Author Topic: Γιάννης Καρατζόγλου  (Read 122142 times)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66514
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Γιάννης Καρατζόγλου, Μέμψις αστόργου δωρεάς

[Ενότητα Διαβατήριος έρωτας]

Μου κληροδότησες μία τεράστια περιουσία:
σαράντα στρέμματα φιλιά, χιλιάδες χρεόγραφα αγγίγματα σφιχτά
το ήμισυ εξ αδιαιρέτου του κορμιού σου που ξόδεψα το αίμα μου
για να αποκτήσω εξ ολοκλήρου
σπίτια κρυφά για δίωρη ιερή φιλοξενία
τόπους έξοχα θαλασσινούς κι απόμακρα βουνίσιους
κουβέρτες τυλιγμένοι εκεί σφιχτά στον ιστιοπλοϊκό
ή στις πρωτεύουσες του κόσμου ενώ γεννιόταν η ιστορία
και στο γραφείο ώρες ατέλειωτες κλειστά τα φώτα τα τηλέφωνα
για μια στιγμή χαμένος αν δεν γνώριζα πού είσαι.

Αυτή λοιπόν τη δωρεά ζωής τώρα την αποκρούω.
Άστοργα μου την έδωσες, στοργικά σ’ τη γυρίζω πίσω.
Μέμφομαι τα όσα ζήσαμε άπαξ: Άδικα μου τα έκλεψες
γιατί δεν είχες πίστη και ελπίδα και υπομονή

κι ακόμα γιατί δεν καλύπτει αυτή σου η δωρεά τη νόμιμη μοίρα μας
που ήταν γραμμένο να είναι άλλη απ’ αυτή που παίχτηκε
την παράνομη την ασυνεχή την πεπερασμένη την παροξυντική.
 
Από τη συλλογή Αποτελέσματα χρήσεως (2006)


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66514
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Γιάννης Καρατζόγλου: Γυρίζω, μάνα
« Reply #136 on: 15 Feb, 2018, 22:28:36 »
Γιάννης Καρατζόγλου: Γυρίζω, μάνα

[Ενότητα Κατάθεσις προθεσμίας]

Είδα τη μάνα στο απέναντι μπαλκόνι, βημάτιζε
επάνω κάτω όπως παλιά, μήνες πριν φύγει.

Σε ξένο τόπο, άνυδρο, δεν πίστευα στα μάτια μου
τα άσπρα της μαλλιά χυμένα ανεμίζαν όπως πάντα.

Σαν να μου έλεγε: τι να γυρεύεις κει στα μακριά, αγόρι μου
ποιοι σε ξαπόστειλαν στα σύνορα απελάτη
ή μήπως τιτουλάριο στης σατραπείας τις άκρες
να κλείνεσαι στους τοίχους σου τα βράδια, να γεμίζεις έρπητες
πικρό ψωμί να τρως τα μεσημέρια στις υγρές αλέες
για ένα έμβασμα, για το ταμπάκο σου και δυο τρία ρουχαλάκια...

Οι ξένοι με εξόρισαν, μάνα, στα πέρατα.
Αγόρασαν τη γη μας πρώτα, μας καλόπιασαν
με διορίσαν στην αυλή τους πρώτο λογοθέτη με τιμές
με παίδεψαν με πρωινές ασκήσεις και νυχτερινές πορείες
με εκπαίδεψαν στα φοβερά δρεπανηφόρα και στις βαλλίστρες τους
μα όταν μάθανε τη γλώσσα και τα χούγια μας με διώξανε
τρεις μήνες πριν κι εσύ, μάνα, μ’ αφήσεις για άλλη πατρίδα.

Τώρα σε βλέπω, μάνα, κυρτή σκιά σε όλα τα μπαλκόνια
και παίρνω θάρρος κι ετοιμάζω τους δικούς μου μισθοφόρους.
Με νέο στρατό θα επιστρέψω στρατηλάτης νικητής
ορκίζω ήδη νέους πιστούς στης τελικής επέλασης τον στόχο
όταν σειρά θα κόβονται απ’ τη ρίζα τα χέρια των ασεβών
όταν τα επίορκά τους βλέμματα θα αναβλύζουν καταρράκτες αίμα
και θα με στέφουν μες στο στάδιο γονατιστοί εκλιπαρώντας...

