Author Topic: Μαρία Καρδάτου  (Read 54306 times)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66707
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Μαρία Καρδάτου, Άστατη
« Reply #105 on: 26 Jul, 2019, 21:22:14 »
Μαρία Καρδάτου, Άστατη

Οι αμμόλοφοι
είναι η γυναίκα
που στέκεται καρτερική.
Ο άνεμος
που ουρλιάζει
καλπάζει
σκύβει φιλάει
και προσπερνάει
είναι ο άντρας.
Όμως η κινούμενη άμμος
κρύβει τους κινδύνους

Από τη συλλογή Αερολέσχη (1997)


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66707
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Μαρία Καρδάτου, Μια τσιγγάνα
« Reply #106 on: 26 Jul, 2019, 21:24:13 »
Μαρία Καρδάτου, Μια τσιγγάνα

Μια τσιγγάνα
που έχτισε σπίτι
μα στην αυλή
στημένο έχει τσαντίρι
έτσι από συνήθεια
να είναι έτοιμη
για δρόμο

Από τη συλλογή Αερολέσχη (1997)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66707
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Μαρία Καρδάτου, Έργα αντιστήριξης
« Reply #107 on: 26 Jul, 2019, 21:26:04 »
Μαρία Καρδάτου, Έργα αντιστήριξης

Η μουσική και το γράψιμο
υφαίνουνε το μαγικό χαλί
Το πρόβλημα
ήταν πάντα το χώμα
μια και τα έργα
αντιστήριξης
ήταν πρόχειρα
και η τάφρος
έχασκε πίσω μας
από τη γέννησή μας

Από τη συλλογή Αερολέσχη (1997)


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66707
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Μαρία Καρδάτου, Δυτικές ακτές
« Reply #108 on: 26 Jul, 2019, 21:30:09 »
Μαρία Καρδάτου, Δυτικές ακτές

«Κι όμως ταξίδεψα πολύ κατά τις δυτικές ακτές
είδα τα σώματα των όψιμων κολυμβητών να φθίνουν»
Νίκος-Αλέξης Ασλάνογλου


Το κορμί σου να ικετεύει
κοντά στη θάλασσα
Η γύμνια σου να λάμπει
κάτω απ’ το φως του φεγγαριού
κι εσύ να μην το γνωρίζεις
Τώρα απέκτησες περιττά χρόνια
και περιττά κιλά
και είσαι παντού
και ξέρεις τα πάντα
Όμως αν ψάξεις
στους αμμόλοφους
δίπλα στο πουκάμισο των φιδιών
θα βρεις σε κάποιο σημείο
πάνω στ’ αγκάθια
τη σκιά του τέλειου κορμιού σου
που κάποτε βρεμένο
έγειρε εκεί στο πλάι

Από τη συλλογή Αερολέσχη (1997)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66707
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Μαρία Καρδάτου, Δραπέτης
« Reply #109 on: 26 Jul, 2019, 22:17:21 »
Μαρία Καρδάτου, Δραπέτης

Η θάλασσα μια οπτική απάτη
Απαστράπτουσα όπως και η αγάπη
Η γεύση της πικρή
Πλωτό νησί η ματιά σου
Στη μαύρη ακινησία το δίλημμα
Ιστιοφόρα με λευκά πανιά
ξεκινούν χωρίς την παρουσία μου
Σύννεφα αμφιβολίας συσσωρεύονται
Μπλοκαρισμένη στο γκρίζο πλέγμα
δραπετεύω με λέξεις
που με καρφώνουν στα ποιήματα
σαν πεταλούδα σε συλλογή
Σε μια λιθόστρωτη ανηφοριά
τους στίχους απαρνήθηκα
κι ύστερα έψαξα κρυφά
για τον χαμένο χρόνο
πίσω από το Επταπύργιο
στον τοίχο της ταβέρνας
μια μαχαιριά.

Από τη συλλογή Ούτε δροσιά (2002)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66707
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Μαρία Καρδάτου, Αμμοθύελλα
« Reply #110 on: 26 Jul, 2019, 23:09:40 »
Μαρία Καρδάτου, Αμμοθύελλα

Ριπές αλμύρας με γαζώνουν
Μπερδεύουν τη σκέψη
θολώνουν τα μάτια
Διακρίνω ένα σώμα απολιθωμένο
Μια ελαφρόπετρα
ένα κεφάλι αποξηραμένο
από τους χυμούς της μνήμης
Οφθαλμαπάτη μέσα στην
αμμοθύελλα κάποιος να περιμένει
Νυχτώνει κι ο έρημος φάρος
με διώχνει μακριά
από τη θάλασσα
με τα συρματοπλέγματα
Μια κουκουβάγια χτυπάει με δύναμη
στο τζάμι του αυτοκινήτου
Τα μάτια της με κοιτάζουν
διαπεραστικά
Η νύχτα βαδίζει μόνη στην εθνική οδό
Πρέπει να γυρίσω πίσω χωρίς αποσκευές
τα σύνορα κλειστά
Όλα ήταν παιχνίδια
της άμμου σκαριφήματα

Από τη συλλογή Ούτε δροσιά (2002)


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66707
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Μαρία Καρδάτου, Άνθος ρολογιού
« Reply #111 on: 26 Jul, 2019, 23:14:22 »
Μαρία Καρδάτου, Άνθος ρολογιού

Αναρριχώμενο φυτό
σ’ ερειπωμένο σπίτι
Ο χρόνος κυλούσε
αμετάκλητα
οι επιθυμίες μ’ ένα άγγιγμα
έγιναν ρολόγια
φυτά που άπλωσαν ρίζες στη γη
μάτια σ’ ένα κορμί
Οι δείκτες καρφώθηκαν
σ’ εκείνη τη στιγμή
που είπαν δεν πάει άλλο

Από τη συλλογή Ούτε δροσιά (2002)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66707
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Μαρία Καρδάτου, Λεπτή ισορροπία
« Reply #112 on: 26 Jul, 2019, 23:31:08 »
Μαρία Καρδάτου, Λεπτή ισορροπία

Όλα βρίσκονταν
σε λεπτή ισορροπία
Κάποιος έπρεπε να πάρει
τη μεγάλη απόφαση
Η ζέστη στο μεταξύ φούντωνε
Μάταια ένας ανεμιστήρας
θλιβερά τους κοίταζε
με το μοναδικό του μάτι
Έφταιγε η θάλασσα
που σήκωνε κύμα
κι ανατάραζε τις μέδουσες
και τα πλαστικά
Έφταιγε ο ψαράς
δολοφόνος με προβολέα
Έφταιγε η νύχτα
που ήταν άστεγη
Έφταιγε η μέρα
που δεν έκρυβε
κανένα μυστικό
Έπρεπε να χαλάσει
η λεπτή ισορροπία.

Από τη συλλογή Ούτε δροσιά (2002)