Author Topic: Βάσω Μπρατάκη  (Read 15311 times)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62065
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Βάσω Μπρατάκη
« on: 24 Aug, 2010, 23:00:45 »
Βάσω Μπρατάκη



Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1963. Ζει και εργάζεται στα Γιαννιτσά. Έχει μαθητεύσει στη ζωγράφο Μαρία Καζάζη στα μυστικά του ιμπρεσιονισμού. Στη λογοτεχνία εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1983 με ένα ποίημα που δημοσιεύτηκε στο τεύχος 1337 του περιοδικού «Νέα Εστία».

Ποιητικές συλλογές:
«Τα ερωτικά – Δοκιμές», ιδιωτική έκδοση, Αθήνα, 1985
«Νύχτα ηνίοχος», εκδ. Γαβριηλίδης, Αθήνα, 2010
«Η εποχή των χαμένων ποιητών», εκδ. Δωδώνη, Αθήνα, 2012

Ποιήματα δημοσιευμένα στο Translatum:


Ιστολόγιο της ποιήτριας θα βρείτε στη διεύθυνση: http://mpleveloudo.blogspot.com/.


[ Επιστροφή στο ευρετήριο της ανθολογίας «Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα» ]
« Last Edit: 06 Mar, 2015, 19:56:46 by wings »


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62065
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Βάσω Μπρατάκη, Νύχτα ηνίοχος
« Reply #1 on: 24 Aug, 2010, 23:07:26 »


Θάνος Μικρούτσικος & Λίνα Νικολακοπούλου, Κοίτα μια νύχτα
(τραγούδι: Χάρις Αλεξίου / δίσκος: Κρατάει χρόνια αυτή η κολόνια (1990))


Βάσω Μπρατάκη, Νύχτα ηνίοχος

Στη διχάλα της σιωπής
πνιγμένη επιθυμία φυγής
το τελευταίο σφύριγμα της αμαξοστοιχίας
που δεν έφτασε στο τέρμα.
Και μείναμε στην αποβάθρα
προσμένοντας
με τις βαλίτσες γεμάτες
τριμμένα πανωφόρια... τα όνειρά μας
τις νύχτες που η πόλη πουλιέται
σαν πόρνη πολυτελείας
σε σοκάκια σκοτεινά και άδεια,
ενώ οι ποιητές στων στίχων
τη σκακιέρα παίζουν την ψυχή τους,
με λόγια φιλήδονα και λάγνα
στον έρωτα ποιος θα κερδίσει.
Και η νύχτα, σαν άλλος ηνίοχος,
έχοντας τα μάτια κλειστά
με ένα κόκκινο της φωτιάς μαντίλι
στο χρώμα της καρδιάς
αιώνες τώρα κρατά τα ηνία,
κάτω από το φεγγάρι,
φυλακίζοντας το χλιμίντρισμα
που ξυπνά ο έρωτας.

Από τη συλλογή Νύχτα ηνίοχος (2010)


Με πολλή χαρά και αγάπη, καλωσορίζω στην ανθολογία των ποιητών της Θεσσαλονίκης ακόμη μια ποιήτρια της γενιάς μου. Βάσω Μπρατάκη, καλώς ήρθες και σου εύχομαι να μπορείς πάντα, «σαν άλλος ηνίοχος», να τιθασεύεις κάθε στιγμή της ζωής σου και να τη ζεις όπως εσύ θες!
« Last Edit: 24 Aug, 2010, 23:31:21 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62065
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Βάσω Μπρατάκη, Το χρονικό μιας ζωής
« Reply #2 on: 07 Jan, 2011, 12:58:36 »


Γιάννης Ζουγανέλης & Αντώνης Πανταζής, Φοβάμαι
(τραγούδι: Βασίλης Παπακωνστανίνου / δίσκος: Φοβάμαι (1982))


[Ενότητα Δοκιμές]

Βάσω Μπρατάκη, Το χρονικό μιας ζωής

Τις νύχτες σαν πέφτει η μοναξιά
βαρύ μολύβι στον μαύρο κόρφο,
αρχίζεις να αναρωτιέσαι
ολοένα και πιο πολύ
για όλα αυτά που γίναν
γύρω από σένα ή και μαζί μ' εσένα.
Σκηνές και λόγια που πονούν
σαν το μαχαίρι που βρήκε τον στόχο.

Τις νύχτες σαν αρχίσει να μετριέται η σιωπή
η δική σου και η δική μας σιωπή
αρχίζεις να αναρωτιέσαι ολοένα και πιο πολύ
για τα λόγια που πεθάναν χωρίς λόγο
λόγια που ήταν κάποτε αγαπημένα.
Και τους φίλους που φύγαν κάποια μέρα
σαν τις γυναίκες που μοιραστήκαν
για μια νύχτα μονάχα, έρωτα και κρεβάτι.

