Author Topic: Γιάννης Καρατζόγλου  (Read 122179 times)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66523
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Γιάννης Καρατζόγλου, Πιστοποιητικό
« Reply #45 on: 30 Jan, 2009, 23:54:32 »
Γιάννης Καρατζόγλου, Πιστοποιητικό

Δεν μίλησα, Γιάννη, δεν φώναξα∙
κοιμόμουνα κι εγώ τη χειμερία νάρκη
ανώριμος στο χρέος – πλην του έρωτα.

Κι ενώ σίδερα κρύβαν τ’ αδέρφια μας
γνωστοί και φίλοι λιγοστεύαν ένας ένας
πάλι δεν μίλησα – ομολογώ, φοβόμουν.

Αύριο-μεθαύριο, δε γίνεται, θα ξεδιπλώσουν οι σημαίες,
θα μυρμηγκιάζουν οι πλατείες λευτεριά∙
εγώ ξανά δεν θα μιλώ – πάλι θα νιώθω μόνος.

Γιατί θα ξέρω πως δεν έσωσα κανένα πιστοποιητικό
παρά μόνο δικαιολογίες: πως όταν ξύπνησα ήταν πια αργά
δεν είχα βρει στο πλάι μου κανέναν...

Από τη συλλογή Δ Ξ Θ (1975)

Το ποίημα περιλαμβάνεται στην ενότητα Σε κατάσταση πολιορκίας στη συγκεντρωτική έκδοση Πηγαίος κώδικας (2009)




Γ. Μαρκόπουλος & Μ. Ελευθερίου, Τα λόγια και τα χρόνια
(με τον Χαράλαμπο Γαργανουράκη) από την ταινία του Νίκου Κούνδουρου Τραγούδια τής φωτιάς
« Last Edit: 30 Dec, 2017, 15:59:22 by wings »


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66523
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Γιάννης Καρατζόγλου, Βιογραφικό επαγγελματικής χρήσεως

[Ενότητα Αποτελέσματα χρήσεως]

Πληροφορίες ανούσιες η περιουσία του: θερμοκρασίες πρότυπες,
βαθμοί βρασμού, τριβές ολίσθησης, στροφές εκκεντροφόρων,
γεννήτριες, κλώστριες, προγνέστριες, κλίβανοι ανοπτήσεως,
άχρηστες γνώσεις διατάγματα που ανακάλεσε ο καιρός
ταξίδια σε χώρες που αλλάξανε όνομα ιδεολογίες κυρίαρχους
ξενοδοχεία λευκά στη μέση του τίποτα συσκέψεις αμφίσημα λόγια
κουβέντες για το κενό σχέδια ισολογισμούς αποσβέσεις
κόστος, κόστος, κέρδος, αποδόσεις, κυλιόμενοι τάπητες
ένσφαιροι τριβείς, άδειες λειτουργίας, πυροπροστασίας,
αιωρούμενες κλίμακες, συνημίτονα, καολίνες, υαλώματα...

Κοντά στην αποστράτευση κοιτάζει πάλι στην αρχή
γυρίζει πίσω γράφει βιογραφικά πιο ελαφρά και πιο ευφάνταστα
ψάχνει τους τελευταίους διαθέσιμους εργοδότες προβάλλει
αρετές υπαρκτές επιτεύγματα ανύπαρκτα αναφέρει
τζίρους ημερομηνίες αιτίες ξένες γλώσσες απολύσεις
διακυμάνσεις, καμπύλες, εξισώσεις μιας ζωής.

Τριάντα χρόνια έκανε πιο πλούσιους τους άλλους.
Αυτό πουλούσε πάντα... Μια πολυθρόνα μια ζωή,
που έκρυβε λόγια ήξερε νόμους βολικούς πιο πρακτικές
διατάξεις πουλώντας ακριβά και αγοράζοντας φτηνά
ελπίδες κι εξουσίες δοτές δίκτυα διανομής μερισματαποδείξεις.

