Author Topic: Ρούλα Αλαβέρα  (Read 25009 times)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66523
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη


Καράβι καραβάκι (παραδοσιακό Χίου με τη Δόμνα Σαμίου)

Ρούλα Αλαβέρα, Έξι ελληνικά κεντήματα για την Αμαλία Μεγαπάνου (4)

Καράβια καραβάκια στην εταμίνα πλέει,

από τη Σκύρο έρχονται
στη Σκύρο κατεβαίνουν,
το ένα έχει την πικρίλα
τ’ αλατιού, το άλλο λουκούμια,
και γλυκά του κουταλιού,
το τρίτο το καλύτερο
το δέντρο της ζωής μας
μεταφέρει σε οικισμό φανταστικό.

Οι μαρκοβελονιές γέμισαν τα ιστία
με σταυροβότανα, σημαίες ελληνικές,
φύλακες μνήμης,
κι αργά διασχίζουν
τα νερά της εταμίνας.

– Άγιε και ασκητή, δώσε ξανά
ρυθμό στα χέρια της, στο μέτρημα
του αγκυρωτού σταυρού.
– Γλώσσα βαρυάλγητη, άστην για λίγο
ήσυχη, στέγει στη θάλασσα το κεντίδι της,
ψηφίο μετρητού καιρού.

Από τη συλλογή Έξι ελληνικά κεντήματα για την Αμαλία Μεγαπάνου (1998)
« Last Edit: 28 May, 2017, 18:29:43 by wings »


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66523
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Ρούλα Αλαβέρα, Η αγιότητά σου
« Reply #16 on: 12 Jun, 2010, 17:59:39 »


Λαυρέντης Μαχαιρίτσας & Ισαάκ Σούσης, Νότος
(τραγούδι: Γιώργος Νταλάρας & Μάριος Φραγκούλης / δίσκος: Ζωντανή ηχογράφηση στην Ιερά οδό ΙΙ (1998))

 
Ρούλα Αλαβέρα, Η αγιότητά σου

Η εχθρική αυγή ξυπνά
πάνω απ’ τα κεφάλια μας —
Κοίτα την, αναπνέεις
το σκοτεινό της αγέρα που τριγυρνά
ανάμεσα και απ’ αυτήν την αγρύπνια
των φυλάκων.
Κάποια όμορφη χώρα καίγεται
κάποια χώρα
που είτε έζησες, είτε δεν έζησες
δεν υπάρχει πια
Κάποια χώρα κλαις
Ο ίσκιος της φωτίζεται απ’ τον ουρανό
το πρόσωπό σου φωτίζεται μέσ’ απ’ τα τζάμια

Από τη συλλογή Περί της δεσποτείας των αντιαζομένων (1969)
« Last Edit: 28 May, 2017, 00:41:16 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66523
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Ρούλα Αλαβέρα, Η πόλη που ζω
« Reply #17 on: 27 Sep, 2010, 18:27:58 »


Λουκιανός Κηλαηδόνης & Κωστούλα Μητροπούλου, Η πόλη μας
(τραγούδι: Μανώλης Μητσιάς / δίσκος: Η πόλη μας (1970))


Ρούλα Αλαβέρα, Η πόλη που ζω
 
Αυτή η πολιτεία καλλιεργεί τη μοναξιά μου
Επιβάλλει το βήμα μου να ’ναι πίσω
Εξαναγκάζει την καρδιά
Αυτή η πόλη γίνεται χώρα μοναδική
με τα καλντερίμια, τις γραμμές των τραμ
τους στρατιώτες της στα φυλάκια
Αυτή η χώρα μου μ’ εξαγοράζει
 
Κρύβομαι ανάμεσα σε σοκάκια
Λένε πως η μοναξιά
ζει με τους πεθαμένους
πως τα σπίτια που περιτριγυρίζονται
με κάγκελα, είναι σπίτια νεκρών.
Όνειρα με φωταγωγημένες εκκλησίες
και φρούτα παράκαιρα.
Τα πόδια εξακολουθούν να βαδίζουν.
 