Τις νύχτες σαν αρχίσουν να πονούν οι πληγές
που σου χαρίσαν τα χρόνια και οι εμπειρίες
αρχίζεις να το νιώθεις ολοένα και πιο πολύ
πως γέρασες ανάμεσα σε ναυάγια και θανάτους.

Αθήνα, Νοέμβρης '84

Από τη συλλογή Τα ερωτικά – Δοκιμές (1985)
« Last Edit: 21 Aug, 2012, 13:53:42 by wings »


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62065
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Βάσω Μπρατάκη, Το τραγούδι ενός λαού
« Reply #3 on: 21 Aug, 2012, 13:53:13 »


Γιάννης Μαρκόπουλος & Μιχάλης Σταυρακάκης: Προσκυνώ τη χάρη σου, λαέ μου
(τραγούδι: Χαράλαμπος Γαργανουράκης / δίσκος: Παράθυρο στη Μεσόγειο (1983))


[Ενότητα Δοκιμές]

Βάσω Μπρατάκη, Το τραγούδι ενός λαού

Σ' αυτή την στέρφα γη,
τ' αγόρια βιάζονται να γίνουν άντρες,
κορμιά από χώμα και αίμα
χέρια που παλεύουν με σύντροφο τον ήλιο
και ύστερα τα λόγια τους,
τα μεγάλα, τα ελεύθερα, τα ωραία λόγια τους.
Και ύστερα η φωνή του κρατουμένου
πίσω από τα κάγκελα της φυλακής
και η κραυγή του ετοιμοθάνατου,
μέσα από τα σκοτεινά πλοκάμια του θανάτου.
Και ύστερα τα όνειρα που μας αγγίξαν κάποια νύχτα,
τότες που πλαγιάζαμε με μια βούλα από αίμα,
το κοφτερό ίσως μαχαίρι, στο κέντρο της καρδιάς μας,
το αίμα του αδελφού που βάραινε στο προσκέφαλο,
ξυπνώντας στον λήθαργο του ύπνου
την μορφή της Ερινύας με την μνήμη
ενός ολόκληρου λαού, του λαού μου.

Σ' αυτή τη στέρφα γη,
κόκκινες παπαρούνες παλεύουν με το αίμα,
σήμερα είναι ο λαός μου,
αύριο όμως ίσως και να 'ναι ο δικός σου λαός,
και όμως, μακρινέ αδελφέ, μην ξεχνάς
πως οι σκλάβοι όλου του κόσμου
πεθαίνουν κάθε μέρα για το ίδιο όνειρο,
μια μέρα κάτω από τον ήλιο,
μια ελεύθερη μέρα.

Αθήνα, Οκτώβρης '83

Από τη συλλογή Τα ερωτικά – Δοκιμές (1985)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62065
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη


Βάσω Μπρατάκη, Η εποχή των χαμένων ποιητών

Βρέχει σιωπή στα όνειρά μου.
Πώς κλαίνε σιωπηλά οι νύχτες σου;
Αυτές που ζήσαμε, εγώ και εσύ
εραστές στον τροπικό του Αιγόκερου,
ξεψυχισμένοι άγγελοι
τα καλοκαίρια που μας άφησαν πίσω,
και απόμειναν οι αγάπες μας
σαν τα ψάρια να σπαρταρούνε
στα σκοτεινά κοράλλια της μνήμης
όταν ο ήλιος έδυε σιωπηλά
προς τα εκεί που έφευγε το πυρόξανθο αγόρι

Και εσύ να μου ψιθυρίζεις τρυφερά
φέροντας στην κόμη φύλλα χρυσαφιά
σαν το αγόρι που δεν μεγάλωσε ποτέ του
από τον κύκλο των χαμένων ποιητών
πως το φθινόπωρο είναι η εποχή του.

Από τη συλλογή Η εποχή των χαμένων ποιητών (2012)
« Last Edit: 11 Oct, 2016, 00:37:14 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62065
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Βάσω Μπρατάκη, Αφιλόξενη πόλη
« Reply #5 on: 06 Apr, 2013, 23:20:32 »


[Δημιουργία βίντεο: Βάσω Μπρατάκη]

Βάσω Μπρατάκη, Αφιλόξενη πόλη

Άγρια και αφιλόξενη αυτή η πόλη
και κάθε νύχτα ένα κόκκινο φεγγάρι
τον έρωτά μου ξεπουλά
το χάραμα πριν έρθει.
Σε σοκάκια σκοτεινά και άδεια
μυστικά πουλούν
και αγοράζουν τα νιάτα μου,
και είναι πάντοτε πέντε
τα διεφθαρμένα δάχτυλα
που στον ίσκιο των άστρων
χωρίς λύπηση καμιά
τη μοίρα μου υπογράφουν.