Αυτό που τόσα χρόνια έδινε λοιπόν, τώρα πια δεν πουλιέται.
Νέοι καιροί: βγήκανε μάγκες πιο καπάτσοι στο μεϊντάνι
για λίγα δίφραγκα πουλάν τη μάνα τους την αδελφή τους
κάνουνε πιο βαθιά τους τεμενάδες – αυτός γεμάτος οστεόφυτα
αρνητική καμπύλη κόστους προς απόδοση, έχει και γνώμη.
Βουνό οι γνώσεις που θα πάρει μαζί του εκεί ψηλά
που μάζεψε εκατομμύρια σελίδες σε ανήλιαγα καλοκαίρια
τώρα που κανένας δεν τις χρειάζεται.

Για πείτε του λοιπόν, εσείς που όλα τα ξέρετε
τους κώδικες τις εγκυκλίους κι όλα τα γραμμένα
τι κάνουνε τα άλογα όταν αυτά γεράσουν;

Από τη συλλογή Αποτελέσματα χρήσεως (2006)
« Last Edit: 27 Jun, 2017, 21:31:02 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66523
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Γιάννης Καρατζόγλου, Παραπάνω
« Reply #47 on: 07 Apr, 2009, 02:51:06 »
Γιάννης Καρατζόγλου, Παραπάνω

Έκλαιγα χτες ώρα πολύ για την αφεντιά σου
αν με αγγίζανε θα μάτωνα νέγρικο αίμα

Ύστερα πήρα τα σοκάκια πήρα τις γειτονιές
τ’ αγαπημένα σου λημέρια πήρα σβάρνα
ταβερνεία σινεμά για να σε βρω

Λέγαν σε πέντε μήνες θα σε βαρεθώ,
μα ο πόνος τώρα με τρώει παραπάνω.

Από τη συλλογή Ένα καλοκαίρι (1970)
« Last Edit: 27 Jun, 2017, 21:31:18 by wings »


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66523
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Γιάννης Καρατζόγλου, Δ Ξ Θ
« Reply #48 on: 29 Apr, 2009, 21:13:04 »
Γιάννης Καρατζόγλου, Δ Ξ Θ

Η εφημερίδα αύριο τύλιγε ψάρια ή κιμά – όσο για σήμερα
το ίδιο θέμα πάλι, πρωτοσέλιδο και τρίστηλο, θέμα ρουτίνας:
η δικαστική διαδικασία, οι ανώνυμες πληροφορίες διά το ποιόν των
από τι ο καθείς ενεφορείτο, πώς θα «ανέτρεπε τα βάθρα του εθνικού μας πολιτισμού»
σε ποιο οινομαγειρείο έτρωγε τα μεσημέρια, πόσες εκτρώσεις έκανε με κάποια Μαίρη
έπειτα δημοσιογραφικά κλισέ κι η αγόρευση του συνηγόρου
κι η θαρραλέα απολογία, τα σχόλια «ωραία, μωρέ, τους τα ’παν...»

Όμως Αυτοί, την ίδια ώρα έπαιρναν βουβά την άγουσα για το Γεντί
το Κορωπί την Αίγινα τον Κορυδαλλό, δυνάμει του δέλτα-ξι-θήτα ψηφίσματος
την ίδια στιγμή που εμείς πουλούσαμε προϊόντα γελάγαμε
κάναμε βόλτα στην παραλία πειράζαμε κορίτσια
και βλέπαμε στην τηλεόραση ένα ψωριάρικο λιοντάρι να αλυχτάει
ότι «προέχει η έννομος τάξις και ουχί αι αναμοχλεύσεις των παθών»
πηγαίναμε οδοντίατρο τρώγαμε σουβλάκια αγοράζαμε προικιά σεντόνια μαξιλάρια
ήταν μακριά από μας το δι-ξι-θήτα, αν και γνωρίζαμε καλά, πολύ καλά
πώς μεταφράζονταν «η υποχρέωσις πατάξεως των ολίγων αρνητών του θαύματος
που αποτελεί το σύγχρονόν μας κράτος»...

