Author Topic: Γιάννης Καρατζόγλου  (Read 102290 times)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62353
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Γιάννης Καρατζόγλου
« on: 17 Mar, 2007, 19:57:00 »
Γιάννης Καρατζόγλου



Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1946. Σπούδασε οικονομικά και διοίκηση επιχειρήσεων στη Βιομηχανική Σχολή Θεσσαλονίκης και έκανε μεταπτυχιακά μαθήματα στη διοίκηση επιχειρήσεων στη Μεγάλη Βρετανία. Από το 1975 και μετά εργάστηκε ως διοικητικό στέλεχος επιχειρήσεων στη Θεσσαλονίκη και την Αθήνα. Έχει επίσης ασχοληθεί με την ιστορία της λογοτεχνίας της Θεσσαλονίκης και τη λογοτεχνική κριτική.

Ποιητικές συλλογές:
«Ένα καλοκαίρι», ιδιωτική έκδοση, Θεσσαλονίκη, 1970
«Δ Ξ Θ», ιδιωτική έκδοση, Θεσσαλονίκη, 1975
«Πρατήριο καυσίμων», εκδ. Μπαρμπουνάκη, Θεσσαλονίκη, 1982
«Αποσβέσεις. Ποιήματα 1965-1986» (συγκεντρωτική έκδοση), εκδ. Διαγωνίου, Θεσσαλονίκη, 1987
«Αποτελέσματα χρήσεως», εκδ. Ίκαρος, Αθήνα, 2006
«Πηγαίος κώδικας» (ποιητική διαδρομή 1964-2009), εκδ. Ίκαρος, Αθήνα, 2009

Μελέτες:
«Η λογοτεχνία της Θεσσαλονίκης» (σχέδιο μελέτης), 1978
«Ο αφανισμός των ελληνοεβραίων της Γαλλίας 1942-1944», εκδ. Επίκεντρο, Αθήνα, 2014

Ανθολογημένα ποιήματα:


Στο Translatum έχουν δημοσιευτεί και πεζογραφήματα του Γιάννη Καρατζόγλου.


[ Επιστροφή στο ευρετήριο της ανθολογίας «Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα» ]
« Last Edit: 27 Jun, 2017, 20:49:00 by wings »


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62353
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Γιάννης Καρατζόγλου, Τα δάση καίγονται
 
[Ενότητα Διαβατήριος έρωτας]

Κοντεύει να καταργηθεί κι αυτό το καλοκαίρι∙
μετρώντας το σε τραγούδια, φτάνει η ώρα των ρεμπέτικων
μετρώντας το σε άμμο, τα βήματά μας λιώνουν
μετρώντας το σε αγάπη, καίγεται σαν δάσος.

Όμως τα τραγούδια στομώνουν∙ η άμμος θύμα
ανεύθυνης αμμοληψίας∙ η αγάπη έχει ανάγκη
επιβραδυντικά υγρά.

Τα δάση καίγονται σαν την αγάπη μας,
κι εσύ, ανάμεσα στους άλλους, αμέτοχος θεατής.
 
Από τη συλλογή Αποτελέσματα χρήσεως (2006)


Δεν μπορώ να μη σχολιάσω το πόσο επίκαιρο και πόσο εύστοχο είναι αυτό το ποίημα από κάθε άποψη - και, δυστυχώς, είναι μερικά πράγματα που αγγίζουν (ή θα 'πρεπε να αγγίζουν) όλους μας είτε μιλάμε για τα δάση είτε για την αγάπη είτε και για τα δυο μαζί.
« Last Edit: 27 Jun, 2017, 20:49:32 by wings »

banned

  • Sr. Member
  • ****
  • Posts: 1121
  • Gender: Male
H ποίηση είναι φιλική προς το περιβάλλον, ενώ το ανθρώπινο και το δομημένο περιβάλλον συχνά εχθρικό προς την ποίηση. Το φυσικό περιβάλλον είναι η ποίηση στη γνησιότερη μορφή της. Όταν λοιπόν θρηνούμε εύλογα για την απώλεια ανθρώπων και την απώλεια περιουσίας, ας κρατήσουμε και ένα δάκρυ για την ποίηση που είναι η ομορφιά του δάσους, τα αγρίμια, τα δέντρα, το κάθε φύλλο από μόνο του.
« Last Edit: 16 Dec, 2007, 13:31:19 by wings »


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62353
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Τόλη, ενώ συμφωνώ με όσα αρχικά λες, θα διαφωνήσω όσον αφορά τον επίλογό σου. Όταν χάνονται άνθρωποι, περιττεύουν τα υπόλοιπα. Η ποίηση και η ομορφιά της είναι συμπληρωματικά στοιχεία, όπως και το δάσος, τα δέντρα και οι φυλλωσιές τους. Ο άνθρωπος μπορεί να ζήσει και χωρίς αυτά - αλλιώς δεν θα ζούσαν διάφορες φυλές στις ερήμους της γης.

