Ιδιωματισμoί, εκφράσεις, γλωσσικά ιδιώματα (Ελληνικά -> Ιταλικά)

iogo · 1 · 19817

iogo

  • Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 46469
    • Gender:Male
  • ignoramus et ignorabimus
Ιδιωματισμoί, εκφράσεις, γλωσσικά ιδιώματα (Ελληνικά -> Ιταλικά)
 

Α
αγάλι-αγάλι γίνεται η αγουρίδα μέλι
αγάπη μου λατρεία μου καμένη μπαταρία μου
αγριοκοιτάζω
αδαμιαία περιβολή
άκουσον-άκουσον
άκρα του τάφου σιγή
ακροποδητί
άλλα αντ' άλλων
άλλοι τα γένια πεθυμούν κι άλλοι που τα 'χουνε τα φτυούν
άμα έχεις τέτοιους φίλους τι τους θέλεις τους εχθρούς
αμαρτίες γονέων παιδεύουσι τέκνα
αν βρέξει ο Απρίλης δυο νερά κι ο Μάης άλλο ένα, χαρά σε κείνο το γεωργό πόχει στη γη σπαρμένα
αν έχεις κωλοφαρδία, αν είσαι κωλόφαρδος, αν έχεις φάρδος
αν η γιαγιά μου είχε ρόδες
αν ήτανε η ζήλια ψώρα θα γιόμιζε όλη η χώρα
αν σου κάτσει
αν τα πάρω στο κρανίο, αν τα πάρω στην κράνα, αν πάρω ανάποδες
ανάψανε τα αίματα
άνευ λόγου και αιτίας
απ' έξω κι ανακατωτά, φαρσί, άπταιστα, τέλεια
απ' τα ψηλά στα χαμηλά
άπιστος Θωμάς
απλά και ξεκάθαρα
από όσα βλέπεις τα μισά και απ΄ όσα ακούς τίποτα
από βασιλιάς ζητιάνος
από βλάκες άλλο τίποτε
από το ολότελα καλή και η Παναγιώταινα
από τα σαλόνια στα αλώνια
από τη Σκύλλα στη Χάρυβδη
από τη στια στα κάρβουνα και σάλτα μες στ' αθράκι
από το ένα αυτί μπαίνει και από το άλλο βγαίνει
από το κακό στο χειρότερο
από τον αιώνα τον άπαντα
αποβλακώνομαι
απόκριες στο σπίτι σου και Λαμπριά όπου λάχει
αργία μήτηρ πάσης κακίας
άρπα κόλλα
αρχής γενομένης
αστεία πράγματα
άτιμο πράγμα
αυτό μας έλειπε
αυτό ξαναπές το
αφήνω να βράσει στο ζουμί του
αφού έκαμες την εκκλησιά κάμε και τ' άγιο βήμα

Β
βάζω στον ίσιο δρόμο
βάζω τα δυνατά μου
βάζω τα πράγματα στην θέση τους
βάζω χέρι, χουφτώνω
βασιλεύει η βλακεία
βασιλικότερος του βασιλέως
βαστάω φανάρι
βλέπω με άλλα μάτια
βγάζω στο κλαρί
βγάζω τα κάστανα από τη φωτιά, βγάζω το φίδι από την τρύπα
βήμα-βήμα
βρέχω το λαρύγγι μου
βρήκε ο Φίλιππος τον Ναθαναήλ
βροχηδόν

Γ
γάιδαρος με περικεφαλαία
γαμώ την Παναχαϊκή μου
γαμώ την τρέλα μου, γαμώ την τύχη μου
γεια στο στόμα σου
γελάω κατάμουτρα, γελάω στη μούρη
γεννημένος τυχερός
για έλα στη θέση μου
για να μην πολυλογούμε, για να μην μακρολογούμε
για του λόγου το αληθές
γίνομαι θέαμα
γίνομαι λαγός
γίνομαι Λούης
γίνομαι Λούης (2)
γίνομαι ρεζίλι των σκυλιών
γιοκ
γλυκάθηκα
γυρνάω σαν την άδικη κατάρα
γύρω γύρω όλοι