Από τη συλλογή Πέρασμα (1964)
« Last Edit: 28 May, 2017, 00:41:57 by wings »


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66523
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη


Διονύσης Σαββόπουλος, Τι έπαιξα στο Λαύριο (δίσκος: Ρεζέρβα (1979))

Ρούλα Αλαβέρα, Τα εφαρμοσμένα πρόσωπά μας

Τα εφαρμοσμένα πρόσωπά μας
δεν έχουν κίνηση — συντηρούνται
απ’ το νυχτερινό κρύο του Νοέμβρη∙
λεηλατημένα παρελθόντα τα πρόσωπά μας
Γύρω πάλι τόσα παιδιά
παιδιά πέντε, δέκα, δώδεκα χρονώ
παιδιά που ψηλώνουν
Δεν έχεις να τα προειδοποιήσεις
δεν έχεις παρεκτός
απόνα συννεφιασμένο χέρι
να τ’ αποχαιρετάς
Είσαι μ’ αυτούς που μοιάζουν μεταξύ τους
που το βάζουν στα πόδια
με κανονικό βήμα

Από τη συλλογή Περί της δεσποτείας των αντιαζομένων (1969)
« Last Edit: 28 May, 2017, 00:42:29 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66523
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Ρούλα Αλαβέρα, Σάββατο των ψυχών
« Reply #19 on: 05 Oct, 2013, 18:57:21 »
Ρούλα Αλαβέρα, Σάββατο των ψυχών

Σάββατο των ψυχών ξύπνησα,
τι να ζητάνε οι νεκροί του παρελθόντος μου
με τα τραγουδομιλήματά τους;

Μνήμη δεν έχω, πολλοί οι πένητες εντός μου,
στην παραλία το πλήθος ανέμενε την πομπή,
συγχεόταν η βιοτή με ερωτηματικά,
οδεύαμε προς μία κατάπαυση της
άρθρωσης; Ήταν εμφανές, αλλά το μέλος
μονοφωνικό και ρυθμικά ελεύθερο,
συνόδευε βήμα το βήμα, ψυχί-
διο το ψυχίδιο.

Ποια παραχώρησή μου αναδιπλωνόταν, ή
ποιος σωφρονισμός;

Περπάτησα όλη τη νύχτα συντροφιά
με την καρτεροψυχία των νεκρών∙
τα μετρημένα λόγια τους με συμφιλίωναν,
να σμίξω εκ νέους με τους ανθρώπους;

Μια παντομίμα ξεπεσμού η απαρίθμηση
των γεγονότων.

Σάββατο των ψυχών.
Τι ματωμένη παντομίμα! Ζωύφια κολλάνε
πάνω στη μύτη, μύξα, καταπνιγμός.
- Στέγνα της αϋπνίας, μη βήχεις, κράτα
την ανάσα σου, μην αναπνέεις. Κράτα
το cantus planus του νεκρού,
νανούρισμα,
και διόρθωσε την παντομίμα σου, των
ζώντων, όσο εγώ

θα βελτιώνω την πρόζα μου, της μνήμης.

Από τη συλλογή Περί της δεσποτείας των πόλεων και των ονειρικών (1999)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66523
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Ρούλα Αλαβέρα, Το σπίτι
« Reply #20 on: 18 Dec, 2014, 11:47:41 »
Ρούλα Αλαβέρα, Το σπίτι
 
Το σπίτι είναι σαν ένας άνθρωπος
μας μιλά, μας χαιρετά
Τα δέντρα γύρω είναι άνθρωποι
που σε καλωσορίζουν
Το σπίτι δεν έχει πόρτα
δεν έχει παράθυρο
Απ’ την καπνοδόχο βγαίνει η ψυχή
ο καπνός κι η στάχτη που μας χωρίζουν
εσένα και το ομοίωμά μου.
Το στρώμα που μας δέχεται – γίνεται όνειρο
Το όνειρο προχωρεί στα πόδια
Μια μορφή από μας
Απ’ το αίμα του αίματός μας σιωπά,
ακουμπά στο άλμπουμ με τις φωτογραφίες,
προσπερνά από φωνές που δεν ξεχωρίζει
Βλέπει το σπίτι
το κάρο που έρχεται να φορτώσει.

