Author Topic: Μαρία Κέντρου-Αγαθοπούλου  (Read 110644 times)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62890
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Έφη και Σπύρο, φταίνε οι κακές συνήθειες του νεοέλληνα. Μία απ' αυτές είναι να μη στηρίζει τον τόπο του ή, ακόμα χειρότερα, να δυναμιτίζει κάθε αξιόλογη προσπάθεια προβολής του. Η Ελλάδα, άλλωστε, είναι γνωστή ως η χώρα που «τρώει» τα παιδιά της.

Αν τώρα πιάσουμε τους γνήσιους Θεσσαλονικείς και Αθηναίους (όσους υπάρχουν και αν υπάρχουν πλέον), θυμάμαι από μικρό παιδί πως όχι μόνο δεν είχαν ποτέ τίποτα να μοιράσουν, αλλά και αγαπούσαν οι μεν την πόλη των δε και το έδειχναν με ενθουσιασμό ανά πάσα στιγμή. Οι δύο πόλεις δεν άλλαξαν τόσο έκτοτε, αλλά ο ρυθμός ζωής και οι επιδιώξεις των κατοίκων τους διαφέρουν πλέον αισθητά.

Όσον αφορά την ντομπροσύνη, θαρρώ πως αυτή δεν εξαρτάται από τον τόπο καταγωγής ή κατοικίας, αλλά από το χαρακτήρα κάθε μεμονωμένου ατόμου. Σπύρο, never trust appearances. :-)

Σας παρακαλώ όλους να βάζετε στον τίτλο κάθε μηνύματός σας και τον τίτλο του ποιήματος από το οποίο ξεκινά η συζήτηση (όπως κάνω εγώ). Βοηθά πολύ τους υπόλοιπους αναγνώστες και επισκέπτες της ανθολογίας.
« Last Edit: 14 Jan, 2017, 20:59:21 by wings »


efiefoula

  • Newbie
  • *
  • Posts: 78
wings συμφωνώ με όλα όσα είπες. Προσωπικά όμως, έχω διαπιστώσει μια διαφορά όσον αφορά το θέμα ντομπροσύνης. Μια κάποια «στενότητα» μπέσας. Δεν θέλω να θίξω πραγματικά κανέναν και φυσικά δεν είναι όλοι το ίδιο. Kαι σίγουρα, δεν πιστεύω ότι αυτό οφείλεται στον χαρακτήρα. Ίσως οι συνθήκες ζωής.
« Last Edit: 14 Jan, 2017, 20:59:30 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62890
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Οι συνθήκες και ο ρυθμός ζωής συνεχίζουν να επιτρέπουν στη Θεσσαλονίκη να παραμένει ανθρώπινη πολιτεία, όπως τη χαρακτήρισε η Μαρία το 1965.

Ως πότε, όμως; Η πόλη δείχνει μερικές φορές ν' αντέχει, αλλά οι αντιστάσεις των κατοίκων διαρκώς εξασθενούν. Δεν είμαι πολύ αισιόδοξη για το εγγύς μέλλον.
« Last Edit: 14 Jan, 2017, 20:59:45 by wings »


efiefoula

  • Newbie
  • *
  • Posts: 78
Ούτε και εγώ wings. Μπορεί άραγε να αντιστραφεί αυτή η πορεία;

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62890
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Έφη, ζεις εδώ, στη Θεσσαλονίκη; Αν ναι, ξέρεις ότι όχι, δεν είναι εύκολες οι ανατροπές στην πόλη μας.

Δείχνει μποέμικη και ανοιχτόκαρδη, αλλά είναι τραγικά εσωστρεφής και μίζερη και κάθε μέρα γίνεται χειρότερη.

Σε λίγες μέρες που θα περάσουμε στους Καταλόγους 8 του Δημήτρη Δημητριάδη, θα δούμε ότι μας προτρέπει να κάψουμε την πόλη για να ξαναγεννηθεί καλύτερη χωρίς τα «δεινά» που την ταλανίζουν (σε εισαγωγικά γιατί ούτε καν μπορείτε να φανταστείτε όσα θεωρεί δεινά ο συγγραφέας). Και φυσικά, εννοεί, την πόλη τής Θεσσαλονίκης. Βλέπεις, αυτός έζησε και σε άλλες πόλεις και ξέρει. Και, όπως μας είπε σχετικά πρόσφατα στα λογοτεχνικά πρωινά του ΚΘΒΕ σε ανάλογη ερώτηση που του έκανα, φοράει πάντα πάνω στο πετσί του την πόλη μας, αλλά δεν ξέρει αν αυτό ήταν τελικά ευλογία ή κατάρα.
« Last Edit: 14 Jan, 2017, 20:59:56 by wings »

efiefoula

  • Newbie
  • *
  • Posts: 78
Αχ, wings θίγεις θέματα που θέλουν πολύ μεγάλη συζήτηση…
Δεν την αφήνουν να αναρρώσει, δεν την αφήνουν να κλείσει τις πληγές της. Είναι σαν έναν άρρωστο παρατημένο σε ράντζο νοσοκομείου που οποίος περνάει του δίνει και μια. Να πέσει πιο χαμηλά.

