Letters from Iwo Jima του Clint Eastwood

Αλ. · 13 · 2302

Αλ.

  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 2232
  • This b0dy is y0ung but my sp1r1t's 0|d...
Την προηγούμενη χρονιά βγήκε στις αίθουσες η ταινία του Clint Eastwood "Οι σημαίες των προγόνων μας" θυμίζει λίγο blockbuster με Mel Gibson και τα τοιαύτα...Ήταν μια ταινία για τη μάχη στην ΙβοΤζίμα μεταξύ Αμερικανών και Ιαπώνων...ο Clint Eastwood όμως αποφάσισε να διηγηθεί την ιστορία και από την πλευρά των Ιαπώνων για αυτό έκανε μια δεύτερη ταινία με το ίδιο θέμα αλλά από διαφορετική οπτική, πρόκειται για τα Γραμματα από την ΙβοΤζίμα -καταλαβαίνετε πολλά και μόνο από τη διαφορά στους 2 τίτλους. Υπόψην ότι στη δεύτερη αυτή ταινία δεν είναι μόνο η οπτική ιαπωνική αλλά και η γλώσσα της ταινίας...Εγώ δεν πρόκειται να τη χάσω, ούτε φυσικά θα περιμένω να βγει σε dvd...Πρωταγωνιστούν τα ξαδέρφια μου Ken και Hiroshi Watanabe...



Μια κριτική για την ταινία απο το Δημ. Χαλιώτη
Η ανάγνωση της ιστορίας είναι πάντα διττή. Κατά κύριο λόγο, επικρατεί η οπτική του νικητή, αλλά ο ηττημένος δεν χάνει ποτέ το δικαίωμα στη δική του αλήθεια. Ο ευφυής και ταλαντούχος Κλιντ Ιστγουντ τόλμησε αυτό που για το Χόλλυγουντ φάνταζε σχεδόν απαγορευμένο. Διάβασε το χρονικό της μάχης του Ιβο Τζίμα τόσο από την πλευρά του νικητή, όσο και από την πλευρά του ηττημένου. Χωρίς κλισέ, χωρίς εθνικοπατριωτικές κορώνες, χωρίς επικίνδυνους μανιχαϊσμούς, αλλά ψύχραιμα και όσο το δυνατόν περισσότερο αντικειμενικά. 61 χρόνια μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου η χρονική απόσταση του το επιτρέπει.

Το «Γράμματα από το Ιβο Τζίμα» δεν είναι μία ταινία που μιλάει για ήρωες και ηρωικές πράξεις. Είναι μία ταινία που καταδεικνύει με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο την φρίκη του πολέμου και την κοινή αγωνία του ανθρώπου μπροστά στον θάνατο. Βαθιά αντιπολεμική, ένα συγκλονιστικό ψυχογράφημα οικουμενικών διαστάσεων. Οι σκηνές των μαχών, χωρίς να απουσιάζουν, δεν πρωταγωνιστούν. Ο Ιστγουντ στρέφει την προσοχή του στους αφανείς ήρωες του πολέμου, βυθίζεται στα σκοτεινά λαγούμια του Ιβο Τζίμα και τους παρακολουθεί, τους ψυχογραφεί, προσεγγίζοντας τους με μία σπάνια ευαισθησία. Μία «χούφτα» Γιαπωνέζων μπροστά σε έναν πάνοπλο αμερικάνικο στρατό. Το παιχνίδι είναι προ πολλού χαμένο, αλλά η τελευταία μάχη μέχρι τελικής πτώσεως είναι θέμα τιμής και αξιοπρέπειας. Ο Ιστγουντ παρακολουθεί τους Ιάπωνες κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας, όταν οι μέρες κυλούν βασανιστικά αργά, και στη συνέχεια στο πεδίο της μάχης. Τους θαυμάζει, τους αναγνωρίζει, σχεδόν υποκλίνεται μπροστά τους, αλλά στην πραγματικότητα, όπως προείπαμε, δεν στοχεύει στην ηρωοποίησή τους ή την εξιδανίκευσή τους. Γιατί σε έναν πόλεμο δεν υπάρχουν ήρωες, υπάρχουν μόνο θύματα. Χωρίς να καταφεύγει στην εύκολη συγκίνηση, με μία αριστουργηματική, μουντή φωτογραφία (ορισμένα κάδρα του είναι πραγματικά έργα τέχνης), υπέροχη μουσική και ένα σπουδαίο επιτελείο Ιαπώνων ηθοποιών, ο Κλιντ Ιστγουντ μας υπενθυμίζει ότι ο πόνος, η απώλεια και η συντριβή είναι κοινή συνισταμένη μέσα στην φρίκη του πολέμου.
« Last Edit: 15 Feb, 2007, 21:07:45 by w4tt4n4b3 »
"I like to remember things my own way. Not necessarily the way they happened"
Member of elites only...just like Mus1ca||


