Επιλογές από αναγνώσματα των μελών

banned8

  • Jr. Member
  • **
    • Posts: 132
    • Gender:Male
Νηφάλια και ψύχραιμη η παρουσίαση από τους φορείς του Ιού. Εγώ, όταν διαβάζω κάποια απ' αυτά που λένε τούτοι οι Ηρακλείς (και ... Νεοκλείς), αντιδρώ περίπου σαν τον Στάθη (τον αποπάνω, όχι της «Ε»).

Θα κάνω ωστόσο μια άσχετη, γενικότερη παρατήρηση, που ίσως θα άξιζε δικό της νήμα:

Καθημερινά σχεδόν διαβάζουμε ενδιαφέροντα κείμενα στο διαδίκτυο. Αν έχουν κάποιο ειδικότερο ή γενικότερο ενδιαφέρον για την παρέα μας, καλό θα είναι να ενημερώνουμε και τους άλλους. Καλύτερο ακόμα θα είναι να τους διευκολύνουμε στην ενημέρωσή τους με μια περίληψη, μια ειδικότερη επισήμανση. Θα προτιμούσα εδώ για παράδειγμα μια σύντομη κατάθεση της άποψης του Κώστα για τον σημερινό χάρτη του ελληνοχριστιανισμού, την ανάδειξη δυο-τριών σημείων στα οποία στάθηκε στο διάβασμα, και σύνδεσμο για όσους θα ήθελαν να διαβάσουν το σύνολο του κειμένου. Με αυτό τον τρόπο θα διευκόλυνε όσους δεν έχουν το χρόνο και το ειδικό ενδιαφέρον να διαβάσουν όλο το μακρινάρι, να έχουν τουλάχιστον μια γρήγορη πληροφόρηση. Τώρα που λίγο-πολύ ξέρουμε το στίγμα των ενδιαφερόντων της παρέας του τρανσλάτουμ, θα ήθελα να το βλέπω αυτό πιο συχνά, και για περισσότερα θέματα – γλωσσικά, μεταφραστικά, πολιτικά, πολιτιστικά. Ένα δικό μας Readers' Digest. Εκπροσωπούμε ένα τεράστιο μωσαϊκό ενδιαφερόντων. Ας το αξιοποιούμε, έστω και μέσα από ψηφίδες του.
« Last Edit: 11 Mar, 2007, 18:00:47 by nickel »


spiros

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 812015
    • Gender:Male
  • point d’amour
Και όντως, του αξίζει δικό του νήμα...
Ίσως θα μπορούσαμε να έχουμε και ένα νήμα με συνδέσμους προς τα καλύτερα από αυτά, όπως π.χ. στο
https://www.translatum.gr/forum/index.php?topic=2506.0



mousafiris

  • Sr. Member
  • ****
    • Posts: 993
    • Gender:Male
  • Περικλής ο καλοκαιρινός
Νηφάλια και ψύχραιμη η παρουσίαση από τους φορείς του Ιού. Εγώ, όταν διαβάζω κάποια απ' αυτά που λένε τούτοι οι Ηρακλείς (και ... Νεοκλείς), αντιδρώ περίπου σαν τον Στάθη (τον αποπάνω, όχι της «Ε»).

 Τώρα που λίγο-πολύ ξέρουμε το στίγμα των ενδιαφερόντων της παρέας του τρανσλάτουμ, θα ήθελα να το βλέπω αυτό πιο συχνά, και για περισσότερα θέματα – γλωσσικά, μεταφραστικά, πολιτικά, πολιτιστικά. Ένα δικό μας Readers' Digest. Εκπροσωπούμε ένα τεράστιο μωσαϊκό ενδιαφερόντων. Ας το αξιοποιούμε, έστω και μέσα από ψηφίδες του.

Η πιο σοφή κουβέντα που έχω ακούσει εδώ και καιρό. Αυτό ήταν εκείνο που έψαχνα, που είχα την ελπίδα να βρω και που με έσπρωξε να γίνω μέλος του τρανσλάτουμ.
We shall not cease from exploration
And the end of all our exploring
Will be to arrive where we started
And know the place for the first time.


kapa18

  • Sr. Member
  • ****
    • Posts: 997
Από τη σημερινή Lifo, στήλη "Κορίτσι στην πόλη" της Δέσποινας Τριβόλη

Στο μετρό, Συγγρού-Φιξ

Στη στάση Συγγρού-Φιξ μπαίνει ένας άντρας γύρω στα 30: το ένα του χέρι είναι σε γύψο ενώ με το άλλο του χέρι κρατάει κάτι που μοιάζει με ακτινογραφία. Το πρόσωπό του είναι κατακόκκινο, δείχνει έτοιμος να εκραγεί. Σκύβει το κεφάλι, κοιτάει τις εξετάσεις του και βάζει δυνατά τα κλάματα. Όλοι τον παρακολουθούμε παγωμένοι – δεν ξέρω πού να κοιτάξω. Να του πω κάτι; Να τον βοηθήσω; Σκέφτομαι όλες τις φορές που έχω κλάψει ενώ οι διπλανοί μου (συνήθως γριές που μύριζαν ταλκ) με κοιτούσαν με οίκτο. (Κάποτε στο Λονδίνο μια κυρία είχε σκύψει και μου ’χε πει «όποιος και να ’ναι δεν το αξίζει, αγαπούλα», και μετά η διπλανή της, μια τύπισσα ντυμένη με ταγέρ, της είπε στυφά «συγγνώμη που επεμβαίνω, αλλά δεν νομίζω πως κλαίει για έναν άντρα. Θέλω να πω ίσως θα ήταν καλύτερα να την αφήσετε ήσυχη».) Ο διπλανός μου, ένας ηλικιωμένος κύριος με γκρίζα γένια και μπερέ, σηκώνεται και πάει δίπλα του· κάθεται, τον πιάνει από τους ώμους. «Τι έχεις αγόρι μου; Πες μου» του λέει πατρικά. «Πήγα στο γιατρό και είχα ένα ραντεβού… ένα ραντεβού». Η φωνή του πνίγεται στα αναφιλητά του. «Το ραντεβού μου, το ραντεβού μου... και μετά μου έδωσε τη συνταγή… τη συνταγή…» Ο ευγενικός κύριος κοιτά τη συνταγή προσεκτικά. «Μην κλαις αγόρι μου, μην κλαις. Θα πάμε τώρα να σου τα πάρουμε τα φάρμακα» του λέει καθησυχαστικά και τον οδηγεί έξω από το βαγόνι, προς τις κυλιόμενες σκάλες. Χαίρομαι για τον άντρα που κλαίει –που βρήκε κάποιον να τον βοηθήσει εννοώ. Αισθάνομαι ντροπή αναμεμειγμένη με μια ποταπή ανακούφιση που ο άνθρωπος αυτός δεν ήμουν εγώ. Ακούγεται ιδιαίτερα παιδικό, αλλά θα ήθελα πολύ να μη φοβάμαι να βοηθήσω τους ανθρώπους.



 

Search Tools