« Last Edit: 14 Jan, 2017, 21:00:06 by wings »


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62890
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Μόλις έκανες την καλύτερη δυνατή περιγραφή. Δες κι ένα δείγμα αυτού που λες εδώ και θα καταλάβεις τι εννοούμε όταν μιλάμε εγώ για μιζέρια κι εσύ για κρυψίνοια των Θεσσαλονικιών.

Ευχαρίστως να κάνουμε την κουβέντα από κοντά όποια στιγμή θες. :-)
« Last Edit: 14 Jan, 2017, 21:00:17 by wings »

efiefoula

  • Newbie
  • *
  • Posts: 78
Θα ήθελα πραγματικά πολύ να γίνει αυτή η κουβέντα: ) Ξέρεις wings πιστεύω ότι κανένας άνθρωπος δεν θέλει να είναι εσωστρεφής. Δεν είναι ευχάριστο να ζεις στην αγωνία για μια καλύτερη κρυψώνα. Το κακό με αυτούς τους ανθρώπους είναι ότι παρόλο που προσπαθούν για το αντίθετο, η εσωστρέφεια τους speaks volumes.

Quote
Μόλις έκανες την καλύτερη δυνατή περιγραφή

Σε ευχαριστώ, wings. Το χειρότερο είναι ότι μερικοί κοιτούν πίσω, για να σιγουρέψουν ότι ήταν δυνατή η σπρωξιά τους.
« Last Edit: 14 Jan, 2017, 21:00:45 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62890
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Ναι, και παίρνουν φόρα απ' τον Όλυμπο για να σιγουρευτούν ότι δεν θα ξεθυμάνει η μανία τους. :-)

Ωστόσο, η Μαρία δεν μιλά για δαύτους, αλλά για άλλους που πραγματικά νιώθουν και αφήνονται να τους λούσει η διάφανη ομίχλη κι η γυαλιστερή υγρασία των ματιών τού συντρόφου τους. Παρόλο που το ποίημά «μας» είναι ήδη 44 χρονών, οι άνθρωποι αυτοί πάντα θα υπάρχουν, έστω κι αν λιγοστεύουν καθημερινά. Ψάξε να τους βρεις. Συνήθως στέκονται παράμερα, κάτω απ' τα θαμπά φανάρια τής παλιάς παραλίας, μέσα στα στενοσόκακα της πάνω πόλης, μακριά από τους προβολείς και τον κουρνιαχτό τού όχλου, κι αγωνιούν για το μέλλον αυτής της πολιτείας όσο κι εμείς.

Για την κουβέντα, δεν έχεις παρά να μου στείλεις μήνυμα.
« Last Edit: 14 Jan, 2017, 21:01:00 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62890
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Μαρία Κέντρου-Αγαθοπούλου, Δεν τσακίζω κόκαλα εγώ

Με τις λέξεις μου αγκαλιά
Περπατώ στα τυφλά λιβάδια
Κερνώ χαμόγελα στα ζώα μου
Που βόσκουν στα δροσερά χορτάρια
Ανίδεα τι σφαγές τα περιμένουν
Και τι εκδικήσεις ετοιμάζουν οι άγγελοι
Που βολτάρουν με διπλά πιστόλια
Κρυμμένα κάτω απ’ τα μαύρα φτερά τους

Εγώ μονάχα τις δικές μου λέξεις διεκδικώ
Όσες μου ανήκουν κι όσες με καταδέχτηκαν
Μια μέρα εκεί που θρηνούσα για το χαμό μου
Επειδή δεν είχα το θάρρος να φωνάξω:
Κόκαλα έχω αλλά δεν τσακίζω κόκαλα εγώ
Παρά με τη γλώσσα μου γλείφω τη σκόνη
Από τις λέξεις
Για να λάμπουν
Στην αιώνια νύχτα των ματιών σας

Από τη συλλογή Σαλκίμ (2001)
« Last Edit: 01 Jul, 2017, 15:36:15 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62890
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Μαρία Κέντρου-Αγαθοπούλου, Τα τοπία που είδα