Δ
δάσκαλε που δίδασκες και νόμο δεν εκράτεις
δε χέζει να μην ξενηστικώσει
δε μιλούνε για σχοινί στο σπίτι του φουρκισμένου
δείξε μου τη συντροφιά σου να σου πω την αρχοντιά σου
δεν αξίζει τον κόπο
δεν βγαίνουν τα κουκιά
δεν βλέπω φως
δεν βρίσκω ησυχία
δε γνωρίζει η δεξιά τι ποιεί η αριστερά
δεν δίνω δεκάρα τσακιστή
δεν είμαι αθώα περιστερά
δεν είναι Γιάννης, είναι Γιαννάκης
δεν είναι κάθε μέρα τ' Αϊ-Γιαννιού, δεν είναι κάθε μέρα Πασχαλιά, δεν είναι κάθε μέρα Κυριακή
δεν έχει πώς και γιατί, δεν έχει τι και πώς, δεν έχει μα και ξεμά
δεν μ' αφήνουν σε ησυχία
δεν μας τα λες καλά
δεν μετράω τίποτα
δεν μου καίγεται καρφί
δεν μου πέφτει λόγος
δεν ξαναπατάω
δεν σε είπαμε και καμπούρη
δεν την ξαναπατάω
δεν σκαμπάζω
δεν τη βγάζω καθαρή
δεν χαμπαριάζω
δεν χαρίζω κάστανα σε κανέναν
δέον γενέσθαι
δια πυρός και σιδήρου
διά ροπάλου
δια της πλαγίας οδού
διαβαίνω τον Ρουβίκωνα
διαολοστέλνω
διαρρηγνύω τα ιμάτια μου
δίνω βάση
δός μοι πᾷ στῶ καὶ τὰν γᾶν κινήσω
δύο μέτρα και δύο σταθμά
δύο μυαλά είναι καλύτερα από ένα
δώσε θάρρος στο χωριάτη να σ' ανέβει στο κρεβάτι
δώσε θάρρος στον χωριάτη να σ' ανέβει στο κρεβάτι (2)

Ε
έβαλε το χεράκι του
έγινε χαλασμός Κυρίου
έγινε το ανάστα ο Κύριος
εδώ παπάς εκεί παπάς
εδώ σε θέλω
εκεί που δεν πιάνει ήλιος
εκών άκων
είμαι άφραγκος, δεν έχω δραχμή
είμαι για δέσιμο
είμαι καλός, είμαι χρυσός
είμαι κομμάτια
είμαι σε επιφυλακή
είμαι τρυπιοχέρης
είμαστε για τα πανηγύρια, είμαστε για κλάμματα
είμαστε να μας κλαίνε και οι κότες, είμαστε να μας κλαίνε και οι ρέγγες
είναι αλλουνού παπά ευαγγέλιο
εξ απαλών ονύχων
είπα και ελάλησα και αμαρτία ουκ έχω
είπε ο γάιδαρος τον πετεινό κεφάλα
εις βάρος
είσαι βλάκας ή κάνεις τον βλάκα;
εν αγνοία μου
εν ευθέτω χρόνω
εν μια νυκτί
εν συντομία
ένα κάρο λεφτά
ένα μήλο την ημέρα τον γιατρό τον κάνει πέρα
ένα χελιδόνι δεν φέρνει την άνοιξη
ενός κακού μύρια έπονται
ενώπιος ενωπίω
εξ απαλών ονύχων
έξω απ'τα δόντια
επαναπαύομαι στις δάφνες μου
επί ποδός
επί ξυρού ακμής
επί τα χείρω
εποχή ισχνών αγελάδων
έρχομαι στο διά ταύτα
έρχομαι στα χέρια
ετοιμάζω τα μπογαλάκια μου
εφ' όλης της ύλης
εφ' όρου ζωής
έχει ο Θεός
έχεις μαχαίρι τρως πεπόνι
έχω δυο πουλάκια μες στα καλαθάκια
έχω ξεφύγει τελείως
έχω στραβομάρα
έχω τα κότσια
έχω τρύπιες τσέπες
έχω μαρμελάδα στ' αυτιά
έχω φάει τον κόσμο
έχω χάσει την μπάλα

Ζ
ζήσε Μάη μου να φάς τριφύλλι
ζητάνε τον πατέρα τους και τη μάνα τους
ζω σε άλλο πλανήτη, ζω στο κόσμο μου, ζω στον δικό μου κόσμο, ζω στον Άρη

