Author Topic: Μαρία Καρδάτου  (Read 57009 times)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67456
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Μαρία Καρδάτου, Ερωτική προσμονή
« Reply #180 on: 03 Sep, 2019, 21:16:03 »
Μαρία Καρδάτου, Ερωτική προσμονή

Είναι η βαριά φωνή
Είναι αυτά που λες
Ο τρόπος που τα λες
Οι λέξεις που βάζεις
πιόνια στο σκάκι
Είναι το χαμόγελο
που αγκαλιάζει πρώτα
Είναι το γέλιο
που ξεγυμνώνει μετά
Είναι η λαχτάρα
που δυναμώνει την αναμονή
Κλείνω τα μάτια
και περιμένω το άγγιγμα
Μέχρι που νιώθω
να πλησιάζεις
Τότε όλα αλλάζουν
θα πεις τη μαγική λέξη
κι όλα θα χαθούν
θ’ αγγίξεις τα σκοτάδια
θα φέρεις τη χαρά για λίγο
Μικρή ψευδαίσθηση του έρωτα
με το μαγικό λυχνάρι
Η ώρα της αλήθειας
Η νύχτα της σιωπής
Αποκαλύψου

Από τη συλλογή Η αποκαθήλωση της σκιάς (2012)


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67456
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Μαρία Καρδάτου, Το σπίτι των αναμνήσεων

Λευκές κουρτίνες
ανεμίζουν τα όνειρα
των πεθαμένων χρόνων
Η νιότη αφουγκραζόταν
της γης την ξενοιασιά
Ο έρωτας καρφωμένος
στις φωτογραφίες
Γιατί έφυγε ποτέ δε θα το μάθεις
Κάθε παράθυρο κι ένα τοπίο
με ένα κενό αβάσταχτο
Τα τρένα διέσχιζαν τα περιβόλια
με τα χρυσά πορτοκάλια
και τα μήλα των Εσπερίδων
Τα τρένα σταμάτησαν στο πουθενά
Τσιγγάνοι περνούν ρίχνοντας
άπληστες ματιές στον παράδεισο
τον απαγορευμένο
Το σπίτι φάντασμα καράβι
που ταξιδεύει με άσπρα πανιά
και σβηστές μηχανές
στη θάλασσα της νοσταλγίας

Από τη συλλογή Η αποκαθήλωση της σκιάς (2012)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67456
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Μαρία Καρδάτου, Φωτογραφία
« Reply #182 on: 03 Sep, 2019, 21:24:38 »
Μαρία Καρδάτου, Φωτογραφία

Λάτρευα το σώμα σου
την τρυφεράδα σου
τη δύναμή σου
Το βλέμμα μου κοίταζε
κατά την ανατολή
το δικό σου προς τη δύση
Εκείνα τα μάτια σου
τα όμορφά σου μάτια
έκλειναν όλη τη μελαγχολία
που λίγες φορές
κατάφερα να διώξω
Πένθιμες καμπάνες
κι εφιάλτες σε αναστάτωναν
η γλύκα του προσώπου σου
γινόταν τρόμος αδιόρατος
που έμενε στη φωτογραφία

Από τη συλλογή Η αποκαθήλωση της σκιάς (2012)


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67456
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Μαρία Καρδάτου, Γεμάτη δώρα άδωρα
« Reply #183 on: 03 Sep, 2019, 21:28:45 »
Μαρία Καρδάτου, Γεμάτη δώρα άδωρα

Πάντα στα όνειρά μου
θα φωνάζεις «πού μ’ αφήνετε»
Ενώ είσαι εσύ που μας άφησες
Θα σε περιμένω κάτω από τη σκιά
του πεύκου του γερτού
που μόνο εμείς γνωρίζαμε
γλυκά όταν μας αγκάλιαζε
Πάντα θα σκέφτομαι τα ασημένια
πρωινά που σπαρταρούσαν
στα χέρια μου τα δώρα σου
παιδί της φύσης, κυνηγέ
μεγάλε ψαρά που πιάστηκες
στο παραγάδι του θανάτου