Ακόμα και η ποίηση οφείλει να σιωπήσει μπροστά την αγωνία και τον ανθρώπινο πόνο και να ανακάμψει αποφασιστικά και, αν μπορεί, ανακουφιστικά, αφού κοπάσουν τα μείζονα προβλήματα.
« Last Edit: 05 May, 2008, 20:31:47 by wings »

banned

  • Sr. Member
  • ****
  • Posts: 1121
  • Gender: Male
H Γαία δεν κάνει διαχωρισμούς ανάμεσα στα παιδιά της και ο άνθρωπος δεν μπορεί να επιβιώσει αν καταστραφεί το οικοσύστημα. Άσε όμως να το συζητήσουμε πιο νηφάλια σε μερικές μέρες.
« Last Edit: 07 May, 2009, 13:21:02 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62353
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Συμφωνώ και αυτό ακριβώς πρότεινα. Σε λίγες μέρες θα είμαστε όλοι ψυχραιμότεροι. Πάντως, το ποίημα του Γιάννη Καρατζόγλου αποδεικνύεται κάτι παραπάνω από εύστοχο.
« Last Edit: 07 May, 2009, 13:20:04 by wings »


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62353
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Γιάννης Καρατζόγλου, Τέλος Αυγούστου

[Ενότητα Διαβατήριος έρωτας]

Τέλος Αυγούστου και το φεγγάρι του απολογητικό,
που λέει, όσοι πρόλαβαν ενθύμια σπείραν,
και τώρα μνήμη.

Τέλος Αυγούστου η καρδιά μαύρο λιθάρι
τα τσίπουρα θα βγουν στον νέο τρύγο
από σταφύλια μαύρα.

Τέλος Αυγούστου τα τραγούδια έχουν πια σωθεί
οι αναμονές δεν έχουν τίποτα να δουν
πλην του χειμώνα.

Τέλος Αυγούστου μας φορτώσαν σαν σακιά
με μια μπουκιά κατάστρωμα κι άλλοι αμπάρι
στη μαύρη Ελλάδα.

Τέλος Αυγούστου πάντα κλαίγανε οι μάνες γοερά
για τα τσιφλίκια και τα σύκα της πατρίδας
για τους χαμένους.

Τέλος Αυγούστου μ’ άφησες και μπήκα φυλακή
χρόνους οκτώ σε κάτεργα εκδίκησης
χωρίς αγάπη.
 
Από τη συλλογή Αποτελέσματα χρήσεως (2006)


Ας αποχαιρετήσουμε, λοιπόν, το καλοκαίρι μ' αυτό το λυπημένο ποίημα του Γιάννη Καρατζόγλου, ελπίζοντας ότι το φετινό φθινόπωρο θα 'ναι καλύτερο από τον Αύγουστο που «σβήνει» απόψε ενώ τα δάση καίγονται ακόμα.
« Last Edit: 27 Jun, 2017, 20:49:56 by wings »

banned

  • Sr. Member
  • ****
  • Posts: 1121
  • Gender: Male
Να επισημάνουμε εδώ κάτι πολύ ενδιαφέρον. Στο συνέδριο για την Ποίηση της Θεσσαλονίκης που οργανώθηκε στη Δημοτική Βιβλιοθήκη το 2001, η ομιλία του Γιάννη Καρατζόγλου είχε ως θέμα την «Ιστορική μνήμη στην ποίηση της Θεσσαλονίκης κατά τον 20ό αιώνα». Ως ιστορικός, λοιπόν, ο Καρατζόγλου έχει την τάση και την ευχέρεια να συνδυάζει σε αρκετά ποιήματά του τα ιστορικά γεγονότα με τον προσωπικό του πόνο.

