Author Topic: Μάρκος Μέσκος  (Read 124473 times)

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66882
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη


Μάνος Χατζιδάκις & Μιχάλης Κακογιάννης, Αγάπη που ’γινες δίκοπο μαχαίρι
(τραγούδι: Μελίνα Μερκούρη / ταινία: Στέλλα (1955) του Μιχάλη Κακογιάννη)


Μάρκος Μέσκος, [Αγαπώ άρα κινδυνεύω...]

Αγαπώ άρα κινδυνεύω
γιατί βαδίζω μέσα στην καρδιά μου

και να το μεσημέρι βόδι κουρασμένο
αμίλητο νερό μορφή του κόσμου μαλαματένια
στο δέντρο απάνω το πουλί τσιουρ-τσιουρ απομεσήμερο
και να το μυστικό της ροδιάς άνεμος περαστικός
παπαρούνα μαύρη παίζει λατέρνα γιατί ποτέ δεν φαντάστηκε τα γηρατειά

φύτρο λευκό του ύψους άλογο
φορά πράσινη και λύγισμα νύφης δώδεκα χρονώ
(θηρίο αγάπη την σπαράζεις)
μακρύς μακρύς ο δρόμος σου καθώς της γκάιντας η φωνή
τραγούδια χωρίς λόγια τραγούδια χωρίς λόγια μακρινά

και να τρέχουν τα δέντρα στο παραθύρι χορεύουνε τα κυπαρίσσια
και να βυσσινιάς ανθός στην πλαγιά ο αέρας
στη γη ακουμπάν τόξα προβάτων, αγαπώ άρα κινδυνεύω.

Από τη συλλογή Τα φαντάσματα της ελευθερίας (1979)
« Last Edit: 28 Jan, 2018, 21:59:38 by wings »


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66882
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Μάρκος Μέσκος, Απολογία εραστή
« Reply #46 on: 28 Sep, 2010, 18:17:30 »


Ελένη Καραΐνδρου & Κ. Χ. Μύρης, Πανσέληνος ο έρωτας
(τραγούδι: Χάρις Αλεξίου / δίσκος: Το μετέωρο βήμα του πελαργού (1991))


Μάρκος Μέσκος, Απολογία εραστή

Για να μη σε χάσω καλή μου
για να μη χάσω αυτόν τον ήλιο
τα βουνά και τα ποτάμια,
για να μη χάσω αυτά τα μάτια τα τυφλά της μπόρας
αυτά τα μάτια του παιδιού που φωσφορίζουνε το μέλλον
—για να μη χάσω τη ζωή και το τραγούδι μου
προτίμησα τον θάνατο...

Από τη συλλογή Πριν από τον θάνατο (1958)
« Last Edit: 18 Feb, 2016, 13:34:05 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66882
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη


Μιχάλης Τερζής, Νυχτερινή σονάτα (Κάτω από το φως των αστεριών)
(πιάνο: Μιχάλης Τερζής / δίσκος: Γέφυρα Ρίου-Αντίρριου (2008))


Μάρκος Μέσκος, [Έλα λοιπόν όσον ακούγεται η μουσική...]

Έλα λοιπόν όσον ακούγεται η μουσική
με τον φλογερό ήλιο και τη φεγγαριά
μέσα στην άσπρη φλοκάτη ενός σύννεφου.

Πουλάρια οι λέξεις μου – ποδοβολητό
στο αίμα δάγκωμα στην καρδιά. Πρόσεχε
μην ακουστούν οι χιονοστιβάδες του δάσους
και βγουν τα θηρία από τα σύνορα –
οι λέξεις ακίνητες με το καρφί στο μάτι
στη γλώσσα που είχε νερό
και γύριζε καθώς μύλος στο ποτάμι.

Τα χέρια πιστάγκωνα δεμένα, τ’ άλογα φοβούνται
και διαστέλλουν τα μάτια περίτρομα –
έλα λοιπόν όσον ακούγεται η μουσική
κι ο ψίθυρος των πουλιών σούρουπο
στου ύπνου τα στασίδια.

Από τη συλλογή Τα ανώνυμα (1971)
« Last Edit: 08 Jan, 2018, 22:56:46 by wings »


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66882
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη


Σταμάτης Κραουνάκης & Λίνα Νικολακοπούλου, Λάμπα θυέλλης
(τραγούδι: Μανώλης Μητσιάς / δίσκος: Ισόβια (2005))


Μάρκος Μέσκος, Άνθη στο καταραμένο φίδι (1-8)

1.
Πού να σε φιλήσω να ’ναι μόνο για μένα!