Τώρα, τι μας ήρθε και τα θυμόμαστε αυτά πρωί-πρωί στο μαγαζί μας
ή βράδυ, όταν ρωτάει η γυναικούλα μας τρυφερά πού πάμε πάλι απόψε,
ανάμεσα σε σαββατιανές πληρωμές και εισπράξεις –
αραιά και πού και καμιά Ρόζα Λούξεμπουργκ για προσωρινή αυταπάτη∙
τι τ’ αναφέρουμε όλα αυτά, αφού γνωστοί είναι οι ρόλοι που υποδυθήκαμε
όλα αυτά τα χρόνια κι έτσι τουλάχιστον δεν αμφιβάλλουμε ποιοι είμαστε∙
εγώ, ας πούμε, ο hypocrite poète κι εσύ ο hypocrite lecteur,
μικροί ασήμαντοι χυδαίοι figurantes στη μέση της πιο μεγάλης τραγωδίας.

Από τη συλλογή Δ Ξ Θ (1975)

Το ποίημα περιλαμβάνεται στην ενότητα Σε κατάσταση πολιορκίας στη συγκεντρωτική έκδοση Πηγαίος κώδικας (2009)


Με την ευκαιρία, θα ήθελα να εξηγήσω στους νεότερους αναγνώστες που ίσως δεν το ξέρουν, ότι ΔΞΘ, δηλαδή ο τίτλος αυτής της συλλογής του Γιάννη Καρατζόγλου, είναι ο (ελληνικός) αριθμός ενός νόμου του 1912, του ΔΞΘ/1912 περί καταστάσεως πολιορκίας της χώρας. Όποτε τίθεται σε ισχύ, συνήθως ακολουθεί στρατιωτικός νόμος με όλες τις γνωστές απαγορευτικές και περιοριστικές διατάξεις στις μετακινήσεις μας αλλά, κυρίως, στη διακίνηση των ιδεών (μας). Θεωρητικά πρέπει να εφαρμόζεται μόνο σε περίπτωση πολέμου – ωστόσο, χρησιμοποιήθηκε κατά κόρον και κατά το δοκούν όλων των δικτατόρων του περασμένου αιώνα για να επιτύχουν τους αρρωστημένους (εθνικοπατριωτικούς) τους στόχους.
« Last Edit: 30 Dec, 2017, 16:06:30 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66523
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Γιάννης Καρατζόγλου, Οι νεκροί μας
« Reply #49 on: 22 May, 2009, 22:55:37 »
Γιάννης Καρατζόγλου, Οι νεκροί μας

[Ενότητα Κομματική εποχή (1972-1978)]

Στην οικογένεια δεν είχαμε νεκρούς:

ούτε από δυστυχήματα
–όλοι ανεβαίναμε σιγά σιγά τις σκάλες
προσεκτικά απ’ τα πεζοδρόμια στα ψώνια
και οδηγώντας συνετά στις εκδρομές–

ούτε από άλλες αιτίες, κι αυτές συνηθισμένες:
στο κίνημα του ’35 ήμασταν μικροί
στην Αλβανία νοσοκόμοι ή συσσιτιάρχες
αμέσως ύστερα υπάλληλοι εκ των μη αναμειχθέντων
και όταν ήρθαν οι ασύρματοι κι οι νόμοι κατασκοπείας
εισηγητές πια, ή τμηματάρχες με δύο τριετίες.

Στην οικογένεια είχαμε μόνο πεθαμένους.

Από τη συγκεντρωτική έκδοση Αποσβέσεις (1987)

Το ποίημα περιλαμβάνεται στην ενότητα Σε κατάσταση πολιορκίας στη συγκεντρωτική έκδοση Πηγαίος κώδικας (2009)