Από τη συλλογή Η αποκαθήλωση της σκιάς (2012)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67456
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Μαρία Καρδάτου, Τοξότης
« Reply #184 on: 03 Sep, 2019, 21:33:25 »
Μαρία Καρδάτου, Τοξότης

Σ’ αυτή την άκρη του σύννεφου
που αλλάζει σχήματα
άλλοτε δακρυσμένο πρόσωπο κραυγής
άλλοτε άγγελος με ρομφαία
άλλοτε σατανάς
Σ’ αυτή την άκρη του κόσμου
που τίποτα δεν μένει ίδιο
ούτε για μία στιγμή
Έδεσα τη ζωή κόμπο κόμπο
να κατέβω το όνειρο
που μου έταξες ελπίδα
Σε λένε άβυσσο τώρα
Αχτίδα φώτιζε τη ρωγμή της αγάπης
απ’ το ουράνιο τόξο των ματιών σου
στη γέφυρα των στεναγμών της οδύνης σου
Τ’ αστέρια ξεθώριασαν όταν το σώμα σου
σμιλεύτηκε στο μάρμαρο
Σκοτάδι σφράγισε την ομορφιά της εντιμότητας
Μικρέ τοξότη χάθηκες στο καμένο δάσος
κυνηγώντας άγριες λέξεις
που κάρφωναν τον ύπνο σου στα αίματα
Οι εφιάλτες διέφυγαν και σ’ άφησαν σαστισμένο
έκθετο στη γαλήνη της αιωνιότητας

Από τη συλλογή Η αποκαθήλωση της σκιάς (2012)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67456
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Μαρία Καρδάτου, Η σκόνη
« Reply #185 on: 03 Sep, 2019, 21:36:49 »
Μαρία Καρδάτου, Η σκόνη

Τώρα που οι μέρες έληξαν
γραμμάτιο χωρίς αντίκρισμα
Ένα σπίτι γεμάτο ανοιχτά βιβλία
ονειρεύεται το χάδι των ματιών σου
Η σκόνη τα αναλώνει
δεν περίμενε το γύρισμα του χρόνου
Πάντα η σκόνη μάς προλαβαίνει
προλέγει το μέλλον
αυτό που δε θέλουμε να δούμε
ούτε να φανταστούμε
πως για να μας υφάνει το λευκό της πέπλο
για να μας κλείσει μέσα
όπως το κουκούλι με το μετάξι
Τα αγαπημένα σου βιβλία
παραδόθηκαν στη σκόνη
τη στρίγκλα που θριαμβεύει
με το κορμί σου τρόπαιο

Από τη συλλογή Η αποκαθήλωση της σκιάς (2012)


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67456
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Μαρία Καρδάτου, Στους παγετώνες της μοναξιάς

Τα σύννεφα τρέχουν χάνονται
Απλώνω το χέρι να τ’ αγγίξω
Είναι ο χρόνος που φεύγει
και τρέμω μη σε πάρει
Ήταν όνειρο δεν είσαι εδώ
Ένας αέρας τρελός
χτυπάει τις πόρτες
Τις μπότες σου τις έδωσα
στον ξυπόλητο Χριστό
που έψαχνε στους κάδους
Δε θα περπατήσεις ξανά
Η γη είναι για μας που
αμφιβάλλουμε
Κι εσύ ήσουν τόσο σίγουρος
όπως τα μικρά παιδιά
Μ’ ένα κουτί κουμπιά
σε ξεγέλασαν
να ράβεις στον ουρανό
τα φθαρμένα σου ιμάτια
γιατί κάνει κρύο πολύ
στους παγετώνες της μοναξιάς

Από τη συλλογή Η αποκαθήλωση της σκιάς (2012)