Αφροδίτη Νότη

wings · 14 · 7693

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 70812
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΝΟΤΗ (1958-2006)

Η Αφροδίτη Νότη γεννήθηκε στις 9 Νοέμβρη 1958 στο Αμπελοχώρι Ιωαννίνων. Σπούδασε στη Νομική σχολή Αθηνών, στο τμήμα Δημόσιας Διοίκησης. Μετά, συνέχισε με σπουδές στο τμήμα Φιλοσοφίας-Παιδαγωγικής-Ψυχολογίας (Φ.Π.Ψ.) Ιωαννίνων. Για σύντομο χρονικό διάστημα υπήρξε ωρομίσθια εκπαιδευτικός στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Εργαζόταν στην Περιφέρεια Ιωαννίνων. Παντρεύτηκε τον Θωμά Παύλου και απέκτησαν δυο παιδιά, τον Κώστα και το Νίκο. Έχασε τη μάχη με τη ζωή την 1η Σεπτεμβρίου του 2006, σε ηλικία μόλις 48 ετών.

Τα ποιήματά της (από το 1979) δεν εκδόθηκαν ποτέ ως συλλογή. Το 2008 ο Κώστας Βλάχος, εκδότης του γιαννιώτικου λογοτεχνικού περιοδικού «Φηγός», δημοσίευσε τα περισσότερα γραπτά της στον 26ο τόμο του Ηπειρωτικού Ημερολογίου που αφορούσε το 2007.

Ποιήματα δημοσιευμένα στο Translatum:



[Επιστροφή στο ευρετήριο ελληνικής ποίησης]
« Last Edit: 25 Feb, 2011, 14:21:09 by wings »


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 70812
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
Παραθέτω άρθρο του Φιλήμονα Καραμήτρου στην εφημερίδα Ηπειρωτικός αγών (29 Αυγούστου 2008) που αφορά την έκδοση του Ηπειρωτικού Ημερολογίου για το 2007 όπου περιλαμβάνονται τα ποιήματα της Αφροδίτης Νότη:



Υ.Γ.: Ευχαριστώ από καρδιάς τη Γιάννα Νότη, αδελφή της ποιήτριας, που μου εμπιστεύτηκε όλα τα γραπτά και μου έδωσε την άδεια να τα δημοσιεύσω.





wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 70812
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou


Διονύσης Σαββόπουλος, Μη μιλάς άλλο γι' αγάπη (δίσκος 45 στροφών του 1964)

Αφροδίτη Νότη, Άτιτλο (Την άνοιξη με τύφλωσε...)

Την άνοιξη με τύφλωσε
μια ακτίνα ήλιου.
Φως… υπέροχη ζεστασιά.
Γλυκιά όμορφη γαλήνη.
Παιγνίδια του ήλιου
στα βλέφαρα.
Κόκκινο, πράσινο,
χρυσαφένιο…
Γελά ο ήλιος.
Ο κόσμος δικός μας.

[21 Μαρτίου 1979]

Δημοσιευμένο στο Ηπειρωτικό Ημερολόγιο για το 2007 (26ος τόμος)
« Last Edit: 04 Aug, 2010, 16:55:09 by wings »


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 70812
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou


Στέφανος Κορκολής & Εύη Δρούτσα, Επίλογος (δίσκος: Ξέσπασα (1996))

Αφροδίτη Νότη, Οι μέρες περνούν

Το βλέπω
στη σκόνη των επίπλων.
Στο καλάθι των σκουπιδιών.
Στα θλιμμένα αποτσίγαρα.
Στο βάζο τα λουλούδια
είναι γονατισμένα.
Οι μέρες… περνούν.
Τα σπουργίτια έκαμαν κατοχή
στη φωλιά των χελιδονιών.
Η κούραση και η βροχή.
Η περισυλλογή των δαχτύλων
μετράει το βάθος των ρωγμών
στο πρόσωπο.

[1981]

Δημοσιευμένο στο Ηπειρωτικό Ημερολόγιο για το 2007 (26ος τόμος)
« Last Edit: 04 Aug, 2010, 16:55:25 by wings »



wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 70812
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou


Θοδωρής Οικονόμου & Παρασκευάς Καρασούλος, Ένας χάρτινος ήλιος
(τραγούδι: Μάριος Φραγκούλης / δίσκος: Ο κήπος των ευχών (2005))

Αφροδίτη Νότη, Παιδικά όνειρα

Θα ρίξω γάντζο με σχοινί
να κατεβάσω το φεγγάρι
στην αυλή μου
θα το κόψω φέτες
σαν το καρπούζι
και θα το μοιράσω
στη γειτονιά.
Φεγγαροφέτες.

