14 on: 25 Nov, 2018, 18:37:02 »
Δήμος Χλωπτσιούδης: αχ, Ισμήνη

Μόνη έμεινες,
χάθηκαν οι αδελφοί σου,
σ’ εγκατέλειψε κι η Αντιγόνη,
αυθόρμητη πάντα
λάτρευε τ’ αδέλφια της
κι ήθελε να ενώσει όσους αγαπά,
μα τελικά χώρισε κι από σε.

Τα μάρμαρα μεταφράζεις,
τις επιτύμβιες στήλες κλάματα ποτίζεις,
τους ήχους δακρύων κωδικοποιείς,
σημάδια επιβεβαίωσης αναζητάς,
μαρτυρίες για τον χαμένο ηρωισμό
ενός δισταγμού στην άρνηση.
Ευλαβής και φιλάδελφος
μάρτυρας σε αυτοχειρίες
ανθρώπων που ντράπηκαν
για τις αποκαλύψεις και τις αδυναμίες τους,
ήσουν μπροστά όταν αυτοτυφλώνονταν
ένας ολόκληρος λαός.

Παρεξηγημένη και διωγμένη
χωρίς καν ποίημα
φρόνιμη και διστακτική έμεινες,
όταν οι καιροί απαιτούσαν
αντίδραση και συμμαχίες,
όταν έπρεπε στον τύραννο
με θάρρος να μιλήσεις.

Οι τραγωδίες είναι για ήρωες.
Όταν πια δεν μένουν άλλοι,
οι Τυδείς εύκολα φτάνουν
και σ’ εσέ μόνη σα στέκεις,
ο Περικλύμενος λαός
σε εγκατέλειψε στους ναούς
που ζητάς προστασία.

Από τη συλλογή η οργή της πεταλούδας (2013)