Από τη συλλογή Πέρασμα (1964)
« Last Edit: 28 May, 2017, 17:42:50 by wings »


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66523
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Ρούλα Αλαβέρα, Πώς να μετρήσεις τα κύματα ή τα χόρτα
 
Το μυαλό είναι μια αστραπή
στα χέρια των ανθρώπων
όπως η ακρίβεια, η τιμή, η δόξα
σ’ όλες τις έννοιες.
Ειρωνεία μήπως δεν είναι η εγγύηση
για μια επιτυχία,
η διαφωνία σε μια συγκέντρωση
οι τάφοι μέσα στην πόλη...
Ποιος ο λόγος να προσπαθείς,
ενώ στην πραγματικότητα πρέπει να μαντεύεις;
 
Από τη συλλογή Πέρασμα (1964)
« Last Edit: 28 May, 2017, 17:43:06 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66523
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Ρούλα Αλαβέρα, Σκύβοντας
« Reply #22 on: 01 Jan, 2016, 17:48:47 »
Ρούλα Αλαβέρα, Σκύβοντας
 
Σκύβοντας βλέπεις φτερούγες ν’ απομακρύνονται
και παιδικά στόματα να μένουν άφωνα
Πώς να λύσεις την απελπισμένη παράκληση
τη βοήθεια και το φως με ηρεμία;
Ο ήχος των ανθρώπινων φωνών
ξεχνιέται όπως τις γιορτές
Ενώ ξέρεις πως πλήττεις, αρχίζεις
σιγά-σιγά να ευθυμείς.
 
Από τη συλλογή Πέρασμα (1964)
« Last Edit: 28 May, 2017, 17:43:53 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66523
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Ρούλα Αλαβέρα: Αγναντεύοντας ορίζοντες, έκλαψα
 
Γέλασα μαζί μου
ανακατεύοντας κινίνα και ζάχαρη
Ακούμπησα το δάκτυλο στο σκοινί του ακροβάτη
Ήπια και ανέβηκα

Ήμουν κλόουν — Έγινα ακροβάτης.
 
Από τη συλλογή Πέρασμα (1964)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66523
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Ρούλα Αλαβέρα, Το μυρμήγκι
« Reply #24 on: 01 Jan, 2016, 17:57:15 »
Ρούλα Αλαβέρα, Το μυρμήγκι
 
Μιμήσου το μυρμήγκι
στην αποθήκευση του σπόρου
στο μάζεμα των αναμνήσεων
μη ζητάς τη γη
σκύβοντας διώχνεις τη μέρα
ρίχνεις σκιά στη σκιά.
 
Από τη συλλογή Πέρασμα (1964)
« Last Edit: 01 Jan, 2016, 18:00:25 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66523
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Ρούλα Αλαβέρα, Εγκατάλειψη
« Reply #25 on: 01 Jan, 2016, 18:03:40 »
Ρούλα Αλαβέρα, Εγκατάλειψη
 
Δεν γνωρίζω περισσότερη πίκρα
απ’ το καταστάλαγμα της φαντασίας.
Σαν τους παραστρατημένους όρκους
που ταιριάζουν θαρρείς σε μιαν εκκλησία
με άδειους θορύβους
και σε μια κατάρα σε στιγμή πανικού.
Έρχονται φυσικά τα χέρια
χαϊδεύουν πρόσωπα και στέκεσαι...
Κουνάς κουρασμένα και τα δυο σου χέρια
σα να μεταφέρουν τις ανυπεράσπιστες επαφές,
τις πιο γλυκές, όπως σ’ ένα όνειρο
στον παραδεισένιο ύπνο της ετερότητας.
Ώριμο φθινόπωρο που δεν το φίλησαν άνεμοι.
Καμιά φορά
Ποια κακόβουλη προμήθεια μέσ’ στην ψυχή
γίνεται λάθος που αναστενάζει;

Αναρωτιέσαι
πώς να χρησιμοποιήσεις την μονοκόμματη
αδεξιότητά σου σ’ ένα καλάθι γεμάτο συμβουλές.
 
