μηδενί δίκην δικάσῃς πρίν ἀμφοῖν μῦθον ἀκούσῃς -> do not give your judgement on anything until you have heard a speech on both sides

spiros

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 816769
    • Gender:Male
  • point d’amour
μηδενί δίκην δικάσῃς πρίν ἀμφοῖν μῦθον ἀκούσῃς
μηδενί δίκην δικάσης, πριν αμφοίν μύθον ακούσης
μήτε δίκην δικάσῃς πρίν ἀμφοῖν μῦθον ἀκούσῃς
μήτε δίκην δικάσης, πριν αμφοίν μύθον ακούσης
https://books.google.gr/books?id=-G1dAAAAcAAJ&pg=PA39&lpg=PA39&dq=%CE%9C%CE%B7%CE%B4%CE%B5%CE%BD%CE%AF+%CE%B4%CE%AF%CE%BA%CE%B7%CE%BD+%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CE%AC%CF%83%CE%B7%CF%82,+%CF%80%CF%81%CE%B9%CE%BD+%CE%B1%CE%BC%CF%86%CE%BF%CE%AF%CE%BD+%CE%BC%CF%8D%CE%B8%CE%BF%CE%BD+%CE%B1%CE%BA%CE%BF%CF%8D%CF%83%CE%B7%CF%82.&source=bl&ots=FyNjdP0XHH&sig=ACfU3U2YL9a5FtJoGaa1ewzodB6vfG82KQ&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwiU1-a9m4nqAhWQyaQKHQEDDHU4ChDoATAGegQICBAB#v=onepage&q=%CE%9C%CE%B7%CE%B4%CE%B5%CE%BD%CE%AF%20%CE%B4%CE%AF%CE%BA%CE%B7%CE%BD%20%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CE%AC%CF%83%CE%B7%CF%82%2C%20%CF%80%CF%81%CE%B9%CE%BD%20%CE%B1%CE%BC%CF%86%CE%BF%CE%AF%CE%BD%20%CE%BC%CF%8D%CE%B8%CE%BF%CE%BD%20%CE%B1%CE%BA%CE%BF%CF%8D%CF%83%CE%B7%CF%82.&f=false
Να μην κρίνεις προτού ακούσεις τα επιχειρήματα και των δύο πλευρών
Μην βγάλεις ετυμηγορία αν δεν ακούσεις τις εκδοχές αμφότερων των αντιδίκων

πρὶν ἂν ἀμφοῖν μῦθον ἀκούσῃς, οὐκ ἂν δικάσαις
τους δυο πριν ακούσεις διαδίκους, δεν μπορείς να δικάσεις
http://www.greek-language.gr/digitalResources/ancient_greek/library/browse.html?text_id=141&page=16&hi=273725

non dare un giudizio prima di aver ascoltato la parola di entrambi
https://www.academia.edu/28812453/La_verit%C3%A0_della_satira_secondo_Luciano_di_Samosata_in_A._Camerotto_F._Pontani_Nuda_Veritas._Da_Omero_a_Orson_Welles_Udine-Milano_2016_pp._147-170

Ne iudex fueris, partes ni audiveris ambas.
prius ac partem audieris utramque ne iudicem agas
http://www.mlat.uzh.ch/MLS/xfromcc.php?tabelle=Desiderius_Erasmus_cps4&rumpfid=Desiderius_Erasmus_cps4,%20Adagia,%20%20%20%20%20p9,%20%20%203,%202050&id=Desiderius_Erasmus_cps4,%20Adagia,%20%20%20%20%20p9,%20%20%203,%202050,%20%20%20%20%20%203&level=99&level9798=&satz=3&hilite_id=Desiderius_Erasmus_cps4,%20Adagia,%20%20%20%20%20p9,%20%20%203,%202050,%20%20%20%20%20%203&string=NI&binary=&corpus=&target=&lang=0&home=&von=suchergebnis&hide_apparatus=1&inframe=1&jumpto=3#3
« Last Edit: 18 Jun, 2020, 09:09:23 by billberg23 »


billberg23

  • Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 6216
    • Gender:Male
  • Words ail me.
Help!  Can't find any textual ref. to Phocylides (or pseudo-Phocylides).  Not in TLG.  And Aristophanes, who only has his actor say σοφὸς ἦν ὅστις ἔφασκεν, is no help.  I wonder who first posited the Phocylides connection to this proverb.



spiros

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 816769
    • Gender:Male
  • point d’amour
— Lucian, Calumniae non temere credundum
https://www.perseus.tufts.edu/hopper/text?doc=Perseus:abo:tlg,0062,013:8

Lucian quotes a hexameter from ‘the best of poets’; the scholiast claims it is by Phocylides, but it’s quoted by various other authors, and is elsewhere attributed to Hesiod.