2.
Σκοτάδι απροσδόκητο – ξαφνικό φιλί∙ κατάλευκη λάμπει η κρήνη!

3.
Μετά το τραγούδι η σιωπή. Μετά τη σιωπή η Αγάπη!

4.
Σύννεφα βροχής σκεπάζουν το φεγγάρια. Υπήρξε άλλη Αγάπη;

5.
Τι να σου δώσω εγώ τι να σου δώσω; Και την ψυχή μου πάρε!

6.
Αγάπη αλαφροΐσκιωτη στη σκάλα βήματα δεν άκουσες ποτέ!

7.
Γενναίο λουλούδι λέει το σ’ αγαπώ με λόγια που τρεκλίζουν!

8.
Μην κλαις μη φοβάσαι. Ασύλητος, από σένα θα τελειώσω.

Από τη συλλογή Άνθη στο καταραμένο φίδι (1983)
« Last Edit: 31 Jan, 2018, 21:05:07 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66882
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Μάρκος Μέσκος, Κάλαντα
« Reply #49 on: 31 Dec, 2014, 21:24:11 »


Νικηφόρος Λύτρας, Κάλαντα (λάδι σε μουσαμά, 1872)

Μάρκος Μέσκος, Κάλαντα

Μάνα, γιόμισέ τα δώρα τα παιδιά.
Τα γνωρίζω τα παιδιά — όλα
τα γνωρίζω.
Εκείνο το χλωμό παιδί είναι του Ρήγα
του Πέτρου Ρήγα που τον πήραν ένα σούρουπο
στα γερμανικά στρατόπεδα.
Το διπλανό με τα μεγάλα μάτια
είναι του ανάπηρου Καπλάνη.
Κι ετούτο εδώ το βυζανιάρικο
δεν είναι τ’ ορφανό της κυρα-Δέσπως;
... Μάνα, γιόμισέ τα δώρα τα παιδιά...
Κοίτα πώς χαμογελούν...
Πόσο ωραία λένε τα κάλαντα!

Από τη συλλογή Πριν από τον θάνατο (1958)
« Last Edit: 03 Jul, 2017, 19:34:12 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66882
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Μάρκος Μέσκος, [Τω καιρώ εκείνω η χώρα πάλι δυστυχούσε...]

[Ενότητα Χώματα]

XVIII

Τω καιρώ εκείνω η χώρα πάλι δυστυχούσε.
Αόρατοι πόλεμοι μα θανατηφόροι εξίσου, αρρώστιες συχνά και το φριχτόν τέλος όχι στην όμορφη θέα του μοναστηριού που οι καλόγεροι κρατούν στη μέση τα κλειδιά των κρανίων∙ μήτε στον λόφο με τα κυπαρίσσια∙ μα στη σκόνη μέσα και στα σκουπίδια και στα υπόγεια αζήτητοι νεκροί — με το στανιό τα μάτια ορθάνοιχτα για τη φωτογραφία και την επικήρυξη. Και άλλη πείνα και ανέχεια ψυχής κάτω απ’ τον ίδιο πάντοτε ουρανό του κόσμου.

Στο διηνεκές τότε διάλεξε την ώρα ο Βασιλιάς και μια μέρα εκατέβη στην αγορά όπου το ψέμα συνωστίζεται και η απάτη και οι σιωπηλές φωνές του κέρδους. Παραμέρισαν οι ρακένδυτοι να περάσει η συνοδεία και να σταθεί στο κέντρον ο Μεγαλειότατος με τις πορφύρες. Εκείνος, ο θεόπνευστος, σήκωσε τα χέρια ψηλά τρις, κάθε φορά γεμίζοντας τις χούφτες του διαμαντικά και γρόσια και χρυσάφια τινάζοντάς τα προς τα σύννεφα, σημάδι, λένε, πως αγαπούσε τους ανθρώπους και τον λαό και πως τα χάριζε σκορπώντας τα έτσι.

Αλαλάζοντας συρφετός χύμηξε ποιος να προλάβει πρώτος χτυπώντας και υβρίζοντας ο εις τον άλλον. Γρηγορότερα από τις αστραπές της βροχής συνάχτηκαν οι ξαφνικές λάμψεις στο χώμα και το στερνό φλουρί ακόμα που κυλούσε προς τον υπόνομο.

Η πομπή ξεκίνησε από τα μάτια του Βασιλιά για το παλάτι με το κνούτο μπροστά που πριν λίγο σιγούσε. Κι από τους τυχερούς της ημέρας άλλοι ταχύτατα λάκισαν σφίγγοντας τον κόρφο για το καλύβι, άλλοι βροντώντας τις τσέπες πέρασαν στις ανάγκες και στα καπηλειά∙ μα κάποιοι στη γωνιά, αμέτοχοι στην εξαγορά του βίου τους, σφίγγοντας τα δόντια έκλαιγαν.