Η
η απλή νοικοκυρά
η γλώσσα κόκκαλα δεν έχει και κόκκαλα τσακίζει
η γριά η κότα έχει το ζουμί
η επιτυχία ήταν ανέκαθεν παιδί της τόλμης
η ζωή είναι μια σκάλα, άλλος ανεβαίνει, άλλος κατεβαίνει
η ισχύς εν τη ενώσει
η πλάκα είναι ότι
η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι
ηλίου φαεινότερον, φως φανάρι

Θ
θα σε κάνω μπλε μαρέν
θα σε κάνω να πείς τoν δεσπότη Παναγιώτη
θα σου αλλάξω τα φώτα
θα τόνε κάμω να φτύσει αίμα
Θέε μου φύλαγέ με από τους φίλους μου γιατί από τους εχθρούς μου φυλάγομαι μόνος μου
Θεός σχωρέστον
θερμοκέφαλος
θες δε θες
θεωρώ δεδομένο
θολώνω τα νερά
Θου Κύριε | Θου Κύριε φυλακήν τω στόματί μου | Θοῦ, Κύριε, φυλακὴν τῷ στόµατί µου καὶ θύραν περιοχῆς περὶ τὰ χείλη µου

Ι
IQ ραδικιού
ιδίοις όμμασι

Κ
καβαλάω το καλάμι, παίρνω ψηλά τον αμανέ
κάθε κατεργάρης στον πάγκο του
κάθε τρεις και λίγο
κάθομαι σ' αναμμένα κάρβουνα
και άγιος ο Θεός
και όμως κινείται
καίγεται ο κώλος μου
κανόνισε την πορεία σου
κακές γλώσσες
κακό σκυλί ψόφο δεν έχει
κάλιο γαϊδουρόδενε παρά γαϊδουρογύρευε
κάλλιο 'ναι μιας ώρας ελεύθερη ζωή, παρά σαράντα χρόνια σκλαβιά και φυλακή
κάλλιο μόνοι παρά με κακή παρέα
κάλλιο πέντε και στο χέρι παρά δέκα και καρτέρει (1)
κάλλιο πέντε και στο χέρι, παρά δέκα και καρτέρει (2)
κάλλιο πορδή ν΄αφήσω παρά ένα ασκί άντερα να χύσω
καλομελέτα κι έρχεται
καλώς ή κακώς
κάνε στη μπάντα, φύγε από τη μέση, ξεκουμπίσου, δρόμο
κάνε το καλό και ρίξ' το στο γιαλό
κανονικά και με τον νόμο
κανόνισε την πορεία σου
κάνω μια τρύπα στο νερό
κάνω μούτρα
κάνω ντου
κάνω πως δεν βλέπω
κάνω ρεφενέ
κάνω τα στραβά μάτια
κάνω τη γλάστρα
κάνω την Κασσάνδρα
κάνω την πάπια
κάνω τον βλάκα, κάνω τον Κινέζο, κάνω τον χαζό, κάνω τον κουτό, κάνω πως δεν καταλαβαίνω
κάνω τη δασκάλα
κάνω τον θιγμένο
κάνω τον καραγκιόζη
κάνω του κεφαλιού μου
κάνω τσάμπα κόπο
κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση
κατά γενική ομολογία
κατά κάποιον τρόπο
κατά μάνα κατά κύρη κατά γιο και νοικοκύρη
κατά λέξη, κατά γράμμα
κατά φωνή κι ο γάιδαρος
κατεβάζω καντήλια
κατεβάζω τα βρακιά
κάτι μαγειρεύεται, κάτι ετοιμάζεται
κάτι μου μυρίζει
κατουριέμαι από τα γέλια
καυτή πατάτα
κερατάς και ζημιωμένος
κερατάς και δαρμένος
κι η ζωή συνεχίζεται
κλίνη του Προκρούστη
κόβω την καλημέρα
κοιμάμαι με τις κότες
κοιμάμαι σαν τούβλο
κομμένο και ραμμένο στα μέτρα του
κοντός ψαλμός αλληλούια
κόρακας κοράκου μάτι δεν βγάζει
κουβέντα να γίνεται
κόφ' το
κρατάω σταθερά το τιμόνι
κρατάω τα προσχήματα
κρατάω τσίλιες
κρατάω φανάρι, βαστάω φανάρι
κρούω ανοικτές θύρες
κύλησε ο τέντζερης και βρήκε το καπάκι
Κυριακή κοντή γιορτή
κώλος που κλάνει δεν αρρωσταίνει