Εκτός από τη Μικρασιατική καταστροφή στην οποία προφανώς αναφέρεται, τον Αύγουστο είχαμε και άλλες τραγωδίες του ελληνισμού. Τη Μεταξική δικτατορία την 4η Αυγούστου του 1936 και τον δεύτερο Αττίλα στην Κύπρο την 13η Αυγούστου του 1974.
« Last Edit: 19 Jan, 2009, 01:28:33 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62353
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Τόλη, θαρρώ πως πάντα τα μεγάλα ιστορικά γεγονότα δημιουργούν, επιτείνουν ή επηρεάζουν ποικιλοτρόπως τον προσωπικό πόνο των ανθρώπων.

Ναι, στο ποίημα τούτο ο Γιάννης Καρατζόγλου κάνει ευθεία αναφορά στη Μικρασιατική καταστροφή που αποτέλεσε ορόσημο για τη ζωή εκατομμυρίων Ελλήνων, προσφύγων και μη. Εξάλλου εδώ έχουμε να κάνουμε με έναν ποιητή από τη Θεσσαλονίκη, την πρωτεύουσα των προσφύγων, όπως τη χαρακτηρίζει ο αγαπημένος μου Γιώργος Ιωάννου, και μάλιστα (αντιγράφω από το βιογραφικό τού Καρατζόγλου στη σελίδα: http://www.karatzoglou-poems.gr/) έναν άνθρωπο που γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1946 από πατέρα μακεδόνα και μητέρα πρόσφυγα (Μικρασιάτισσα).
« Last Edit: 10 Mar, 2009, 02:44:54 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62353
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Γιάννης Καρατζόγλου, Ξέμεινε πάλι νύχτα

[Ενότητα Αποτελέσματα χρήσεως]

Ξέμεινε πάλι νύχτα παίζοντας πιάνο ένα πόθο κίβδηλο,
νυχτερινές φαντασιώσεις για μια ανύπαρκτη κόρη κερασιάς
εκλέγοντας συγχορδίες ελάσσονες και φαντασίες impromptus
ολόγιομη να δίνεται σε χρώμα μοβ στους κουρασμένους του αστραγάλους
και να κατάγεται, λέει, από φθινοπωρινούς ονειρικούς αμμόλοφους
με καταρράχτες της σιωπής που γυμνή τη λούζει έρωτα...

Άσ’ τα να πάνε. Γεροντοέρωτες γεροντοαγκαλιές ψιμύθια του χρόνου.
Και μόνο το ονειρικό της χαμόγελο διαιρεί τα χρόνια του
Κι αυτό του φθάνει.
 
Από τη συλλογή Αποτελέσματα χρήσεως (2006)
« Last Edit: 27 Jun, 2017, 20:50:30 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62353
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Γιάννης Καρατζόγλου, Η θάλασσα
« Reply #10 on: 25 Oct, 2007, 14:15:03 »
Γιάννης Καρατζόγλου, Η θάλασσα

[Ενότητα Κομματική επαφή (1972-1978)]

Σ’ όλη μου τη ζωή ήθελα ένα σπίτι
που να βλέπει στη θάλασσα, έλεγε∙
να βλέπω θάλασσα, να κοιτώ να φεύγω.

Και σκύβει απ’ το μπαλκόνι, ανάμεσα σε κάτι
φυλλωσιές και δυο πελώρια μέγαρα, φαίνεται ένα κομμάτι θάλασσα,
δύο επί τρία στην όρασή του,
αγορασμένο με το εφάπαξ και χιλιάδες συντάξιμα ημερομίσθια.

Από τη συγκεντρωτική έκδοση Αποσβέσεις (1987)




"La Maison du pêcheur, Varengeville", Claude MONET,. 1882
Museum Boymans-Van Beuningen, Rotterdam, NL
Πηγή: Claude MONET paintings by claude oscar Monet
« Last Edit: 27 Jun, 2017, 20:51:43 by wings »

banned

  • Sr. Member
  • ****
  • Posts: 1121
  • Gender: Male
Re: Γιάννης Καρατζόγλου, Η θάλασσα
« Reply #11 on: 25 Oct, 2007, 14:53:25 »
.... και χιλιάδες σελίδες μεταφράσεις.
« Last Edit: 10 Aug, 2008, 17:38:45 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62353
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Re: Γιάννης Καρατζόγλου, Η θάλασσα
« Reply #12 on: 25 Oct, 2007, 15:03:10 »
Ναι, πες το ψέματα...