Από τη συλλογή Στον ίσκιο της γης (1986)
« Last Edit: 31 Jan, 2018, 22:10:50 by wings »


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66882
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Μάρκος Μέσκος, Ελεύθερος σκοπευτής
« Reply #51 on: 17 Feb, 2016, 20:17:17 »
Μάρκος Μέσκος, Ελεύθερος σκοπευτής

Μέτρησα τα χνάρια του αγριμιού πάνω στο χιόνι:
Οχτώ ματωμένα πέλματα στην μπάντα οπού φυτρώνει το φεγγάρι στον ουρανό,
οχτώ ματωμένα πέλματα στη μεριά που ξεψυχάει ο ήλιος —
οχτώ βήματα αγριμιού Βοριά, οχτώ βήματα αγριμιού Δύση.

(Όμως οχτώ βήματα αγριμιού
είναι ένας τάφος στρατιώτη πάνω στο άνθος του
χωμένου εδώ με την φροντίδα των συντρόφων του —
σ’ αυτά τα οχτώ ματωμένα πέλματα του αγριμιού οπού βημάτιζε
τυφλά το αιμοβόρο ένστιχτό του...)

Από τη συλλογή Πριν από τον θάνατο (1958)
« Last Edit: 03 Jul, 2017, 19:35:09 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66882
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Μάρκος Μέσκος, Ο φαντάρος στον καταρράχτη

Έπρεπε να κατέβει στα πόδια του καταρράχτη
να πλένει τα ματωμένα του χέρια,
τα σκονισμένα αρβύλια του να πλένει
με τις γαρδένιες του νερού, να δροσίσει
το μέτωπό του ή, αν ήταν βολετό,
να κυλήσει το βρόμικο κορμί του
μετά το ντουφέκισμα, εκεί στο ύψος του καταρράχτη,
απ’ τη φλογέρα του πουλιού...

(Δώστε μου μια σάλπιγγα
να κλάψω αυτόν τον άνθρωπο
με τη χακί στολή!...)

Από τη συλλογή Πριν από τον θάνατο (1958)
« Last Edit: 03 Jul, 2017, 19:35:26 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66882
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Μάρκος Μέσκος, Ουρανός
« Reply #53 on: 17 Feb, 2016, 20:33:27 »
Μάρκος Μέσκος, Ουρανός

Με τα κλαδιά του δέντρου κάνω σχέδια στον ουρανό
ζωγραφίζω ένα λυπημένο Θεό, την
οπλή του αλόγου που δε φαίνεται —
φταίνε τα σύννεφα που τα κουβάλησε ο τρελός βοριάς
μα πώς αλλιώς θα ζωγράφιζα
ένα καράβι με τα τέσσερα χαμόγελα του κόσμου;

Κάνω σχέδια με τα χέρια του ανέμου
σχέδια παράξενα, μάτια και πρόσωπα αγαπημένα,
σχέδια παράξενα, νεκροί που πίστεψα
αίμα και κόκαλα και χαρά και δρόμοι,
σχέδια ίσως τρελά: μια πηγή γαλάζιο,
μια πηγή γαλάζιο νερό για τη δίψα της προσευχής μου
κι έναν άγγελο να μου δίνει το χέρι
ν’ ανέβω ψηλά...

(Μάνα, δεν έπρεπε να βάψεις γαλάζια τα μάτια μου
δεν έπρεπε, μάνα, να με ποτίσεις
τόσο βουρκωμένο ουρανό...)

Από τη συλλογή Πριν από τον θάνατο (1958)
« Last Edit: 03 Jul, 2017, 19:35:48 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66882
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Μάρκος Μέσκος, Η διαθήκη του παππού μου

Λίγο πριν πεθάνει
χώρισε στα τέσσερα τα χωράφια του κι είπε:
Αυτά που βλέπουν το νοτιά: στον γιο μου που δουλεύει το χωράφι
καθώς βαρβάτο βόδι στ’ όργωμα∙ του βορρά:
στον γιο μου που ξημεροβραδιάζεται στις πολιτείες αλήτης δίπλα στους φτωχούς∙
της δύσης: στον γιο μου που κρατάει την περηφάνια μας ντουφέκι
μονάχα στα σημάδια της πατρίδας∙ κι αυτά
που βλέπουν στην ανατολή
του σκλάβου γιου μου...