Λ
λέω ένα καλό λόγο
λογαριάζω χωρίς τον ξενοδόχο
λόγω και έργω

Μ
μ' ένα σμπάρο δυο τρυγώνια
μάθε τέχνη κι άσ' τηνε κι αν πεινάσεις πιάσ' τηνε
μαζεύω τα υπάρχοντά μου
μαζί με τα ξερά καίγονται και τα χλωρά
μακριά απ' τον κώλο μου
μάτια που δεν βλέπονται γρήγορα λησμονιούνται
μάτια που δεν βλέπονται γρήγορα ξεχνιούνται
μάχαιραν έδωσες μάχαιραν θα λάβεις
με ανοιχτά χαρτιά
με έχει χεσμένο,με έχει γραμμένο κανονικά
με ζώνουν τα φίδια
με λίγα λόγια
με νύχια και με δόντια
με την άκρη του ματιού
με την ουρά στα σκέλια
με το ένα πόδι στον τάφο, με το ένα πόδι στον λάκκο
με το νι και με το σίγμα
με το στανιό
με ύφος χιλίων καρδιναλίων
μην είδατε τον Παναή
μένω άφωνος
μένω με άδεια τα χέρια
μεροδούλι μεροφάι
μεταξύ κατεργαρέων ειλικρίνεια
μεταξύ σφύρας και άκμωνος
μετράω τα λόγια
μέχρι αποδείξεως του εναντίου
μέχρι τελευταίας δεκάρας
μη φυτρώνεις εκεί που δε σε σπέρνουν
μία από τα ίδια
μια κουβέντα είναι
μια στο καρφί και μια στο πέταλο
μια του κλέφτη, δυο του κλέφτη, τρεις και η κακή του μέρα
μιλάω στον πληθυντικό
μόνιμη επωδός
μόνο στη σκέψη ότι
μόνο του σπανού τα γένια δεν γίνονται
μου ανέβηκε το αίμα στο κεφάλι
μου μπήκαν ψύλλοι στ' αυτιά
μου' φυγε η μαγκιά
μπαίνω στο ψητό
μπαινάκης και βγαινάκης
μπαλάκι ευθυνών
μπούρδες
μπρίκια κολλάμε
μπροστά στα μάτια όλων
μυρίζω τα νύχια μου

Ν
ν' αγιάσει το στόμα σου
να λέμε και του στραβού το δίκιο
να μυρίσω τα νύχια μου
να τα λέμε κι αυτά
να φάνε και οι κότες
ναύτης του γλυκού νερού

Ξ
ξεβούλωσε τ' αυτιά σου
ξεβράκωτος, με τρύπια σώβρακα,  με μπαλώματα στον πισινό, χωρίς δεκάρα
ξεκαθαρίζω το τοπίο
ξεκαρδίζομαι στα γέλια
ξεκινήστε κι έρχομαι
ξεμπερδεύω την κατάσταση, ξεμπλέκω την κατάσταση, βρίσκω την άκρη
ξεμυτίζω, σκάω μύτη
ξύλο με το τσουβάλι