Σημείωση ανθολόγου:
Στο ποίημα ο Γιάννης Καρατζόγλου αναφέρεται στον αναγκαστικό Νόμο 375 του 1936 περί κατασκοπείας, σύμφωνα με τον οποίο με την κατηγορία για κατασκοπεία συγκαλείται στρατοδικείο που μπορεί να καταδικάσει κάποιον ακόμα και σε θάνατο για τις πολιτικές του πεποιθήσεις ανεξάρτητα από το αν οι πράξεις του κατηγορούμενου έγιναν σε περίοδο ειρήνης. Παράδειγμα εφαρμογής του εν λόγω νόμου αποτέλεσε η καταδίκη και η εκτέλεση του Νίκου Μπελογιάννη το 1952.
« Last Edit: 12 Jul, 2019, 18:24:39 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66523
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Γιάννης Καρατζόγλου, Έλλη
« Reply #50 on: 13 Jun, 2009, 01:39:57 »
Γιάννης Καρατζόγλου, Έλλη

Ύστερα έπεσε στη χούφτα μιας θάλασσας
που οι γενιές την είπανε Ελλήσποντο∙
από τότε δίνω το όνομά της στη δίψα
τον έρωτα υπογράφω με τ’ όνομά της
και τη μετά σιωπή, που μας μαραίνει.

Χέρι με χέρι γράφουν οι παράνομοι στους τοίχους
Έλλη, Ελλήσποντος, Ελλάς, Ελευθερία.

Από τη συλλογή Ένα καλοκαίρι (1970)

Το ποίημα περιλαμβάνεται στην ενότητα Ο καιρός των ερώτων στη συγκεντρωτική έκδοση Πηγαίος κώδικας (2009)
« Last Edit: 27 Jun, 2017, 21:33:15 by wings »


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66523
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Γιάννης Καρατζόγλου, Παλιές εικόνες
« Reply #51 on: 08 Jul, 2009, 01:31:55 »


Η μικρασιατική καταστροφή

Γιάννης Καρατζόγλου, Παλιές εικόνες

Μπήκα ένα βράδυ στο παλιό μας σπίτι
στις δέκα και μισή, ύστερα από απογευματινή κραιπάλη:
ήσουν πάντα στην ίδια θέση, μπροστά στην τηλεόραση
ντυμένη στο ίδιο πενιουάρ.

Έλα, μου είπες, παίζει εκείνη τη συνέχεια
κι εγώ πλησίασα όπως τότε, σε φίλησα στο μέτωπο απαλά,
και τότε ξεβάφτηκε η αλλαγή:

κάτω απ’ τη ρόμπα, τα πόδια σου σε αγκύλωση
οι σάρκες σου κιμάς, το αιδοίο τρυπανισμένο,
τα χείλη σου βαλσαμωμένα, τα χέρια σου προχωρημένη σήψη.

Τώρα καταλαβαίνω πιο καλά όταν μου λεν
για την καταστροφή της Μικρασίας∙
το ξεσπίτωμα το ξεχαρβάλωμα τους βιασμούς
τα βάσανα τους κρεμασμένους.

Από τη συλλογή Πρατήριο καυσίμων (1982)

Το ποίημα περιλαμβάνεται στην ενότητα Σκαλομαρία στη μνήμη στη συγκεντρωτική έκδοση Πηγαίος κώδικας (2009)
« Last Edit: 13 Jan, 2018, 23:22:51 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66523
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη


Ανδρέας Θωμόπουλος, Μη μου μιλάς για τίποτα
(τραγούδι: Παύλος Σιδηρόπουλος / δίσκος: Ο ασυμβίβαστος (1979))


Γιάννης Καρατζόγλου: Τώρα, μαζεύει λέξεις

[Ενότητα Αποτελέσματα χρήσεως]

Για να εκφράσει το κενό, τώρα μαζεύει λέξεις.

Ψάχνει σε πάπυρους παλιούς, σε ξεχασμένα αρχεία
σε άριες, σε ορατόρια και πινακοθήκες
να βρει τη λέξη την πιο στενή, την πιο λιτή
τη λιγότερο φωτεινή, την άλλη μια ιδέα πιο μπεζ
την παραπέρα που την έχουν στην παλιά Ελλάδα
εκείνη που κάποτε αγκάλιασε, την πιο αχρησιμοποίητη
λέξεις σχισμένες λέξεις σαν κουβάρια, εργονομικές

και μ’ όλες αυτές να μιλήσει για το τίποτε που τον περιβάλλει.

