Θεοδώρα Ντάκου

wings · 166 · 127743

wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 71010
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
Θεοδώρα Ντάκου, Φιλί

φιλί, που κράτησα στα δάχτυλά μου
για τα μαλλιά της
δάκρυσες, και δεν πρόφτασες να κρυφτείς
Σου γέλασε, παιχνίδισαν
τα βλέφαρά της
πώς να μιλήσεις πια για την αγκαλιά της,
πού να σταθείς;

Από τη συλλογή Ο θάνατος του χρόνου (2004)


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 71010
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
Θεοδώρα Ντάκου, Σκηνές από όνειρα

1.
Δεν υπάρχει άλλο απ’ αυτά τα δάκρυα
που ανακλούν γωνίες απ’ το γέλιο σου.

2.
Παράλογα
οι ανεμώνες σκέπασαν το στέρνο μου
πίνοντας την αναπνοή μου.

3.
Κάτω απ’ τα μάτια σου
διέσχισα την κλίμακα των χρωμάτων
κι έφτασα στ’ άσπρο γεμάτη
φύκια, κόκκινα ψάρια κι αναστεναγμούς.

4.
Ξύπνα καταμεσής στη νύχτα
κι έλα στη βροχή, εκεί
στο άλλο μισό απ’ το πρόσωπό σου,
όπου τα χαμένα αντικείμενα
μεταμορφώνονται σε παραισθήσεις.

5.
Διαπέρασες
τροχίζοντας το φως.

6.
Λιώνοντας στα μαλλιά μου
τα πουλιά, καιγόμουν.

7.
Με τις χορδές στα μάτια και τους ήχους
να βγαίνουν απ’ τα χέρια σου, διέτρεξες
τον φόβο. Πέρα απ’ το κρυμμένο σου κύτταρο
εγκαταστάθηκες, ξαφνικά, αναλλοίωτη,
στα ασπαίροντα έγκατα των παραμυθιών μου.

Από τη συλλογή Ο θάνατος του χρόνου (2004)



wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 71010
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
Θεοδώρα Ντάκου, Όταν σε πλησιάζω

Όταν σε πλησιάζω πιο κοντά
κι ανασηκώνω άκρες απ’ τα ρούχα σου κι αγγίζω
έχω να κατακλύσω, πάντα, την ίδια ερημιά.

Από τη συλλογή Ο θάνατος του χρόνου (2004)
« Last Edit: 30 Dec, 2018, 21:01:44 by wings »


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 71010
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
Θεοδώρα Ντάκου, Το σώμα αγάπησα

Το σώμα αγάπησα
γυμνό από προφάσεις σκοταδιού
περήφανο την ώρα της απαίτησης
μοναχικό τη στιγμή της εκδήλωσης.

Από τη συλλογή Ο θάνατος του χρόνου (2004)



wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 71010
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
Θεοδώρα Ντάκου, Τόσο αδέξια

Περπάτησα μέσα στο φως τόσο αδέξια
κι όλες οι αχτίδες, τώρα θρύψαλα
στα μάτια σου.

Από τη συλλογή Ο θάνατος του χρόνου (2004)


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 71010
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
Θεοδώρα Ντάκου, Λατρεία

Λάτρευε, λέει, τα πουλιά
κι αγόρασε ένα βαλσαμωμένο
να το βλέπει...

Από τη συλλογή Ο θάνατος του χρόνου (2004)


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 71010
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
Θεοδώρα Ντάκου, Ξεχασμένα γράμματα

Αυτά τα χρόνια που είμαι μοναχή μου
μάζεψα τόσα να σου πω
ξέρεις είναι μια ολόκληρη ζωή
που πέρασε με χαμόγελα και μορφασμούς
τόσο επιδέξια έφυγες μακριά μου
και με πόση σύνεση!

Να σκίσω αυτό το χαμόγελο
να το λιώσω μέσα στα χέρια μου
μόνο να το κρατήσω μια στιγμή ακίνητο,
δικό μου...

Δεν υπάρχει άλλο απ’ αυτά τα δάκρυα
που ανακλούν γωνίες απ’ το γέλιο σου...

Τους είπα πως οι πεταλούδες τρέκλιζαν μες στις πέτρες,
πως τα δέντρα παίρνανε περίεργα σχήματα,
πως ο αέρας ήταν τόσο πηχτός, που χαράζονταν τα πετάγματα των πουλιών
... κι ακόμα θυμάμαι εκείνη την αχλύ, που γέμιζε κάθε χαραγματιά,
έτσι που όλο το μεγαλείο ήταν ένας ίλιγγος ακατανόητος.