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 70717
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
Ευχαριστούμε, Βατ.

Εγώ προσωπικά θα φροντίσω να τη δω την ταινία, αφενός γιατί μάλλον είναι πολύ καλή, «αφεδύο» (όπως έλεγε κι η Ακρίτα) γιατί μου αρέσουν γενικώς οι ταινίες που σκηνοθετεί ο Ίστγουντ και «αφετρία» για να τιμήσω την οικογενειακή προσπάθεια του συμπολίτη μου Βατ. :-)



Αλ.

  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 2232
  • This b0dy is y0ung but my sp1r1t's 0|d...
Ευχαριστούμε, Βατ.

Εγώ προσωπικά θα φροντίσω να τη δω την ταινία, αφενός γιατί μάλλον είναι πολύ καλή, «αφεδύο» (όπως έλεγε κι η Ακρίτα) γιατί μου αρέσουν γενικώς οι ταινίες που σκηνοθετεί ο Ίστγουντ και «αφετρία» για να τιμήσω την οικογενειακή προσπάθεια του συμπολίτη μου Βατ. :-)
Να ξέρω τότε να ζητήσω ποσοστά...

« Last Edit: 30 Dec, 2012, 14:55:12 by spiros »
"I like to remember things my own way. Not necessarily the way they happened"
Member of elites only...just like Mus1ca||


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 70717
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou


Αλ.

  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 2232
  • This b0dy is y0ung but my sp1r1t's 0|d...
Στη Θεσσαλονίκη:

VILLAGE CENTRE

(τηλεφωνικο κέντρο 2310 - 499999, Εμπορικο Κεντρο MEDITERRANEAN COSMOS):
Αίθουσα 2. (Dolby Digital):
ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΒΟΖΙΜΑ (Προβολές: 19.20 – 22.10 – 01.00)

ODEON ΠΛΑΤΕΙΑ
(Πληροφορίες: τηλ. 2310-290-290, Κρατήσεις: τηλ. 801 – 11 – 60000 & 210 67 86 000, on-line: www.i-ticket.gr. Τσιμισκή 43):
Αιθουσα 8 (Dolby Digital):
ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΒΟΖΙΜΑ (Προβολές: 17.10 – 20.10 – 23.00

STER CINEMAS Μακεδονια

(Tηλ: 2310-469-300, 2310-469-310, Εμπορικο Κεντρο «Μακεδονια», Πυλαια):
Αιθουσα 7. (Dolby Digital D.T.S):
ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΒΟΖΙΜΑ (Προβολές: 20.40 – 23.30)

"I like to remember things my own way. Not necessarily the way they happened"
Member of elites only...just like Mus1ca||


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 70717
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
Μπράβο, Βατούλη. Μη νομίσεις ότι είμαι τεμπέλα αλλά έχω πολλή δουλειά και θα ξεχνούσα να ψάξω από μόνη μου. Πολύ σ' ευχαριστώ.:-)


Αλ.