Από τη συλλογή Αποτελέσματα χρήσεως (2006)

Το ποίημα περιλαμβάνεται στην ενότητα Οι μέρες του ποιητή στη συγκεντρωτική έκδοση Πηγαίος κώδικας (2009)
« Last Edit: 12 Feb, 2018, 19:03:53 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66523
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Γιάννης Καρατζόγλου, Το αντίσκηνο
« Reply #53 on: 27 Jan, 2010, 16:50:20 »


Paul Gauguin, Be in love, you will be happy (Soyez amoureuses, vous serez heureuse.), wood, 1889
Museum of Fine Arts, Boston
Source: Paul Gauguin. Be in Love and You Will Be Happy - Olga's Gallery


Γιάννης Καρατζόγλου, Το αντίσκηνο

Ξέρω, δεν θα περιληφθείς, Αγάπη, στα αναγνωστικά
έτσι που υπολείπεσαι ευψυχίας εθνικής
άχρηστη στα ΟΧΙ των πάσης φύσεως επιδρομέων
στην πίστη την αγία και στους αδούλωτους αδελφούς.

Ξέρω, ακόμα, πως και το Κίνημα δεν θα σε τραγουδήσει
δεν αναφέρεσαι στην εκμετάλλευση του ανθρώπου
στις θυσίες του Λαού, τις ματωμένες του Πρωτομαγιές,
πολύ συχνά άλλωστε, λεν, αποπροσανατολίζεις.

Και στο φινάλε όλοι ντρέπονται την αναγνώρισή σου, Αγάπη
εθνικούς ποιητές δεν διορίζουν χωρίς «το μεγαλείο της φυλής»
βάρδους λαϊκούς χωρίς «τον πόνο του εργάτη».

Να γιατί, Αγάπη μου, θα μένει πάντα ένα αντίσκηνο
η ποίησή σου για τους πληγέντες απ’ τις θεομηνίες
της αορτής.

Από τη συλλογή Πρατήριο καυσίμων (1982)

Το ποίημα περιλαμβάνεται στην ενότητα Σε κατάσταση πολιορκίας στη συγκεντρωτική έκδοση Πηγαίος κώδικας (2009)
« Last Edit: 14 Jan, 2018, 00:54:42 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66523
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη


Μάνος Χατζιδάκις & Νίκος Γκάτσος, Αθανασία
(τραγούδι: Δήμητρα Γαλάνη / δίσκος: Αθανασία (1976))


Γιάννης Καρατζόγλου, Ο ποιητής και ο διευθυντής

[Ενότητα Κατάθεσις προθεσμίας]

Δεν είναι ο ίδιος πια για τους παλιούς του φίλους
ή μήπως είναι, αλλά παρατημένος σαν τους ανάπηρους πολέμου
που όλο ζητούν κάτι, ενοχλητικά, σαν να το δικαιούνται.

Άλλαξε οικογένεια, συνήθειες και ντυσίματα
χτένισμα στα μαλλιά τηλέφωνα και διευθύνσεις
μένει σε γειτονιές απίθανες στα παλιά στέκια δεν συχνάζει
χρόνια και χρόνια δεν έστελνε κάρτες και χαιρετίσματα
έρχονταν κι έφευγαν γιορτές κι ούτε μια υπόμνηση
αν ζει αν πέθανε τι γράφει ή αν στέρεψε.

Στο μεταξύ άλλοι γινόντουσαν πατέρες άλλοι πεθεροί
καθηγητές εκδότες βουλευτές και συγγραφείς
κι ο λόγος του ο καλός χαμένος όπως τα χρόνια του.

Χρόνια του τίποτα, νωθρά μέσα στην κίνησή τους
χρόνια κούφια, αλκοολικά, σε μια οθόνη απέναντι
με τσούλες να του τρων το βιος και να παράγει αδιάλειπτα
χρήματα μετοχές και σπίτια κι αυτοκίνητα και καταθέσεις
για να τα τρώνε πάλι.

