Author Topic: Gérard de Nerval, Épitaphe (Ζεράρ ντε Νερβάλ, Επιτάφιος, μετάφραση: Θεόδωρος Μακρής)  (Read 1528 times)

spiros

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 653614
  • Gender: Male
  • point d’amour
    • spiros.doikas
    • greektranslator
    • doikas
    • 102094522373850556729
    • lavagraph
    • Greek translator CV

Épitaphe
Gérard de Nerval

Il a vécu tantôt gai comme un sansonnet,
Tour à tour amoureux insoucieux et tendre,
Tantôt sombre et rêveur comme un triste Clitandre,
Un jour il entendit qu’à sa porte on sonnait.

C’était la Mort ! Alors il la pria d’attendre
Qu’il eût posé le point à son dernier sonnet ;
Et puis sans s’émouvoir, il s’en alla s’étendre
Au fond du coffre froid où son corps frissonnait.

Il était paresseux, à ce que dit l’histoire,
Il laissait trop sécher l’encre dans l’écritoire.
Il voulait tout savoir mais il n’a rien connu.

Et quand vint le moment où, las de cette vie,
Un soir d’hiver, enfin l’âme lui fut ravie,
Il s’en alla disant : « Pourquoi suis-je venu ? »


Επιτάφιος
Ζεράρ ντε Νερβάλ (μετάφραση: Θεόδωρος Μακρής)

Είχε περάσει τη ζωή, πότε ως φαιδρό πουλάκι
Από τον έρωτα γοργά στην ξεγνοιασιά πηδώντας,
Πότε γυρνώντας σκεφτικός, βαρύς και πικραμένος.
Όταν μια μέρα ακούστηκε κάποιος να κρούει τη θύρα.

Ήταν ο Χάρος βιαστικός, μα με τα παρακάλια
Τον άφησε το ύστερο τραγούδι ν’ αποσώσει
Κ’ ύστερ’ αδιάφορος κινά και ξάπλωσε τη ράχη
Στο φέρετρο, που παγωνιά σκορπίζει στο κορμί του.

Ήταν τεμπέλης ξακουστός, καθώς τον ιστορούνε,
Και το μελάνι στέγνωνε συχνά στο καλαμάρι.
Όλα να μάθει γύρευε κι άμαθος είχε μείνει.

Κι όταν επρόβαλε η στιγμή, οπού βαριεστημένη.
Μια χειμωνιάτικη βραδιά του πήραν την ψυχή του,
Έφυγε λέγοντας. Λοιπόν, γιατί ήρθα εγώ εδώ κάτω;



Σημείωση: Ο ποιητής έγραψε τον Επιτάφιο για τον εαυτό του λίγο καιρό πριν αυτοκτονήσει.
Θεόδωρος Σ. Μακρής (Παξοί, 9 Φεβρουαρίου 1885 - Κέρκυρα 11 Ιουλίου 1970), Δικηγόρος






Gérard de Nerval (French pronunciation: [ʒeʁaʁ də nɛʁval]; May 22, 1808 – January 26, 1855) was the nom-de-plume of the French poet, essayist and translator Gérard Labrunie, one of the most essentially Romantic French poets. [...]

Gérard de Nerval's first nervous breakdown occurred during 1841. In a series of novellas, collected as Les Illuminés, ou les précurseurs du socialisme (1852), on themes suggested by the careers of Rétif de la Bretonne, Cagliostro and others, he described feelings that followed his third insanity. Increasingly poverty-stricken and disoriented, he finally committed suicide during 1855, hanging himself from a window grating. He left only a brief note to his aunt: "Do not wait up for me this evening, for the night will be black and white." He was interred in the Père Lachaise Cemetery in Paris.

http://en.wikipedia.org/wiki/G%C3%A9rard_de_Nerval
« Last Edit: 24 Aug, 2010, 09:03:44 by spiros »