Ο
ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθον βαλέτω
ο επιμένων νικά
ο καθένας για την πάρτη του
ο καθένας για τον εαυτό του
ο καθένας το μακρύ του και το κοντό του
ο καθένας τον δρόμο του
ο καλός ο φίλος στην ανάγκη φαίνεται
o κύβος ερρίφθη
ο νοών νοείτω
ο σκοπός αγιάζει τα μέσα
οι καλοί λογαριασμοί κάνουν τους καλούς φίλους
ο Αύγουστος και ο τρύγος δεν είναι κάθε μέρα
ο σιωπών συναινεί
ο σώσον εαυτό σωθήτω
ο Φλεβάρης κι αν φλεβίσει καλοκαίρι θα μυρίσει
ο φόβος φυλάει τα έρμα
ο ψεύτης και ο κλέφτης τον πρώτο χρόνο χαίρονται
ο ψεύτης και ο κλέφτης τον πρώτο χρόνο χαίρονται (2)
όλο φρου φρου και αρώματα και από ουσία μηδέν
όμοιος ομοίω αεί πελάζει
ονειρεύομαι με τα μάτια ανοιχτά
όνομα και πράμα
ονόματα δεν αναφέρουμε υπολήψεις δεν θίγουμε
όπερ έδει δείξαι
οποίο θράσος
Όποιος δεν ακούει, δε βλέπει και δε μιλάει, ζει εκατό χρόνια
όποιος δεν έχει μυαλό, έχει ποδάρια
όποιος έχει τη μύγα μυγιάζεται
όποιος θέλει τα πολλά χάνει και τα λίγα
όποιος πάει αργά, πάει καλά και μακριά
όποιος πρόλαβε τον Kύριο είδε
όπου ακούς πολλά κεράσια κράτα μικρό καλάθι (1)
όπου ακούς πολλά κεράσια κράτα μικρό καλάθι (2)
όπου λαλούν πολλοί κοκόροι αργεί να ξημερώσει (1)
όπου λαλούν πολλοί κοκόροι αργεί να ξημερώσει (2)
όπως ο διάολος το λιβάνι
όπως στρώσεις θα κοιμηθείς
όπως τoν γέννησε η μαμά του
ορνιθοσκαλίσματα
όσα δεν φτάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια
όταν λείπει η γάτα, χορεύουν τα ποντίκια
όταν ο Θεός έβρεχε μυαλά, αυτοί κρατούσαν ομπρέλες
ό,τι λάμπει δεν είναι χρυσός
ουδέν καινόν υπό τον ήλιον
ουδείς αναντικατάστατος
ουστ
ούτε καν μου περνάει από το μυαλό
ούτε με σφαίρες
οφθαλμός αντί οφθαλμού

Π
πάει γάντι
πάει μακριά η βαλίτσα
παίζω με τις λέξεις
παίρνω την μπουκιά από το στόμα
παίρνω το καπελάκι μου και φεύγω
παίρνω τοις μετρητοίς
παίρνω φόρα
παλιός γάιδαρος καινούρια περπατησιά δε μαθαίνει
πάνω-κάτω
πάνω-κάτω (2)
παπαριές
παπούτσι απ' τον τόπο σου κι ας είν' και μπαλωμένο
παρά τρίχα, παρά λίγο
παράγινε το κακό
παριστάνω τον κουφό, είμαι περήφανος στ' αυτιά, κάνω πως δεν ακούω
πατώ επί πτωμάτων
περασμένα ξεχασμένα
πες τα, Χρυσόστομε
πετάει ο γάιδαρος
πετάω από τη χαρά μου
πετάω σαν στυμμένη λεμονόκουπα
πέφτω από τα σύννεφα
πέφτω με τα μούτρα
πιάνομαι στα χέρια
πλάι-πλάι
πλέκω το εγκώμιο
πληρώνω με το ίδιο νόμισμα
πνεύμα αντιλογίας
ποιός τη χάρη σου
πολύ κο-κο και κανένα αβγό
που να τόνε κάψει ο Θεός
προς άγραν
προς αποφυγήν παρεξηγήσεων

Ρ
ρίχνω αλάτι στην πληγή
ρίχνω λάδι στη φωτιά

Σ
σαν να μη συμβαίνει τίποτε
σαν τα χιόνια
σαν την καλαμιά στον κάμπο
σαν το ψάρι έξω από το νερό
σαράκι της αμφιβολίας
σαρδάμ
σε πηγάδι κατούρησα
σε τελική ανάλυση
σκύλος που γαβγίζει δεν δαγκώνει
σου έφαγε ο γάτος τη γλώσσα
σπάω ταμεία
σπέρνω ζιζάνια
σπεύδε βραδέως
στ' αρχίδια μας
στα καλά καθούμενα
στα κουτουρού
στα μαχαίρια
στα πράσα
στα σκαριά
στα τυφλά
στα χαρτιά
σταράτες κουβέντες
στάχτη στα μάτια
στη βράση κολλάει το σίδερο
στη χάση και στη φέξη
στην αναβροχιά καλό και το χαλάζι
στην χώρα των τυφλών ο μονόφθαλμος είναι βασιλιάς
στο απώγειο
στο κάτω της γραφής
στο πι και φι, στο τσάκα τσάκα
στο τσακ, στο παρά πέντε
στο ψαχνό
στου διαόλου τη μάνα
στου κουφού την πόρτα όσο θέλεις βρόντα
στύβω σαν λεμόνι
συμμαζεύομαι
συν Αθηνά και χείρα κίνει
σφίγγω το ζωνάρι
σφύζει από υγεία, γερός σαν ταύρος
σώνει και καλά