Και τώρα έρχεται να ξαναζητήσει τα χνώτα τους
να μπει ξανά στους χώρους και στα σαλόνια τους
να παρεισφρήσει ξαφνικά στη σκέψη και στον λόγο τους
να παίξει με τους όρους τους παλιούς τους ξεχασμένους.

Έχασε όμως. Όσοι μπορούσαν να τον ξαναβάλουν στο παιχνίδι αποδήμησαν
στο στρώμα που άπλωσε εκεί πια θα κοιμηθεί ως την ανάσταση
από τον σπόρο τον μεταλλαγμένο που έσπειρε
μεταλλαγμένη πραγματικότητα τώρα θερίζει
χωμένος ως τα μπούνια στον μικρόκοσμό του ο διευθυντής
που ήταν ποιητής των ασημάντων, ο ποιητής που ήταν
διευθυντής του μηδενός.

Από τη συλλογή Αποτελέσματα χρήσεως (2006)

Το ποίημα περιλαμβάνεται στην ενότητα Οι μέρες του ποιητή στη συγκεντρωτική έκδοση Πηγαίος κώδικας (2009)
« Last Edit: 12 Feb, 2018, 19:30:03 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66523
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη


Μάνος Χατζιδάκις & Νίκος Γκάτσος, Χρόνε νυχτοπούλι παγερό
(τραγούδι: Μανώλης Μητσιάς / δίσκος: Χειμωνιάτικος ήλιος (1987))


Γιάννης Καρατζόγλου, Οι μέρες του ποιητή

[Ενότητα Οι μέρες του ποιητή]

Πέρασε πάλι κάμποσος καιρός χωρίς να έχει γράψει τίποτα
εκτός από κάτι σκόρπιους στίχους περιαστικούς
ασύνδετους ανίσχυρους ανέκφραστους...

Οι μέρες τώρα σπεύδανε τρέχοντας αενάως
ώσπου να ξυριστεί, έφτανε ήδη μεσημέρι
ώσπου να γευματίσει, ο ήλιος έδυε κι άιντε πάλι ερχόταν
η άλλη μέρα, όμοια φευγαλέα και κενή.

Εκείνος διάβαζε πολύ άκουγε το ραδιόφωνο πήγαινε βόλτες
στους κήπους κάθονταν σε καφενεία απόκεντρα
πέρναγε ήσυχα ήρεμα ακύμαντα ακίνητα

ενώ τώρα και οι νύχτες τρέχανε πιο γρήγορα
ώσπου να δει το πρώτο όνειρο γίνονταν μεσάνυχτα
ώσπου να απολαύσει το μεγάλο, το καλό, ερχόταν το πρωί

κουτρουβαλώντας έφευγε πια ο χρόνος απ’ τα χέρια του
κι όλο και πιο κοντά σίμωνε το μεγάλο γεγονός.
 
Από τη συγκεντρωτική έκδοση Πηγαίος κώδικας (2009)
« Last Edit: 27 Jun, 2017, 21:35:48 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66523
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Γιάννης Καρατζόγλου, Συμβόλαιο
« Reply #56 on: 12 Nov, 2010, 22:20:15 »


Γιάννης Σπανός & Πυθαγόρας, Θα σε θυμάμαι
(τραγούδι: Γιάννης Πάριος / δίσκος: Πού θα πάει πού (1974))


Γιάννης Καρατζόγλου, Συμβόλαιο

Θα περάσουνε μήνες και χρόνια στη μνήμη
ροζακιά καλοκαίρια στις πεδιάδες
βραχνοί σιωπηλοί χειμώνες
κι εγώ θα γυρίζω στην δική σου φωνή.

Θ’ αναβοσβήσουν ήλιοι στη ζωή μου
αιμορραγία σε λέξεις και αισθήματα
σωματικό απεγνωσμένο πήγαιν’ έλα
μα εγώ θα γυρίζω στα δικά σου χείλη.