Από τη συλλογή Πέρασμα (1964)
« Last Edit: 28 May, 2017, 17:44:29 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66523
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Ρούλα Αλαβέρα, Να ένας κόσμος που δεν ήξερα
 
Χθες, τα αιώνια ψηλώματα δεν υπήρχαν
για πάντα διαλύθηκε η αιωνιότητα
είδα τη σκόνη στον ανεμοστρόβιλο
και τ’ άχυρο στον άνεμο να υπακούουν
Διαβαίναν τα πουλιά χαμένα στους ορίζοντες
(ποιος τα ’χε διώξει απ’ τη φωλιά;)
κι οι περιστέρες, είδα στη σκέπη να γεννούν.

Χθες, κατάλαβα τι θα πει να μισήσεις
και χθες, μίσησα τη ζωή μου.
 
Από τη συλλογή Πέρασμα (1964)
« Last Edit: 28 May, 2017, 17:44:54 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66523
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Ρούλα Αλαβέρα, Τιμή
« Reply #27 on: 01 Jan, 2016, 18:14:03 »
Ρούλα Αλαβέρα, Τιμή
 
Υποχρέωση ήταν κάποτε
να ανταποδίδεται η τιμή
Τώρα, οι αναμνήσεις ξαναβρίσκουν
τον εαυτό τους
τα όνειρα την υπομονή
Να ψιθυρίζει ολοένα
Θα καλοσκεφτώ
τι θα προτιμήσω να γίνω∙
δεξιοτέχνης ή καλλιτέχνης;
 
Από τη συλλογή Πέρασμα (1964)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66523
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Ρούλα Αλαβέρα, Η σκόνη
« Reply #28 on: 01 Jan, 2016, 18:17:25 »
Ρούλα Αλαβέρα, Η σκόνη
 
Σκύβοντας πνίγεσαι απ’ τη σκόνη
τη σκόνη που νυστάζει τα βλέφαρα
Κοιμήσου...
τ’ ανοιγόκλεισμα φέρνει δάκρυ
το χρώμα κούραση
Κοιμήσου...
 
Από τη συλλογή Πέρασμα (1964)
« Last Edit: 28 May, 2017, 17:45:17 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66523
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Ρούλα Αλαβέρα, Χώρος κερδισμένος
« Reply #29 on: 01 Jan, 2016, 18:38:15 »
Ρούλα Αλαβέρα, Χώρος κερδισμένος

Το σπίτι περιμένει
όπως ξέρουν και περιμένουν οι πεθαμένοι
διαθέτει ψηλά μια κορυφή
και το φόβο του ύψους
Η σκεπή και το κατώφλι
επικοινωνούν με ενδιάμεση σκάλα
τούτη η σκάλα έχει μπράτσα ν’ αγκαλιάζει
κρύα χέρια και κρύα χείλη
Οι γωνίες διπλώνουν
καταλήγουν σε μιαν επίπεδη επιφάνεια∙
ένας άσπρος τοίχος καθρέφτης
Βλέποντας τους εξώστες τα σχήματα
προτιμώ να φέρνω γύρω-γύρω τον πύργο
να υπερπηδώ αυτές τις αλληλοεισδύσεις
με τ’ αδύνατα πρόσωπα

Ακούω τις άδειες κάμαρες
να χάνουν τη βαθιά σιωπή τους

Από τη συλλογή Περί της δεσποτείας των αντιαζομένων (1969)
« Last Edit: 28 May, 2017, 17:45:44 by wings »