Ο ήλιος κοιμάται
στο νταμάρι στο βουνό.
Θα τον τσακώσω
στον ύπνο
και θα γεμίσω
τη χούφτα μου
ηλιόσκονη.
Για να φωτίζω το
δρόμο μου τη νύχτα.

[1982]

Δημοσιευμένο στο Ηπειρωτικό Ημερολόγιο για το 2007 (26ος τόμος)
« Last Edit: 04 Aug, 2010, 16:55:39 by wings »


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 70812
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou


Λαυρέντης Μαχαιρίτσας & Μιχάλης Μαρματάκης, Σκόνη
(τραγούδι: Γιώργος Νταλάρας / δίσκος: Η αμαρτωλή Μαρία (1984))

Αφροδίτη Νότη, Παιδικό

Σήκωσες το χέρι
να πιάσεις το φεγγάρι.
Ήθελες το φεγγάρι
στα χέρια.
Ήταν η μεγάλη ασημένια
μπάλα.
Δεν την έφτασες
και κλαις.
Κι η ασημένια μπάλα
κύλησε αργά και
έπαιξε με τις
καφέ μπάλες
των ματιών σου.

[1982]

Δημοσιευμένο στο Ηπειρωτικό Ημερολόγιο για το 2007 (26ος τόμος)
« Last Edit: 04 Aug, 2010, 16:55:54 by wings »


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 70812
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou


Χάρις Αλεξίου, Ψυχές και σώματα (δίσκος: Οδός Νεφέλης 88 (1995))

Αφροδίτη Νότη, Άτιτλο (Αυτό που ξεχειλίζει την ύπαρξή μου...)

Στον Κώστα

Αυτό που ξεχειλίζει την ύπαρξή μου
θα ’ταν βάρβαρο στην απολυτότητά του
να του δώσω ένα όνομα.
Είναι σαν μια ψυχή που δονείται
για να εκτοξευτεί
και να ορμήσει
προς την ελευθερία.

[15 Απρίλη 1982]

Δημοσιευμένο στο Ηπειρωτικό Ημερολόγιο για το 2007 (26ος τόμος)
« Last Edit: 04 Aug, 2010, 16:56:11 by wings »


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 70812
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou


Νότης Μαυρουδής & Τάσος Σαμαρτζής, Ίσως φταίνε τα φεγγάρια
(τραγούδι: Ελένη Βιτάλη / δίσκος: Ίσως φταίνε τα φεγγάρια (1990))

Αφροδίτη Νότη, Η ρήξη

Φεγγάρια που 'γιναν κομμάτια
σε υγρή νύχτα
σε σιωπή θωρακισμένη
από φως.   
Ήξερες των φόβων σου
μόνο τα σχοινιά
κι η αθωότητά σου
έγινε στο θρήνο ενοχή.

[1983]

Δημοσιευμένο στο Ηπειρωτικό Ημερολόγιο για το 2007 (26ος τόμος)
« Last Edit: 04 Aug, 2010, 16:56:26 by wings »


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 70812
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou


Γιώργος Σεφέρης & Γιάννης Μαρκόπουλος, Ο Στρατής θαλασσινός ανάμεσα στους αγάπανθους (Άσκηση τροπαρίου)
(τραγούδι: Νίκος Ξυλούρης / δίσκος: Ο Στρατής θαλασσινός ανάμεσα στους αγάπανθους (1973))

Αφροδίτη Νότη, Η πτώση

Λίγο λίγο
σιγά σιγά
αδειάσαμε.
Υποχώρησε το φράγμα των ματιών
και τα φυτά των βυθών μας
στεγνώνουν στις πέτρες.
Οι βάρκες
που μελετούσαν
τις μορφές των ειδώλων
αφουγκράζονται
την οδύνη της λάσπης.
Πάγωσε στους πόρους
η στάχτη της συνοχής
βάρυνε τα ματόκλαδα
η βαρύτητα των θορύβων
μαζεύεται στο κεφάλι
η τανάλια των αριθμών.
Τα νεύρα
ζυγιάζουν
την αντοχή των κλειδώσεων.
Η σιωπή
που καταγράφει
σε λίγο
θα μας τρελάνει
με τις απέραντες εκρήξεις
των θορύβων της.