Γυρίζω, μάνα.
 
Από τη συλλογή Αποτελέσματα χρήσεως (2006)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66514
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Γιάννης Καρατζόγλου, Αποκάλυψη κρυπτοποιητή

[Ενότητα Αποτελέσματα χρήσεως]

Τριάντα χρόνια κρυφός στη θέα ποιητής
σαν φύλλο μυστικό, άδικη φύση, σιγανή φωτιά
ζούσε στις υπώρειες των ανθρώπων
στα αντερείσματα του ψύχους τους.

Χρόνια ζωγράφιζε ποιήματα βαθιά μες σε σπηλιές
κάτω από λίθους προϊστορικούς κουκουλωμένα
κιβωτιόσχημους στίχους κραυγές που έκρυβε στο χώμα
ενώ εμφανώς πουλούσε προϊόντα ανώνυμα άχρηστες υπηρεσίες
εκδίδοντας νυχτερινά δελτία αποστολής της ψυχής του
ξοφλώντας χρέη έγκαιρα με μια ζωή σε μόνιμη υποθήκη.

Κάποια όμως μέρα μαθαίνεται το σφραγισμένο μυστικό του
αχρείοι ερευνητές των ξένων βίων διαδίδουν αλήθειες στην οθόνη
τον καταγγέλλουν στο κοινό ότι τις νύχτες έκλαιγε λέξεις
χαράματα ότι σφάδαζε από ποίηση και δεν υπήρχε
νοσοκομείο εφημερεύον για εσωτερικούς λυγμούς να εισαχθεί
κι αυτός να καταπίνει, λέει, γαλάζιες λέξεις κίτρινες και πράσινες
εκφράσεις να του γιατρέψουν το άλγος της φθοράς
πριν να περάσει απέναντι κραυγάζοντας σιωπή.

Και αντί λίθων το πλήθος χειροκροτεί ομαδικά τις στέρφες νύχτες του
με θαυμασμό επιχαίρει το ακατανόητο το ασύλληπτο
τη στέρφα ζήση του, λευκές τις σελίδες που γέμιζαν εμφύλιους έρωτες
ακατανόητες πληγές για εκείνους, ερωτηματικές εικόνες της καρδιάς
δίαυλοι ανοχύρωτοι μονόδρομων που οδηγούσαν προς το τέλος
μιας αναπόφευκτης πορείας προς την τελευταία συναλλαγματική.

Χειροκροτούσε το κοινό τον εφήμερο καβαλάρη της σιωπής
όπως ο όχλος πάντα επιχαίρει τον αυθαίρετο ιππέα του λόγου
και ο κρυφός ποιητής έτρεχε να κρυφτεί απ’ τα χαίρε τους
στο λοιμοκαθαρτήριο της ιστορίας.
 
Από τη συλλογή Αποτελέσματα χρήσεως (2006)


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66514
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Γιάννης Καρατζόγλου, Οικογενειακή τραγωδία

[Ενότητα Αποτελέσματα χρήσεως]

Τη χτύπησε αρρώστια ξαφνικά και το μυαλό της έφυγε στους κάμπους
κι η αγαπημένη άρχισε γράμματα να γράφει ατελείωτα στους γαλαξίες
να κλαιν σπαραχτικά οι λέξεις της βοριά να φυσάνε παγερό
νύχτα κλινήρης να εισβάλλει ο νους της στα βάραθρα της σκέψης της.

Ξοδεύει χρήματα σαν γέλια ηχηρά, εξαπατά εμπόρους λωποδύτες
τη νύχτα το άρρωστο μυαλό της ανοίγει χρωματιστές βιτρίνες
τα τζάμια σπάει κλέβει υφάσματα ταγέρ και τσάντες πολυεθνικές
τη μέρα που κοιμάται βλέπει όνειρα ληστείες πολυκαταστημάτων.