εἰ δέ τῳ μὴ ἀξιόπιστοι δοκοῦσιν οἱ νομοθέται παραινοῦντες οὕτω δικαίας καὶ ἀμερεῖς ποιεῖσθαι τὰς κρίσεις, ποιητήν μοι δοκῶ τὸν ἄριστον ἐπάγειν τῷ λόγῳ εὖ μάλα περὶ τούτων ἀποφηνάμενον, μᾶλλον δὲ νομοθετήσαντα. φησὶ δέ,

μήτε δίκην δικάσῃς, πρὶν ἄμφω μῦθον ἀκούσῃς.


If anyone thinks that the lawgivers, who recommend that verdicts be given justly and impartially, are not worthy of our trust, I have a mind to quote the best poet, who gave an excellent opinion – or rather laid down the law – on these matters. He says:

Do not give your judgement until you have heard a speech on both sides.

https://aleatorclassicus.wordpress.com/2011/04/11/lucian-slander-8/

H λεκτική εκφορά της αρχής της εκατέρωθεν ακροάσεως ως ‘μηδενί δίκην δικάσης πρὶν ἀμφοῖν μῦθον ἀκούσης’ συνδέθηκε κατ’ εξοχήν με τον Φωκυλίδη, ελεγειακό ποιητή από τη Μίλητο, είναι όμως αρχαιότερη και προέρχεται προφανώς από τον Ησίοδο. Η συγκεκριμένη διατύπωση έχει παραινετικό χαρακτήρα, εντάχθηκε και στον Ηλιαστικό Όρκο ως υποχρέωση των διαδίκων, αποκρυσταλλώθηκε δε και ως νομικό αξίωμα διαχρονικής ισχύος, γνωστό και με τη λατινική διατύπωση ‘audiatur et altera pars’. Πηγές, στις οποίες διατυπώνεται η αρχή της εκατέρωθεν ακροάσεως είναι: Hσίοδος (7oς αιώνας), Αποσπάσματα, 109 (338): «Μηδέ δίκην δικάσηις, πρὶν ἄμφω μῦθον ἀκούσηις»: Fragmenta Hesiodea, ed.: R. Merkelbach et M. L. West, Oxford 1967. Σχετική αναφορά απαντάται και στον Κικέρωνα: Cicero, ad Attic. VII, 18: «Ego enim, etsiilliud Ψευδησιόδειον ita enim putatur, observo, ‘μηδέ δίκην’». Φωκυλίδης (6ος αιώνας),  Γνώμαι, 87: «Μηδέ δίκην δικάσης πρὶν ἂν ἀμφοῖν μῦθον ἀκούσῃς»: Bergk, Theodorus,Poetae lyrici graeci, Lipsiae 1843, σελ. 341, fr. 17. Αισχύλου (6ος αιώνας), Ευμενίδες,428: «Ἀθηνᾶ: δυοῖν παρόντοιν ἥμισυς λόγου πάρα». («ενώ παρευρίσκεσθε δύο [διάδικα μέρη, ακούστηκε] το μισό από τον [αναμενόμενο] λόγο»). Ευριπίδης (5ος αιώνας), Ηρακλείδαι, 179: «Χορός: τίς ἂν δίκην κρίνειεν ἢ γνοίη λόγον, πρὶν ἂν παρ᾽ ἀμφοῖν μῦθον ἐκμάθῃ σαφῶς;». Αριστοφάνης (5ος αιώνας), Σφήκες, 725: «Χορός: ἦ που σοφὸς ἦν ὅστις ἔφασκεν, πρὶν ἂν ἀμφοῖν μῦθον ἀκούσῃς, οὐκ ἂν δικάσαις». Ισοκράτης (5ος αιώνας) (15) Περί αντιδόσεως, 21: «…ἀλλ᾽ ὀμνύναι μὲν καθ᾽ ἕκαστον τὸν ἐνιαυτὸν ἦ μὴν ὁμοίως ἀκροάσεσθαι τῶν κατηγορούντων καὶ τῶν ἀπολογουμένων»: Isocrates, εκδ. G.Norlin, τόμοι I–III. Loeb Classical Library. Cambridge, 1980, Δημοσθένης (4ος αιώνας) (24) Κατά Τιμοκράτους, 149 – 151 (Ηλιαστικός όρκος): «…καὶ ἀκροάσομαι τοῦ τε κατηγόρου καὶ τοῦ ἀπολογουμένου ὁμοίως ἀμφοῖν …»: Μax Fraenkel, Der attische Heliasteneid,Hermes 13 (1878), σελ. 452 – 466 (457 επ.). Δημοσθένης (18) Υπέρ Κτησιφώντος, περί του Στεφάνου, 7: «ὥς γ᾽ ἐμοὶ φαίνεται, ἀλλ᾽ ὁρῶν ὅτι τὰς αἰτίας καὶ τὰς διαβολάς, αἷς ἐκ τοῦ πρότερος λέγειν ὁ διώκων ἰσχύει, οὐκ ἔνι τῷ φεύγοντι παρελθεῖν, εἰ μὴτῶν δικαζόντων ἕκαστος ὑμῶν τὴν πρὸς τοὺς θεοὺς εὐσέβειαν φυλάττων καὶ τὰ τοῦ λέγοντος ὑστέρου δίκαια εὐνοϊκῶς προσδέξεται, καὶ παρασχὼν αὑτὸν ἴσον καὶ κοινὸν ἀμφοτέροις ἀκροατὴν οὕτω τὴν διάγνωσιν ποιήσεται περὶ ἁπάντων». Δημοσθένης (59) Κατά Νεαίρας 15: «…δεῖ δ’ ὑμᾶς ἐξ αὐτῆς τῆς ἀληθείας, τὴν ἀκρίβειαν ἀκούσαντας τῆς τε κατηγορίας καὶ τῆς ἀπολογίας, οὕτως ἤδη τὴν ψῆφον φέρειν ὑπέρ τε τῶν θεῶν καὶτῶν νόμων καὶ τοῦ δικαίου καὶ ὑμῶν αὐτῶν». Demosthenis Orationes, εκδ. S.H. Butcher& W. Rennie, τόμοι I-III, Oxford, 1903–31. Μένανδρος (4oς αιώνας), Γνώμαι μονόστιχοι,17 (4ος  αι.): «Ἀνεξέταστον μὴ κόλαζε μηδένα». Για την αρχή της εκατέρωθεν ακροάσεως στο ρωμαϊκό δίκαιο, βλ. Andreas Wacke, Audiatur et altera pars. Zum rechtlichen Gehoer im roemischen Zivil- und Strafprozess, σε: Ars boni et aequi, Festschrift W. Waldstein, Stuttgart 1993, S. 369-399

