Author Topic: Πρόδρομος Χ. Μάρκογλου  (Read 110362 times)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62893
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Πρόδρομος Χ. Μάρκογλου, Ιδιωτικό τραγούδι

Η μέρα αναίμακτη, σφαγμένο μοσχάρι
Κι ο ήλιος μαύρη πλεκτάνη στον ουρανό
Πάνω απ’ τις οικοδομές
Και τα κύματα της θάλασσας χρόνια πίσω στη μνήμη
Βογκούν ήχοι στεγνοί και συγκεκριμένοι
Στους τοίχους των ημερών μας
Και ραδιόφωνο στη διαπασών
Κάποιοι, σκέφτεσαι, κάτι πάνε να πνίξουν
Ξενευρώνει η θηριώδης αμάθεια της εξουσίας
Μόνη παρηγοριά το τραγούδι μωρομάνας
σίδερο βάλτε στην καρδιά και χάλκουμα στα στήθια
Και κρατούσε το γιο της
Βολβό γεμάτο δίψα, πλούσιο απ’ τις μέρες του μέλλοντος
Σφυρίζει ο αγέρας στις μεταλλικές κεραίες
Εδώ
Μες στο μπετόν φυτρώνει
Η καινούρια ρίζα μας
Σκληρή και προορισμένη.

Από τη συλλογή Το δόντι της πέτρας (1975)


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62893
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Πρόδρομος Χ. Μάρκογλου, Έγραφε
« Reply #121 on: 24 Jul, 2017, 14:54:55 »
Πρόδρομος Χ. Μάρκογλου, Έγραφε

Εκμηδενίζει ο χρόνος τη χαρά
Αυτή διαρρέει από τους φύλακες της ημέρας
Μας προλαβαίνει καλοκαιρινή βροχή

Πόσα χέρια ψάχνουν
Μες στο λαρύγγι μας έμπειρα επίμονα
Ξεριζώνουν ό,τι προλάβουν
Ακόμη και τη χορδή της πιο μικρής χαράς

Και ματωμένες οι λέξεις διαθλάνε το φως
Κι οι σιωπές σαν βρόχοι

Καθένας έχει μερίδιο στη σιωπή
Στη σιωπή που είναι ενοχή
Ενοχή για όλα αυτά που χάνονται
Χάνονται εφιαλτικά
Και πάνε με τους δήμους
Και πάνε με τα ηλιακά συστήματα σκουπίδια.

Από τη συλλογή Το δόντι της πέτρας (1975)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62893
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Πρόδρομος Χ. Μάρκογλου, Ορμάει η θάλασσα

Ορμάει η θάλασσα τ’ απόγευμα
Ανεβαίνει από τοίχους κι άσφαλτο
Αεράκι παρήγορο
Μέσα στην κιμωλία του ήλιου

Κυριακή το άεργο μυαλό μου
Ταξιδεύει σε ανθισμένο πέλαγο
Κι όμως τα μαλλιά σου φυλλώματα ελιάς, παίρνουν φωτιά

Τα μάτια σου κοχλάζοντας ασβέστης
Λευκό το χρώμα του θανάτου
Πάλι ορμάει η θάλασσα με άσπρα βήματα χορευτικά

Στιγμή δεν μπορείς να αφεθείς
Καταραμένες μέρες

Μαύρος Μινώταυρος έρχεται απ’ τη θάλασσα.

Από τη συλλογή Το δόντι της πέτρας (1975)


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62893
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Πρόδρομος Χ. Μάρκογλου, Υπνοβάτης
« Reply #123 on: 24 Jul, 2017, 15:04:11 »
Πρόδρομος Χ. Μάρκογλου, Υπνοβάτης

Κάθομαι εδώ μες στους τοίχους
Και δεν ακούω
Στο μυαλό μου ορμάει η θάλασσα
Και πιο πολύ δε βλέπω
Χάθηκαν στα μαλλιά της Κασσάνδρας οι ουρανοί
Εφημερίδες, σκουπίδια, τηλεόραση
Και τραβάει το ποτάμι θολό φαρμακωμένο

Και δεν ακούω
Μονάχα κάποιες φωνές φτάνουν
οχ μάνα μου κι όχι άλλες κουβέντες
Τις νύχτες που περνάει τ’ αεράκι στις κεραίες
Κομμάτια φεύγουν οι σάρκες μου
Βγαίνουν στους δρόμους
Χάνονται
Και δεν ξαναγυρνούν.

Από τη συλλογή Το δόντι της πέτρας (1975)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62893
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Πρόδρομος Χ. Μάρκογλου, Μερική έκλειψη

Γεμάτη φως η θάλασσα και πέρα
Σειρά τα λιόδεντρα ανηφορίζουν με τον μπάτη
Στο μυαλό μου καίγονται δέντρα και κρεμασμένοι
Κι ένας καπνός πετάγεται φτεροκοπώντας
Κάργες τότε που ράντιζαν το θάνατο
Στάχτη κι αποκαΐδια στα μάτια που βλέπουν
Το απρόβλεπτο

Μέσ’ από καμένο γυαλί πάλι ο ήλιος χαμογελούσε.

Από τη συλλογή Το δόντι της πέτρας (1975)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62893
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Πρόδρομος Χ. Μάρκογλου, Συμβάν
« Reply #125 on: 24 Jul, 2017, 15:10:57 »
Πρόδρομος Χ. Μάρκογλου, Συμβάν

Το αίμα τους
Καθώς σπάζουν τα φράγματα χύθηκε
Προορισμένο κιόλας ν’ αρδέψει τη γη
Σα ρόδι θρυμματισμένο ιρίδισε
Σκορπίζοντας απαστράπτοντα σπέρματα
Για μιαν ανθοφορία
Σε μιαν άλλη άνοιξη που θα ’ρθει—
Να υψωθεί στον σκοτεινό ουρανό
Ο ρόδακας
Του πιο κόκκινου ηλιοτρόπιου.

Αύγουστος 1968-Μάης 1974

Από τη συλλογή Το δόντι της πέτρας (1975)