Τις νύχτες, μετά τη δουλειά, χαμήλωνα κάτω απ’ τ’ αστέρια
και τ’ αλώνια πάγωναν στο κρύο και φώναζαν οι βάτραχοι
και φύσαγε αέρας και δε σκεφτόμουνα, γιατί κρύωνα τόσο,
γιατί σκεφτόμουνα μονάχα πώς να βολευτώ, γιατί νύσταζα.
Μόλις σταμάτησα αυτή την καταπόνεση, ήρθες μαζί με την κούραση
ακόμα πιο βασανιστικά.
Ζητάς το πρόσωπό μου που το ’χασα,
τα χέρια μου που γέμισαν χώματα,
ζητάς το κορμί μου που ρημάχτηκε στις πέτρες,
την ψυχή μου που διαλύθηκε...

Μ’ έσπρωχνε η νύχτα στις αγκαλιές
σε γυμνά δωμάτια που πνιγόταν η μουσική.
Μ’ έσπρωχνε η νύχτα στα υγρά στόματα,
σε κάτι μάτια που δεν άντεχαν στο φως.
Μ’ έσπρωχνε η νύχτα στα επίμονα χέρια,
όπως γυρεύεις κάτι ξεχασμένο.

Έχουνε όλα μεγαλώσει τόσο πολύ
που δεν μπορεί να τα γεμίσει ούτε ο έρωτας.
Πώς έγινε και ξεγυμνώθηκαν οι νύχτες απ’ τη γοητεία;

Δεν έχω ούτε μια φωτογραφία σου
και χλωμαίνει η εικόνα σου, σαν εκείνο το φως
που ’πεφτε πάνω σου κι έλιωνε και σκορπούσε
τις νύχτες στο υδραγωγείο...

Από τη συλλογή Ο θάνατος του χρόνου (2004)


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 71010
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
Θεοδώρα Ντάκου, Σπιτικό

Όλ’ αυτά τα ερείπια
της αγάπης, που δεν υπερασπίστηκες,
είναι το σπιτικό μου.

Από τη συλλογή Ο θάνατος του χρόνου (2004)


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 71010
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
Θεοδώρα Ντάκου, Ο πόνος

Ο πόνος, όχι στην πληγή, πιο βαθιά
αβάσταχτος, ηδονικός, τρελός, παντοδύναμος
με γέμισε, κατέχοντάς με.

Από τη συλλογή Ο θάνατος του χρόνου (2004)


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 71010
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
Θεοδώρα Ντάκου, Προχτές

Κάτι, εκεί, κάπου
κάτω απ’ την καρδιά μου
προχτές, με πυροβόλησε.

Από τη συλλογή Ο θάνατος του χρόνου (2004)


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 71010
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
Θεοδώρα Ντάκου, Ας κοιμηθώ

Παρακαλώ,
αποσυνδέστε το μηχάνημα των ήχων,
ας κοιμηθώ.

Από τη συλλογή Ο θάνατος του χρόνου (2004)


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 71010
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
Θεοδώρα Ντάκου, Ποτέ δεν ήμασταν κοντά

Ποτέ δεν ήμασταν κοντά
στις αυταπάτες μόνο
και σε νύχτες ξάγρυπνες
όταν τίποτ’ άλλο δε βρισκόταν.

Από τη συλλογή Ο θάνατος του χρόνου (2004)


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 71010
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
Θεοδώρα Ντάκου, Απροετοίμαστη

Κάτι προσπαθεί να ζήσει
τρώγοντας την ψυχή και το κορμί μου
και πώς να χτίσω τις στοές
που φέρνουν τα οράματα του πανικού

Απροετοίμαστη που βρέθηκα στον κόσμο.

Από τη συλλογή Ο θάνατος του χρόνου (2004)
« Last Edit: 27 Dec, 2018, 20:15:05 by wings »


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 71010
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
Θεοδώρα Ντάκου, Ένα ραδιόφωνο

συστέλλεται ο ορίζοντας και πνίγομαι
γαντζώνομαι απ’ το χαρτί και γράφω
λέξεις για ν’ αναβάλω τον φόβο
να συμφιλιωθώ ή να ξεφύγω...

ένα ραδιόφωνο δε σταματά να παίζει.

Από τη συλλογή Ο θάνατος του χρόνου (2004)


wings

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 71010
    • Gender:Female
  • Vicky Papaprodromou
Θεοδώρα Ντάκου, Αχ θάλασσα

κοιτώντας μακρύτερα
απ’ τον κλειστό ορίζοντα
νοστάλγησα ημέρες αλμυρές,
ηλιόλουστες, νύχτες ερωτευμένες

Αχ θάλασσα, γιατί
να μην μπορώ να σε διασχίσω;

Από τη συλλογή Ο θάνατος του χρόνου (2004)


 

Search Tools