Das Prinzip ‘μηδενί δίκην δικάσης πρὶν ἀμφοῖν μῦθον ἀκούσης’ fuehrt zu dem Dichter Phokylides aus Mytilene zurueck, der im 6 Jhdt. v. Chr. lebte. Es ist aber, aller Wahrscheinlichkeit nach, aelter und stammt aus dem Dichter Hesiodos, der im 7. Jhdt v.Chr. lebte. Dabei handelt es sich in erster Linie um einen Ratschlag, die Gewährung rechtlichen Gehoers ist aber auch als Pflicht der verlosten Richter Athens im Heliasteneid beiinhaltet, wie es in der Rede von Demosthenes (24) gegen Timokrates ueberliefert worden ist. Das rechtliche Gehoer ist heutzutage immer noch gelaeufig als juristische Maxime mit universaler Bedeutung in der lateinischen Formulierung ‘audiatur et altera pars’.
https://www.academia.edu/9806735/H_%CE%B1%CF%81%CF%87%CE%AE_%CF%84%CE%B7%CF%82_%CE%B5%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%AD%CF%81%CF%89%CE%B8%CE%B5%CE%BD_%CE%B1%CE%BA%CF%81%CE%BF%CE%AC%CF%83%CE%B5%CF%89%CF%82_%CF%83%CF%84%CE%BF_%CE%B1%CF%84%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8C_%CE%B4%CE%AF%CE%BA%CE%B1%CE%B9%CE%BF
« Last Edit: 18 Jun, 2020, 10:15:00 by spiros »


billberg23

  • Moderator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 6216
    • Gender:Male
  • Words ail me.
Fascinating.  The proverb appears, bracketed as non-genuine, as verse 87 in Ernst Diehl’s Teubner edition of Pseudo-Phocylides (1950), a collection of maxims now universally agreed to be a Jewish work of the first century BCE.  In his apparatus criticus, Diehls quotes the Lucian scholiast as writing τὸν Φωκυλἰδην ποιητήν μοι δοκεῖ.  O.K., that was one scholiast’s opinion.  Another’s (ad Euripides’ Hippolytus 264) was that it was one of the Seven Sages, and this view was echoed even in the 19th century.  Cicero (letter to Atticus 7.18.4) thought it was Pseudo-Hesiod (Ψευδησιόδειον), and so did Hesiod’s Teubner editor Rzach (fr. 271).  Merkelbach & West, in their 1967 edition of Hesiod’s fragments, are more confident of its Hesiodic authorship than were Cicero and Rzach, though they relegate it to the category “of uncertain origin.”
I’m content with the opinion of Aristophanes back in the 5th century BCE, who attributes this old adage to σοφός τις (Wasps 725f.).   
« Last Edit: 18 Jun, 2020, 09:28:12 by billberg23 »



 

Search Tools