Χρεώνει κάρτες μυθικά ποσά να τον εκδικηθεί κλέβει τους κωδικούς του
παλιά χαρτονομίσματα συλλέγει κρύβεται σε δοκιμαστήρια ρούχων
πληρώνει με τεράστια κατάθλιψη μετρώντας την σε δάχτυλα χιλιάρικα
τράπεζες ξεγελά λογαριασμούς ανοίγει εξωφρενικούς και τους πουλάει.

Εκείνος σιωπηρά μετράει ενοχές και όλο δανείζεται να τις ξεπληρώσει
χαράματα διαβάζει τα σκονάκια της και οικτίρει το μέγα έλεός της
πίνει ωκεανούς τις τύψεις του που ανέραστη νεκρή τη μεταμόρφωσε
και υποφέρει μυστικά ώσπου να γίνουν και οι δυο το ίδιο χώμα.
 
Από τη συλλογή Αποτελέσματα χρήσεως (2006)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66514
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Γιάννης Καρατζόγλου, Ο καθρέφτης
« Reply #139 on: 15 Feb, 2018, 23:05:10 »
Γιάννης Καρατζόγλου, Ο καθρέφτης

[Ενότητα Αποτελέσματα χρήσεως]

Τον καθρέφτη όπως τον κοιτάζεις έτσι θα σε κοιτάξει
έλεγε πάντα η μάνα.

Κάθε πρωί απέναντί μου καθρεφτίζεται η τσακισμένη εικόνα μου
οι χαρακιές μου, οι νεκρώσεις κι οι σχισμές που τις γνωρίζω μία μία.
Κάθε τους ρήγμα ενεργό, κάθε όρυγμα κάθε φωλιά της λύπης
κάθε ένα γδάρσιμο τη μοναξιάς κάθε χαράκωμα του πόνου.
Τρώγλες που φώλιασαν πλούσιοι έρωτες φυτά οργανικά
λημέρια που τώρα κρύβονται ξεθωριασμένες μνήμες.
Φωλιές της αγωνίας του αύριο αυθαιρεσίες κρατούντων
μέτωπο σπαρμένο φθόνο φίλων αγνωμοσύνη κοντινών
υποκρισίες και διαβολές και προδοσίες οικείων.
Μάγουλα σκαμμένα με καταφύγια μιας άλλης ιστορίας
σπηλιές μιας μαραμένης επανάστασης που έλιωσε
στα αντερείσματα των χειλιών πριν χαμογελάσουν.

Εκθέτω αφειδώς κάθε πρωί τις ρωγμές των ρυτίδων μου
και περιμένω οι ουλές να μετασχηματιστούν σε δρόμους
σε ανωφέρειες στις δημοσιές και καρετέρες του ουρανού.
 
Από τη συλλογή Αποτελέσματα χρήσεως (2006)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66514
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Γιάννης Καρατζόγλου: Παθαίνουν καρκίνο οι φράουλες;

[Ενότητα Αποτελέσματα χρήσεως]

Φοβάται και τον ύπνο του. Μετά τα μεσάνυχτα ιδίως
τσιγάρα σέρτικα καπνίζει, στον σκληρό του δίσκο οχυρώνεται
δεν πίνει με κανέναν συντροφιά, δεν βαυκαλίζεται
τη λέξη καλοκαίρι εξοβέλισε, βροχές διαλέγει
πιέζει πλήκτρα για να τυπωθούν οράματα φυγής.

Θολώνουν το μυαλό του θέματα θεμελιώδη παιδιόθεν
όπως, παθαίνουνε καρκίνο οι φράουλες, ή ακόμα
τι είναι το τίποτα, ποιες είναι οι ορίζουσές του
η ποίηση μπορεί να το αποδώσει, τι θα γινόταν
αν νικητής ήτανε ο Δράμαλης στα Δερβενάκια;

Το κενό της εξουσίας που θα προκύψει τον ταράζει
λαμπάδες άφεγγες συλλέγει για τη λύπη του
φαρμακωμένος σατανάς το μέσα του εγείρεται
και ταξιδεύει συνεχώς στο παρελθόν του.