Τώρα θα αναρωτηθούν πολλοί γιατί έβαλα αυτό το ποίημα μέσα στο αφιέρωμα για τη Θεσσαλονίκη. Μόνο η πόλη μας έχει θάλασσα; Εμ, έλα που οι στίχοι «Και σκύβει απ' το μπαλκόνι, ανάμεσα σε κάτι φυλλωσιές και δυο πελώρια μέγαρα, φαίνεται ένα κομμάτι θάλασσα δύο επί τρία στην όραση του» εμένα μου λένε ότι για τη Θεσσαλονίκη μιλάμε.
« Last Edit: 10 Aug, 2008, 17:39:36 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 62353
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • ThePoetsILoved
    • papaprodromou
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη




Διαγώνιος (αριστερά) και Τραμ Singer (δεξιά)
Και οι δύο πίνακες είναι από το ιστολόγιο του Θεσσαλονικιού ζωγράφου Γιάννη Σταύρου.
(mariakoursani)
                               

Γιάννης Καρατζόγλου, Σκαλομαρία στη μνήμη

[Ενότητα Αποτελέσματα χρήσεως]

Μία η ώρα Κυριακή είχε κοκκινίσει στο φούρνο το ψητό.
Δυο φράγκα ψηστικά ένα η «Μακεδονία» ρέστα από τάλιρο δικά του
κατέβηκε δυο δυο τις σκάλες για να προκάνει το ταψί
να πει στο μεταξύ ένα γεια στον Γιάγια, στον Καλαμπαλίκη.
Τρέχοντας στο λιθόστρωτο γιατί θα άρχιζε του Μαμάκη η εκπομπή
σήμερα θα ’χε Πεγκ, καρδούλα μου με τη Λαμπέτη.

Όλη η χωμάτινη πλατεία λουζόταν φως και ακινησία
η Κόκκινη Εκκλησία σχόλασε νωρίς χωρίς βαφτίσια.
Κόκκινος Σεπτέμβρης της πόλης μας γλυκός, Κυριακή κοντή γιορτή,
το βράδυ θα παγαίναμε όλοι Έκθεση είχε πει ο πατέρας.

Πενήντα χρόνια αργότερα ποιητής μεσήλικας ανασύρει γεύσεις
οσμές ανάσες και τοπία άλλης εποχής που έρχονται και φεύγουν
σαν τραμ ορμητικά της Εγνατίας σε μια σκαλομαρία στη μνήμη.

Από τη συλλογή Αποτελέσματα χρήσεως (2006)


Ο υπέροχος μεσήλικας ποιητής... σ' ευχαριστούμε, Γιάννη Καρατζόγλου! Για τη μυρωδιά του κυριακάτικου ψητού που μας έσπασε τη μύτη, για την αγαπημένη φωνή της Έλλης Λαμπέτη τ’ απομεσήμερο στο ραδιόφωνο, για τον γλυκό κόκκινο Σεπτέμβρη της πόλης μας. Για τα χρώματα και τ’ αρώματα που μας χάρισες.

Μου κρυφογνέφει αυτό το ποίημα, από τότε που το πρωτοδιάβασα, να το συνοδεύσω με μια ζωγραφιά της αγαπημένης μου, της κουκλίστικης Κόκκινης Εκκλησιάς, ή έστω της ΔΕΘ πριν από 50 χρόνια, αλλά δεν του έκανα το χατίρι.

Το τραμ που «κένταγε» όλη την πόλη και πέρναγε κι από την Εγνατία κι από τη Τσιμισκή κι από τη Διαγώνιο με προκαλεί για μια σκαλομαρία (σκαρφάλωμα στα πίσω σκαλιά του τραμ και διαδρομή τζάμπα) στη Θεσσαλονίκη του ονείρου και ο Γιάννης Σταύρου, λες και διάβαζε πριν από χρόνια τις τωρινές μου σκέψεις, έχει ήδη έτοιμες κάποιες πολύτιμες ζωγραφιές για τούτη τη νοσταλγική περιήγηση στην παλιά Θεσσαλονίκη. Κι είναι μια πρόκληση που δεν μπορώ να της αντισταθώ. :-)
« Last Edit: 27 Jun, 2017, 20:52:53 by wings »

mavrodon

  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 6587
  • Gender: Male
Έξοχο ποίημα και φανταστικοί πίνακες! Μπράβο, Βίκυ.

Μας κάνεις και αναπολούμε μια Θεσσαλονίκη που έφυγε.

Όμως, όπως λες, «εις πείσμα των Ελλήνων» η πόλη μας είναι μια από τις ωραιότερες πόλεις της Μεσογείου. Ελπίζω να μην την καταστρέψουμε και άλλο!
« Last Edit: 16 Dec, 2007, 19:33:00 by wings »