Author Topic: Πάνος Θεοδωρίδης  (Read 24184 times)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67417
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Πάνος Θεοδωρίδης, Προσπέκτους
« Reply #15 on: 15 Aug, 2010, 13:40:37 »


Διονύσης Σαββόπουλος, Μπάλος (δίσκος: Μπάλος (1971))

Πάνος Θεοδωρίδης, Προσπέκτους

Βαλκανικοί στρατοί στο παράθυρο
με βαριές μελωδίες διασχίζουν τα ποτάμια∙
κάπου τα ξέρω όλα αυτά κάπου τα θυμάμαι:
την ανόητη προσήλωση στα βουνά
τις διαλέκτους αργά το βράδυ στα στρατόπεδα
το ξένο αίμα και την ξένη φωνή
τον ήλιο στη Μακεδονία. Τώρα
στριφογυρίζω με σαθρές δικαιολογίες
στο Δεμίρ καπού
συμμετρικά επισκοπώ τις διαβάσεις στο Πάικο
την ομίχλη στο Βαρδάρη
περιμένω να γυρίσει ο καιρός με άνοιγμα στα βόρεια
να ταξιδέψω υστερικά στην πατρίδα
κομμένος στη μέση δεμένος με τα βουνά
κάπου τα ξέρω αυτά
κάπου.

Από τη συλλογή Προσπέκτους (1977)
« Last Edit: 23 Jun, 2017, 14:14:18 by wings »


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67417
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη


Παναγιώτης Τούντας & Κώστας Κοφινιώτης, Μπήκε ο χειμώνας
(τραγούδι: Στράτος Παγιουμτζής σε ηχογράφηση του 1940)


Πάνος Θεοδωρίδης, Ποίημα (από τη συλλογή «Στην αγκαλιά της Ντεζιρέ»)

Από πότε οι προσωπικές εμπειρίες
γίνονται ποίηση διαρκής και λάγαρη
κι ως πότε την πτωχεία των υψηλών
νοημάτων θα κρύβουν∙ χειμώνιασε
οι γνωστοί δουλεύουν∙ η βενζίνη ακρίβυνε
με δυσκολία βγαίνει ο στίχος.

Από τη συλλογή Στην αγκαλιά της Ντεζιρέ (1980)
« Last Edit: 23 Jun, 2017, 14:14:38 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67417
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη


Σταμάτης Κραουνάκης & Λίνα Νικολακοπούλου, Το κάστρο
(τραγούδι: Άλκηστη Πρωτοψάλτη / δίσκος: Ανθρώπων έργα (1993))


Πάνος Θεοδωρίδης, Η πόλη της Ρεντίνας

Την αγαπούσα όσο τίποτε στον κόσμο
κρόσσια αφημένα στη βροχή, λερό
ενδιαίτημα υφύγρου καρυκόξυλου
κι εκείνα τα μυρωμένα σκίνα της,
μικρά και τραγανά για το κοτσύφι

Την αγαπούσα όσο την ήξερα μόνον εγώ
δακρυσμένος, κρατώντας ένα φρυγικό
ή βλάχικο σκουφί στην κορυφή του λιχανού
κι έπειτα, τηγανιτά αυγά, κρασί ασβε-
στωμένο, βλέποντας ν’ αλλάζουν χρώμα

τα πλατάνια. Διότι την αγαπούσα
ως κάτοικος, ως ξενοπάροικος, ως κοινο-
τάρχης: κι όταν στις πέτρες της άγγιζα
τη φαιά απάτη των βρύων, τότε πράγματι
ήμουν λευκός, ένα χαρτί στα σύννεφα.

Πάει καιρός που δεν την αγαπώ.
Του ζώντος σώματος τη γοητεία,
γαλάζια μάτια, δορυφορικό πλεκτό
πάει καιρός που αυτά προτιμώ
και τις Ρεντίνες στα αρχεία θάβω.

Από τη συλλογή Ποιήματα που θα χαθούν στην ομίχλη (2001)


Το βυζαντινό κάστρο της Ρεντίνας (ή Μακεδονικός Μυστράς)
και τα στενά της Ρεντίνας (ή Μακεδονικά Τέμπη)
στον Ρήχιο ποταμό.