Θα ξυπνήσω μια νύχτα μες στον πυρετό
για να θερίσω ό,τι χρόνια έχω σπείρει
και δεν θα βρω παρά τα βήματά σου
να με γυρίζουν στη δικιά μας αγάπη.

Από τη συλλογή Ένα καλοκαίρι (1970)

Το ποίημα περιλαμβάνεται στην ενότητα Ο καιρός των ερώτων στη συγκεντρωτική έκδοση Πηγαίος κώδικας (2009)
« Last Edit: 09 Oct, 2017, 10:36:33 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66523
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη


Claude Monet, Le Printemps (Springtime), oil on canvas (25-1/2x31-3/4 inches).
The Fitzwilliam Museum at the University of Cambridge, England.
Source: HowStuffWorks "Springtime (Le Printemps) by Claude Monet"


Γιάννης Καρατζόγλου, O αιφνιδιασμός της άνοιξης

[Από την ενότητα Διαβατήριος έρωτας]
 
Όπως του Πάνου λευκή, μυρτώ του Ανέστη και
του Δημήτρη ελένη, εσύ κι εγώ.
 
Στα ίδια πάνω κάτω μέσα χρόνια, λίγο πριν, λίγο μετά,
δεν έχει τόσο σημασία, όσο ο αιφνιδιασμός της άνοιξής σου:
η τελευταία μου πράξη πριν την έξοδο οριστικά
οι τελευταίες απόκριες, το έσχατο πάσχα της χαράς,
η μαγική αυλή με το μαγγανοπήγαδο στου Αγίου Συμεών.
 
Λίγο πριν τον βαθύ χιονισμένο επερχόμενο χειμώνα
ανάμεσα σε απέραντες πια ευνούχες σιωπές
λίγο πριν διασπαρθώ στους υδροφόρους ορίζοντες του κόσμου.
 
Και γίνουν όλα στη μνήμη, όπως του Πάνου και του Ανέστη οι καημοί
ένα σπάνιο αναφιλητό, ένας αιθέριος ψίθυρος χωρίς εικόνες.
 
Από τη συλλογή Αποτελέσματα χρήσεως (2006)

Το ποίημα περιλαμβάνεται στην ενότητα Ο καιρός των ερώτων στη συγκεντρωτική έκδοση Πηγαίος κώδικας (2009)
« Last Edit: 12 Feb, 2018, 18:34:33 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66523
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη


Απόστολος Καλδάρας & Πυθαγόρας, Η Σμύρνη
(τραγούδι: Γιώργος Νταλάρας / δίσκος: Μικρά Ασία (1972))


Γιάννης Καρατζόγλου, Οι γλάροι της Σμύρνης

[Ενότητα Σκαλομαρία στη μνήμη]

Δεν ήμασταν εμείς που φεύγαμε, μα η ακτογραμμή απέναντί μας: το πλοίον «Πελοπόννησος» έμενε σταθερό ενώ όλοι ατενίζαμε ανεβασμένοι στο άλμπουρο τση πλώρης, πώς μια πατρίδα χάνεται, πώς κρύβεται μες στους καπνούς και ξεθωριάζει η Αγια-Φωτεινή, πώς τα τραγούδια γίνονται βουβές κραυγές κι οι γλάροι της Σμύρνης περιστρέφονται ακολουθώντας τους αφρούς τής έλικας για λίγο κι ύστερα επιστρέφουνε στο Quais τους, πώς σβήνουνε στις στάχτες τα αρώματα από τις τριανταφυλλιές, πώς οι αυλές και οι ταράτσες όπου γλεντήσαμε ανέμελα μια κούφια προσωρινή ελευθερία, γίνονται ίσκιοι, στίγματα και ίχνη, φανταστικά οράματα στην καταχνιά...

Την ίδια ώρα πίσω από τα βουνά, σε ατέλειωτη πορεία ο θείος Αναστάσης για πάντα αιχμάλωτος αμίλητος να τρώει τα χιλιόμετρα της πέτρας, να υπομένει σιωπηλός τη μεγάλη των αιωνίων εχθρών εκδίκηση και να πορεύεται στα βάθη της Ανατολής, δίχως καμιά ελπίδα επιστροφής, με μόνη βεβαιότητα εκείνη του τέλους.