Η Κάσος η Κάρπαθος η Ίος η Σέριφος η Ανδαλουσία
η Καλημέρα το Γκαλιτσιανό το Μαρτάνο η Βούα το Περπινιάν
το Κιρκαγάτς η Μαγνησία το Αϊβαλί το Ακσάρι η Μόσχα
ο Αλή Ριζά, ταμίας στην Οθωμανική, ο διευθυντής Λουάρ
οι εξακόσιοι Κοέν του Μπίρκεναου

ώρες της ιστορίας που τον βασάνισαν, ώρες μικρές και μέγιστες
που έγιναν μυθιστορία, τον εμποτίζουν και τον ακουμπούν
ώσπου να γίνει ο ίδιος μια μικρή κόκκινη παράγραφος
υποσημείωση στείρου μελετητή στα μαρμαρένια αλώνια.
 
Από τη συλλογή Αποτελέσματα χρήσεως (2006)


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66514
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Γιάννης Καρατζόγλου, Άφραγκη καρδιά
« Reply #141 on: 15 Feb, 2018, 23:22:22 »
Γιάννης Καρατζόγλου, Άφραγκη καρδιά

[Ενότητα Αποτελέσματα χρήσεως]

Άφραγκη καρδιά κι εγώ της χτίζω έρωτες εικονικούς.
Παραλαμβάνω έμφροντις το άχραντό σου πνεύμα
με δάκρυα στα χέρια το εναποθέτω στο ξύλο αγιογραφίας
το ανασηκώνω ως έμβλημα επανάστασης παλλαϊκής

αγαπώντας το όπως μόνο οι μεσήλικες γνωρίζουν να αγαπάνε
πιο μαλακά, όχι ανάξια ούτε βάναυσα πλην όμως βιαστικά
μην φύγει χρόνος απ’ τις θάλασσές σου, χαθεί σε άλλα μάτια
και σίγουρα πιο άτολμα στις διαπλοκές του δικού μας δειλινού.

Σκέφτομαι πώς θα γηροκομούσες το πρώην εύφορο σαρκίο μου
με τι λαμπιόνια λαμπερά θα τύλιγες την πρώτη των σωμάτων μας
και εγώ τι δόλια μέσα θα έστηνα να διαρκέσουν τα αποτυπώματά σου
θεραπαινίδα γερόντιου, σκλάβα αφέντισσα του εσχάτου πάθους.

Σώζω τη μορφή σου σε δισκέτες για να θυμάμαι τις πλασματικές σου στάσεις
το πώς με λάτρεψες φαντασμικά στο τελευταίο μου φέγγος
σε φιλμ του νου τυπώνω ερωτικά πυροτεχνήματα της τελευταίας έκθεσής σου
να τα θυμάμαι τον χειμώνα της σιωπής.
 
Από τη συλλογή Αποτελέσματα χρήσεως (2006)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66514
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Γιάννης Καρατζόγλου, Μοναχικός συλλέκτης

[Ενότητα Αποτελέσματα χρήσεως]

Συλλέγει μπουκάλια με κρασί. Οίνους αίνους αιώνια σιωπηλούς
που ανοίγει σε οχληρές στιγμές, πλουσιοπάροχες σε λήθη
γεμάτες λάθη ιδιωτικά που στοίχειωσαν σαν σπίτια-ερειπιώνες
κι αφήσανε οπωροφόρες γεύσεις μακρινές από τρισάγιες πόρνες.

Οίνους αφθώδεις, χρώματα ροζέ, άκρως ερυθρές γουλιές
που καταπίνει μαζί με μνήμες οπτικές σε οθόνες πλάσματος λευκές
βλέποντας πάνω τους άχρονες φιγούρες να επιστρέφουν τη ζωή του
ανήμπορος να αναστήσει ιστούς και μέλη αλλοτινά οριστικώς χαμένα.