Ο οχυρωμένος Μυγδονικός οικισμός στη Ρεντίνα ανακαλύφτηκε από τον καθηγητή του Α.Π.Θ. Νίκο Μουτσόπουλο ύστερα από 25 χρόνια ανασκαφών [σχετικό άρθρο: ]



Πηγή για τη φωτογραφία: Κάστρο Ρεντίνας | Strymonikos Online
« Last Edit: 23 Jun, 2017, 14:15:23 by wings »


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67417
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Πάνος Θεοδωρίδης, Ποίημα (1981)

Δουλειά των ποιητών είναι η επιστημονική εξακρίβωση του χάους που κυβερνάει αυτή τη χώρα και η υπόδειξη με διαλεκτική μέθοδο τρόπων να γλιτώσουμε το αδιέξοδο με κουπόνια να ενισχύουμε τη γραμμή

Πάντως όλα αυτά να γίνονται με τρυφερότητα και βαθιά εκτίμηση ότι με ποιηματάκια, στιχηρά, χαϊκού, πεζοτράγουδα και σονέτα μόνον, δεν υπάρχει εξέλιξη και αποκλείεται να ηρεμήσουμε στο μάγουλο της επανάστασης

Ίσως είναι θεμιτό να φλερτάρουμε με τους περιθωριακούς και τους αυτόνομους και τους πράκτορες και τις ύπερθεν πολυεθνικές βρίζοντας ολόγυμνοι σε μακάβριες παραστάσεις και να παίζουμε κρυφτό σε μπαρ

Ή ακόμη να μας νοιάζει η ηλικία ενός φυτού, η αντοχή της φρόνησης, η παραψυχολογία, ο πυρετός του κρυπτικού, η λειτουργία των αινιγμάτων, ο αντιποιητικός μονόλογος, η διακόσμηση διαμερισμάτων και διάφορες σάλτσες

Μα σε καμία περίπτωση το κυνήγι των δύσκολων λέξεων, η μαγεία του ζωντανού σώματος, τα ψυχοσωματικά προβλήματα δεν είναι θεμιτό να μας χαλαρώνουν την ώρα που χρειάζεται να γράψουμε με ευθύνη και καλλιέπεια διότι

Δουλειά των ποιητών είναι η επιστημονική εξακρίβωση του χάους που κυβερνάει αυτή τη χώρα και η υπόδειξη με διαλεκτική μέθοδο τρόπων να γλιτώσουμε το αδιέξοδο με κουπόνια να ενισχύουμε τη γραμμή

Από τη συλλογή Ποιήματα που θα χαθούν στην ομίχλη (2001)
« Last Edit: 23 Jun, 2017, 14:15:48 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 67417
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Πάνος Θεοδωρίδης, Ιντερμέδιο
« Reply #19 on: 30 Dec, 2014, 15:06:57 »
Πάνος Θεοδωρίδης, Ιντερμέδιο

στον Μικ Τζάγκερ

Είναι δύσκολο να γραφτούν τα ποιήματα χωρίς μέτρο
αναγκαστικά καταφεύγει κανείς σε εσωτερικούς ρυθμούς
κάτι σαν λάλαλα, λαλάλα ή λαλαλά∙ δυο τρεις
απ’ τους καλύτερους σφίγγουν τα λουριά
στα συνθεσάιζερ κι ανακατεύουν σάμπα με συρτό
οπότε ακούς απ’ τα βιβλία πυρετώδη μουσική
που ανησυχεί τους βιβλιοπώλες και τα βγάζουν
στο λαμπερό αέρα της βιτρίνας
να τα χαζεύουμε μέσα από τα ημικρύσταλλα
θα ’ταν
πάνω από κάθε έρωτα και κάθε χρονικό
αν έβαζαν τους ποιητές να συναγωνίζονται
πάνω στις ίδιες λέξεις στο ίδιο μέτρο μ’ ένα
τετράστιχο∙ γελάω που το σκέφτομαι αλλά
ταυτόχρονα
τα βάζω με τα βιβλία τόσο
που σκοτεινιάζουν οι καλές ιδέες και μαζί
αποχαιρετώ την καλή εικόνα της ποίησης.

Από τη συλλογή Στην αγκαλιά της Ντεζιρέ (1980)
« Last Edit: 23 Jun, 2017, 14:16:35 by wings »