IX


Αν και έχω δει άσπρα λουλούδια
Σε θαλασσινές πέτρες
Λουλούδια φυτρωμένα
Σε πέτρινα σπίτια
Που δεν κατοικούνται
Αν και έχω δει
Εξαίσιες μεταμορφώσεις
Της πέτρας που κυλάει το νερό
Όλες τις ώρες της ημέρας
Και της νύχτας
Μονάχη είναι η πέτρα
Μονάχο το λουλούδι
Το νερό άδειο
Η νύχτα μαύρη

Από τη συλλογή Τα τοπία που είδα (1975)
« Last Edit: 14 Jan, 2017, 22:51:54 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62890
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη


Γιάννης Σπανός & Λίνα Νικολακοπούλου, Αν ήξερες τις νύχτες μου
(ερμηνεία: Άλκηστη Πρωτοψάλτη / δίσκος: Έξοδος κινδύνου (1984))


Μαρία Κέντρου-Αγαθοπούλου, Νυχτερινές ιστορίες

Το ίδιο όνειρο δεν είδαμε ποτέ
Κι ας νυχτώνει το ίδιο για τους δυο μας
Τρυφερά κοιμάσαι κείτομαι στο βόρειο πλευρό
Όπου το κρύο με θανατώνει
Πέφτεις με το σώμα προς τον έρωτα στραμμένο
Υποφέρεις που βλέπω τον καιρό νεκρό
Ενώ και στον δικό σου ύπνο ανάβει ένα σκοτάδι
Το αισθάνομαι Μου κρατάς το χέρι
Πηγαίνουμε στον εφιάλτη με αναμμένο φως
Το πρωί κρύβεις μέσα στα χέρια σου το αίμα
Μιας νύχτας φονικής
Κάτω απ’ τα μάτια σου –την ώρα του καφέ–
Κάτι σαν μαύρο κατακάθι μας καταποντίζει
Σε όνειρο ίδιο και διαφορετικό

Από τη συλλογή Η σκοτεινή διάρκεια των ημερών (1993)
« Last Edit: 01 Jul, 2017, 15:36:58 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62890
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Μαρία Κέντρου-Αγαθοπούλου, Ανεξίτηλο σκοτάδι

Τι ήταν τελικά ο παππούς μου
Ένας αυθεντικός καρβουνιάρης
Να κυνηγάει τον πελάτη με το τουφέκι
«Κάρβουνο πιο μαύρο κι απ’ τη νύχτα – έλα»
Κι αυτές με τα τσεμπέρια και τις ποδιές
Οι όμορφες γειτόνισσες οι στρίγκλες – πόσο και πόσο
Κι αν έβαζε καμιά φορά το χέρι του
Κάτω απ’ τα φουστάνια τους ήταν σοφός
Κι ας έβρισκαν στο σπίτι μαύρα τα μπούτια τους
Ήταν σοφός αυτός Μες τη μαυρίλα του
Ήξερε τι κάνει και πού το πάει
Έλεγε: το κάρβουνα θέλει κόλπα θέλει γαλιφιές
Να το πασάρεις στον άλλο
Πρέπει να το πουλήσεις όσο όσο
Ή να το μοιραστείς πάση θυσία
Να φύγει από πάνω σου αυτή η μαυρίλα

Αυτό το ανεξίτηλο σκοτάδι

Από τη συλλογή Η σκοτεινή διάρκεια των ημερών (1993)
« Last Edit: 03 Nov, 2017, 18:59:17 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62890
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη


Μίκης Θεοδωράκης & Μάνος Ελευθερίου, Όσους δεν πήρε η μοναξιά
(ερμηνεία: Γρηγόρης Μπιθικώτσης / δίσκος: Οκτώβρης ’78 (1978))


Μαρία Κέντρου-Αγαθοπούλου, Αποστήθιση

Κάθε νύχτα
Αποστηθίζω
Τα δύσκολα γράμματα
Της μοναξιάς
Ώσπου σιγά-σιγά
Με παίρνει ο ύπνος

Από τη συλλογή Θαλασσινό ημερολόγιο (1981)
« Last Edit: 01 Jul, 2017, 15:38:04 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62890
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Μαρία Κέντρου-Αγαθοπούλου, Άμυνα
« Reply #59 on: 22 Jul, 2009, 23:40:39 »
Μαρία Κέντρου-Αγαθοπούλου, Άμυνα

Πρέπει να μάθω να πελεκώ
Αυτή την πέτρα
Να ζωγραφίζω πάνω στην πέτρα
Να την κοιμίζω σαν μωρό
Στον κόρφο μου να τη ζεσταίνω
Με κάθε είδους συμπεριφορά
Με χίλιους τρόπους
Να μην ξυπνήσει η πέτρα μου
Κάποιο πρωί
Και με χτυπήσει

Από τη συλλογή Τα επακόλουθα (1978)
« Last Edit: 14 Jan, 2017, 19:48:03 by wings »