Κι αργά αποκοιμάται σ’ ένα σύννεφο αισθήσεων ψευδών
ψευδεπίγραφα περιβόλια περιστοιχίζουν τον σκοτεινό του ύπνο
όνειρα μπρούσκα ταλανίζουν το άμοιρο κρεβάτι ως τα χαράματα
μέχρι ο φελλός τους το φύλλο του να εξουδετερώσει ως το πρωί.
 
Από τη συλλογή Αποτελέσματα χρήσεως (2006)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66514
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Γιάννης Καρατζόγλου, Αϊ-Δημητριάτικο καλοκαιράκι

[Ενότητα Ο καιρός των ερώτων]

Έτσι γίνεται πάντα. Πριν τις σφοδρές καταιγίδες του Νοέμβρη
πριν πέσουν τα πρώτα χιόνια στις κορφές κι ασπρίσουνε οι βράχοι
έρχεται εκεί γύρω στον Αϊ-Δημήτρη ένα μικρό καλοκαιράκι
φως εξ αποκαλύψεως, με θάλασσες γαληνεμένες στα πέρατα της χώρας
και ξεγελάει τα σώματα και τις καρδιές που ξεπετάγονται αφελώς.

Έτσι κι εμφανίστηκες σαν Αϊ-Δημητριάτικο καλοκαιράκι
παραμονές βαρύ χειμώνα στη ζωή μου και την έλουσες με φως
(έστω και φως οκτωβριάτικο, τι να τα κάνω πια τα οξέα καλοκαίρια)
και κάτσαμε μαζί στις ηλιόλουστες πλατείες και γευτήκαμε μαζί
τα νέα κρασιά απ’ τον φετινό τρύγο σαν τα πιτσούνια εκεί στις στέγες

μέρες εβδομήντα και πέντε πριν απ’ το τέλος εκείνου του χρόνου
δύο χιλιάδες πέντε χρόνια μετά τη γέννηση του Κυρίου ημών
άγνωστο πόσα χρόνια πριν απ’ το τέλος μας το οριστικό.
 
Από τη συγκεντρωτική έκδοση Πηγαίος κώδικας (2009)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66514
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη


Βάσω Αλαγιάννη & Μανώλης Ρασούλης, Αχ Ελλάδα
(τραγούδι: Νίκος Παπάζογλου / δίσκος: Αλκυονίδες μέρες (2005))


Γιάννης Καρατζόγλου, Ελληνική ιστορία

[Ενότητα Σε κατάσταση πολιορκίας]

Ελιά, ελιά, κόντρα στον κερασφόρο.
Οίκαδε. Πρόσφυγγες…

Γιατί χαίρεται ο κόσμος και χαμογελάει, πατέρα;
Πατρίς, θρησκεία, οικογένεια.

Ζήτω το ΕΑΜ, ζήτω το ΕΛΑΣ.
Πας μη Εαμίτης, Γκεσταπίτης.
Ανασυγκρότησις… Κύπρος – Ένωσις…

Έναν λοχία… Έναν λοχία επιτέλους…
Ελλάς των Ελλήνων Χριστιανών…
ΝΑΤΟ – ΣΙΑ – Προδοσία

Αλλαγή, αλλαγή, λαϊκή συμμετοχή.
Νέα τζάκια.
Η Μακεδονία είναι ελληνική…

Εκσυγχρονισμός. Επανίδρυση.

Ελλάδα της Τασκένδης, Ελλάδα της Πλατείας Σκεντέρμπεη
Ελλάδα των Εξαρχείων και των Σαράντα Εκκλησιών
της ξενιτιάς, του Ντίσελντορφ και του Ντιτρόιτ
με κώδικες μικροαστικούς πορεύεται στο επέκεινα
ντυμένη για αιώνες εμπράγματα όνειρα…
 
Από τη συγκεντρωτική έκδοση Πηγαίος κώδικας (2009)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66514
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Γιάννης Καρατζόγλου, Η συνέντευξη
« Reply #145 on: 15 Feb, 2018, 23:53:41 »
Γιάννης Καρατζόγλου, Η συνέντευξη

[Ενότητα Οι μέρες του ποιητή]

Και τι παράγετε σ’ αυτή τη φάση της ζωής σας, τον ρώτησαν στη συνέντευξη κάτι υποψιασμένοι δημοσιογράφοι.