  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 2232
  • This b0dy is y0ung but my sp1r1t's 0|d...
Δεν υπήρχε περίπτωση να βάλω τους κινηματογράφους της Αθήνας και να παραλείψω της Θεσσαλονίκης. Άλλωστε τη δημοσίευση την είχα ξεκινήσει πριν δω τη δική σου. Επειδή έχω καταλάβει ότι είστε πιο πολύ του dvd, προσπαθώ να σας δώσω αφορμές για τη σκοτεινή αίθουσα...
"I like to remember things my own way. Not necessarily the way they happened"
Member of elites only...just like Mus1ca||


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 70717
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
Εγώ δεν είμαι καθόλου του ντιβιντιού. Αφού έχω έναν ντιβιντοπαίχτη κάνα χρόνο τώρα και ακόμα δεν τον έχω συνδέσει. :-)


auditor

  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 2469
    • Gender:Male
Φορ δε ρέκορντ. Θεώρησα τις "Σημαίες" μια από τις καλύτερες ταινίες που είδα εφέτος. (Το ξαναλέω: αυτό ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΥΣΤΑΣΗ). Περιμένω εναγωνίως να δω και τα "Γράμματα".
Nick Roussos


Αλ.

  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 2232
  • This b0dy is y0ung but my sp1r1t's 0|d...
Επειδή παρά τον καλό καιρό δε θα εκδράμω το τριήμερο, λέω να πεταχτώ μέχρι την ΙβοΤζίμα το σαββατοκύριακο να δω το παρελθόν των προγόνων μου...Αν υπάρχει κάποιος άλλος για ΙβοΤζιμα και θέλει να συνταξιδέψουμε ας μου πει...Εγώ θα πάω οπωσδήποτε...
"I like to remember things my own way. Not necessarily the way they happened"
Member of elites only...just like Mus1ca||


Αλ.

  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 2232
  • This b0dy is y0ung but my sp1r1t's 0|d...
Δεν έχει πολλή ώρα που επέστρεψα από την ΙβοΤζίμα και οι εντυπώσεις είναι ακόμα νωπές. Να προσθέσω ότι η σκηνοθεσία είναι του Clint Eastwood ενώ η ιστορία είναι σε συνεργασία Paul Haggis(=Crash) και ενος Ιάπωνα που έγραψε και το σενάριο. Ανάμεσα στους παραγωγούς πέρα από το Haggis ειναι και ο Spielberg. Τα ονόματα αυτά τα ανεφέρω γιατί παίζουν και αυτά το ρόλο τους με τον ένα ή άλλο τρόπο στην ταινία. Η τεχνική που χρησιμοποιείται είναι αυτή του κύκλου. Ξεκινάει από το 2005 στην ΙβοΤζίμα όπου δείχνει Ιάπωνες να σκάβουν στα λαγούμια που είχαν σκάψει οι Ιάπωνες στρατιώτες για να υπερασπιστούν το νησί και από εκεί μας μεταφέρει στο Β παγκόσμιο πόλεμο και στη μάχη της ΙβοΤζίμα. Η ταινία είναι περισσότερο πολιτική και πολιτισμική παρά πολεμική. Ο Eastwood και ο Haggis προσπάθησαν να φτιάξουν ένα αντιπολεμικό έπος και τα κατάφεραν μάλλον. Πολύ ευχάριστο στην ταινία ο φυσικός τρόπος που μπλέκεται το παρόν στο το πεδίο των μαχών με flashback-αναμνήσεις των πρωταγωνιστών από το παρελθόν τους. Αυτό νομίζω είναι δουλειά του Haggis. Προσπαθεί να κινηθεί στο δίπολο ανάμεσα στον προβληματισμό για τους μάταιους θανάτους υπέρ πατρίδος και πίστεως την αγάπη για τη ζωή και το ιερό καθήκον του ή ταν ή επι τας. Νομίζω πιάνει όλο το φάσμα από το ένα άκρο στο άλλο. Αν και κάποια πράγματα δεν ανταποκρίνονταν στην πραγματικότητα και δεν εννοώ από ιστορικής πλευράς μόνο, η ταινία δεν προσπαθεί ούτε να εξυψώσει ούτε να κατακρίνει τους Ιάπωνες, αν και για να το κρίνω αυτό θα ήθελα να δω πώς αντιμετώπισε την αμερικάνικη εκδοχή ο Eastwood στην άλλη του ταινία "οι σημαίες των προγόνων μας". Σε κάποια σημεία μου φάνηκε κάπως μελοδραματική. Η ταινία, αν και έγχρωμη, λόγω των χρωμάτων του σκηνικού και των φυσικών τοπίων είναι κάτι ανάμεσα στο ασπρόμαυρο και το έγχρωμο. Ωραία η φωτογραφία και η λιτή μουσική υπόκρουση. Καλή η ταινία αλλά δε καμία περίπτωση δεν μπορεί να φτάσει ή να προκαλέσει σε μένα τουλάχιστον το ρίγος ή τα συναισθήματα που προκάλεσε "Η πτώση" του Oliver Hirschbiegel. Πολύ ρεαλιστικές και εκκωφαντικές οι σκηνές των μαχών αλλά αυτές όσο θόρυβο και αν προκαλούν βρίσκονται σε ένα δεύτερο επίπεδο για να μην πω στο background της όλης ταινίας. Θα ήθελα να δω αυτήν την ταινία πώς θα τη χειριζόταν ένας ευρωπαίος ή ένας ιάπωνας σκηνοθέτης...
Αυτά προς το παρόν...
"I like to remember things my own way. Not necessarily the way they happened"
Member of elites only...just like Mus1ca||