Στην άλλη άκρη της θάλασσας πια, στην άλλη Ελλάδα, στις νέες πόλεις που χτίστηκαν πάνω σε έρημα χωράφια, στη Νέα Σμύρνη, στη Νέα Φιλαδέλφεια, στη Νέα Μενεμένη, στο Νέο Κορδελιό, κάθε σπίτι είχε έναν θείο Αναστάση που τον σταύρωναν κάθε πρωί και κάθε βράδυ οι γιαγιές με τα μαύρα τσεμπέρια μες σ’ ένα σύννεφο καπνών του λιβανιού κάτω απ’ το εικονοστάσι, μπας και γυρίσει, μπας και τες φανερώσει κάποιο σημείο ζωής... μα οι Αναστάσηδες αφανέρωτοι.

Δεκάδες χρόνια αργότερα διοργανώνονται εκδρομές με πούλμαν πολυτελή στα «μέρη μας», τα σύνορα ανοιχτά για κάθε «ξένο» με δολάρια, ξενοδοχεία πέντε αστέρων θεμελιωμένα πάνω στα χωνεμένα κόκαλα των Αναστάσηδων, δρόμοι ταχείας κυκλοφορίας πατάνε στα παλιά τους κουρασμένα βήματα και οι γιαγιές εκείνες οι μαυρομαντιλούσες χους ήσαν και εις χουν απήλθον, προ πολλού.
 
Από τη συγκεντρωτική έκδοση Πηγαίος κώδικας (2009)
« Last Edit: 27 Jun, 2017, 21:38:42 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66523
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Γιάννης Καρατζόγλου, Η υστάτη
« Reply #59 on: 12 Oct, 2014, 01:55:11 »


Σταμάτης Κραουνάκης, Έπεσε έρωτας
(τραγούδι: Κώστας Μακεδόνας / δίσκος: Έπεσε έρωτας (2003))


Γιάννης Καρατζόγλου, Η υστάτη

[Ενότητα Ο καιρός των ερώτων]

Κι ενώ γέρνει στη δύση του ο ήλιος της ζωής του, της έρχεται έρωτας.

Έρωτας ύστατος, τραυματικός, παράξενος σαν οστεοπόρωση, ξέφρενος σαν σουίνγκ
περνάει μέσα από το μεδούλι του αφιονισμένος, πέρα ως πέρα ναρκωτικό
τον περιγράφει ολόκληρο, τον γυροφέρνει όλη τη μέρα εναγωνίως
μια παιχνιδιάρα δύση, εκστατική και γιορτινή σαν αίμα.

Ενώ λοιπόν γέρνει η ζωή του, ορμάει στην αρένα της καρδιάς του ταύρος έρωτας.

Και ξαφνικά ο μπάτσος του κορμιού του εκτινάσσεται ως πολυέλαιος,
η όραση γίνεται οξύτερη στου χαλασμού την ώρα, η αφή από καπνός αναθρώσκων
σπίρτο που καίει το πρωινό του εγερτήριο, μέχρι που στύσεις πρωινές επανέρχονται
πάθος ξεχασμένο, αρχαία ερείπια που αναστηλώνονται υβριδικά.

Όπως στα ματς, που στο τελευταίο λεπτό γίνεται φάση, ένα αναπάντεχο μελέ και
«παίζετε», λέει ο διαιτητής, ο σεντερφόρ παίρνει την μπάλα και σουτάρει
κι ελάχιστα πριν λήξει ο αγώνας μπαίνει το γκολ ενώ οι κερκίδες της ζωής του
σηκώνονται και αλαλάζουν με φρενίτιδα που η ομάδα σώθηκε από τον υποβιβασμό
των γεραμάτων χωρίς νόημα, με την υστάτη αγαπημένη.
 
Από τη συγκεντρωτική έκδοση Πηγαίος κώδικας (2009)
« Last Edit: 27 Jun, 2017, 21:39:42 by wings »