Τώρα παράγω ελπίδες για τα όνειρα του κόσμου, τους απάντησε. Μόλις το αίτημα του ονείρου καταφθάσει –γραπτό, εννοείται, σε ηλεκτρονική μορφή και με κατάλληλη γραμμογράφηση– το πρωτοκολλώ και το χρεώνω καταλλήλως διαβιβάζοντάς το στην αρμοδία υπηρεσία προς εξέτασιν, προς καταχώρισιν, επεξεργασίαν ή διεκπεραίωσιν, όπου λαμβάνει έναν Πανεθνικό Αριθμό Αναμονής...

Και τι θα γίνει τώρα που πληθαίνουν οι αφίξεις με αιτήματα ελπίδων; ρώτησαν πάλι επίμονα αδιάκριτοι οι δημοσιογράφοι.

Πήραμε νέες πιστώσεις από το Γενικό Λογιστήριο, απάντησε χαρούμενος, και χτίζουμε μια τεράστια αποθήκη όπου θα αποθηκεύσουμε όλες τις ελπίδες των αιτούντων, τις προσδοκίες τους, τα παράπονά τους, την οργή, ακόμα και την αγανάκτησή τους, μέχρι λίγο πριν από τις νέες εκλογές. Τότε, που σίγουρα θα έχουν πλέον ταξινομηθεί, θα αναμένω τις σχετικές εισηγήσεις των υπηρεσιακών οργάνων, ακολούθως θα συγκαλέσω το διοικητικό συμβούλιο να λάβει τις τελικές του αποφάσεις για να παραπέμψει το ζήτημα στο Υπουργείο, ζητώντας την άμεση υλοποίηση της σχετικής του εξαγγελίας, ώστε οι τελικοί δικαιούχοι να ενταχθούν από το υπηρεσιακό συμβούλιο στο αντίστοιχο πρόγραμμα ονειρικών επιχορηγήσεων, βάσει του Νόμου και του Κοινοτικού Κανονισμού Ελπίδων...
 
Από τη συγκεντρωτική έκδοση Πηγαίος κώδικας (2009)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66514
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Γιάννης Καρατζόγλου, Ο θάνατος του παππού

[Ενότητα Οι μέρες του ποιητή]

Μ’ εγκαταλείψατε όλοι, κραύγαζε ο γέρων μες στη νύχτα

ούτε έρχεστε να με δείτε ούτε με παίρνετε τηλέφωνο
δεν πλησιάζετε τον θάνατο, θαρρείτε πως είναι μεταδοτικός
πως, επειδή αυτός με τριγυρίζει, μ’ ακουμπάει και με κλώθει
θα μολυνθείτε και εσείς με το υπέρτατο άρωμά του.

Δεν σας ζητάω φάρμακα κλύσματα κι εξετάσεις
από την τσέπη μου πληρώνω τους γιατρούς και τα νοσοκομεία.
Λίγη παρέα θέλω, λίγη ζεστασιά, ιδίως τα βράδια.
Δεν υποφέρεται η μοναξιά του τέλους, δεν μολογιέται...

Έτσι εγκαταλείψανε τον γέροντα παππού τους να φύγει μόνος στο ταξίδι
κόρες αγόρια εγγονές νύφες γαμπροί ξαδέρφες και ξαδέρφια.

Και τούτα βλέποντας η μόνη του γυναίκα που ’χε φύγει καιρό στον ουρανό
του ’δωσε το χέρι και τον τράβηξε ψηλά, κοντά της...
 