Τ
τα βγάζω πέρα με τα χίλια ζόρια
τα εν οίκω μη εν δήμω
τα λεφτά πάνε στα λεφτά
τα μάτια σου δεκατέσσερα
τα πολλά λόγια είναι φτώχια
τα πρήζω, τα σπάω
τα ράσα δεν κάνουν τον παπά
τα σύκα σύκα και τη σκάφη σκάφη
τα του Καίσαρος τω Καίσαρι
τα τσούζω
τα φώτα σας
τα χειρότερα τα περάσαμε
τα χρειάστηκα
τάζω λαγούς με πετραχήλια
τείνω ευήκοον ους
τελεία και παύλα
τελευταία ευκαιρία
τέλος καλό, όλα καλά
τέρμα η καλοπέραση, τέρμα η καλοζωία
τέρμα Θεού
τέρμα οι κουβέντες, τέρμα τα πολλά τα λόγια, τέρμα τα ψέμματα
τεσπά
την έκατσα τη βάρκα
την έχω βαμμένη από χέρι
την κεφαλήν επί πίνακι
τι πίνεις και δεν μας δίνεις
το αίμα νερό δεν γίνεται
το άκρον άωτο
το βάζω στα πόδια
το είδαμε και αυτό
το ίδιο βιολί
το κερασάκι στην τούρτα
το μήλο κάτω απ' τη μηλιά θα πέσει
το μουνί σέρνει καράβι
το ξέρουν και οι πέτρες
το πολύ το κύριε ελέησον το βαριέται και ο παπάς
το ποτήρι ξεχείλισε
το πώς και το γιατί
το ρίχνω
το τερπνόν μετά του ωφελίμου
το 'χω φάει με το κουτάλι
τo ψάρι βρωμάει από το κεφάλι
το ψέμα έχει κοντά ποδάρια
τον αράπη κι αν τον πλένεις το σαπούνι σου χαλάς
τον πρώτο χρόνο είναι γαμπρός, τον δεύτερο είναι τάτας, τον τρίτο είναι γάιδαρος, να κουβαλεί να τρώνε
του αγίου ποτέ
του βλάκα η μάνα είναι πάντα έγκυος
του γλυκού νερού
του τα' ψαλλα, του τα έχωσα
τους ζυγούς λύσατε
τούτου λεχθέντος
τραβάω την πρίζα
τρεις κι ο κούκος
τρέμουν τα πόδια μου από τον φόβο
τρίζουν τα κόκαλά του
τρίχες κατσαρές
τρόπον τινά
τρόπος του λέγειν
τρώω κουτόχορτο
τσακ μπαμ

Υ
υπεράνω κάθε υποψίας

Φ
φάσκω και αντιφάσκω
φέρνω στον κόσμο
φησίν σιωπών
φτάνει και περισσεύει
φωνή βοώντος εν τη ερήμω
φωτιά στα πατζάκια μου

Χ
χαλάρωσε, ηρέμησε, κούλαρε
χαλάω την σούπα
χαλκάς στη μύτη
χάνω τον μπούσουλα
χαπακώνομαι
«χέρι», χούφτωμα
χέστηκε η Φατμέ στο Γενί Τζαμί
χλωμός σαν το πανί
« Last Edit: 07 Jan, 2020, 18:20:26 by spiros »
"Io non odio persona al mondo, ma vi sono cert'uomini ch'io ho bisogno di vedere soltanto da lontano".
Ugo Foscolo - "Ultime lettere di Jacopo Ortis"


 

Search Tools