[1983]

Δημοσιευμένο στο Ηπειρωτικό Ημερολόγιο για το 2007 (26ος τόμος)
« Last Edit: 04 Aug, 2010, 16:56:44 by wings »


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 70812
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou


Νίκος Ζούδιαρης, Μια στο Θεό μια στο βυθό
(τραγούδι: Τάνια Τσανακλίδου / δίσκος: Αφήλιο (1998))

Αφροδίτη Νότη, Η αντάρα ανεβαίνει

Η αντάρα ανεβαίνει απ’ το ποτάμι.
Ανοίγει τα δάχτυλα απαλά
στη διαφάνεια μετά τη βροχή
και ανεβαίνει.
Μέσα από τους επαναστατημένους πόρους της
περνούν οι πέτρες, τα φυλλώματα, οι γέφυρες.
Οι λυμένες διακλαδώσεις του κορμιού της
ανεβαίνουν.
Είναι η ειρηνική έκρηξη
στο μεταίχμιο του εφικτού
που ανοίγει τα περιγράμματα των εικόνων
και ελευθερώνει τις λέξεις
σε μια κίνηση ανόδου
που δε γνωρίζει τη θεατρική πύκνωση
του ποτέ και του τέλους.
Αγγίζει τους γκρεμούς
τις πέτρες που γνωρίζουν τους θανάτους.
Με νοτισμένη ανάσα ανεβαίνει.
όταν χάνεται αφήνει πίσω
όλα τα χρώματα στον ουρανό.

[Καλοκαίρι 1984]

Δημοσιευμένο στο Ηπειρωτικό Ημερολόγιο για το 2007 (26ος τόμος)


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 70812
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
Αφροδίτη Νότη, Νοσοκομεία

Το κορμί έτρεχε στους διαδρόμους
με σιδερένιες ρόδες.
Με μεταλλικούς κραδασμούς χάθηκε
στο άσπρο του ιλίγγου.
Πίσω από πόρτες θωρακισμένες
με σιωπή του βάθους
που χύνεται το μέταλλο
λαμπαδιασμένο και πετρώνει.
Εδώ τα νερά
δε θα κουνηθούν ποτέ.
Στις ρωγμές του προσώπου
η αθωότητα γίνεται ενοχή.
Η μέρα γέρνει
το κεφάλι ήσυχα
στη λαιμητόμο.
Και νυχτώνει.

[1984]

Δημοσιευμένο στο Ηπειρωτικό Ημερολόγιο για το 2007 (26ος τόμος)


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 70812
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou


Γιώργος Χατζηνάσιος & Ντίνος Δημόπουλος: Ήλιε, μην κοιτάς
(τραγούδι: Δήμητρα Γαλάνη / δίσκος: Διαδρομή (1973))
[Πηγή: Κώστας Παπαδόπουλος: το τρίχορδο της ψυχής μας]

Αφροδίτη Νότη, Τα όρια

Ι.
Οι πληγές της μέρας
που κυκλώθηκε από το πρωί
η κατάθεση κάποιου υστερήματος
τις μουσκεμένες μέρες
με μια τυφλή ομίχλη καθηλωμένη
να ουρλιάζει στη γυμνή δεντροστοιχία
του χειμώνα μας.
Η θλίψη είναι η θλίψη
των τροπικών φυτών
στους διαδρόμους δημόσιας υπηρεσίας.
Σ’ όλο το χώρο
οι εμπλοκές και οι ασυνέχειες
των καλωδίων
με τις ελεγχόμενες εκρήξεις.
Οι διακλαδώσεις των ματιών
είναι ναρκοθετημένες.
Τα μάτια δεν κοιτάζουν για να δουν.

