Sonnet 113 (William Shakespeare) | Σονέτο 113 (Ουίλλιαμ Σαίξπηρ) [Since I left you, mine eye is in my mind: Αφότου σ’ άφησα, είν’ το μάτι μου στον νου]

spiros

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 812016
    • Gender:Male
  • point d’amour
Sonnet 113 (William Shakespeare) | Σονέτο 113 (Ουίλλιαμ Σαίξπηρ) [Since I left you, mine eye is in my mind: Αφότου σ’ άφησα, είν’ το μάτι μου στον νου]


Since I left you, mine eye is in my mind;
And that which governs me to go about
Doth part his function and is partly blind,
Seems seeing, but effectually is out;
For it no form delivers to the heart
Of bird, of flower, or shape which it doth latch:
Of his quick objects hath the mind no part,
Nor his own vision holds what it doth catch;
For if it see the rud'st or gentlest sight,
The most sweet favour or deformed'st creature,
The mountain or the sea, the day or night,
The crow, or dove, it shapes them to your feature.
Incapable of more, replete with you,
My most true mind thus maketh mine eye untrue.


Αφότου σ’ άφησα, είν’ το μάτι μου στον νου,
κι αυτό, που μ’ οδηγάει να περπατώ,
μοίρασε τη δουλειά του, μισοβλέπει αλλού,
μοιάζει πως βλέπει, αλλά τόντι είναι τυφλό.
Γιατί δε στέλνει μέσα μου καμιά μορφή
από πουλί, λουλούδι, ή σχήματα που αρπάζει·
τα προσπερνάει χωρίς του νου συμμετοχή,
ούτε την παρουσία τους πολυξετάζει.
Γιατί ό,τι θέαμα ιδώ, το πιο αβρό ή τραχύ,
από τα πιο όμορφα ως τα παραμορφωμένα,
βουνό ή θάλασσα, ημέρα ή νύχτα, ή
κουρούνα ή περιστέρι, σ’ τα ταιριάζει εσένα.
Και δε μπορεί άλλο, αφού γιομάτος από σένα
ο νους μου ο πιστός, είν’ άπιστος σε μένα.


Μετάφραση: Βασίλης Ρώτας

Although this sonnet seems to be an echo of earlier sonnets (24, 43, 46, 47) which deal with the eye/heart relationship, it effectively continues from the previous one and explores the theme of the totality with which the poet's soul has been invaded by the images and the presence of the beloved youth. To such an extent is he infected that the things his eye sees are no longer recorded as such, but are transmuted into the lovely features of the youth, whether they be seas, mountains, day, night, crows or doves.
http://www.shakespeares-sonnets.com/sonnet/113


« Last Edit: 14 Feb, 2020, 14:21:55 by spiros »


 

Search Tools