William Shakespeare - Sonnet 76

spiros

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
    • Posts: 812016
    • Gender:Male
  • point d’amour
Sonnet 76

Why is my verse so barren of new pride,
So far from variation or quick change?
Why with the time do I not glance aside
To new-found methods, and to compounds strange?
Why write I still all one, ever the same,
And keep invention in a noted weed,
That every word doth almost tell my name,
Showing their birth, and where they did proceed?
O! know sweet love I always write of you,
And you and love are still my argument;
So all my best is dressing old words new,
Spending again what is already spent:
For as the sun is daily new and old,
So is my love still telling what is told.


Γιατί οι στίχοι μου στερούνται νέου κόσμου,
και δεν γεννούν λαμπρές τροπές ή ποικιλμούς;
Γιατί δεν στρέφω όπως στρέφει ο καιρός μου,
σ’ άλλες μεθόδους, σε παράξενους ειρμούς;
Γιατί το ίδιο γράφω πάντα, μόνο ένα,
μες στα καλύτερα γραπτά μου τετριμμένος,
κι όλες οι λέξεις μου σχεδόν δείχνουν εμένα,
λέγοντας όνομα, προέλευση και γένος;
Για σένα λέω πάντα, κι ο δικός μου μύθος
έχει για θέμα του τον έρωτα και σένα·
κι ανακαινίζω τα παλιά με νέο ήθος,
πάλι ξοδεύοντας τα ήδη ξοδεμένα.
Όπως ο ήλιος λάμπει νέος και παλιός,
ο έρωτάς μου ξαναλέγεται κι αλλιώς.


Μετάφραση: Διονύσης Καψάλης


Why is my verse so barren of new pride,
So far from variation or quick change?
Why with the time do I not glance aside
To new-found methods, and to compounds strange?
Why write I still all one, ever the same,
And keep invention in a noted weed,
That every word doth almost tell my name,
Showing their birth, and where they did proceed?
O! know sweet love I always write of you,
And you and love are still my argument;
So all my best is dressing old words new,
Spending again what is already spent:
For as the sun is daily new and old,
So is my love still telling what is told.


Γιατί γυμνή ’ναι η ποίησή μου από λάμψη νέα,
μια ποικιλία, έναν γοργό νεωτερισμό,
πώς δε στραβοκοιτάω να κλέψω κάποια ιδέα
νεοεφευρημένη, σχήμα λόγου χτυπητό;
Τι γράφω όλο τα ίδια, με τον ίδιον τρόπο,
ντύνω τον στίχο μου με μάρκα σημειωμένη,
που η κάθε λέξη τ’ όνομά μου λέει, τον τόπο
που εγεννήθη και για που ’ναι προορισμένη;
Γράφω για σένα, αγάπη μου γλυκιά, σ’ το λέω,
εσύ κι η αγάπη θέμα μου παντοτινό,
λόγια παλιά ’ναι η τέχνη μου με ντύμα νέο
και το σπαταλημένο εκ νέου να σπαταλώ.
Κι ως κάθε ημέρα ο ήλιος νέος και παλιός,
έτσι κι η αγάπη μου λέει ό,τι ειπώθη αλλιώς.


Μετάφραση: Βασίλης Ρώτας


« Last Edit: 03 Jul, 2020, 18:27:27 by spiros »


 

Search Tools