ΙΙ.
Φτάσαμε εδώ!
Κάτω στους πυθμένες
η λάσπη σπάει
και χαρακώνεται.
Η μνήμη ελλοχεύει
στους ενεργούς κρατήρες
αιχμηρό εργαλείο
σε σκοτεινά περιγράματα.
Μένουμε εδώ.
Χρόνια και χρόνια
σ’ αυτές τις απονεκρωμένες
παρυφές.
Καθηλωμένος θρήνος
της νεότητας
που δεν άγγιξε
να ονειρευτεί εκείνα…
και έχασε λίγο λίγο
σιγά σιγά
-σαν άμμο στα δάχτυλα-
και τον τελευταίο καθρέφτη
των ηρωικών αντικατοπτρισμών.

III.
Σιωπή και πάλι σιωπή.
Αυτό που πληγώνει
περισσότερο
είναι που χάσαμε εκείνα…
που δεν ονειρευτήκαμε ποτέ.

[1992]

Δημοσιευμένο στο Ηπειρωτικό Ημερολόγιο για το 2007 (26ος τόμος)


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 70812
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou


Οδυσσέας Ελύτης & Δημήτρης Λάγιος, Όμορφη και παράξενη πατρίδα
(τραγούδι: Γιώργος Νταλάρας / δίσκος: Ο ήλιος ο ηλιάτορας (1982))

Αφροδίτη Νότη, Η πατρίδα

Αυτή η πατρίδα δεν τελειώνει ποτέ.
Έλικες και ελιγμοί και σφυροκοπήματα
μακρείς διάδρομοι του μετέωρου χρόνου
σε μια ξηρότητα που τρυπώνει παντού
αλλάζει τη δόμηση και τους αρμούς
τους τριγμούς των υποστυλωμάτων
δαιμονισμένες πόρτες που χτυπούν
τα παράθυρα διαμπερή τραύματα του αέρα,
οι σκάλες του αδιεξόδου.
Τα τροπικά φυτά σ’ αποπροσανατολισμό!
Διυλίζονται οι μέρες σε ένα διάτρητο πλέγμα.
Τόση κούραση χωρίς πορεία.
Τόσο βάρος χωρίς αποσκευές.
Τι μένει, τι απομένει!
Αυτή η πατρίδα που δεν τελειώνει ποτέ.

[1995]

Δημοσιευμένο στο Ηπειρωτικό Ημερολόγιο για το 2007 (26ος τόμος)


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 70812
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou


Παντελής Θαλασσινός & Ηλίας Κατσούλης, Νοέμβρη μήνας ταξιδεύει
(τραγούδι: Παντελής Θαλασσινός / δίσκος: Καλαντάρι (2006))

Αφροδίτη Νότη, 9 Νοέμβρη

Βροχή και αέρας οργή.
Εκρήξεις, λάμψεις κομμάτια στον ουρανό,
κεραυνοί στα σύρματα,
σκοτάδι, βαριά σαν μολύβι η μέρα.
Σαθρά υλικά κατεβάζει
με ομοβροντίες το ποτάμι.
Ο φόβος και ο πόνος που ενώνει.
Τόσοι άσκοποι κύκλοι,
υπόγειες διαδρομές,
η σιωπή με τα πολλά ονόματα,
χαρτιά σημαδεμένα,
παρτίδες για το τίποτα
που ήταν μόνο μάταιο.
Πέτρες, λάσπη, αφρισμένο νερό.
Ό,τι είναι ετοιμόρροπο
γκρεμίζεται.
Φεύγει και χάνεται μακριά.
Αυτές οι κατάφυτες πλαγιές ως τον ουρανό,
τα φαράγγια, τα βάραθρα, τα στεφάνια
είναι για να περπατήσω.
Η φωνή πέτρινη ηχώ
καταρράχτες στα μάτια.
Βροχή, αέρας, οργή, φωτιές στα σύρματα
κατρακυλάει το ποτάμι
Βροντάει και σχίζεται ο τόπος.
Παρ’ όλα αυτά και εκείνα και τ’ άλλα
οι σημαίες δεν θα υποστυλωθούν
στις κορυφές.
Αύριο θα καλπάζουν στον ήλιο
σε έπαρση κόκκινες χαίτες αλόγων
ακόμη και τα κουρέλια.
9 Νοέμβρη, γενέθλια μέρα.

[2003]

Δημοσιευμένο στο Ηπειρωτικό Ημερολόγιο για το 2007 (26ος τόμος)
« Last Edit: 17 Mar, 2011, 11:12:14 by wings »


 

Search Tools