Από τη συλλογή Πριν από τον θάνατο (1958)
« Last Edit: 03 Jul, 2017, 19:36:03 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66882
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Μάρκος Μέσκος, Η πελάτισσα Ευανθία
« Reply #55 on: 18 Feb, 2016, 13:16:06 »
Μάρκος Μέσκος, Η πελάτισσα Ευανθία

Στενοχωριέμαι πολύ
όταν δεν έχω να προσφέρω στη μικρή Ευανθία
ένα ζευγάρι μαύρα παπούτσια
να στολίσει το μαύρο της καλοκαίρι...

Έπρεπε να το ’χα προβλέψει —
παρασύρθηκα από την παλίρροια της άνοιξης
κι έφερα στο μαγαζί κόκκινες γόβες
κόκκινα πασούμια, τον κόκκινο ήλιο
στα πόδια των γυναικών
ξεχνώντας έτσι τη μικρή Ευανθία που τώρα
ζητάει ένα ζευγάρι μαύρα παπούτσια
να στολίσει τον θάνατό της...

Από τη συλλογή Πριν από τον θάνατο (1958)
« Last Edit: 03 Jul, 2017, 19:36:18 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66882
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Μάρκος Μέσκος, Ανθρώπινο
« Reply #56 on: 18 Feb, 2016, 13:20:28 »
Μάρκος Μέσκος, Ανθρώπινο

Ευχαριστώ τη μάνα μου
που μ’ άνοιξεν ένα παράθυρο:
να εκστασιάζομαι μπροστά στην αυγή,
να θλίβομαι μπροστά στη δύση...

Από τη συλλογή Πριν από τον θάνατο (1958)
« Last Edit: 03 Jul, 2017, 19:36:28 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66882
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Μάρκος Μέσκος, Καθημερινό
« Reply #57 on: 18 Feb, 2016, 13:25:01 »
Μάρκος Μέσκος, Καθημερινό

Όλη μέρα στο μαγαζί
χωρίς πελάτες...
— Παιδί! πάρε μια δραχμή
και διώξε αυτό το σκιάχτρο που ζωγράφισεν η φτώχεια
στο τζάμι της εξώπορτας...

Από τη συλλογή Πριν από τον θάνατο (1958)
« Last Edit: 03 Jul, 2017, 19:36:42 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66882
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Μάρκος Μέσκος, Ανθοδοχείο
« Reply #58 on: 18 Feb, 2016, 13:30:03 »
Μάρκος Μέσκος, Ανθοδοχείο

Ίσως η κάμαρα η κενή, ίσως ο ήλιος που απίθωνε
τις κραυγές του πάνω στην πλάτη μου
έγιναν αιτία να φαντασθώ
πως τ’ άδειο ανθοδοχείο πάνω στο τραπέζι
είχε μάτια που με κοιτούσαν επίμονα,
είχε φωνή που με νανούριζε και με ξυπνούσε
μ’ έναν Έρωτα γεμάτο παπαρούνες στο αδειανό του στόμα.

Από τη συλλογή Πριν από τον θάνατο (1958)
« Last Edit: 03 Jul, 2017, 19:37:07 by wings »

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 66882
  • Gender: Female
  • Vicky Papaprodromou
    • vicky.papaprodromou
    • @hellenic_wings
    • 116102296922009513407
    • hellenicwings
    • Ποίηση, ποιητές, ποιήματα, Θεσσαλονίκη
Μάρκος Μέσκος, Μικρή ευτυχία
« Reply #59 on: 18 Feb, 2016, 18:05:38 »
Μάρκος Μέσκος, Μικρή ευτυχία

Είναι μια μικρή ευτυχία που ζω∙
στα χέρια μου κρατάω το άσπρο ρίγος της ζωής
στα χέρια μου κρατάω το μαύρο ρίγος του θανάτου,
τα χρόνια μου περνούν κι ανθίζουνε όπως τριαντάφυλλα την άνοιξη
μαδιούνται το χινόπωρο,
αγαπάω τον κόσμο, πονάω για τον κόσμο,
σκέφτομαι και λέω ζωή είναι αγάπη,
σκέφτομαι και λέω θάνατος είναι αγάπη,
δακρύζω από χαρά όταν πυρπολεί τα δέντρα
το ερωτιάρικο αηδόνι,
δακρύζω από τη λύπη που σταμάτησε
στη ράχη του χελιδονιού,
χαίρομαι την αυγή, θλίβομαι τη δύση...

Είναι μια μικρή ευτυχία που ζω∙
και που πεθαίνω.

Από τη συλλογή Πριν από τον θάνατο (1958)
« Last Edit: 03 Jul, 2017, 19:37:25 by wings »