Σε βρήκα, Χριστέ μου,
σε κάδους σκουπιδιών να ψάχνεις,
για να χορτάσεις τα πεινασμένα σου νιάτα
σε δρόμους με σπασμένους φανοστάτες.
Στους τοίχους βρόμικων σπιτιών
διακρίνω τον ίσκιο από τα όνειρά σου
και στα πεζοδρόμια της μνήμης
μια σβησμένη ηχώ μού ξαναφέρνει πίσω
τα τελευταία κουρασμένα βήματά σου.
Μα αντί για καρφιά στα χέρια
είχες μια αυτοσχέδια βόμβα.
Ένα μπαμ και γλίτωσες, καρδιά μου.

Από τη συλλογή Νύχτα ηνίοχος (2010)


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62065
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Βάσω Μπρατάκη, Οι νύχτες μας
« Reply #6 on: 01 Jun, 2014, 01:52:44 »


Νότης Μαυρουδής & Τάσος Σαμαρτζής, Κάθε μια νύχτα
(τραγούδι: Σταμάτης Κραουνάκης / δίσκος: Τοπίο μυστικό (1993))


Βάσω Μπρατάκη, Οι νύχτες μας

Κύκλοι οι νύχτες μας και στο κέντρο
η καρδιά μου η καρδιά σου οι καρδιές μας.
Και γύρω τους διψασμένοι κυνηγοί
που βγήκαν με αίμα να ξεδιψάσουν
τα άγρια ένστικτα του έρωτά τους
κρύβοντας φαρέτρα και βέλη
στον ίσκιο του φεγγαριού
όταν ποτάμια το αίμα άναβε φωτιές
σε δάση που δεν είχαμε ποτέ διαβεί,
και ήταν ο φόβος της μοναξιάς του ταξιδιού
που τους έχρισε εραστές του φεγγαριού.

Και είναι η σιωπή των αμνών που ακούγεται
κάθε φορά που πέφτει η μάσκα.
Και αυτοί πάντα να στοχεύουν
στο κέντρο την καρδιά μας.
Κι εμείς πληγωμένοι και γυμνοί
με σπασμένα τα φτερά
έντρομοι να βλέπουμε στο κατώφλι της ανατολής
πως ο κύκλος της νύχτας έχει κι άλλο μικρύνει
και στο φως του φεγγαριού
φαντάζει ολοένα και πιο πολύ
το κέντρο της φοβισμένης καρδιάς μας.

Και μέσα στου αλκοόλ τη ζάλη
και στου καπνού τους άσπρους κύκλους
να αναρωτιέσαι
αν θα προλάβουμε άραγε να αγαπηθούμε
κι ας έχουμε παιδευτεί
να μάθουμε τον έρωτα να καλούμε
με όλες τις λέξεις της σιωπής.
Γιατί είναι γραφτό της μοίρας
οι άνθρωποι να γερνάνε νωρίς.

Άραγε θα προλάβουμε;
Στον ίσκιο αυτού του ερωτηματικού
γερνούν οι νύχτες μας.

Από τη συλλογή Νύχτα ηνίοχος (2010)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62065
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Βάσω Μπρατάκη, Ο τόπος μου
« Reply #7 on: 06 Mar, 2015, 19:55:52 »


Γιάννης Μαρκόπουλος & Κ. Χ. Μύρης, Ήταν ο τόπος μου
(τραγούδι: Νίκος Ξυλούρης / δίσκος: Χρονικό (1969))


Βάσω Μπρατάκη, Ο τόπος μου

Ο τόπος μου είναι γεμάτος με παιδιά
στον ορίζοντα των ματιών τους
τα όνειρα των ανθρώπων σκοτωμένα πρωινά
όταν γύπες με σκοτεινά κοστούμια
στα γαμψά τα νύχια τους κρατούν τη μοίρα μου
κι απλώνουν τις πανάκριβες γραβάτες τους
θηλιές που πνίγουν το φως της μέρας

Και γω μακρινέ αδελφέ
να παλεύω στον ίσκιο του σταυρού μου
να διώξω μακριά τα φτερά της απελπισίας,
κοράκια που κράζουν με φωνές του Άδη
την ώρα που ευγενείς πατρίκιοι
ρίχνουν κλήρο στ' αλωνάκι του φεγγαριού
να ιδούν ποιος τα ιμάτια θα πάρει
της σταυρωμένης μου αξιοπρέπειας
δολοφόνοι ανθρώπων και θεών.

Από τη συλλογή Η εποχή των χαμένων ποιητών (2012)