Αλ.

  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 2232
  • This b0dy is y0ung but my sp1r1t's 0|d...
H πρεμιέρα της τανίας συνέπεσε σχεδόν με την ημερομηνία της απόβασης των Αμερικανών στο νησί στις 19 Φεβρουαρίου του 1945. Ενδιαφέρουσα συγκυρία.
« Last Edit: 18 Feb, 2007, 17:31:16 by w4tt4n4b3 »
"I like to remember things my own way. Not necessarily the way they happened"
Member of elites only...just like Mus1ca||


Αλ.

  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 2232
  • This b0dy is y0ung but my sp1r1t's 0|d...
Η ταινία, αν και έγχρωμη, λόγω των χρωμάτων του σκηνικού και των φυσικών τοπίων είναι κάτι ανάμεσα στο ασπρόμαυρο και το έγχρωμο.
Απόσπασμα από συνέντευξη που έδωσε ο Clint Eastwood για τις 2 Ιβο-ταινίες στο Ν. Φενεκ Μικελίδη. Δίνει μια εξήγηση για το παραπάνω...

Ερ.: Και στις δύο ταινίες το χρώμα είναι λίγο, μοιάζουν περισσότερο με ασπρόμαυρες. Υπάρχει κάποιος ιδιαίτερος λόγος;
Απ.: Πιστεύω ότι για τις δύο αυτές πολεμικές ταινίες ήταν το σωστό χρώμα, έδινε την κατάλληλη ατμόσφαιρα. Άλλωστε είμαι οπαδός των μαυρόασπρων [size=08pt](μάλλον θα είπε black & white, στην ελληνική ορολογία του κινηματογράφου έχει επικρατήσει το ασπρόμαυρες και όχι το μαυρόασπρες)[/size] ταινιών, μεγάλωσα με μαυρόασπρες ταινίες, κι ίσως αυτό να είναι μια εξήγηση γι' αυτό που ρωτάς.
« Last Edit: 19 Feb, 2007, 16:57:33 by wings »
"I like to remember things my own way. Not necessarily the way they happened"
Member of elites only...just like Mus1ca||


 

Search Tools