Από τη συγκεντρωτική έκδοση Πηγαίος κώδικας (2009)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66514
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Γιάννης Καρατζόγλου, Μνήμη και ποίηση
« Reply #147 on: 24 Feb, 2018, 23:08:36 »
Γιάννης Καρατζόγλου, Μνήμη και ποίηση

[Ενότητα Οι μέρες του ποιητή]

Κάποιες φορές το δέρμα μεταβάλλεται σε μνήμη
η μνήμη μεταστρέφεται σε ποίηση
η θερμοκρασία του στίχου ανεβαίνει, ο στίχος λαχανιάζει
απλώνει τα λεκτικά πλοκάμια του στα σήματα της μνήμης
η ποίηση εκσπερματώνει με βογκητά στον κόλπο της μνήμης

Κι ύστερα περιπίπτουν σε μια γλυκιά νιρβάνα κι όλα μαζί
δέρμα και μνήμη και ποίηση και σπέρμα γίνονται ένα
μια σιωπή που επιστρέφει στην αρχή του χρόνου στο άλφα του καιρού...
 
Από τη συγκεντρωτική έκδοση Πηγαίος κώδικας (2009)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66514
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Γιάννης Καρατζόγλου, Ο χρόνος
« Reply #148 on: 24 Feb, 2018, 23:12:50 »
Γιάννης Καρατζόγλου, Ο χρόνος

[Ενότητα Οι μέρες του ποιητή]

Με την ταχύτητα μιας φαιάς αρκούδας μες στο δάσος
με τη σβελτάδα του χαμένου αγριογούρουνου στο βουνό
την αστραπή κυνηγημένης καμηλοπάρδαλης στη στέπα
την τρομαγμένη βιάση ζαρκαδιού για να ξεφύγει απ’ το θεριό

ορμάει τραχιά ο χρόνος προς τα σύννεφα, τα διαπερνάει
ανεβοκατεβαίνει όγκους ορεινούς και άβατες βουνοπλαγιές
χυμάει να τερματίσει σαν δρομέας ντοπαρισμένος προς το νήμα
της ζωής, κάθε ρεκόρ να σπάσει.

Και τελικά, να δεις, κάθε φορά το καταφέρνει...
 
Από τη συγκεντρωτική έκδοση Πηγαίος κώδικας (2009)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66514
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Γιάννης Καρατζόγλου, Της Μαρίας
« Reply #149 on: 24 Feb, 2018, 23:20:06 »
Γιάννης Καρατζόγλου, Της Μαρίας

[Ενότητα Οι μέρες του ποιητή]

Μπουτζουλούδι και πουλούδι και γλυκό μου μωρελούδι
ανέβα πάλι στους ώμους μου να σε πάω στην πλατεία
κρατήσου απ’ τα μαλλιά μου, σαν τότε, που ήσουνα μικρούλι
και με κοιτούσες μ’ έκπληξη να υψώνω τη γροθιά στη διαδήλωση...

Έλα να παίξουμε, να βγούμε τώρα μια τελική φωτογραφία.
Δεν σε πειράζουν οι ρυτίδες του πατέρα, δεν είναι έτσι;
τα άσπρα του μαλλιά, το κύρτωμα της πλάτης
τα βάσανα που κουβαλάει στο μέτωπο, έτσι δεν είναι;

Κάποτε θα σου πω για τις χίμαιρες της ζωής μου
θα σου μιλήσω κάποτε για τα θηρία που πάλεψα
τον μόχθο, την κούραση, τις πίκρες, τα παθήματα
λέξεις ιωδιούχες φυλαγμένες στα παλιά μπαούλα του σπιτιού...

Ένα πρωί θα ανοίξεις το κουτί με τα ποιήματα-κληρονομιά σου
και στίχοι θα πεταχτούν ολόλευκοι στο παράθυρο
κλείσ’ το αμέσως, μη σου φύγουν και πετάξουν.

Άπλωσε την παλάμη σου και μάζεψε όσους μπορείς
πρόσεξε όσο γίνεται οι λέξεις τούτες μη σου ξεφύγουν

κράτα τις σκληρές εικόνες τους μες στο μετείκασμα
και φύλαξέ τες στον κόρφο σου μέχρι να μεγαλώσεις...

Θα τις χρειαστείς όταν δεν θα υπάρχω, να το θυμάσαι...
 
Από τη συγκεντρωτική έκδοση Πηγαίος κώδικας (2009)
« Last Edit: 24 Feb, 2018, 23:28:41 by wings »